Αχ, και να’ χαμε φτερα!!!
Το Πάσχα των Ελλήνων είναι κοντά… Η Ανοιξη το αντελήφθη, δεν βαστιέται το έαρ, παρά την κυκλοθυμία του καιρού οι αγροί χρωματίστηκαν… Ευλογώ τη συγκυρία που με ξανάφερε στην επαρχία, μετά από είκοσι χρόνια “ξενιτιάς” στο κλεινόν άστυ, μόνο γιατί μπορώ να αντιλαμβάνομαι τις διαδοχές των εποχών, από τις εμμονές της χλωρίδας… Δεν λέω, δεν αρκεί ένας πολύχρωμος κήπος για να σε κάνει ευτυχή, αλλά όπως “μικρομάθεις δεν… γερονταφήνεις”. Οι ομήλικοί μου κατανοούν το ρητό, μετά τα 40 αρχίζει η νοσταλγία σε όλους τους ταξιδιάρηδες του γένους, πρώτος και καλύτερος ο Οδυσσέας… Ετσι κι εγώ, παρά το γεγονός ότι μάγοι-πόθοι με πέταξαν, με καταπέλτη, στο Νότο. Στην άγρια Δύση, που δέρνουν οι Νοτιάδες της Αφρικής, που δεν φθάνει ποτέ πρώιμα η Ανατολή, που δεν αγγίζει το χιόνι… Εδώ, μόνο το καλοκαίρι θάλπει “τα κορμιά” και μαζί τα λεπιδόπτερα και τα ερπετά…
Η ζέστη του Νότου, Χριστέ μου, η πρόκληση των ιδρωτοποιών που τα δίνουν όλα, που σε αναγκάζουν να γίνεις Φάουστ για μια σκιά τα μεσημέρια, με τον “τάβανο”, όπως περιγράφουν τον καύσωνα οι Ηλείοι…
Απορρίπτω το θέρος του Βορρά, γιατί κρατά λίγο. Δεν αντέχω όμως και τον κλίβανο του Νότου, ίσως γιατί οι πόλεις μας εγκλωβίζουν τη ζέστη, την καθηλώνουν στα τσιμέντα των “αναπλάσεων”. (Φίλος, Αμαλιαδίτης της Σαλονίκης, κατανοεί τις λεπτές αποχρώσεις αυτής της… πραγματείας μου περί εποχών και πολύ χαίρομαι. Στην τηλεφωνική μας συνομιλία είπαμε όσα αρκούν για να εμπεδωθεί το άρωμα της νοσταλγίας που αντιστρόφως βιώνουμε… Εχω την αίσθηση πως όλα στον κόσμο τούτο είναι “μοιρασμένα” κι ας μη το ξέρουμε…)
Κλείνω τα μάτια στη φθορά και το χρόνο και αναλογίζομαι πώς ήταν η πόλη ετούτη, πριν 30 και κάτι χρόνια… Μια απαράγραπτη και διαρκής επιθυμία να ζήσω, έστω με προπετάσματα… καπνού το παρελθόν της, με κυριεύει. Γυρνώ στους δρόμους, ξεχωρίζω νέα και παλιά… Υποκλίνομαι σε έρημους ερειπιώνες με ρικνά σκούρα, με λεηλατημένα πλατύσκαλα και νοιώθω μια βαθιά αλληλεγγύη για τους νοσταλγούς τους. Ετσι κι εγώ θα’θελα κάποιος στη “δική μου” πόλη να φαντάζεται το γιατάκι μου, που δεν υπάρχει πια, έπεσε θύμα της αντιπαροχής…
Τα σπίτια εκείνου του καιρού σ’ όλη την Ελλάδα, μια κάστα ήταν. Μια συνομοταξία που ουδέποτε… συνδικαλίστηκε, γι’ αυτό και τα ‘χασε όλα! Κυρίως, έχασε αυλές και γεράνια, μεσοτοιχίες και μαντρότοιχους, ρίζες και φωνές… Δεν ξέρω αν η απώλειά τους σημάδεψε την καρδιά των επαρχιακών μας πολισμάτων, ούτε αν ήταν καλύτερα τότε… Εκείνο που ξέρω, όμως, είναι ότι δια της εκσκαφής και των φορτηγών κανένας πολιτισμός δεν… βολεύεται. Εστω κι αν οι πρώτοι οικιστές των μικρών μας άστεων ήταν παραγκολόγοι που έστηναν τσαρδάκια δίπλα στο νερό, που βόλευαν το βιος τους δια του εμπορίου, που κατέβαζαν γκράδες για ένα εκατοστό γης, αν αισθάνονταν απειλή από ομοϊδεάτη τους…
Ο πατέρας έκανε σπίτια εδώ κι εκεί… Ποτέ δεν καμάρωσε όμως, ποτέ δεν κόμπασε γι’ αυτό. Μόνη περίπτωση ένα μικρό πέτρινο δωματιάκι, ξερολιθιά, που το έκτισε πέτρα πέτρα στο πατρογονικό λιοστάσι… Για κείνο μόνο έχω την εντύπωση ότι θα χρησιμοποιούσε τουφέκι, αν κάποιος τολμούσε να σύρει μια γωνιά από την τοιχοποιία… Πώς εξηγείται λοιπόν αυτό το ιδεολογικό… ζήτημα;
Στα δύσκολα απαντώ με ευκολία… Τι τα θέλουμε τα… κτίσματα, αφού με τέτοια μανία κάθε 30 χρόνια γκρεμίζουμε και ξαναφτιάχνουμε “νέα”; Οπως ακριβώς και οι βάρβαροι στο Ιράκ. Σκεφθείτε, να ισοπεδώνεις τη Βαβυλώνα και τη Νινευή, για να φτιάξεις εκεί ένα… State Impire Building! Αν αυτό δεν είναι “αναπηρία” τότε εγώ είμαι η Μαίρυλιν! Στα παράλογα που ιστορώ αφορμή μια ανοιξιάτικη συνάντηση σήμερα το πρωί. Ενα ζεύγος χελιδόνια τα πρώτα που είδα φέτος επέστρεψε σε περυσινή φωλιά κάπου στην εξοχή… Τα παρατηρούσα σε ώρα δουλειάς… “Αποπεράτωση” και επισκευές στα χαλασμένα τμήματα με “δάνειο” χώματος από παρακείμενο αγρό… Από τη γνωστή “Τράπεζα Γης” που αποτελεί πλαίσιο διευθέτησης του γεωργικού μας χάους σύμφωνα με παλιά και νεότερα σχέδια. Να ‘ταν έτσι απλά και χελιδονάτα όλα, κι εμείς να καταφέρναμε με τον τόπο όσα και οι χελιδόνες που αποδημούν κι επιστρέφουν όπως κι όποτε τους αρέσει! Να είχαμε και φτερά, αχ και να’ είχαμε φτερά!!!
Καλή Μεγάλη Εβδομάδα!
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
