Η Θρακη εμαθε να διαλεγεται;

Μπορεί το τελευταίο διάστημα να δίνουν και να παίρνουν οι ειδήσεις και τα σχόλια περί της αρνήσεως γονέων να δεχτούν προσφυγόπουλα στις τάξεις υποδοχής των σχολείων στα οποία φοιτούν τα παιδιά τους, ωστόσο εδώ στην περιοχή μας μερίδα των ΜΜΕ της Αλεξανδρούπολης επέλεξε να αναπαράγει τη θετική πλευρά της εν λόγω θεματικής, καταγράφοντας τη θερμότατη υποδοχή που επεφύλαξαν γονείς και εκπαιδευτικό προσωπικό σε προσφυγόπουλα που εντάχθηκαν σε τάξεις υποδοχής σχολείου της Αλεξανδρούπολης.
 
Η εν λόγω είδηση πέρα από τα χαμόγελα που δημιουργεί, προσωπικά μιλώντας, δημιούργησε και κάποια ερωτήματα. Για να γίνουμε πιο ακριβείς, το ερώτημα είναι ένα, «γιατί δεν φιλοξενούνται πρόσφυγες στη Θράκη;». Άκαιρο και ξεπερασμένο το ερώτημα θα σκεφτεί κανείς, όμως η παραπάνω είδηση για την Αλεξανδρούπολη έρχεται σε αντίφαση με τα όσα –πριν ένα χρόνο περίπου και εντεύθεν- είχαν κατασταλάξει στη συνείδησή μας για το θέμα. Και εξηγούμαστε…
 
Όταν λοιπόν πριν από ένα χρόνο είχε ανοίξει η συζήτηση για το αν θα δημιουργηθούν ή όχι κέντρα φιλοξενίας προσφύγων στη Θράκη, δύο συγκεκριμένοι φορείς από τη γειτονική πρωτεύουσα του Έβρου ήταν αυτοί που σήκωσαν τη «σημαία» της άρνησης, προβάλλοντας ως βασικά επιχειρήματα τη διατάραξη της ειρηνικής συμβίωσης του μουσουλμανικού και χριστιανικού πληθυσμού της περιοχής αλλά και την εγγύτητα με την Τουρκία. Οι υπόλοιποι φορείς της Θράκης γενικότερα κράτησαν μια πιο χαμηλών τόνων στάση, επιλέγοντας είτε να μην τοποθετηθούν είτε να τοποθετηθούν ηπιότερα για το θέμα.
 
Λίγο τα πηχυαία πρωτοσέλιδα, λίγο η «τρομοκρατικού» τύπου καταγραφή του προσφυγικού θέματος σε πανελλαδικό αλλά και ευρωπαϊκό επίπεδο, τελικά πάρθηκε η απόφαση στη Θράκη να μη φιλοξενηθούν πρόσφυγες.
 
Η ειρωνεία είναι ότι τα παραπάνω επιχειρήματα προβλήθηκαν από δύο φορείς που, στην κατά τόπο αρμοδιότητα τους, κατοικούν ελάχιστοι, σε σχέση με την υπόλοιπη Θράκη, μουσουλμάνοι και, φυσικά, ότι σε μια τέτοια στάση οδηγήθηκαν όχι αφουγκραζόμενοι κάποια επιθυμία των πολιτών αλλά, μάλλον, κάποια προσωπική τους πεποίθηση, εκμεταλλευόμενοι φυσικά και τον χλιαρό αντίλογο.
 
Για να μην παρεξηγηθούμε, προφανώς, και δεν είναι ούτε παράσημο ούτε και μομφή η δημιουργία κέντρου φιλοξενίας προσφύγων σε κάποιο τόπο, όμως αυτό που επικράτησε τελικά στο συγκεκριμένο θέμα είναι η εσωστρέφεια και η «γειτονοφοβεία» που μας διακρίνει. «Για τους γνωστούς λόγους στη Θράκη…» όπως έχει επικρατήσει να λέγεται στο δημόσιο λόγο…
 
 Όμως η Θράκη αν θέλει να προβάλει την πολυπολιτισμικότητα της ως στοιχείο που την πάει μπροστά, θα έπρεπε να μην τη φοβίζουν τα τεστ τέτοιου είδους και, μάλιστα, κατά την προσωπική μου εκτίμηση, θα μπορούσε να προσφέρει και κάτι παραπάνω σε αυτούς τους κατατρεγμένους,  λόγω ακριβώς της πολυπολιτισμικής συμβίωσης και της διαλλακτικότητας που έχει αναπτύξει.  Κοινώς δεν γίνεται αυτό που προβάλλουμε ως συγκριτικό μας πλεονέκτημα σε κοινωνικό επίπεδο στα δύσκολα να μετατρέπεται σε μειονέκτημα, κατά πώς μας συμφέρει…
 
«Η Θράκη έμαθε να διαλέγεται χωρίς να παράγει τέρατα» είχε πει μέσα από τις σελίδες αυτής εδώ της εφημερίδας η κ. Άννα Φραγκουδάκη και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε… Τ.Ο.
 
 

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.