Να ξαναγινει η παιδεια συνθημα

Σας φαίνεται παρωχημένο; Σας ακούγεται τυπικό; Μέχρι πέρσι ήταν γραφικό σύνθημα σε τοίχους μακρινών γειτονιών; Από φέτος λοιπόν το μήνυμα του Πολυτεχνείου έχει ξανά αξία και μπορεί πλέον να ερμηνευθεί με τις σύγχρονες καταστάσεις και βιώματα του ελληνικού λαού. Δεν χρειάζεται πια να εξηγούμε στα παιδιά μας για ποιον λόγο οι φοιτητές φώναζαν τότε για ψωμί, για παιδεία, για ελευθερία. Μπορούμε να το κάνουμε και με σύγχρονους όρους, ο εν-χρονισμός της ιστορίας, κύκλος, τι καλύτερο μάθημα από αυτό;

Σε κάθε σκέλος υπάρχουν θετικά κι αρνητικά. Τα αρνητικά στο Ψωμί Παιδεία Ελευθερία είναι η στέρησή τους με διάφορες μορφές. Τα θετικά είναι ότι η φθορά ενός συνθήματος στη συνείδηση του πολίτη σήμερα ίσως τον οδηγεί να σκεφτεί και τη δική του ευθύνη… γιατί πέρασαν και κοντά 30 χρόνια να πάρει…

Το ψωμί μας – δυσεύρετο ως όρος περικλείων το σύνολο των αγαθών πρώτης ανάγκης, από το φως-νερό- τηλέφωνο μέχρι το τι μπαίνει στην κατσαρόλα – θα το βγάζουμε πλέον δύσκολα και χωρίς μαϊμουνιές. Δεν ξέρω αν θα είναι πιο γλυκό έτσι, ξέρω όμως ότι θα είμαστε τυχεροί αν τα παιδιά μας θα μπορούν να το βγάζουν κι αυτά…. Μαζί με τις περικοπές στους μισθούς και τις μειώσεις στις κλαδικές συμβάσεις, ευχόμαστε να έρθει και η συρρίκνωση του πελατειακού κράτους… Ψωμί εξασφαλισμένο δεν υπάρχει σίγουρα κι αν το DNA του Έλληνα δεν σηκώνει την αβεβαιότητα θα ζοριστεί πολύ να το συνειδητοποιήσει αυτό… Σε κάθε περίπτωση όμως δύσκολο το ψωμί….

Η παιδεία ας μη γελιόμαστε είναι στο χέρι μας και καιρός να ξυπνήσουμε. Η εκπαίδευση όμως είναι στο χέρι ενός υπουργείου που σε πολλά έχασε παρά μας πήγε μπροστά. Αν δεν υπάρχουν υποδομές πώς να εφαρμοστούν οι ιδέες; Με 30 μαθητές τη φορά, με κατάργηση της ΠΔΣ και όμηρους αναπληρωτές, με καλωσόρισμα ακόμα σε τόσο δύσκολους καιρούς χιλιάδων φοιτητών σε παρεμφερή τμήματα που ακόμα ζουν και βασιλεύουν; Για όλα αυτά υπήρχαν ιδέες καλές και άγιες, όπως το σχέδιο για την τριτοβάθμια που θα έβαζε κάποιους στη θέση τους αλλά ποιο θαύμα έγινε από μόνο του δίχως πίστη, πίστη χρειάζεται και μια… «Αθηνά» μαζί με τη χείρα που αργά σηκώνεται…

Η ελευθερία, ω, η ελευθερία, ποτέ δεν θα μας φτάνει. Και ποτέ όμως δεν θα την εκτιμούμε. Χωρίς αυστηρή καταστολή δεν λέμε να μάθουμε εμείς οι Έλληνες και μετά χτυπάμε το κεφάλι μας και σηκώνουμε τις γροθιές μας. Γι’ αυτό η παιδεία μας είναι σημαντική και υπόθεση του καθενός ξεχωριστά και υποχρεωτικά! Αν σεβόμασταν τον εργαζόμενο «απεργοσπάστη» που θέλει να ζήσει τα παιδιά του δεν θα είχαμε νεκρούς ούτε δακρυγόνα, αν σεβόμασταν τον μη καπνιστή δίπλα μας δεν θα είχαμε καπναπαγόρευση δια ροπάλου, αν σεβόμασταν την χώρα δεν θα βγαίναμε με φορτηγά και τρακτέρ να κλείνουμε δρόμους, αν τα βρίσκαμε μεταξύ μας δεν θα χρειαζόμασταν το Μεγάλο Αδελφό πουθενά στη ζωή μας. Το μάτι Του είναι πανταχού παρόν πλέον παντού και στην Ευρώπη αλλά φροντίσαμε κι εμείς να το βάλουμε στη ζωή μας…

Ούτε τυραννία έχουμε ούτε χούντα, αλλά η παιδεία του καθενός πλήττεται περισσότερο από ποτέ εντός μας πρώτα, ως στόχος και στάση ζωής, αυτή είναι η μεγαλύτερη ομοιότητα σε όλες τις εποχές κι όχι μόνο από τον καιρό του Πολυτεχνείου… Ας ξαναγίνει σύνθημα…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.