Περιμενοντας τον Μεσι(α)

Πού πήγαν τα ποσοστά της πρόσφατης απεργίας;
Κάθε προηγούμενη απεργία και καλύτερα, τελικά.
Κι όσο κι αν επιμένουμε μάλλον δεν φταίει ο χρεοκοπημένος στα μάτια του λαού συνδικαλισμός.
Φταίει ότι ο κόσμος δεν έχει διάθεση για ρίσκο πια και η απεργία του φάνηκε ρίσκο.
Και οι συνδικαλιστές δεν μπόρεσαν να τον εμπνεύσουν. Διότι δεν είναι ότι πεδίο εύφορο για αγώνες δεν υπάρχει, αλλά δεν υπάρχει χρόνος.

Ούτε βέβαια χρόνος για σχολιασμό της απεργίας υπήρξε και τα κανάλια την Παρασκευή δεν είδαμε να αφιερώνουν κι αυτά χρόνο σε αναλύσεις των ποσοστών της απεργίας της Πέμπτης και στους λόγους που οδήγησαν άλλους στους δρόμους, λίγους πάντως, κι άλλους στον καναπέ ή στη φύση να πάρουν λίγο αέρα από τη φθορά και τη διαφθορά. Κατά τα άλλα, το έχουμε ξαναπεί, κάθε μέρα τουλάχιστον 10 σελίδες των εφημερίδων του κέντρου είναι αφιερωμένες στην κατασπατάληση χρήματος.

Σε αυτή τη χώρα έχουμε μπερδέψει τα πάντα και καταφέραμε να μπερδέψουμε και τον λαό, την κρίση και το συναίσθημά του, με πρωτοφανή ικανότητα συγκεντρωτικού κράτους!
Δεξιόφρονες διχασμένοι, αριστεροί νέας γενιάς, πασόκοι νοοτροπίας νομαρχιακής επιτροπής και μόνο, παρόλες, παρόλες, συνονθύλευμα όλα σε ένα πανελλαδικό μπλογκάρισμα ιδεών και λογιδρίων με έναν κοινό παρονομαστή: το ατομικό συμφέρον και αποτέλεσμα.

Πού η χαμένη ιδεολογία, πού η γενική κρίση και αντικειμενική, πού η τηλεόραση της ενημέρωσης, πού της κριτικής το έντυπο; Πουθενά.
Η περίοδος των ταγών και των Μεσσίων τελείωσε… ακόμη και στο ποδόσφαιρο.
Δεν φταίει ο Μέσι που δεν μπόρεσε, διάβασα σήμερα, αλλά εμείς που περιμέναμε να μπορέσει… ως Μεσσίας κι αυτός…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.