Η αντιπολιτευση δηλωσε παρουσα στη ΔΕΘ

Αν κάτι κατέδειξε η φετινή ΔΕΘ είναι ότι η συζήτηση για την «επόμενη μέρα» στην διακυβέρνηση της χώρα δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται στο κυβερνητικό δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος».

Η αντιπολίτευση, και κυρίως μέσα από τις παρεμβάσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκου Ανδρουλάκη και του προέδρου της ΕΛ.Α.Σ. Αλέξη Τσίπρα, επιχείρησε να αποδείξει ότι ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, με συγκεκριμένες, κοστολογημένες και σε μεγάλο βαθμό ρεαλιστικές προτάσεις.

Τόσο ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος προηγήθηκε παρουσίασε μια δέσμη προτάσεων, πολλές από τις οποίες «ακουμπούν» στην βιωμένη καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών, όσο και η παρουσία του Νίκου Ανδρουλάκη, που επίσης είχε σαφείς προτάσεις και απαντήσεις ακόμα και σε δύσκολα ερωτήματα, όπως το κατά ποσό αυτές είναι ρεαλιστικές, εφαρμόσιμες και σε ποιο χρονικό διάστημα.

Αμφότερες οι ομιλίες, πολύ δε περισσότερο οι συνεντεύξεις τύπου που ακολούθησαν, κατά την άποψή μας, έδειξαν μια αν μη τι άλλο μια πολιτική ωριμότητα για τους πολιτικούς αρχηγούς, που κατά την άποψή μας έπεισαν περισσότερο από τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, σε ό,τι αφορά την εμφάνισή του από το ίδιο βήμα.

Η σημασία αυτής της παρουσίας όμως δεν βρίσκεται μόνο στον όγκο των εξαγγελιών, αλλά κυρίως στο γεγονός ότι και οι δύο πολιτικοί αρχηγοί προσπάθησαν να μετατοπίσουν τη συζήτηση από την απλή καταγγελία της κυβερνητικής πολιτικής σε ένα πιο συγκεκριμένο ερώτημα: ΤΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης παρουσίασε ένα συγκροτημένο σχέδιο με επτά βασικές παρεμβάσεις για την ακρίβεια, την ενέργεια, το παραγωγικό μοντέλο, τους μισθούς και τις συντάξεις, το ιδιωτικό χρέος, τη στέγη, το δημογραφικό, την Υγεία, την Παιδεία και τη λειτουργία του κράτους. Ειδικότερα, μίλησε για 13ο μισθό και 13η σύνταξη, 120 δόσεις για χρέη, κοινωνικές κατοικίες, νέα εργαλεία για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ισχυρότερο δημόσιο σύστημα Υγείας και νέο πλαίσιο διαφάνειας και λογοδοσίας.

Από την άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας κατέθεσε επίσης μια πρόταση με σαφές κοινωνικό και αναπτυξιακό στίγμα, με έμφαση στην ενίσχυση του εισοδήματος, τη στήριξη της δημόσιας Υγείας και Παιδείας, την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, τον πρωτογενή τομέα, τη φορολογική δικαιοσύνη και την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον πολιτικό στοιχείο της ΔΕΘ, ότι παρά τις διαφορές τους, οι δυο προτάσεις ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΙ σε πολλά κομβικά σημεία.

―ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΙ στην ανάγκη για ισχυρότερο κοινωνικό κράτος.

―ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΙ στην ανάγκη για καλύτερους μισθούς και αξιοπρεπείς συντάξεις.

―ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΙ στην ανάγκη να υπάρξουν παρεμβάσεις για την ακρίβεια και τα ολιγοπώλια, την στήριξη της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, την προστασία της πρώτης κατοικίας και τη ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους.

―ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΙ στην ανάγκη για δημόσιες επενδύσεις, παραγωγική ανασυγκρότηση και ισχυρότερη Περιφέρεια. Και κυρίως,

―ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΙ στην αντίληψη ότι η ΑΝΑΠΤΥΞΗ δεν μπορεί να μετριέται μόνο με μακροοικονομικούς δείκτες, αλλά πρέπει να αποτυπώνεται ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ, ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ. έχουν ταυτόσημα προγράμματα. Ούτε ότι οι πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές τους εξαφανίζονται. Σημαίνει όμως ότι, για πρώτη φορά με τόση σαφήνεια, δύο ισχυρές δυνάμεις της αντιπολίτευσης εμφανίστηκαν με προτάσεις που δεν κινούνται σε παράλληλα σύμπαντα, αλλά έχουν κοινή κοινωνική και οικονομική βάση σε αρκετά κρίσιμα ζητήματα.

Και αυτό έχει πολιτική σημασία, ακόμα και αν αμφότεροι οι πολιτικοί σχηματισμοί δεν θέλουν να το παραδεχτούν και αναλίσκονται σε επικοινωνιακά παιχνίδια τύπου «ποιος το είπε πρώτος».

Διότι το αφήγημα «Μητσοτάκης ή χάος» μπορεί να λειτουργεί όσο απέναντι στην κυβέρνηση υπάρχει μόνο κατακερματισμός, αμηχανία και αδυναμία παραγωγής πειστικής εναλλακτικής. Όταν όμως η αντιπολίτευση παρουσιάζει συγκεκριμένα σχέδια, με αριθμούς, προτεραιότητες και σαφή κοινωνικό προσανατολισμό, το δίλημμα αλλάζει, από το «ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ Η ΧΑΟΣ» στο ποιο ΜΟΝΤΕΛΟ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΠΟΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΘΕΛΕΙ Η ΧΩΡΑ.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπίζεται το έργο της. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ όμως ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΟ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ ΤΗΣ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ. Η φετινή ΔΕΘ έδειξε ότι υπάρχουν προτάσεις απέναντι στη σημερινή πολιτική και ότι, τουλάχιστον σε επίπεδο προγραμματικών θέσεων, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΔΑΦΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΘΟΥΝ ΕΥΡΥΤΕΡΕΣ ΣΥΓΚΛΙΣΕΙΣ.

Το αν αυτές οι συγκλίσεις θα μείνουν στα λόγια ή θα αποκτήσουν πολιτικό βάθος είναι το επόμενο μεγάλο ερώτημα.

Αλλά ένα πράγμα έγινε σαφές: το «Μητσοτάκης ή χάος» δεν είναι πια το μόνο διαθέσιμο δίλημμα. ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ. Και πλέον καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να μετατραπεί από άθροισμα προτάσεων σε πραγματική πρόταση εξουσίας.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.