Το Μεγαρο Μουσικης-brand name της πολης και ενα ερωτημα προς υποψηφιους αιρετους της τοπικης αυτοδιοικησης

Η πρόταση του τίτλου ακούστηκε στη διαβούλευση με τους τοπικούς φορείς που έγινε με την επικεφαλής του Συνδυασμού «Εμείς …η πόλη», κ. Φελίνα Καζάκου. Τη διατύπωσε ο νέος πρόεδρος της Αναπτυξιακής Ροδόπης κ. Μιχάλης Βεζυργιαννίδης, ο οποίος σε συνέντευξή του στο ράδιο «Παρατηρητής» ανακοίνωσε ότι επισπεύδεται η δημιουργία του Φορέα Διαχείρισης του Μεγάρου, ανακοίνωση η οποία λειτούργησε λυτρωτικά για όσους μέχρι σήμερα πραγματικά είναι υπερήφανοι για τη σπουδαία αυτή υποδομή της πόλης μας.

Λυτρωτικά γιατί μέχρι τώρα το Μέγαρο δεν επέτρεψε στους συμπολίτες και σε όσους το υπεραγαπούν και πιστεύουν στην προστιθέμενη αξία του να το ζήσουν, να το ενστερνιστούν και να το πονέσουν. Για ποιους λόγους; Γιατί τα τελευταία χρόνια που εξακολουθεί να διαχειρίζεται και το πολιτιστικό προϊόν η ίδια η εταιρεία που το ανέλαβε να το κατασκευάσει, η Αναπτυξιακή Ροδόπης δηλαδή, η διαχείρισή του δεν γίνεται με ανοικτές δημοκρατικές διαδικασίες ούτε ζητείται στις εκδηλώσεις του-παράξενο αλήθεια!!! γιατί;- η στήριξη των μέσων μαζικής ενημέρωσης της περιοχής. Οι πολλοί έτσι, αλλά και όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης πλην ενός, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, μένουν έξω από την υπόθεση του Μεγάρου με τρόπο σκανδαλώδη.

Γιατί το ισχυριζόμαστε αυτό και γιατί επανερχόμεθα στο ζήτημα του Μεγάρου όμως, για το οποίο είχαμε φιλοξενήσει ένα ακόμη μικρό φωτογραφικό σχόλιο στο φύλλο του Σαββάτου;

Γιατί, ναι μεν οφείλονται πολλά «εύγε» στον Στάθη Κεφαλίδη προσωπικά και πολλά περισσότερα στα άτομα εκείνα από το Σύλλογο Φίλων Μουσικής που, προσφέροντας εθελοντικά, κράτησαν ζωντανό το Μέγαρο, δεν μπορούμε όμως να αγνοήσουμε τη διαχείριση του Μεγάρου, σύμφωνα με τη λογική μιας κλειστής παρέας φίλων, όπως από τα προαναφερθέντα στην περίπτωση του αποκλεισμού του συνόλου σχεδόν των μέσων, πλην ενός, αποδεικνύεται, πραγματικότητα με παρελθόν δύο τουλάχιστον χρόνων τώρα στην περιοχή.

Υπάρχουν όμως πολλά ακόμη παραδείγματα διαχείρισης του Μεγάρου, στο πλαίσιο μιας κλειστής παρέας, που δημιουργούν δυσπραγίες και ουσιαστικά λειτουργούν εις βάρος της ίδιας της υπόθεσης του Μεγάρου ως αξιοζήλευτης υποδομής, ως υποδομής που θα μπορούσε να είναι το brand name της πόλης. Ένα τέτοιο απτό δείγμα είναι το τελευταίο επεισόδιο ομάδας ατόμων(;)-θεσμικών(;) που μετέβη στη Βουλγαρία, για να παρακολουθήσει(;) να συνεργαστεί(;) με την όπερα της Στάρα Ζαγόρα, με τη συντροφιά δημοσιογράφου συγκεκριμένου τοπικού φύλλου, γεγονός το οποίο αφ’ ενός από τον εκτελεστικό γραμματέα της Περιφέρειας Κώστα Κατσιμίγα περιγράφηκε στη σελίδα του στο fb ως ταξίδι του Μεγάρου «για συνεργασία με την όπερα της Στάρα Ζαγόρα υπό την αιγίδα της Περιφέρειας ΑΜ-Θ», ενώ στη σχετική διαμαρτυρία του «Παρατηρητή»- και του ραδιοφώνου «Δίαυλος»- στο f.b., αυτό προφορικά ανασκευάστηκε από ιθύνοντα και βαπτίστηκε ταξίδι-υπόθεση «φίλων», ενώ στο σχετικό σχόλιο-αίτημα του «Παρατηρητή» να μας διευκρινίσει η Περιφέρεια πού εμπλέκεται στο ταξίδι απάντηση ουδεμία ελήφθη!

Είναι υπόθεση φίλων όμως οι υποδομές που στήθηκαν με χρήματα του ελληνικού λαού; Είναι υπόθεση φίλων το ταξίδι «υπό την αιγίδα της ΠΑΜ-Θ»;

Και τίνος υπόθεση είναι η αποκλειστική συνεργασία των εκδηλώσεών του με τοπικό φύλλο; Υπόθεση φίλων είναι και πάλι μήπως;

Και πώς καταλήγουν οι δημόσιες υποθέσεις να γίνονται υποθέσεις φίλων; Με ποια λογική και σύμφωνα με ποιους κανόνες μιας οποιασδήποτε συντεταγμένης πολιτείας;

Οι υποψήφιοι όλων των παρατάξεων μήπως τελικά οφείλουν να τοποθετηθούν και να δεσμευθούν για το τι μέλλει πράττειν και στο θέμα του Μεγάρου Μουσικής, γιατί πολλά άλλα και καλά μας λένε; Τη λειτουργία της λογικής θα την υπερασπίσουν όμως πρωτίστως σ’ αυτόν τον τόπο; Το’ χουν μήπως αποφασίσει;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.