Το στιγμα της ημερας

Εμείς παίζαμε. Είχαμε την τύχη παίζοντας να ανεβαίνουμε στο δένδρο και να ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον κίνδυνο και μαθαίναμε να τον αντιμετωπίζουμε. Η τσάλντικα ήταν ένα επικίνδυνο παιχνίδι αλλά δεν ακούσαμε κάποιον να χτυπά και να παθαίνει κάτι εξαιτίας του. Πέφταμε, χτυπούσαμε στα γόνατα και τρέχαμε να το ξεπλύνουμε με νερό. Ήμασταν μια χαρά. Μπορούσαμε να φωνάξουμε, να εκτονωθούμε, να τρέξουμε, να παίξουμε με τη λάσπη και να κάνουμε πράγματα με αυτή. Σήμερα θέλουμε να κάνουμε ένα παιχνίδι με λάσπη και δεν μπορούμε να τη βρούμε, γιατί παντού βρίσκουμε τσιμέντο. Αυτά κάναμε εμείς τότε. Και εκείνο που πρέπει να επισημάνω είναι ότι όποτε αναβιώνουμε αυτά τα παιχνίδια είναι απίστευτο το τι γίνεται από τα παιδιά, όσο όμως παίζουμε εμείς μαζί τους. Μόλις σταματήσουμε σταματούν και αυτά. Γιατί απλά δεν είναι μαθημένα ή ίσως γιατί αύριο θα επανέλθουν στα άλλα δεδομένα. Και αυτό μας στεναχωρεί πολύ. Όσο αντέχουμε θα κάνουμε τα παιχνίδια μας»

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.