Mην εχοντας πιο κατου αλλο σκαλι να κατρακυλησεις πιο βαθια στου Κακου τη σκαλα

Τα έχουμε δει πλέον όλα. Οι ευθύνες μας ως πολιτών –λογικών δηλαδή όντων– δεν μπορεί πλέον  να παραγνωρίζονται. Ευθύνες, κομβική λέξη. Για τους αυθαίρετους οικισμούς, τους οικισμούς με μια μόνο έξοδο και τη λειτουργία φάκας, την παντελή άγνοια κινδύνου, την καταστροφή που επέρχεται συνεχώς με εμάς τους πολίτες συνεχώς άδοντας…
 
Ο Κωστής Παλαμάς έγραψε τον «Δωδεκάλογο του Γύφτου» με αφορμή την εθνική ταπείνωση του 1897. Το ποίημά  του σε καιρό μνημονίων και επιτήρησης από την ανεμελιά μας και την ελαφρότητα που σε όλα μάς διακρίνει μας ταιριάζει απόλυτα.
 
Ας  το θυμηθούμε λοιπόν… 
 
Μες τις παινεμένες χώρες, Χώρα
παινεμένη, θα ‘ρθει κι η ώρα,
και θα πέσεις, κι από σέν’ απάνου η Φήμη
το στερνό το σάλπισμά της θα σαλπίσει
σε βοριά κι ανατολή, νοτιά και δύση.
Πάει το ψήλος σου, το χτίσμα σου συντρίμμι.
Θα ‘ρθει κι η ώρα· εσένα ήταν ο δρόμος
σε βοριά κι ανατολή, νοτιά και δύση,
σαν το δρόμο του ήλιου· γέρνεις· όμως
το πρωί για σε δε θα γυρίσει.
        
Και θα σβήσεις καθώς σβήνουνε λιβάδια
από μάισσες φυτρωμένα με γητειές·
πιο αλαφρά του περασμού σου τα σημάδια
κι από τις δροσοσταλαματιές·
θα σε κλαίν’ τα κλαψοπούλια στ’ αχνά βράδια
και στα μνήματα οι κλωνόγυρτες ιτιές.
 
Και θα φύγεις κι απ’ το σάπιο το κορμί,
ω Ψυχή παραδαρμένη από το κρίμα,
και δε θα ‘βρει το κορμί μια σπιθαμή
μες στη γη για να την κάμει μνήμα,
κι άθαφτο θα μείνει το ψοφίμι,
να το φάνε τα σκυλιά και τα ερπετά,
κι ο Καιρός μέσα στους γύρους του τη μνήμη
κάποιου σκέλεθρου πανάθλιου θα βαστά.
 
Όσο να σε λυπηθεί
της αγάπης ο Θεός,
και να ξημερώσει μιαν αυγή,
και να σε καλέσει ο λυτρωμός,
ω Ψυχή παραδαρμένη από το κρίμα!
Και θ’ ακούσεις τη φωνή του λυτρωτή,
θα γδυθείς της αμαρτίας το ντύμα,
και ξανά κυβερνημένη κι αλαφρή,
θα σαλέψεις σαν τη χλόη, σαν το πουλί,
σαν τον κόρφο το γυναικείο, σαν το κύμα,
και μην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί
να κατρακυλήσεις πιο βαθιά
στου Κακού τη σκάλα, –
για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί
θα αιστανθείς να σου φυτρώσουν, ω χαρά!
τα φτερά,
τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα!
 
Ως επίλογο, μνήμη αγαθή για τους νεκρούς, και συλλυπητήρια σε  όσους έχασαν αγαπημένους, βιώνοντας τη λαίλαπα της φωτιάς, καταστροφική πάντοτε και ποτέ σχεδόν  καθαρτήρια…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.