Δασκαλε που διδασκες!

Ας προσπαθήσουμε να πιάσουμε το νήμα της ιστορίας από την αντίθετη άκρη του, όπου χάριν συνεννοήσεως ας υποθέσουμε ότι αυτή συμβολίζει την αξιωματική αντιπολίτευση και από την άλλη πλευρά του φάσματος βρίσκεται η κυβέρνηση.

Η τελευταία, είναι βέβαιον ότι έχει υποστεί μεγάλη φθορά εξαιτίας κυρίως της αδυναμίας της να υλοποιήσει με αποφασιστικότητα τις πολιτικές εκείνες που η ίδια συνυπέγραψε με την τρόικα και που αν το είχε πράξει νωρίτερα, σήμερα ίσως να μιλήσουμε διαφορετικά τόσο για τα μεγέθη της ελληνικής οικονομίας όσο και για την επιβάρυνση των ελληνικών νοικοκυριών.

Τι προτείνει όμως για όλα αυτά ως εναλλακτική λύση η αντιπολίτευση; Η Νέα Δημοκρατία ζητά επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου που όμως απορρίπτεται χωρίς δεύτερη κουβέντα από εκείνους πού μας δίνουν τα ωραία τους λεφτά για να συνεχίσουμε να εκπληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Υπάρχει η θεωρία που λέει ότι η κυβέρνηση απώλεσε τη λαϊκή της νομιμοποίηση και ότι θα πρέπει να γίνουν εκλογές για να υπάρξει μια νέα με καινούργια λαϊκή εντολή.
Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί όμως ότι το σύνηθες είναι -ακόμα και σε περιόδους πού δεν αντιμετωπίζαμε τον κίνδυνο της χρεοκοπίας-, στο μέσο της θητείας μιας κυβέρνησης η δημοτικότητά της να βρίσκεται στο ναδίρ και να έχει απωλέσει μέρος της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων που την έστειλαν στην εξουσία. Θα έπρεπε με αυτό τον τρόπο να γίνονται εκλογές κάθε δύο και όχι κάθε τέσσερα χρόνια και βαρόμετρο αυτών των εξελίξεων να είναι οι δημοσκοπήσεις. Η Νέα Δημοκρατία επίσης ζητά να πέσει κι άλλο η φορολόγηση των επιχειρήσεων από το ήδη χαμηλό 25% που βρίσκεται σήμερα προκειμένου αυτό να αποτελέσει βάση για την αναθέρμανση της οικονομίας.

Την ίδια στιγμή στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού δημιουργείται κίνημα υπέρ της φορολόγησης των πλουσίων και των επιχειρηματιών που αποδεδειγμένα μπορούν να συνεισφέρουν με ζεστό χρήμα στα άδεια κρατικά ταμεία. Η αξιωματική αντιπολίτευση πάλι προσποιούμενη τον ταχυδακτυλουργό, μάς λέει ότι χρειαζόμαστε ανάπτυξη και ότι αυτό δεν γίνεται με το στραγγάλισμα της μικρομεσαίας επιχείρησης. Λες και η ανάπτυξη διατάσσεται και ότι πατώντας ένα κουμπί από αύριο θα ρεύσουν χρήματα στις επιχειρήσεις και το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα ξεφύγει από τη μέγγενη του ακριβού δανεισμού και του υπερβολικού χρέους στο οποίο είναι εκτεθειμένο μέσα από την αγορά ομολόγων του ελληνικού δημοσίου. Η ίδια, όταν ήταν κυβέρνηση αδυνατούσε με τον θεσμό του πάλαι ποτέ ΤΕΜΠΜΕ να χρηματοδοτήσει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και βέβαια οι στρόφιγγες του δανεισμού για τις επιχειρήσεις είχαν αρχίσει να κλείνουν από τις τράπεζες που η ίδια προικοδότησε με 28 δις ευρώ το 2008. Ήδη μάλιστα από το 2006, κατέστη φανερό ότι ο υπερδανεισμός των ελληνικών νοικοκυριών οδηγούσε σε πληθωριστικό χρήμα που επέτεινε τα αδιέξοδα της ελληνικής οικονομίας και γι΄ αυτό η πιστωτική επιβράδυνση εκ μέρους των τραπεζών κατέστη θεαματική.

Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί την πενταετία 2004-2009 ως μη γενόμενη και βοηθούμενη από τα κυβερνητικά αδιέξοδα προσπαθεί να μας πείσει ότι η πολιτική του κ. Καραμανλή αφορούσε μια άλλη Νέα Δημοκρατία ενώ όλα όσα λέει σήμερα ο κ. Σαμαράς προέρχονται από ένα διαφορετικό πολιτικό σχηματισμό, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από την αλλαγή στο λογότυπό του!

Είναι καιρός όμως πέρα από την αλλαγή στο λογότυπο της Ν.Δ., η χώρα να αποκτήσει επιτέλους και μια συντηρητική παράταξη που θα πάρει οριστικό διαζύγιο από τον λαϊκισμό, τη λαγνεία του κρατισμού, πράγματα δηλαδή τα οποία καταλογίζει στο ΠΑΣΟΚ αλλά για τα οποία και η ίδια φέρει τεράστιες ευθύνες.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.