Χυμα στο κυμα

Στον τουρισμό και στη ναυτιλία αποδίδεται η βελτίωση που καταγράφηκε στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών στο πρώτο εξάμηνο. Ειδικότερα, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών υποχώρησε στο 1,1 δισ. ευρώ κατά το α’ εξάμηνο του έτους από 2,4 δισ. που ήταν στο αντίστοιχο περσινό διάστημα. Μάλιστα τον Ιούνιο καταγράφηκε πλεόνασμα 1,37 δισ. ευρώ, αυξημένο κατά 53% σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2013.

Η βελτίωση αυτή αποδίδεται κυρίως στην καλή πορεία του τουρισμού και του ναυτιλιακού εισοδήματος, στη μείωση των πληρωμών για τόκους καθώς και στην αύξηση των εισροών από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από την άλλη, οι εξαγωγές κινήθηκαν ανοδικά, αλλά εντόνως ανοδικά κινήθηκαν και οι εισαγωγές, με αποτέλεσμα το εμπορικό έλλειμμα να διευρυνθεί. Πιο συγκεκριμένα, σε επίπεδο εξαμήνου το εμπορικό έλλειμμα ξεπέρασε οριακά τα 9 δισ. ευρώ, καταγράφοντας αύξηση 9,4% με τις συνολικές εξαγωγές να διαμορφώνονται σε 11,47 δισ. ευρώ (+ 3,6%) και τις συνολικές εισαγωγές να ανέρχονται σε 20,5 δισ. (+6%). Τα έσοδα από τον τουρισμό ανήλθαν σε 3,94 δισ. ευρώ από 3,47 δισ. στο περσινό α’ εξάμηνο, καταγράφοντας αύξηση 13,4%, αντανακλώντας την αύξηση των αφίξεων ξένων τουριστών κατά 15,6%, ενώ τα έσοδα από τις μεταφορές αυξήθηκαν κατά 7,8% και ανήλθαν σε 6,28 δισ. από 5,8 δισ.

Καλά είναι όλα αυτά αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα τουριστική ανάπτυξη δεν υπάρχει. Είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει. Γιατί καλή είναι η Ακρόπολη, ο μουσακάς και το τζατζίκι αλλά δυστυχώς πάνε οι εποχές που αυτά ήταν αρκετά για να περισώσουν τον τουρισμό μας. Και μπορεί οι αριθμοί στον τουρισμό να είναι συνεχώς αυξανόμενοι φέτος αλλά αυτό μάλλον συμβαίνει λόγω της «πολυπαιγμένης» Ελλάδας στο διεθνή ΜΜΕ. Η αλήθεια είναι πως ο τουρισμός στην Ελλάδα ούτε σχεδιασμό έχει αλλά και οι νομοθετικές προβλέψεις που έχουν γίνει μόνο αποσπασματικές μπορούν να χαρακτηριστούν. Γιατί αν η Ελλάδα, όπως λένε οι κυβερνώντες, θέλει να μετατρέψει σε βαριά βιομηχανία ανάπτυξης (τι μεγαλόσχημη έκφραση κι αυτή;) τον τουρισμό τότε θα πρέπει να στοχεύσει ειδικά και εξειδικευμένα σε διάφορα είδη τουρισμού. Θα πρέπει ας πούμε να καταγράψει μεθόδους τεχνικές, υλικά και συνταγές σε εθνικό επίπεδο, για να μπορέσει να κάνει γαστριμαργικό τουρισμό, κάτι αντίστοιχο με τη δουλειά που έκαναν οι Γάλλοι με την κουζίνα τους και σήμερα η γαλλική κουζίνα είναι φημισμένη σε όλο τον κόσμο. Θα πρέπει να χαράξει αρχαιολογικές διαδρομές, να αναδείξει αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία και γενικότερα να παρουσιάσει ένα πιο πλήρες σχέδιο στην ανάδειξη τις ιστορικής της κληρονομίας, γιατί καλή είναι η Ακρόπολη, η Βεργίνα και προσφάτως η Αμφίπολη αλλά πόσοι γνωρίζουν για το Ιερό των Αιγυπτίων Θεών στον Μαραθώνα που ακόμα παραμένει κλειστό ή το υπερσύγχρονο μουσείο στις Θερμοπύλες ή τους αρχαιολογικούς θησαυρούς της Θράκης;

Γιατί τουριστικός σχεδιασμός δεν είναι η εξίσωση σε φορολογικό επίπεδο του αγροτουρισμού με τον τουρισμό υπαίθρου ώστε να μπορούν μεγάλες υπερμονάδες (βλ. Costa Navarino) να φορολογούνται με χαμηλότερο συντελεστή ΦΠΑ. Και γιατί τελικά, όσο τετριμμένο και αν ακούγεται αυτό είναι η αλήθεια, η Ελλάδα μπορεί να έχει όλα τα φόντα για να αναπτύξει τον συγκεκριμένο κλάδο, αλλά οι κυβερνώντες φαίνονται απρόθυμοι (αν όχι ανίκανοι) να σχεδιάσουν, να προγραμματίσουν και να εξειδικεύσουν και αυτό είναι πάντα το πρόβλημα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, η έλλειψη σχεδιασμού. Δεν λέω σωστού σχεδιασμού γιατί και λάθος να είναι ένας σχεδιασμός πρέπει να επιμένεις έτσι ώστε να αφήσεις το σχέδιο «να ξεδιπλωθεί» για να μπορέσεις να ανακαλύψεις με ακρίβεια τα λάθη του και να τα διορθώσεις, αλλά στην Ελλάδα όταν αλλάζει ο υπουργός αλλάζει και ο σχεδιασμός γιατί μπαίνουν μπροστά προσωπικές φιλοδοξίες και διακυβεύεται το όνομα που θα μπει στην πλακέτα του τάδε ή του δείνα έργου.

Ύστερα είναι και το άλλο, πόσο πραγματικά ανάπτυξη θα φέρει ένας τουρισμός όπου κυριαρχεί η ανασφάλιστη εργασία, όπου γκαρσόνια αναπαριστούν τους πελάτες σε ελέγχους της εφορίας, όπου δεν τηρούνται στοιχειώδη μέτρα φορολογικής πολιτικής και ακόμα ο τουρίστας αντιμετωπίζεται σαν σακί με χρυσάφι όπου τα φαινόμενα αισχροκέρδειας δίνουν και παίρνουν;

Και αλήθεια είναι τελικά success story η ανάπτυξη του τουρισμού στην Ελλάδα; Είναι success story η Ελλάδα να μετατραπεί σε μια χώρα υπηρεσιών που δεν θα παράγει τίποτα; Αυτό θα πει ανάπτυξη της χώρας, να μετατραπούν οι Έλληνες στα γκαρσόνια της Ευρώπης ή και του κόσμου; Σαφώς και ο τουρισμός είναι και θα μπορέσει να γίνει πυλώνας ανάπτυξης αλλά μόνο συμπληρωματικά. Γιατί ανάπτυξη σημαίνει σταθερές θέσεις εργασίας, εισοδήματα και παραγωγή.

Σχέδιο, χρονοδιαγράμματα και εξειδίκευση είναι τα «υλικά» που χρειάζεται κάθε σοβαρή προσπάθεια ανάπτυξης και όχι διαφημιστικές καμπάνιες του τύπου «live your myth in Greece» ή συνεργασίες με την Google ή τα ωραία μάτια (για να κρατήσουμε το γραπτό σε ένα επίπεδο) της κ. Κεφαλογιάννη. Γιατί το «χύμα στο κύμα» είναι αποδεκτό μόνο για τουρίστες και όχι για μια συντεταγμένη πολιτεία, ειδικά κατά τους σύγχρονους καιρούς. Γιατί με τον μέχρι τώρα τουριστικό σχεδιασμό σε λίγο δεν θα παράγουμε ούτε αγγούρια, γιαούρτι και σκόρδο για να φτιάξουμε ελληνικό τζατζίκι…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.