Αλεκος Αλαβανος, Αναγκαια η εξοδος απο το ευρω και πρεπει να τεθει ανοιχτα

Την Κυριακή 19 Μαϊου ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Συνδιάσκεψης για τη συγκρότηση του νέου πολιτικού φορέα του Αλέκου Αλαβάνου με την ονομασία «Σχέδιο Β». Η πρόταση για την συγκρότηση και τις πολιτικές του «Σχέδιου Β» ή όπως έχει χαρακτηριστεί του κόμματος της δραχμής – καθώς βασική αρχή του κόμματος είναι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα – εγκρίθηκε ομόφωνα με 2 λευκά. Στην Συνδιάσκεψη αυτή παρουσιάστηκαν επίσης οι δέκα προτάσεις του κόμματος για το Κοινοβούλιο, θέσεις οι οποίες θα επικυρωθούν στην τελική τους μορφή από την επόμενη συνδιάσκεψη. Μεταξύ των προτάσεων αυτών, είναι οι προτάσεις για βουλευτική αποζημίωση 1.419 ευρώ, μείωση του αριθμού των βουλευτών σε 200, αποχώρηση κάθε βουλευτή μετά την ολοκλήρωση δύο πλήρων θητειών και κατάργηση της κρατικής ενίσχυσης των κομμάτων. Κατά την παρουσίαση των θέσεων του νέο αυτού πολιτικού φορέα ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υπογράμμισε πως το «Σχέδιο Β» δεν είναι μόνο η δραχμή, «είναι όλες οι οικονομικές τομές που πρέπει να γίνουν». Γι’ αυτό το λόγο το «Σχέδιο Β», «στηρίζεται σε ένα άλλο σύστημα αξιών, που συνδυάζουν τη συλλογικότητα με τα ατομικά δικαιώματα». Ο πρώην επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ και ιδρυτής του «Σχεδίου Β» μίλησε στους Νατάσσα Βαφειάδου και Νίκο Βαβατσικλή και την εκπομπή «Με το Ν και με το Β» για τον νέο αυτό πολιτικό φορέα, την σημερινή εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ και την αριστερά γενικότερα.

Αλέκος Αλαβάνος όμως.

ΠτΘ: κ. Αλαβάνο, ανακοινώθηκε το «Σχέδιο Β» της πολιτικής κίνησης με επίκεντρο το αίτημα της εξόδου της χώρας από το ευρώ, ένα θέμα που τα προηγούμενα χρόνια απετέλεσε ταμπού στη χώρα μας. Αυτό ταυτόχρονα σημαίνει και έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πόσο εφικτό είναι αυτό το σχέδιο;
Α.Α.: Όχι κατ’ ανάγκη και εξ αρχής. Αυτό που θέτουμε εμείς άμεσα, δεν είναι μόνο το ευρώ, αλλά ένα πακέτο οικονομικών μέτρων. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε τα τοκοχρεολύσια, το έχουν κάνει πολλές χώρες στην ιστορία τους, μεταξύ των οποίων και η Γερμανία, οι τράπεζες πρέπει να είναι κρατικές για να στηρίξουν την μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα, κάτι που βλέπουμε σε πολλές χώρες, ακόμη και στην συντηρητική Αγγλία, με τη Royal Bank Scotland και τη Loyds, πρέπει να υπάρξει οικονομικός σχεδιασμός, να υπάρξει ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος άμεσα και για λόγους δικαιοσύνης αλλά και γιατί χρειάζεται να αναπτυχθεί η ζήτηση και το ευρώ. Είναι όλο αυτό το πακέτο μαζί. Όσον αφορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ένα θέμα που θέτουμε άμεσα, θα έχουμε προβλήματα με αυτή. Στην πορεία θα δούμε πώς αντιμετωπίζονται.
Ο φόβος για το πολιτικό κόστος δεν αφήνουν να τεθεί το θέμα της εξόδου από το ευρώ

ΠτΘ: Σε τι οφείλεται κατά τη γνώμη σας η μέχρι σήμερα μη πολιτική έκφραση της θέσης σας για έξοδο από την ευρωζώνη σε εγχώριο επίπεδο;
Α.Α.: Σε πολλούς λόγους οφείλεται. Η ένταξή μας στην ευρωπαϊκή καπιταλιστική ολοκλήρωση, που λέμε εμείς, σε αυτούς τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς, ήταν κεντρική στρατηγικού συστήματος από τη δικτατορία και μετά, για να μην πούμε και πριν από τη δικτατορία, θα έλεγα ότι υπάρχει μια αδράνεια ή ένας φόβος ή μια ανησυχία για το πολιτικό κόστος και υπό αυτή την έννοια δεν τίθεται με ανοιχτό τρόπο, ενώ είναι αναγκαία, γιατί δεν υπάρχει χώρα που να βρήκε από την κρίση με σκληρό νόμισμα, όπως έχουμε εμείς το ευρώ. Είναι αδύνατο. Δεν θα βρείτε στην ιστορία παράδειγμα τέτοιας χώρας.

Το τι είναι αριστερά, τι δεξιά ή κέντρο σήμερα θα το απαντήσει η ζωή

ΠτΘ: Ήσασταν πρόεδρος στο ΣΥΡΙΖΑ για σχεδόν τέσσερα χρόνια. Το 2009 αποφασίσατε να μην ασχοληθείτε ξανά με την πολιτική και ανέλαβε τα ηνία ο κ. Αλέξανδρος Τσίπρας. Μετά από κάποια χρόνια βλέπουμε να ασχολείσθε ξανά με την πολιτική. Ποιος ήταν ο λόγος; Θεωρείτε ότι η αριστερά χρειάζεται άλλο ένα πολιτικό σχηματισμό;
Α.Α.: Μη μιλάτε εύκολα για αριστερά, γιατί το τι είναι αριστερά, τι δεξιά ή κέντρο σήμερα θα το απαντήσει η ζωή. Για παράδειγμα η ΔΗΜΑΡ με τον κ. Κουβέλη έχει κάνει την επιλογή να στηρίξει την πολιτική που ουσιαστικά οδηγεί στις εντολές του μνημονίου, της τρόικα, τις επιστρατεύσεις, τις μειώσεις μισθών. Εγώ δεν θα γυρίσω πίσω, που τα γεγονότα είναι πιο σύνθετα από ό,τι λέτε εσείς και που ίσως τα γνωρίζετε, αλλά θέλω να πω ότι σήμερα χρειάζεται η στράτευση κάθε πολίτη. Η δική μου αντίληψη και όλων όσων είμαστε μαζί είναι ότι η πολιτική που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι μπορούμε να καταργήσουμε το μνημόνιο μέσα στην ευρωζώνη, όχι 99% αλλά 100% είναι αδύνατη, και αυτό μας το δείχνουν τα γεγονότα της Κύπρου. Είναι εθνική αναγκαιότητα, επείγουσα, πριν την ολοσχερή καταστροφή της χώρας να ακολουθηθεί ένας άλλος δρόμος, αυτόν που εμείς πιστεύουμε και τον οποίο προτείνουμε στους πολίτες.

Ο κόσμος δεν βλέπει εναλλακτική λύση

ΠτΘ: Δημοσκοπικά οι πολίτες εμπιστεύονται ακόμη το ΣΥΡΙΖΑ και μια κυβέρνηση της αριστεράς. Ο Αλέξης Τσίπρας προεκλογικά απηύθυνε κάλεσμα και προς το ΚΚΕ και θα μπορούσαμε να πούμε ότι το ΚΚΕ πλήρωσε την άρνησή του. Ο κόσμος ήθελε μια συνεργασία των κομμάτων της αριστεράς.
Α.Α.: Ο κόσμος θέλει κάτι διαφορετικό από το σημερινό και αυτό είναι το σημαντικό, και φυσικά από την αριστερά όπως την προσλάμβανε και την προσλαμβάνει ίσως. Είναι σωστό αυτό που λέτε. Η αντίληψη η δική μας είναι ότι θέτοντας το όριο της ευρωζώνης ουσιαστικά δεν προτείνεις κάτι διαφορετικό, προτείνεις το σχέδιο Α. Υπάρχουν καλές προθέσεις; Υπάρχουν. Καλές προθέσεις είχε η ΔΗΜΑΡ του κ. Κουβέλη; Είχε. Αν θέλετε με μεγαλύτερη ειλικρίνεια είπε ότι θα μπει στην κυβέρνηση και θα αγωνιστεί για τα συμφέροντα των εργαζομένων, αλλά κόκκινη γραμμή είναι το ευρώ. Υπ’ αυτή την έννοια δεν ανταποκρίνεται αυτή η πολιτική που έχει σήμερα η αξιωματική αντιπολίτευση στις μεγάλες τομές οι οποίες μπορούν να γίνουν. Θα περίμενε κανείς, όταν έχεις μια τέτοια κυβέρνηση, η οποία έχει επιβάλλει και επιβάλλει κάθε μέρα νέα μέτρα και έχει οδηγήσει τον ελληνικό λαό σε εξαθλίωση, να έχει καταρρεύσει δημοσκοπικά και αντίθετα η αξιωματική αντιπολίτευση να έχει οδηγηθεί στο θρίαμβο. Δεν βλέπουμε κάτι τέτοιο. Βλέπουμε να παραμένει στο 25%, να αγκομαχούν Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ και αυτό εκφράζει ότι ο κόσμος δεν βλέπει να υπάρχει μια εναλλακτική λύση.

Οι δέκα προτάσεις κατατέθηκαν για να αποκτήσει ξανά το κοινοβούλιο εμπιστοσύνη μέσα στην κοινωνία

ΠτΘ: Σε παλιότερες συνεντεύξεις σας παρουσιάζεστε αισιόδοξος όσον αφορά στο μέλλον της χώρας. Σε μια από αυτές είπατε ότι συμφωνείτε με την έκφραση της κ. Παπαρήγα και συγκεκριμένα ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο. Εσείς θεωρείτε ότι είναι ώριμες οι συνθήκες για κάτι διαφορετικό από αυτό που ζούμε ως χώρα; Πιστεύετε ότι και μέσα από τις δέκα προτάσεις που παρουσιάσατε για το «Σχέδιο Β» μπορούμε να πετύχουμε αυτή την αλλαγή;
Α.Α.: Αυτό που βάζετε είναι το πολύ μεγάλο ερώτημα και αν θέλετε το μεγαλύτερο εμπόδιο που θεωρούμε ότι έχουμε και εμείς στην πολιτική μας. Είναι το μεγαλύτερο από όλα τα εμπόδια, που σας λέω ειλικρινά δεν ξέρω αν μπορούμε να το ξεπεράσουμε, προσπαθούμε. Δεν ξέρω αν μια κοινωνία, η οποία είχε συνηθίσει στον ατομισμό, στον καταναλωτισμό, στο να βρίσκει ο καθένας τη δική του λύση στο να ξεπεράσει το γείτονα και το διπλανό, είναι ικανή να κάνει το μεγάλο βήμα το οποίο απαιτεί προσπάθεια, αλληλοϋποστήριξη, συλλογικότητα και το οποίο θα αρχίσει να φέρνει αμέσως αποτελέσματα. Δεν μπορώ να σας απαντήσω στην ερώτηση τελικά αν βλέπουμε αν είναι δυνατό αυτό. Προσπαθούμε όμως και με τις προτάσεις αυτές να το κάνουμε, το έχει ανάγκη η χώρα μας, είναι σε μια ιστορική καμπή, και σε αυτό το πλαίσιο κατατέθηκαν και οι δέκα προτάσεις, δεν είναι συνολικά το «Σχέδιο Β», ώστε να αποκτήσει ξανά το κοινοβούλιο εμπιστοσύνη μέσα στην κοινωνία.

Αν δεν υπάρξει στροφή, φοβάμαι ,ότι θα έχουμε έξαρση και συνέχιση του φαινομένου της Χρυσής Αυγής

ΠτΘ: Η αριστερά, ασκεί κριτική και εύκολα, μόνο στις δομές. Κατακρίνει την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις τράπεζες, τον καπιταλισμό. Δεν έχουμε δει κανένα, και όχι μόνο την αριστερά, να ασκεί κριτική στο λαό. Ο λαός δεν είναι αλλοτριωμένος; Πώς μπορείτε εσείς να συγχωρήσετε για παράδειγμα την άνοδο ενός μορφώματος, όπως η Χρυσή Αυγή;
Α.Α.: Έχετε δίκαιο αυτό είναι ένα κλειδί. Να συνυφανθούμε ότι ο καθένας έχει στο μέγεθος που του αναλογεί τη δική του ευθύνη και ότι είμαστε όλοι υπεύθυνοι, γιατί ψηφίσαμε εκείνα τα κόμματα και όχι τα άλλα. Όσον αφορά στο θέμα της Χρυσής Αυγής, αυτού του ναζιστικού φαινομένου το ζήτημα είναι σύνθετο. Ασφαλώς ο καθένας που ακολουθεί τη Χρυσή Αυγή έχει πολύ μεγάλη ευθύνη για το πού οδηγεί τον τόπο, από την άλλη όμως πιστεύω ότι με την κατάσταση αυτή σπρώχνεται ένας κόσμος στην απελπισία. Δηλαδή έχουμε κομμάτια που αποκλείονται εντελώς πια από την παραγωγική ζωή, από την απασχόληση, έχουμε κομμάτια τα οποία οδηγούνται σε μια κατάσταση περιθωριακή, έχουμε ανθρώπους που κατανοούν ότι διαψεύσθηκαν από την πολιτική, από την πολιτική ηγεσία από τις κυβερνήσεις, έχουμε ανθρώπους που ζουν πολύ δύσκολα, οι οποίοι δεν βλέπουν καμία στήριξη, μαζεύουν μέσα τους επιθετικότητα, συναισθήματα άγρια, δεν μπορούν να τα επεξεργαστούν και έχουν ανάγκη να βρουν ένα μαύρο πρόβατο. Και αυτό εμφανίζεται πολύ εύκολα στις σημερινές συνθήκες, όπως άλλοτε αλλού οι Εβραίοι, σήμερα οι μετανάστες, και υπάρχει μια κοινωνική βάση για το φαινόμενο Χρυσή Αυγή. Με αυτή την έννοια αν δεν υπάρξει άμεσα μια στροφή και μια δυνατότητα να αισθανθεί ο άλλος ότι υπάρχει κοινωνικό κράτος, ότι μπορεί να στηρίξει, ότι από κάποιο σημείο και μετά δεν μπορεί να υποβαθμιστεί η ζωή του, φοβάμαι ότι θα έχουμε έξαρση και συνέχιση αυτού του φαινομένου.

Ναι στις συνεργασίες αλλά υπό όρους

ΠτΘ: Σε ένα χρόνο θα έχουμε αυτοδιοικητικές εκλογές και ευρωεκλογές. Το «Σχέδιο Β» θα κατέλθει αυτόνομο ή θα επιδιώξει συνεργασίες; Και κυρίως ποιες θα ήταν οι προϋποθέσεις για μια συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ;
Α.Α.: Σε μια τέτοια κρίση κανείς δεν μπορεί να πει ότι θα τα καταφέρω μόνος μου και μάλιστα αν το πει ένα μεγάλο κόμμα, δεν μπορεί να το χαρακτηρίσει ως μια προσπάθεια που βρίσκεται στα πρώτα της βήματα, η οποία έχει δυναμική και υπάρχει ενδιαφέρον από τον κόσμο. Αν το λέγαμε αυτό θα ήταν αλαζονεία μεγάλη και εκτός πραγματικότητας. Υπό αυτή την έννοια είμαι υπέρ των συνεργασιών. Στις συνεργασίες όμως υπάρχουν δύο κριτήρια τα οποία δεν πρέπει να τα υποβαθμίσουμε. Το ένα κριτήριο είναι να στηρίζεται σε μια προγραμματική βάση, που να μην είναι ίσως απολύτως η δική σου, αλλά να σε εκφράζει, και όχι καιροσκοπικά για να μπορέσεις να βγάλεις βουλευτές ή οτιδήποτε άλλο. Με αυτή την έννοια με τα κόμματα ή τις πολιτικές δυνάμεις τα οποία αποδέχονται, έχουν την άποψη, ότι μπορούμε να έχουμε αποτελέσματα στην ευρωζώνη, δεν είναι δυνατό αυτό. Το δεύτερο κριτήριο είναι ότι μπορεί να έχεις με κάποιους κοινές θέσεις σε κάποια σημεία, το θέμα όμως είναι να υπάρχει εμπιστοσύνη και αυτή η συνεργασία να οδηγεί την Ελλάδα μπροστά και όχι πίσω. Σήμερα περιφέρονται από τα κόμματα, από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΠΑΣΟΚ, που έχει υποστεί κατάρρευση, ομάδες κεντρικών στελεχών που ήταν στην ηγεσία, οι οποίοι επιδιώκουν να έχουν είσοδο στην πολιτική ζωή. Δεν είναι δυνατόν να γίνει αυτό. Με αυτά τα δύο κριτήρια μπορεί μια συνεργασία να είναι γόνιμη πραγματικά και να συμβάλλει στον τόπο.

«Η κυβέρνηση Παπανδρέου και η κυβέρνηση Σαμαρά είναι υπεύθυνες μπροστά στην ιστορία»

ΠτΘ: Είπατε πριν ότι ο κόσμος έχει την ανάγκη να βρει το «μαύρο πρόβατο» για να βγάλει το θυμό του για όλα αυτά που βιώνει. Από την άλλη όμως έχουμε δει τον Γιώργο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ να αναλαμβάνει όλο το πολιτικό κόστος του μνημονίου, τον κ. Σαμαρά να συνεχίζει να ακολουθεί την ίδια πολιτική με την μοναδική διαφορά σε σχέση με τον Γιώργο Παπανδρέου, ότι ο κ. Σαμαράς εκθειάζεται τόσο από τον ευρωπαϊκό και ελληνικό τύπο όσο και από τον παγκόσμιο. Πώς το σχολιάζετε; Θεωρείτε ότι έχει σχέση με το νεοφιλελευθερισμό που επικρατεί στην Ευρώπη;
Α.Α.: Έχει σημασία ότι στην περίοδο Παπανδρέου η ίδια τη Ευρώπη ήταν σε ένα τρομερό πανικό, γιατί αντιμετώπιζε μια κρίση που δεν ήξερε πού θα την οδηγούσε, ούτε τώρα ξέρει, αλλά κατά κάποιο τρόπο προσπαθεί να διαμορφώσει το δικό της σχέδιο για να υπερασπιστεί τις σημερινές καταστάσεις. Η ουσία όμως για μένα είναι ότι και η κυβέρνηση Παπανδρέου και η κυβέρνηση Σαμαρά είναι υπεύθυνες μπροστά στην ιστορία. Εμείς, αντί να πούμε την αλήθεια, την οποία ο καθένας πρέπει να λέει στις δύσκολες στιγμές, αντί να πούμε ότι δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε στα δάνεια και ας είναι 100% ευθύνη δική μας, βρεθήκαμε τώρα να έχουμε στην πλάτη μας δάνεια από διεθνείς οργανισμούς και από κράτη, να ερχόμαστε σε αντίθεση με τους πολίτες αυτών των κρατών, να μην έχει μειωθεί καθόλου το ύψος των οφειλών μας σε σχέση με το ΑΕΠ, να είμαστε σε ένα νόμισμα που δεν το ελέγχουμε εμείς, γιατί πάντα με την υποτίμηση οι διάφορες χώρες μειώνουν την δανειακή τους επιβάρυνση, να είναι σε αγγλική νομοθεσία, σε δικαστήρια του Λουξεμβούργου. Όλα αυτά είναι τεράστιες ευθύνες μπροστά στην ιστορία τις οποίες έχει και η κυβέρνηση Παπανδρέου και η κυβέρνηση Σαμαρά, και του Παπαδήμου. Αυτή είναι η γνώμη μου.

Η αριστερά είναι μια δύναμη τομών, δεν είναι μια δύναμη συμβατικότητας και συμβιβασμού

ΠτΘ: κ. Αλαβάνο, ποιο είναι το μέλλον της αριστεράς ή ποιο θα θέλατε εσείς να είναι το μέλλον της στην Ελλάδα;
Α.Α.: Αυτούς τους γενικούς όρους κανείς δεν μπορεί να τους οικειοποιηθεί. Δεν μπορώ να πω ότι εγώ είμαι αριστερός και ότι δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε καν ο κ. Κουβέλης δεν μπορώ να σας πω ότι δεν είναι αριστερός, ούτε το ΚΚΕ. Η αριστερά κατά τη δική μου άποψη είναι μια δύναμη η οποία εκφράζει και στηρίζει τον κόσμο της εργασίας, που σήμερα είναι κυρίως ο κόσμος της ανεργίας. Εκφράζει αρχές, όπως η κοινωνική δικαιοσύνη, η ισότητα, την αντίθεση στην ανισοκατανομή του πλούτου. Η ζωή θα δείξει ότι η αριστερά είναι αυτή που μπορεί να στηρίξει και να εφαρμόσει πολιτικές προς αυτή την κατεύθυνση. Εμείς, δεν ξέρω αν το καταφέρνουμε αυτό, όμως επιδιώκουμε. Η αριστερά είναι μια δύναμη τομών, δεν είναι μια δύναμη συμβατικότητας και συμβιβασμού, είμαστε στην ευρωζώνη άρα να το δεχθούμε, να μη σταθούμε απέναντί της γιατί θα χάσουμε ψήφους. Η αριστερά είναι μια δύναμη που μιλά με ειλικρίνεια και θέτει τα πράγματα, όσο δύσκολα κι αν είναι, μερικές φορές ενάντια στο ρεύμα. Αυτό θεωρώ εγώ, και εμείς, αριστερά, και σε αυτό προσπαθούμε να συμβάλλουμε.

Συνέντευξη: Νατάσσα Βαφειάδου, Νίκος Βαβατσικλής

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.