Πανελληνιες forever | Μερος Στ΄

Ολοκληρώνεται το αφήγημα του Μιχάλη Μελαχροινούδη, που μας συντρόφευσε στις φετινές Πανελλήνιες

~ ένας έφηβος ζει τον έρωτά του
μέσα στις Πανελλήνιες του 1988

~ ένας πατέρας ζει με την κόρη του και γράφει
την εμπειρία του για τις Πανελλήνιες του 2020.

Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις του 2025 ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Οι βαθμολογίες ανακοινώθηκαν, φέρνοντας μαζί τους ένα ευρύ φάσμα συναισθημάτων: χαμόγελα ευτυχίας, δάκρυα ανακούφισης, συγκινητικές στιγμές θριάμβου, αλλά και σιωπηλές στιγμές προβληματισμού ή απογοήτευσης. Κάθε βαθμός κρύβει πίσω του μια αθέατη πορεία κόπου, προσπάθειας, προσμονής. Κι όμως, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, κάθε μαθήτρια και κάθε μαθητής που βίωσε αυτήν τη δοκιμασία αξίζει τον χαρακτηρισμό του νικητή, όχι μόνο για το αποτέλεσμα, αλλά και για τη δύναμη ψυχής που επέδειξε καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της επίπονης χρονιάς.

Σε όλο αυτό το «μαρτύριο» των Πανελληνίων, παρών ήταν και ο εκπαιδευτικός, Διευθυντής του 3^ου Δημοτικού Σχολείου Χίου και ποιητής, Μιχάλης Μελαχροινούδης. Με το δοκίμιό του «Πανελλήνιες for ever», μας προσέφερε ιδιαίτερη συντροφιά τις τελευταίες εβδομάδες, λειτουργώντας ως πνευματικό «καταφύγιο». Σημειωτέον πως τα προηγούμενα μέρη του αφηγήματος είναι διαθέσιμα στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας μας (βλ. το πρώτο μέρος εδώ, το δεύτερο εδώ, το τρίτο εδώ, το τέταρτο εδώ και το πέμπτο εδώ).

Η πεζογραφική του απόπειρα αφορμάται από προσωπικά βιώματα, καθότι ο ίδιος, όχι μόνο έζησε τις Πανελλήνιες ως μαθητής, αλλά αργότερα, τις ξαναβίωσε από τη θέση του γονιού, στο πλευρό των παιδιών του, Αλεξάνδρας και Πέτρου, μαζί με τη σύζυγό του Vanda Sofia Santos. Με τον δικό του, μοναδικό τρόπο, ο συγγραφέας καταφέρνει να δώσει φωνή σε συναισθήματα που συχνά μένουν ανομολόγητα· να συλλάβει την εσωτερική πάλη, τις σιωπηλές προσευχές, το βλέμμα του γονιού, το σφίξιμο της καρδιάς λίγο πριν την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.

Στο κλείσιμο αυτού του αφηγηματικού κύκλου, ο ήρωας του κειμένου μάς θυμίζει: «Κάθε φορά που πέφτεις στο νερό είναι μια καινούργια φορά· μπορεί να χρειαστούν και καινούργια τρικ». Η ζωή, με άλλα λόγια, δεν προσφέρει μία και μοναδική ευκαιρία, αλλά άπειρες βουτιές. Κάθε εμπειρία μας εξοπλίζει με νέα εργαλεία, νέες δεξιότητες, νέο θάρρος.

Ευχόμαστε ολόψυχα σε όλες και όλους καλή επιτυχία στο μονοπάτι που ανοίγεται μπροστά τους, στον κόσμο «τον νέο, τον μεγάλο και άγνωστο».

Ας απολαύσουμε, ως αναγνώστες πλέον, το κλείσιμο μιας αφήγησης που μας ταξίδεψε και μας συγκίνησε…

«Μετράμε αντίστροφα τις ώρες»

Όταν σε πετούν στο νερό κολυμπάς, σκεφτόμουν σήμερα σε μία θάλασσα, σχετικά άγνωστη, που κολύμπησα, αφού πρώτα άφησα τα πράγματα σε μια γωνία, μακριά από τη φασαρία του κόσμου και τα κουβαδάκια, έβαλα σκουφάκι και γυαλιά και για καμιά μισή ώρα, ίσως και παραπάνω, χάθηκα μέχρι την απέναντι ακτή και πίσω.

Κολυμπάς και δεν το σκέφτεσαι. Το ίδιο το κολύμπι σου φέρνει σκέψεις. Δεν χρειάζεται να το σκέφτεσαι από πριν. Δεν χρειάζεται να το σκέφτεσαι πολύ. Ο ίδιος ο βυθός, η θάλασσα, ο ήλιος που πέφτει στο πλάι, η σιωπή, τα κύματα, οι χεριές και η ανάσα, όλα αυτά δεν τα ξέρεις από πριν, δεν τα γνωρίζεις, τα λογαριάζεις εκείνη την ώρα, εκείνη την ώρα αναμετράσαι μαζί τους και υπολογίζεις χεριές, μετράς χεριές μέχρι να βγάλεις το κεφάλι, να υπολογίσεις το τέρμα και να βγεις στην ακτή.

Για αυτό και συμφώνησα αμέσως, όταν είπες απόψε ότι θα πήγαινες βόλτα με τις φίλες σου. Αύριο είναι ο αγώνας, σήμερα είναι ανάγκη να δεις τα κορίτσια, να σε δουν και κείνες να δώσετε κουράγιο η μία στην άλλη. Για αυτό και συμφώνησα, όταν μόνο το πρωί έκανες μιάμιση ωρίτσα χαλαρό μάθημα και χαλαρό διάβασμα μετά, μέχρι το μεσημεριανό. Είπαμε ο αγώνας είναι αύριο. Η προετοιμασία έχει λήξει. Αύριο θα μπεις σε έναν αγώνα που θα σε καλέσει στο δικό του τερέν, να αναπροσαρμόσεις πλάνα, να καταστρώσεις σχέδια, να αφήσεις και να επιμείνεις, να αμφισβητήσεις και να πρέπει να αποφασίσεις, να σβήσεις και να γράψεις, να συμβουλευτείς τον χρόνο σου και στις 3 ώρες να δώσεις το καλύτερο γραπτό που μπορείς. Τον καλύτερό σου εαυτό.

Για αυτό τα καύσιμα, τα σημερινά, είχαν πολλή αγάπη, χαλαρές κουβέντες και βόλτες. Πολλή αγάπη από τη γιαγιά σου που συγκινήθηκε, όταν σε αποχαιρετούσε σήμερα, γιατί είναι πολύ σπουδαίο για μια μάνα να βλέπει το παιδί της να προοδεύει και να βλέπει το παιδί του παιδιού της να μπαίνει στη δοκιμασία, έτοιμο και αυτό, να κατακτήσει τον κόσμο και τα όνειρά του. Και η γιαγιά το ξέρει, μπορεί να μη λέει πολλά, αλλά ξέρει. Το ξέρει. Για αυτό και σου είπε ότι δεν σε φοβάται, ότι ξέρει πως θα τα καταφέρεις. Το άκουσες, ήσουν μπροστά μου και φεύγαμε. Το άκουσες.

Την αγάπη την πήρες σε ισχυρές δόσεις σήμερα, βγάλαμε και μια φωτογραφία μετά το φαγητό, στον κήπο της γιαγιάς, έτσι για καλή τύχη, και τώρα που την κοιτώ, θυμάμαι μια άλλη φωτογραφία που είχαμε βγάλει κάπως έτσι, με το μικρό σου χεράκι στο δικό μου, την πρώτη σου μέρα στο δημοτικό σχολείο. Το λένε, το λέμε και δεν το πιστεύουμε. Πώς πέρασαν τα χρόνια! Φίλοι και φίλες που επικοινώνησαν για να πουν καλή τύχη, γράφουν ότι μόλις χτες ήταν που ήσασταν με τα παιδιά τους συμμαθητές στο Νηπιαγωγείο. Αλήθεια είναι.

Κύλησαν 12 χρόνια σαν νερό. Είπαμε όμως, όταν πέσεις στο νερό πρέπει να κολυμπήσεις. Έχεις κάνει μία σχετική προετοιμασία, γνωρίζεις την αίσθηση, όμως κάθε βουτιά στο νερό, κάθε φορά, είναι μια άλλη φορά. Έτσι και εσύ, αύριο, κι ας έχεις δοκιμαστεί αρκετές φορές, σε θυμάμαι μια σταλίτσα σε τουρνουά στο σκάκι, όταν ακόμα τα πόδια σου δεν έφταναν στο πάτωμα, σε θυμάμαι μικρούλα σε αγώνες κολυμβητικούς, όταν ακόμα άλλοι και άλλες δεν ήξεραν καν να βάλουν τα ρούχα τους, σε θυμάμαι αργότερα να βγαίνεις με ικανοποίηση από εξετάσεις σχολείου και διπλωμάτων σε ξένες γλώσσες και να ξέρεις ακριβώς τι και πόσο πέτυχες ή που δεν τα είχες καταφέρει και τόσο. Ωστόσο, πάντα ήξερες.

Μάλλον το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Θα μπεις. Θα γράψεις. Θα βγεις. Θα ξέρεις.

Έχεις μία καλή αίσθηση των πραγμάτων και νομίζω ότι η οργάνωση και η μεθοδικότητα που έχεις αποκτήσει σε βοηθούν και θα σε βοηθήσουν και αύριο.

Όμως, μην ξεχνάς, κάθε φορά που πέφτεις στο νερό είναι μια καινούργια φορά, μπορεί να χρειαστούν και καινούργια τρικ. Ειδικά αύριο, που σηματοδοτείται τόσο οριακά, τόσο ανεξίτηλα το πέρασμα από την παιδική και μαθητική ηλικία στον κόσμο των επιλογών, στον κόσμο τον νέο, τον μεγάλο και άγνωστο. Τον νου σου.

Οι επιλογές, έστω ένα μέρος τους, το εναρκτήριο λάκτισμα για αυτές τουλάχιστον, για αύριο περνούν μέσω των Πανελληνίων. Αύριο έχεις ραντεβού, μόνο για σένα, δικό σου.

Έχεις την ευθύνη και θα την αναλάβεις. Πάντα έτσι έκανες.

Θα τα καταφέρεις.

Μ.

[παραμονή Πανελληνίων εξετάσεων 2020, Δευτέρα 00:22 π.μ.]

Επίμετρο

Πέμπτη 27 Μαρτίου 2025

Ορκίστηκες πτυχιούχος του Τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.