Με την τακτικη της «κοντης μνημης»

Στο κοινοβουλευτικό σύστημα κυρίαρχος είναι και πρέπει να είναι ο ελεύθερα αυτοπροσδιοριζόμενος διά της ψήφου του Πολίτης! Σε μια πραγματικά ελεύθερη χώρα από αυτόν πηγάζει η εξουσία και από κανέναν άλλον! Τούτο σημαίνει, πέραν των άλλων, ότι ο Κυρίαρχος Πολίτης απαιτεί την πλήρη, αληθινή, έγκαιρη και ξεκάθαρη πληροφόρησή του. Η πληροφόρηση δε αυτή δεν είναι μόνο απαιτητή, αλλά αποτελεί και προϋπόθεση της ελευθερίας και της Κυριαρχίας του!

Η Αρχή της Διάκρισης των Εξουσιών πρέπει να τηρείται κατά τρόπο που να εμποδίζει την εκτελεστική εξουσία να «καπελώνει» τόσο τη νομοθετική όσο και τη δικαστική εξουσία. Την ίδια στιγμή, η ίδια αυτή εκτελεστική εξουσία, δηλαδή η εκάστοτε κυβέρνηση, οφείλει να πληροφορεί, κατά τρόπο έγκυρο, αντικειμενικό και έγκαιρο, το σύνολο των πολιτών για τα τεκταινόμενα, επιβεβαιώνουσα διά του τρόπου αυτού τον σεβασμό της στη συνταγματικά κατοχυρωμένη Κυριαρχία τους!

Υπό το πρίσμα της λογικής των ανωτέρω ανησυχώ, καθώς διαπιστώνω μεθοδεύσεις και πρακτικές, οι οποίες, εφαρμοζόμενες, επιχειρούν την παραπλάνηση των πολιτών με στόχο τον αποπροσανατολισμό ή τη λήθη τους! Επικεντρωμένος στις σχετικά πρόσφατες εξελίξεις και θεωρώντας ότι υπερέβαλε η υπερβολή, διερωτώμαι:

―Αλήθεια, τι έγινε τελικά με την υπόθεση της Novartis; Τι έγινε και πού βρίσκεται τελικά η υπόθεση των Τεμπών; Τι έγινε και πού αρμενίζει η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ; Τι γίνεται με το ζήτημα των υπερβολών που παρατηρούνται εδώ και χρόνια στην τακτική των απευθείας αναθέσεων; Τι γίνεται ακριβώς με τη λειτουργία των FUNDS που, κατά τρόπο επιθετικό και συχνά προκλητικό, ίσως και ανήθικο, επιχειρούν πλειστηριασμούς ακίνητης περιουσίας, ακόμη και της πρώτης κατοικίας, ανθρώπων που αδυνατούν να αποπληρώσουν το δάνειό τους για λόγους αντικειμενικούς;

― Τι γίνεται με την υπόθεση της δολοφονίας του δημοσιογράφου Καραϊβάζ και ποια ήταν τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε και τα οποία πιθανώς τον οδήγησαν τελικά στον θάνατο; Τι έγινε και πού βρίσκονται οι έρευνες για τη δολοφονία του Βασίλη Καλογήρου, γιου της εισαγγελέως Εφετών Λάρισας, Σοφίας Αποστολάκη, η οποία είχε την εποπτεία της ανάκρισης για την υπόθεση των Τεμπών; Γιατί η ίδια παραιτήθηκε μετά τη δολοφονία του υιού της; Πού ακριβώς βρίσκεται το ζήτημα που προέκυψε με τον αδελφό του κυρίου Υπουργού Δικαιοσύνης;

―Τι ακριβώς γίνεται και πού ακριβώς βρίσκεται το ζήτημα των αποζημιώσεων των αγροτών και των κτηνοτρόφων, των μελισσουργών και των υπολοίπων που επλήγησαν από θεομηνίες, ζωικές ασθένειες ή άλλες καταστροφές;

―Τι γίνεται ακριβώς με τα αναδρομικά των συνταξιούχων;

―Λειτουργεί και πώς τελικά η υπόθεση της Mercosur που τόσο απασχόλησε τους ενεργοποιούμενους στον πρωτογενή και όχι μόνο τομέα;

― Τι έγινε ή πρόκειται να γίνει με τα προβλήματα των ψαράδων του Αιγαίου που παρενοχλούνται από Τούρκους, οι οποίοι, πέραν τούτου, εισβάλλουν και αλιεύουν στα ελληνικά ύδατα;

―Τι γίνεται με… με… με… και με τόσα άλλα που στο παρελθόν συνέβησαν; Έχουμε πλήρη, έγκυρη και αντικειμενική πληροφόρηση για αυτά, όπως τούτο δικαιούμεθα ως Κυρίαρχοι Πολίτες;

Το γκριζάρισμα, η συσκότιση, η σύγχυση που επικρατεί για τις ανωτέρω υποθέσεις και για τα ανελέητα ερωτήματα που αναδύονται από αυτές αντιμετωπίζονται, επιτυχώς ή ανεπιτυχώς ίσως, διά της συνεχούς και άκρως κουραστικής αναφοράς σε νέες, συχνά σχετικά ανώδυνες, υποθέσεις, με τις οποίες τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και οι κάτοχοι της εκτελεστικής εξουσίας απασχολούν τους πολίτες συστηματικά και μεθοδικά επί μακρά χρονικά διαστήματα! Έτσι, διά μέσου γεγονότων όπως οι διαμάχες καλλιτεχνών, ο ξαφνικός θάνατος εθνικών τροβαδούρων, οι επιτυχίες νέων αστυνομικών αρχών εξιχνίασης κοινών σοβαρών οικονομικών ή άλλων εγκλημάτων της τρέχουσας καθημερινότητας, τα κατορθώματα επιχειρηματιών πίτσας ή χωριάτικου ψωμιού, η ενασχόληση με υποθέσεις ποικίλης μορφής απατεώνων ή φοροφυγάδων, πρόσφατα δε οι ατελείωτες συζητήσεις περί της σοβαρής τη φορά αυτή υποθέσεως του καλωδίου, της άδειας για τις δραστηριότητες του γαλλικού πλοίου και της ρηματικής διακοίνωσης προς την Τουρκία, αλλά και άλλων γεγονότων ασήμαντης συχνά σημασίας, οι προηγούμενες υποθέσεις του πρόσφατου, ίσως και απώτερου, παρελθόντος τίθενται τεχνηέντως σε δεύτερη μοίρα!

Μπήκαν έτσι στον χώρο του απόλυτου γκρίζου; Οι προσπάθειες της όποιας συγκάλυψης, μεταλλαχθείσες, μπήκαν στον χώρο της αποσιώπησης και της λησμονιάς; Διά του νέου γεγονότος αποσιωπάται και υποβαθμίζεται το παλαιό, της εξουσίας ποντάρουσας στο, συνήθως λεγόμενο, ότι «ο λαός έχει κοντή μνήμη». Και η συνήθης απάντηση, ότι όλες αυτές οι υποθέσεις (από τη Novartis έως τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις υπόλοιπες) βρίσκονται στα χέρια της ανεξάρτητης ελληνικής δικαιοσύνης, ικανοποιεί, άραγε, το σύνολο των κατά το Σύνταγμα Κυρίαρχων Πολιτών;

Ο Γιώργος Θ. Χατζηκωνσταντίνου είναι Ομοτίμος Καθηγητής του ΔΠΘ

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.