Ενα φραγμα ηρθε αποψε απο τα παλια

Και ξαφνικά, εκεί που όλα στη Ροδόπη είχαν ησυχάσει, και δεν ακουγόταν ούτε φωνή, ήρθε ξαφνικά το «ξεχασμένο» φράγμα των Συμβόλων, για να ταράξει τα ήσυχα νερά της προεκλογικής περιόδου στην Κομοτηνή, με το φράγμα να δημιουργεί κύματα που θα τα δούμε μπροστά μας το επόμενο διάστημα.
 
Και αυτό γιατί η τρέχουσα διοίκηση θα μπορεί να δηλώνει πως προχωράει μια υπόθεση, η οποία ήταν κολλημένη εδώ και χρόνια (αν προχωρήσει δηλαδή ελέω Φιλόδημου) ενώ οι επίγονοι της διοίκησης Κοτσάκη θα μπορούν να μιλήσουν για έργο που σχεδιάστηκε επί των ημερών τους.
 
Έτσι ενώ θα διαγκωνίζονται για την πατρότητα του φράγματος, ουσιαστικά θα «παίξει» ως δυνητική επένδυση μέχρι το τέλος της προεκλογικής περιόδου, μιας και οι προτάσεις θα κατατεθούν μέχρι τις 5 Απριλίου, και τα αποτελέσματα δύσκολα θα βγουν μέχρι τις εκλογές.
 
Θα πρέπει όμως να ομολογήσουμε πως τουλάχιστον ξεκινά νέος κύκλος φραγματολογίας, μιας και το φράγμα του Ιασίου έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, παρόλο που τα δίκτυα διανομής για τη άρδευση δεν έχουν δημιουργηθεί ακόμα.
 
Άλλωστε αν δεν είχαμε να συζητάμε το φράγμα των Συμβόλων, θα έπρεπε να αρχίσουμε να ασχολούμαστε με την λευκή φάλαινα των φραγμάτων στη Ροδόπη, το φράγμα του Ιάσμου, το οποίο έχει και μεγαλύτερη προϊστορία, αλλά και μεγαλύτερο κόστος.
 
Πάντως θα πρέπει να σταθούμε λίγο στο κόστος του φράγματος των Συμβόλων, το οποίο φαίνεται να μεταβάλλεται ανάλογα με τις συνθήκες, μιας και αρχικά κάτι είχε ακουστεί για 9 εκ. ευρώ, πριν βέβαια τις μελέτες, μετά είχε κινηθεί το ποσό των 38 έως 50 εκατ. ευρώ, για την πλήρη ανάπτυξη μαζί με τα συνοδά έργα, μετά απαιτούνταν τουλάχιστον 25 εκατ. ευρώ μόνο για το φράγμα, τώρα όπως φαίνεται κινείται στα 15-20 εκ. ευρώ, και μπορεί και αυτό να αλλάξει στο μέλλον.
 
Για να προλάβουμε την κριτική, κατανοούμε πως τέτοια τεχνικά έργα είναι πολύπλοκα, έχουν διαφορετικά κοστολόγια που είναι δύσκολο να ξεκαθαρίσουν και επιπλέον τα συνοδά έργα (για ύδρευση-άρδευση) μπορούν να έχουν εντελώς διαφορετικά κοστολόγια ανάλογα με το εύρος τους.
 
Όμως παρατηρήσαμε πως όταν υπάρχει ελπίδα το φράγμα να μπει σε κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, το κόστος ξαφνικά μειώνεται και μένει μόνο στα πολύ βασικά, ενώ όταν δεν υπάρχει ελπίδα ένταξης, ξαφνικά ξεκινά ένας μαξιμαλισμός, με τα ποσά να φαίνονται τεράστια, ενώ στη συνέχεια πάλι βλέπουμε μια προσαρμογή στη λογική.
 
Ίσως θα έπρεπε να αποκτήσουμε στην Ροδόπη, μια διαφορετική προσέγγιση στο πώς αξιοποιούμε τους υδάτινους πόρους, και πώς φράγματα και διάθεση ύδατος γίνονται με μια ισορροπία και μια οργάνωση, με μια λογική. Θα πείτε, και με το δίκιο σας, ότι κάθε δύο μήνες βγαίνουμε από αυτές τις στήλες και μιλάμε για μια συνολική και σοβαρή προσέγγιση στο πολιτιστικό τομέα, στον τομέα των μουσείων και πολιτιστικών δομών, στον φωτισμό και ό,τι άλλο θέλετε, και δεν φαίνεται να έχουμε εισακουστεί.
 
Τι να κάνουμε, εμείς θα συνεχίσουμε να τα λέμε, αν κάποιος ακούει, αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.