Αναστοχασμος….

Πάνω σε έναν τάφο. Τον τάφο του Μεμέτ Τσολάκ. Του ποιητή, του λογοτέχνη, του δάσκαλου, του αριστερού. Τότε που το 1974 έμπαινε στο Κ.Κ.Ε. και το 19777 κατέβαινε ως υποψήφιός του. Τα πρώτα σκιρτήματα που ξεκινούσαν από την μειονότητα μιας άλλης σκέψης. Της διεθνιστικής, της απελευθερωτικής, κόντρα στους εθνικισμούς. Η σπορά είχε πέσει. Και απότοκο αυτής της σποράς είναι η γενιά της μειονότητας και όχι μόνο που σημαδεύτηκε από τον ποιητή. Εκείνος; Εκείνος πέθανε το 1995. Πνίγηκε στο ποτάμι εκεί στη Βένα. Εκεί που είναι το μνήμα του. Αλλά άφησε πίσω του, στίχους και σημάδια. Δεν ήταν ανέφελη η ζωή του. Ανάμεσα στις μυλόπετρες των εθνικισμών της περιοχής η φωνή του προσπαθούσε να δραπετεύσει. Η μοίρα των εξόριστων στον τόπο τους, των «καταραμένων».
 
Αλλά πέρασαν χρόνια από τότε. Και το μήνυμα πέρασε. Η πόλη άλλαξε σε μεγάλο βαθμό. Η τραγωδία του 90 και τα ύστερα χρόνια. Σαν να ξαναδιαβάσαμε τους στίχους. Σαν να ξανα-ακούσαμε τη φωνή του. Σαν μια μπαλάντα μυστική περπάτησε στα στενά της πόλης. Τώρα είναι καιρός να αναστοχαστούμε. Για όσα πλήγωσαν. Γιατί Αριστερά σημαίνει αγώνας στα δύσκολα. Αριστερά σημαίνει όχι εύκολα λόγια, ούτε ανέφελος βίος. Αυτό θέλω να πω με λίγα λόγια.
 
Γιατί όταν οι βουλευτές μας πήγαν για πρώτη φορά στην τελετή της 29ης του Γενάρη, δεν πήγαν ως χαρούμενοι επισκέπτες. Είναι αυτό που είπε ο Μουσταφά. «Να μιλήσουμε όλοι για ό,τι συνέβη και οι μέρες μνήμης να μην είναι γιορτές περιχαράκωσης και φανατισμού, αλλά διδαχής για το μέλλον». Ναι, οι βουλευτές μας πήγαν την Κυριακή στη κατάθεση στεφάνων για την ημέρα μνήμης του μικρασιατικού ελληνισμού. Έμαθα ότι κάποιοι δυσαρεστήθηκαν. Γιατί πολύ απλά δεν κατάλαβαν κάτι απλό και ουσιώδες. Ότι η Αριστερά είναι αυτή. Δίπλα πάντα σε αυτόν που κυνηγήθηκε και εξορίστηκε, δίπλα σε αυτόν που έχασε τα δικαιώματα του. Είτε είναι Έλληνας είτε Τούρκος, είτε όποιος άλλος. Αυτό έμαθαν από τα μικράτα τους. Αυτή ήταν η σπορά του Μεμέτ Τσολάκ. Γι’ αυτό μου φαντάζουν μικρές αυτές οι αντιδράσεις.
 
Θέλω να το πω καθαρά: Ανάμεσα στους συντρόφους μου, τον Μουσταφά και τον Αιχάν και στον Ιλχάν Αχμέτ, υπάρχει χάος. Γιατί οι δύο πρώτοι είναι βουλευτές της Αριστεράς. Άλλα κουβαλούν μέσα τους. Εμείς δεν κάνουμε πολιτική ala carte. Ούτε λέμε για παράδειγμα αν κάποιος έβαλε ή δεν έβαλε το χέρι του στο Κοράνι και στο Ευαγγέλιο. Φτηνά πράγματα. Δεν μας πρέπουν, δεν πρέπουν στην κοινωνία μας. Έχουμε σοβαρή δουλειά να κάνουμε για τον νομό. Αυτό μας ενδιαφέρει. Και το συμβολικό και το πραγματικό έχουν το νόημα τους. Γιατί και στα δύο θέλουμε να δείξουμε το σημάδι μας. Αυτό που μας έμεινε από τα χρόνια εκείνα. Γιατί αυτά μάθαμε, να μην ξεχωρίζουμε τους ανθρώπους, τόσο απλά. Και να παλεύουμε για τα προβλήματα όλων αυτών που δεν έχουν. Τόσο επίσης απλά.
 
Όλα αυτά τα σκεφτόμουν μετά την επίσκεψή μου στον τάφο του Μεμέτ Τσολάκ. Γιατί αυτή είναι η κληρονομιά μας. Αυτό είναι το έχει μας. Αυτό καταθέτουμε χρόνια τώρα στην κοινωνία της πόλης μας. Με τα λάθη μας και με τα σωστά μας. Μια προσευχή σ’ έναν τάφο ενός “εξόριστου” είναι μια ευχή για το σύνολο της κοινωνίας μας. Είναι μια πράξη που σημαίνει για όλους και όλες. Μια πράξη μυστική. Τώρα πραγματικά δεν έχει νόημα να συζητάμε για την καταγωγή του βουλευτή. Αυτό που κατά την γνώμη μου έχει νόημα είναι η αντίληψη που έχει και οι πολιτικές που εφαρμόζει. Γι’ αυτό είναι πολιτικοί μας αντίπαλοι ο Ιλχάν Αχμέτ και ο Ευριπίδης Στυλιανίδης. Όχι για τα ονόματά τους αλλά για την πολιτική τους. Γιατί αυτή είναι η ρότα μας. Η ρότα των άλλων πάει αλλού. Είδαμε και ξέρουμε πού μας πήγε.
 
Υ.Γ. Φεύγοντας από τον τάφο του Μεμέτ Τσολάκ, ένοιωθα πως ήταν κι άλλοι πολλοί πια σ’ εκείνον τον τάφο. Όλοι και όλες αυτοί και αυτές που έδωσαν κάτι παραπάνω από την βολή τους, έδωσαν άμεσα και έμμεσα το ίδιο τους το είναι για κυλήσουν τα πράγματα. Κατάλαβα ότι πιο ακριβές και σπάνιες γίνονται οι λέξεις.

Φόρος τιμής στο μνήμα του Μεμέτ Τσολάκ από αντιπροσωπεία του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ

Το μνήμα του Μεμέτ Μεμέτ (Τσολάκ) και της συζύγου Γκιουλσούμ επισκέφθηκε το πρωί του Σαββάτου αντιπροσωπία του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούμενη μεταξύ άλλων από τους βουλευτές Μουσταφά Μουσταφά και Αϊχάν Καραγιουσούφ, τον Συντονιστή της ΝΕ ΣΥΡΙΖΑ Ροδόπης, Σταμάτη Σακελλίων και τον υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο της «ΠΟΛΗ-τικής Ανατροπής» Χουσεΐν Μπαϊράμ, σε μία συμβολική κίνηση, αποτίνοντας φόρο τιμής στο έργο και τη ζωή του ιστορικού για την περιοχή μας στελέχους της Αριστεράς.
 
Με την μεταπολίτευση το 1974, ο Μεμέτ Τσολάκ συνέβαλε τα μέγιστα για τη διάδοση της αριστερής ιδεολογίας στην περιοχή μας, υπήρξε σύντροφος καθοδηγητής της νεολαίας της εποχής, αρωγός της νέας γενιάς της εποχής στις αναζητήσεις της για δημοκρατία, κοινωνική πρόοδο και ελευθερία.
 
Ο Μεμέτ Τσολάκ, ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ στις εκλογές του 1977. Με την αξιολάτρευτη σύζυγο του την Γκιουλσούμ το σπίτι τους ήταν τόπος συνάντησης των νέων της εποχής και καταφύγιο.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.