Αγις Αγγελοματης, μπασιστας – μελος του συγκροτηματος «Ενα Βημα Μπροστα», Μας αρεσει να κανουμε «υπουλα» πραγματα και στη μουσικη μας και στα live

Συνέντευξη: Παναγιώτης – Αλέξανδρος Ροζάκης

Με αφορμή την αυριανή πρώτη εμφάνισή τους στην πόλη μας στο Cafe Bar and more… El Classico, ο Άγις Αγγελομάτης, ιδρυτικό μέλος των «Ένα Βήμα Μπροστά» και μπασίστας του συγκροτήματος συνομίλησε με τον Παναγιώτη – Αλέξανδρο Ροζάκη στην εκπομπή «Επί Πτυχίω» δίνοντας στο ακροατικό κοινό της Κομοτηνής και όχι μόνο την ευκαιρία για μια πρώτη γνωριμία με την μπάντα που υπόσχεται, μαζί με τον γνωστό και μη εξαιρετέο Ζακ Στεφάνου, να μας απογειώσει και να μας ταξιδέψει με τις μουσικές τις και το παρεϊστικο κλίμα το βράδυ της Κυριακής! Ο λόγος στον Άγι όμως…

Είμαστε χαρούμενοι που κλείνουμε την περιοδεία μας στην Κομοτηνή

Ράδιο Παρατηρητής: Εμφανίζεσθε την Κυριακή στο El Classico με τον Ζακ Στεφάνου. Εσείς ποιοι θα είστε;
Α.Α.: Ερχόμαστε με το ακουστικό μας σχήμα. Θα είμαστε δηλαδή ο Νίκος Φάρφας στο τραγούδι, ο Κωνσταντίνος Πολυχρονίου στην κιθάρα και εγώ, που όμως δεν θα παίζω μπάσο, που είναι η κανονική μου δουλειά, θα παίζω κρουστά.

Ρ.Π.: Έτσι και αλλιώς με ένα μόνο όργανο δεν βγάζεις μεροκάματο σε αυτές τις εποχές…
Α.Α.: Είναι και το ακουστικό σχήμα για πιο παρεϊστικες βραδιές. Με τον Ζακ θέλαμε να κάνουμε κάτι πιο παρεϊστικο, γιατί συνήθως όταν περιοδεύουμε με τον Ζακ περιοδεύουν και οι δύο μπάντες μαζί, αλλά τώρα είπαμε να κάνουμε μια διαφορετική, πιο παρεϊστικη φάση.

Ρ.Π.: Δεν θα είστε μόνο σε εμάς…
Α.Α.: Είστε ο τελευταίος προορισμός μας όμως. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που κλείνουμε την περιοδεία μας στην Κομοτηνή.

Ρ.Π.: Έχετε ξανάρθει;
Α.Α.: Δεν έχουμε έρθει.

Προσπαθούμε να κρατήσουμε τις συναυλίες μας παρεϊστικες

Ρ.Π.: Οπότε θα είναι η πρώτη επαφή του κοινού της Κομοτηνής μαζί σας. Tι θα ήθελες να μας πεις περιεκτικά για την μπάντα;
Α.Α.: Το βασικότερο είναι ότι όλοι μπορούν να μπουν στο site μας, www.1bm.gr. Έχουμε το καλό ότι δίνουμε την μουσική μας δωρεάν, είτε μέσω Ίντερνετ, είτε στα live, δηλαδή όποιος έρθει στην Κομοτηνή μπορεί να πάρει το cd μας δωρεάν, δουλεύουμε μέσω χορηγιών και έτσι έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε αυτό. Η μπάντα παίζει ελληνικό, χαρούμενο, ροκ με λίγα ίσως ποπ στοιχεία στο ύφος. Νομίζω ότι αυτή είναι η περιγραφή πάνω κάτω. Στα live μας συγκεκριμένα παίζουμε αρκετές διασκευές από κομμάτια που μας ταιριάζουν, επιτυχίες του Ζακ κι επιτυχίες δικές μας.

Ρ.Π.: Ελληνικά μόνο ή και ξένα κομμάτια;
Α.Α.: Στο ακουστικό περνάνε και κάποια ξένα. Προσπαθούμε να το κρατήσουμε όσο το δυνατόν πιο παρεϊστικο γίνεται και για αυτό δεν έχουμε play list. Προφανώς, υπάρχουν κάποια προσυμφωνημένα κομμάτια που γνωρίζουμε σίγουρα ότι θα τα παίξουμε, κυρίως δικά μας, αλλά οι διασκευές είναι ανάλογα με το κλίμα και τι ζητάει το κοινό.

Ρ.Π.: Παραγγελίες δηλαδή δεχόμαστε;
Α.Α.: Ναι δεχόμαστε. Προσπαθήσαμε εσκεμμένα να το κάνουμε πιο παρεϊστικο το συγκεκριμένο event και πάει πολύ όμορφα.

Ρ.Π.: Από πότε διαθέτετε τα τραγούδια σας δωρεάν;
Α.Α.: Από το 2007, από τον πρώτο μας δίσκο.

Καταφέραμε να διατηρήσουμε τη δωρεάν διάθεση της μουσικής μας

Ρ.Π.: Δηλαδή είστε πρωτοπόροι σε αυτό, γιατί τότε δεν είχαμε οικονομική κρίση και μάλιστα αγοράζαμε τα cd με είκοσι ευρώ.
Α.Α.: Ήταν μια καλή σκέψη εκείνη την εποχή. Στην ουσία για να είμαστε ειλικρινείς δεν είχαμε μείνει ευχαριστημένοι από τις ευκαιρίες που μας είχαν δοθεί από τις δισκογραφικές εταιρείες και επειδή ήμασταν και λίγο τυχεροί και βρήκαμε τον τρόπο να το κάνουμε, μας βόλεψε πάρα πολύ, μας άρεσε σαν ιδέα, γιατί δεν είναι μόνο απλά δωρεάν, έχει στηθεί και ένα ωραίο σκηνικό στο site μας μέσω των χορηγών, καλύπτουμε και εμείς κάποια έξοδα και με αυτό τον τρόπο καταφέρνουμε και εμείς να διατηρούμε μια καλή ποιότητα και σε αυτό που κάνουμε, αλλά και για το κοινό να μας μαθαίνει πιο γρήγορα.

Ρ.Π.: Στο site σε μια ανάρτηση που είχε γίνει πιο παλιά καταγγείλατε ότι κάποιοι πούλαγαν το cd σας.
Α.Α.: Έχει συμβεί και αυτό. Μας έχει συμβεί στο παρελθόν κάποιοι που πήραν το cd μας από live να το πουλάνε είτε μέσω ίντερνετ, είτε με τις υπογραφές μας, είτε χωρίς ως συλλεκτικά και εμείς κάναμε ουσιαστικά μια ανάρτηση στο site για να πούμε ότι δεν έχουμε καμία σχέση με αυτό και ότι θέλουμε η μουσική μας να παραμείνει δωρεάν και αυτό το διατηρήσαμε και στο δεύτερο δίσκο και αυτό πάμε να κάνουμε και στον τρίτο.

Μετά τα Χριστούγεννα θα μπούμε στο στούντιο για νέο δίσκο

Ρ.Π.: Πότε με το καλό;
Α.Α.: Έχουν ξεκινήσει οι πρόβες για τον τρίτο δίσκο. Λέμε μετά τα Χριστούγεννα να μπούμε στο στούντιο. Απλά να τονίσω και είναι κάτι που το λέμε συχνά, εμείς δεν θέλουμε να είμαστε επαναστάτες ή κόντρα στο σύστημα, καμία σχέση, έτυχε να γίνει έτσι, μας αρέσει και δεν απορρίπτουμε κανένα. Δεν έχουμε με κανένα πρόβλημα και αν έρθει μια ωραία πρόταση από μια δισκογραφική εταιρεία δεν την απορρίπτουμε.

Ρ.Π.: Αλλά για την ώρα αυτό σας καλύπτει;
Α.Α.: Μας καλύπτει και είναι πάρα πολύ καλό. Απλά δεν αγχωνόμαστε και ιδιαίτερα για κάτι άλλο.

Οι σπουδές δεν συνδέονται πάντα με τον βιοπορισμό

Ρ.Π.: Όσον αφορά στα μέλη του συγκροτήματος είστε κάποιοι ακόμα φοιτητές ή και απόφοιτοι. Την μουσική δεν την βλέπετε σαν ένα μέσο βιοπορισμού;
Α.Α.: Το βλέπουμε και εκεί έχουμε καταλήξει. Πλέον ασχολούμαστε μόνο με αυτό, απλά όταν είσαι δεκαοκτώ χρονών και δεν ξέρεις πού μπορεί να οδηγήσει αυτό, περνάς στο πανεπιστήμιο και τελειώνεις τη σχολή σου. Νομίζω είναι το πρέπον και οι περισσότεροι έχουν τελειώσει, απλά δεν έχουμε προλάβει να κάνουμε την ανανέωση του site πάνω σε αυτό το ζήτημα. Πιστεύω όμως ότι γενικά οι σπουδές δεν συνδέονται πάντα με το βιοποριστικό. Το κάνεις και για σένα τον ίδιο, για τη μόρφωση.

Είναι ωραίο να πειραματίζεσαι και να το πειράζεις τα τραγούδια σου

Ρ.Π.: Ποιες είναι οι μουσικές επιρροές του συγκροτήματος;
Α.Α.: Αυτό πιστεύω ότι είναι το πιο περίεργο κεφάλαιο! Διότι είμαστε από τη μια συνειδητοποιημένοι και το βλέπουμε αρκετά επαγγελματικά και ξεχωρίζουμε τι μπορεί να περάσει στην Ελλάδα και τι θέλουμε να προσφέρουμε εμείς στην ελληνική δισκογραφία με την έννοια ότι το ελληνικό ροκ είναι μια πολύ δύσκολη σκηνή, αν υπάρχει κιόλας ελληνικό ροκ, ήμασταν συνειδητοποιημένοι και θέλαμε να κάνουμε ελληνικό στίχο, ταυτόχρονα όμως τα μέλη της μπάντας ακούμε πολύ διαφορετικά είδη μουσικής, δηλαδή εγώ και ο κιθαρίστας μας τυχαίνει να ακούμε φανατικά ξένο ροκ της δεκαετίας του 70 και metal και του τώρα και του 90. Από την άλλη ο τραγουδιστής μας λατρεύει το χώρο που παίζουμε, τον πιο «έντεχνο» χώρο και τον ελληνικό χώρο, ενώ ο ντράμερ μας ακούει μέχρι και λαϊκά μόνος του. Υπάρχει ένα τεράστιο φάσμα το οποίο φαίνεται και όταν δουλεύουμε τα κομμάτια στο στούντιο, όταν προβάρουμε δικά μας κομμάτια και το διαπιστώνουμε και για αυτό αν κάποιος ακούσει προσεκτικά τους δίσκους θα δει ότι έχουν διάφορες επιρροές και από metal μπάντες και από ξένες παλιότερες, απλά ο στίχος είναι αυτό που το κάνει πιο ελληνικό το όλο θέμα.

Ρ.Π.: Ετερόκλητα στοιχεία, αλλά το αποτέλεσμα δεν βγαίνει άσχημο, αν φανταστεί κανείς ότι ο ντράμερ πριν να παίξει τα τραγούδια σας ακούει Καρρά…
Α.Α.: Προφανώς ξέρει πώς να το κάνει. Υπάρχουν στους δίσκους μας πράγματα παραδοσιακά, υπάρχουν δηλαδή περάσματα πιο λαϊκά, απλά είναι κρυμμένα σε κλίμακες περισσότερο ή σε κάποιο συγκεκριμένο παίξιμο για δύο ή τρία δευτερόλεπτα. Γενικά μας αρέσει να κάνουμε «ύπουλα» πράγματα και στη μουσική μας και στα live. Για παράδειγμα υπάρχουν διασκευές που περνάνε πολύ ύπουλα δυο ή τρία μέτρα από τραγούδια των Dream Theater. Πράγματα που στην ουσία μόνο εμείς τα καταλαβαίνουμε, αλλά είναι ωραίο να πειραματίζεσαι και να το πειράζεις τα τραγούδια σου.

Ρ.Π.: Τον προηγούμενο μήνα με αφορμή τα γενέθλια του συγκροτήματος εμφανισθήκατε στον «Σταυρό του Νότου» με διάφορους Έλληνες καλλιτέχνες…
Α.A.: Αυτό έχει γίνει πλέον παράδοση για εμάς. Κάθε χρόνο περίπου κάνουμε ένα τέτοιο event, βέβαια αυτό ήταν κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Ρ.Π.: Τα δέκα χρόνια σημαίνουν κάτι ιδιαίτερο για εσάς;
Α.A.: Ήταν ένα μεγάλο event για εμάς. Κλείναμε δέκα χρόνια από τότε που ξεκινήσαμε να χαζοπαίζουμε είναι η αλήθεια, γιατί επαγγελματικά είμαστε πολύ λιγότερο καιρό στο χώρο. Θέλαμε να κάνουμε ένα μεγάλο event, έχει τύχει να συνεργασθούμε με όλους αυτούς στο παρελθόν, με άλλους λιγότερο με άλλους περισσότερο, είπαμε να τους μαζέψουμε όλους αυτούς τους καλλιτέχνες και τους ευχαριστούμε πάρα – πάρα πολύ. Κάναμε αυτό το event στο «Σταυρό του Νότου» τον αγαπάμε αυτό το χώρο στην Αθήνα πολύ και μας αγαπά και αυτός. Θα αρχίσουμε από το Δεκέμβριο να εμφανιζόμαστε εκεί πάλι, εννοώ σταθερά.

Ρ.Π.; Τι σας αρέσει περισσότερο, να παίζετε στην Αθήνα σε μεγάλο χώρο ή αυτό που θα κάνετε εδώ;
Α.Α: Το ταξίδι. Είναι όνειρο και αυτό πιστεύω ότι είναι όνειρο κάθε ανθρώπου που θέλει να ασχοληθεί με τη μουσική. Μια παρέα ανθρώπων που είτε έχουν ένα συγκρότημα είτε συνεργάζονται, δεν έχει σημασία, μπαίνει σε ένα βανάκι, γυρίζει όλη την Ελλάδα, παίζει μουσική, γνωρίζει νέο κόσμο. Αυτός ο τρόπος ζωής είναι κάτι το αξιολάτρευτο.

Ρ.Π.: Βασικά είναι εφηβικό όνειρο αυτό.
Α.Α.: Ναι και είναι λίγο πιο κουραστικό από ό,τι πιστεύεις πριν το κάνεις, αλλά δεν συγκρίνεται με τίποτα.

Ο πειραματισμός ενυπάρχει σε κάθε τι που κάνουμε

Ρ.Π.: Πέρα από τη μουσική, δισκογραφικά εννοώ να βγάλετε κάποιο τραγούδι, έχετε σκεφθεί να βγάλετε πιο πειραματικά πράγματα; Εφόσον δηλαδή δεν έχετε κάποια δισκογραφική πάνω από το κεφάλι σας που να σας λέει τι να κάνετε και μοιράζετε τη μουσική σας δωρεάν…
Α.Α.: Ισχύει αυτό, απλά είναι λίγο δύσκολο να το καταφέρεις και είναι αλήθεια ότι μας πήρε λίγο καιρό να το συνειδητοποιήσουμε και εμείς, είναι δύσκολο να γίνεις αφεντικό του εαυτού σου. Με το να μην έχεις κάποιον να σου λέει τι και πώς να κάνεις κάτι, καμιά φορά μπορεί να ξεφύγεις και οι πειραματισμοί που μπορεί εμένα να με αρέσουν, αλλά το κοινό να το απογοητεύσουν, αυτό αν το δούμε στεγνά επαγγελματικά λειτουργεί αμφίδρομα. Δηλαδή και το κοινό έχει ανάγκη εμάς και εμείς το κοινό. Αυτό που κάνουμε στην ουσία είναι ότι ξέρουμε πάνω κάτω τι θέλουμε να βγάλουμε στο δίσκο κάτι το οποίο σπανίως έχεις υποχωρήσει και φροντίζουμε μέσα στο δίσκο να υπάρχουν ένα ή δύο κομμάτια που είναι αυτό που λέμε πειραματισμός. Υπάρχει ένα τραγούδι στο δεύτερο δίσκο μας που λέγεται «Άκγχι» είναι ένα συνθηματικό δικό μας το όνομα αυτό, το οποίο είναι ένα παραδοσιακό- metal-hadrock, instrumetal κομμάτι το οποίο δεν έχει καμία σχέση θεωρητικά με τη μουσική μας, αλλά είναι κάτι που βγήκε στο στούντιο και είπαμε να το βάλουμε για εμάς και ας το ακούσουν πέντε ή δέκα άτομα. Ένα άλλο παράδειγμα που καμιά φορά σου βγαίνει σε καλό είναι το τραγούδι από το δεύτερο δίσκο που λέγεται «Λίγο από latin» το οποίο δεν είναι ροκ, αλλά latin όμως έχει και ροκ περάσματα και για κάποιο λόγο αρέσει πολύ στον κόσμο, ενώ δεν το περιμέναμε καθόλου. Βέβαια έχει συμβεί και το ανάποδο. Κομμάτια που εμείς θεωρούσαμε ότι μπορούν να πάνε πολύ καλά έχουν αγνοηθεί. Δεν μπορείς να το πετύχεις πάντα αυτό, αλλά ο πειραματισμός είναι πάντα μέσα σε αυτό που κάνουμε.

Ρ.Π.: Το καθένα τραγούδι έχει τη δική του ζωή και αυτό το λέω με αφορμή του Locomodo που διάβασα σε μια συνέντευξη τους ότι το τραγούδι «Πίνω μπάφους και παίζω Pro» δεν ήθελαν να το βγάλουν προς τα έξω, αλλά βγήκε μόνο του το τραγούδι.
Α.Α.: Αυτό συμβαίνει συχνά. Εμείς στην Αθήνα τα ραδιόφωνα που παίζουν τη μουσική μας παίζουν συνέχεια από τον πρώτο δίσκο τον «Γκαντέμη». Που είναι ένα χιουμοριστικό κομμάτι με το οποίο εμείς δεν ασχολιόμασταν μαζί του, δηλαδή δεν το παίζαμε στα live πριν κάνουμε αυτό το μικρό όνομα που κάναμε.

Ρ.Π.: Θυμάμαι τότε στις αρχές στο Freedom μπορούσες να το ακούσεις και τρεις –τέσσερις φορές την ημέρα.
Α.Α.: Ναι το έλιωνε και δεν το περιμέναμε ούτε να προωθήσουν το δίσκο, ούτε όταν προσπαθούσαμε να κάνουμε τα πρώτα βήματά μας στο θέμα μάνατζμεντ ποτέ δεν το στέλναμε, δεν το περιλαμβάναμε ποτέ στα hit, αλλά δεν ξέρεις από πού σε περιμένει και πώς μπορεί να έρθει.

Ρ.Π.: Είμαστε περίεργοι ακροατές.
Α.Α.: Είναι τυχαίο το πώς και τι θα κάτσει και έχει να κάνει και με τα βιώματα του ανθρώπου εκείνη τη στιγμή, εννοώ του ακροατή. Το «Πίνω μπάφους και παίζω pro» ήταν κάτι που έπιασε, έγινε παρεϊστικό, πέρασε στον κόσμο. Ο Μάρκος όταν το έγραφε μπορεί να έλεγε εντάξει είναι λίγο χιουμοριστικό, δεν θα αρέσει.

Ρ.Π.: Άγι σε ευχαριστώ πολύ. Καλή αντάμωση στην Κομοτηνή!
Α.Α.: Κι εγώ ευχαριστώ! Ραντεβού αυτή την Κυριακή το βράδυ στο El Classico.

Λίγα λόγια για τους «Ένα Βήμα Μπροστά»…

Οι «Ένα Βήμα Μπροστά» δημιουργήθηκαν το Σεπτέμβριο του 2001 από τους Άγι Αγγελομάτη, Κωνσταντίνο Πολυχρονίου και Νίκο Φάρφα.
Τον Οκτώβριο του 2007 Κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο “Κίτρινο Φεγγάρι” για να ακολουθήσει το Δεκέμβριο του 2009 ο δεύτερος, με τίτλο «Όπου κι αν πας».
Στο ενεργητικό τους έχουν πολλές συναυλίες εντός και εκτός Αθηνών, συνεργασίες με τους Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Γιάννη Ζουγανέλη, Υπόγεια Ρεύματα, Ζακ Στεφάνου κ.α.
Χαρακτηριστικό των «Ένα Βήμα Μπροστά» είναι ότι η μουσική τους, δεν πωλείται στα καταστήματα.
Αντ αυτού μπορεί κανείς να την αποκτήσει εύκολα και εντελώς δωρεάν από την προσωπική τους σελίδα www.1bm.gr ή σε μορφή CD σε κάποια από τις συναυλίες τους.

Σύνθεση:
Νίκος Φάρφας: Φωνή
Κωνσταντίνος Πολυχρονίου: Κιθάρα
Γιώργος Τσιούτσιας: Πλήκτρα
Άγις Αγγελομάτης: Μπάσο
Γιάννης Μακρίδης: Τύμπανα – Φωνητικά

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.