«Ολα αυτα που φοβαμαι»
ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, αλλά και αργότερα, μέχρι και πρόσφατα, μια συνάντηση κορυφής των τριών υπερδυνάμεων (η πρώτη στην ιστορία) σαν αυτή που πραγματοποιήθηκε στη Σεντζέν, θα αποτελούσε ένα πραγματικά κοσμοϊστορικό γεγονός που θα το παρακολουθούσε η παγκόσμια κοινή γνώμη με κομμένη την ανάσα. «Η Γιάλτα του 21ο αιώνα», θα ήταν η προφανής επικεφαλίδα που θα κυριαρχούσε απ’ άκρη σ’ άκρη στον πλανήτη. Πολλοί την έβαλαν χθες έτσι κι αλλιώς στις εντυπώσεις τους από την χθεσινή συνάντηση των τριών ηγετών, αδυνατώντας να αντισταθούν σε μια τέτοια μεγαλοπρεπή αναλογία, ασχέτως αν τίποτα το κοσμογονικό δεν φαίνεται να προέκυψε από αυτό το cosplay παγκόσμιας κυριαρχίας, από αυτή την παράσταση ισχύος που έδωσαν οι τρεις Μεγάλοι αυτάρχες, λανσάροντας τη «νέα πολυπολική τάξη».
Στο πλαίσιο της αναβίωσης της ψυχροπολεμικής «αίγλης» και της ισορροπίας του τρόμου που επιχείρησε η τριμερής σύνοδος, ο Σι, ο Πούτιν κι ο Τραμπ, με το περιστέρι της ειρήνης να πετά νευρικά πάνω από τα κεφάλια τους, επιβεβαιώνουν στην διακήρυξή τους ότι ένας πυρηνικός πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί και ως εκ τούτου δεν πρέπει ποτέ να διεξαχθεί.
Εκτός από την Γιάλτα, σε πολλούς ήρθε αντανακλαστικά στο μυαλό η διάσημη ρήση του Μαρξ που φαίνεται να κολλάει, έστω και αορίστως, σχεδόν παντού: Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά ως τραγωδία και τη δεύτερη ως φάρσα. Εν προκειμένω πάντως, μοιάζει να ταιριάζει γάντι, καθώς μόνο ως φάρσα μπορεί να εκληφθεί η «διακήρυξη για την ειρήνη» που εκδόθηκε μετά το πέρας της συνόδου εκ μέρους των ηγετών της Ρωσίας, της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Η διακήρυξη περιλαμβάνει την «μεταρρύθμιση» του ΟΗΕ, «ώστε ο οργανισμός να μπορεί να ανταποκρίνεται αποτελεσματικότερα στις παγκόσμιες προκλήσεις» και συγχρόνως την (ακόμα μεγαλύτερη) υποβάθμιση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου «και άλλων παρόμοιων οργάνων που δεν πρέπει να καταχρώνται τις εξουσίες τους».
Στο πλαίσιο της αναβίωσης της ψυχροπολεμικής «αίγλης» και της ισορροπίας του τρόμου που επιχείρησε η τριμερής σύνοδος, ο Σι, ο Πούτιν κι ο Τραμπ, με το περιστέρι της ειρήνης να πετά νευρικά πάνω από τα κεφάλια τους, επιβεβαιώνουν στην διακήρυξή τους ότι ένας πυρηνικός πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί και ως εκ τούτου δεν πρέπει ποτέ να διεξαχθεί. Για άλλου είδους πολέμους, σφαγές και γενοκτονίες, εδώ είμαστε και το συζητάμε κατά περίπτωση σαν πολιτισμένοι άνθρωποι.
Θα μπορούσε πάντως να έχει πάει λίγο καλύτερα (ως «τηλεθέαση») η ιστορική σύνοδος των Τριών, αν την ίδια μέρα δεν ήταν ο μισός, τουλάχιστον, πλανήτης απασχολημένος με την πολυαναμενόμενη κυκλοφορία του Grand Theft Auto IV. Αυτό ήταν πράγματι ένα μεγάλο και κοσμοϊστορικό event το οποίο μάλιστα περιείχε και ένα «άρωμα» Ελλάδας. Η ντόπια ποπ κουλτούρα βρήκε επιτέλους τον δρόμο της στο σύμπαν του διάσημου video game, έστω και μέσω διασκευής. Πρόκειται για την ελληνική εκδοχή του (οικτρού εξαρχής) “How You Remind Me” των Nickelback, που είχε ερμηνεύσει, με φουλ «ροκ» οίστρο, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη με τον τίτλο «Όλα αυτά που φοβάμαι» – ένα κομμάτι που περιέχει τον φοβερό στίχο «ιερό και μέγα το χθες που κρύβει μια γυναίκα» (θυμάμαι ότι όταν το είχα πρωτοακούσει νόμιζα ότι έλεγε «ιερό και Μέκκα…», που μου είχε φανεί ακόμα πιο εντυπωσιακό).
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
