Θοδωρης Ξυδιας: «Η Κομοτηνη ειναι η επιλεγμενη μου πατριδα»
Δέκα και πλέον μήνες ζωής μετρά ο νέος δίσκος του συνθέτη Θοδωρή Ξυδιά με τίτλο «Μία παιδική καρδιά» ο οποίος αποτελείται εξ ολοκλήρου από μελοποιημένα ποιήματα του Αντώνη Σαμαράκη.
Ο λόγος για έναν ιδιαίτερα αγαπητό, στη Θρακιώτικη κοινωνία, συνθέτη, λόγω και της παρουσίας του στα φοιτητικά έδρανα της Νομικής Σχολής του ΔΠΘ, μια σχέση που συνεχίζει να διατηρεί όντας μέλος και του Συλλόγου Αποφοίτων της Νομικής Σχολής «Πρωταγόρας».
Ο συνθέτης που ξεκίνησε την μουσική του πορεία στα μέσα της δεκαετίας του ’80 κυκλοφόρησε τη νέα δισκογραφική του δουλειά τον περασμένο Μάρτη, στην οποία συνεργάζεται με εξαιρετικές φωνές του ελληνικού πενταγράμμου όπως οι Ασπασία Στρατηγού, Γεράσιμος Ανδρεάτος, Βασίλης Λέκκας, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Μανώλης Μητσιάς, Βιολέτα Ίκαρη, Γιάννης Λάρδης, Φωτεινή Σαββατιανού, Γιώργος Νταλάρας, καθώς και με την Παιδική Χορωδία International Metropolitan School, στο σύνολό τους καλλιτέχνες που γνώρισαν και αγάπησαν τον Αντώνη Σαμαράκη, κατόπιν επιθυμίας της συζύγου του Ελένης Σαμαράκη.
Με την αφορμή της κυκλοφορίας του δίσκου ο συνθέτης μίλησε στο «Ράδιο Παρατηρητής 94fm» και τους Όλγα Ιωαννίδου και Αλέξανδρο Χατζόπουλο, αναφερόμενος επίσης στη σχέση του με τον ποιητή, καθώς και στην αγάπη του για τη μουσική.
Θοδωρής Ξυδιάς λοιπόν…
ΠτΘ: κ. Ξυδιά, ακούσαμε και ακούμε, μέσα από την συχνότητα του «Ράδιο Παρατηρητής 94fm» τα δικά σας κομμάτια από τις δισκογραφικές σας δουλειές, ανάμεσα σε αυτές και η τελευταία με τίτλο «Μια Παιδική Καρδιά», μέσα στην οποία βρίσκει κανείς δώδεκα μελοποιήσεις στίχων του εξαιρετικού, αγαπημένου και σπουδαίου Αντώνη Σαμαράκη. Ενός σπουδαίου Έλληνα συγγραφέα και ποιητή, οι στίχοι του οποίου σίγουρα δεν έχουν χιλιοτραγουδηθεί. Τι σας ώθησε να κάνετε αυτόν τον δίσκο;
Θ.Ξ.: Η σχέση μου με τον Αντώνη Σαμαράκη κρατάει από τον καιρό που ήμουνα παιδί. Ήταν μια πρόκληση για μένα ως άνθρωπος και ως συγγραφέας. Και επειδή η μελοποίηση έφτασε στα χέρια μου, όχι λόγω αξιοσύνης μου, αλλά λόγω του ότι έχω γεννηθεί στην Πύλο Μεσσηνίας, η σύζυγός μου κατάγεται από κει και έτυχε να τον ξέρω από τα παιδικά μου χρόνια. Κάνοντας παρέα λοιπόν με τον Αντώνη Σαμαράκη, ένας ανοιχτός άνθρωπος που αγαπούσε και έδινε αξία σε όλο τον κόσμο γύρω του, απόλαυσα κι εγώ αυτή την προσέγγιση. Όταν έφτασε η στιγμή, 22 χρόνια πριν, το 2001, να του πω, «δεν μπορεί κ.Αντώνη εσείς να μην γράφετε ποιήματα», μου αποκάλυψε πως είχε γράψει ποιήματα σε παιδική ηλικία. Όλα αυτά που υπάρχουν στον δίσκο, αλλά και το βιβλίο του Αντώνη Σαμαράκη που έχει εκδοθεί, είναι ποιήματα που τα έγραψε μέχρι 20 χρονών, πριν δηλαδή γίνει καταξιωμένος συγγραφέας. Ποιήματα που μου έδωσε και τα έχω σαν ενθύμιο, με τον πρώτο γραφικό του χαρακτήρα, όπως ήταν τότε. Το 2007 η σύζυγός του η κ.Ελένη Σαμαράκη, τα εξέδωσε σε βιβλίο, εγώ όμως τα είχα από τότε, άρα τα είχα απολαύσει με απόλυτη μοναξιά και χωρίς βιασύνη βέβαια. Τα τραγούδια αυτά ολοκληρώθηκαν μέχρι το 2006. Ο λόγος που δεν τα κυκλοφορούσαμε ήταν εντελώς πρακτικός, γιατί ξέροντας ότι είναι μια δουλειά που δεν είναι εμπορική, έπρεπε να περιμένω το πλήρωμα του χρόνου, κάποια εχέγγυα για να το κάνω. Μετά ήταν πιο εύκολα τα πράγματα γιατί οι άνθρωποι που συμμετείχαν είναι άνθρωποι που αγαπούσαν τον Αντώνη Σαμαράκη και μάλιστα οι κατεξοχήν γνωστοί τραγουδιστές, ήταν παρέα του Σαμαράκη, οπότε η προσέγγιση ήτανε πολύ πιο εύκολη, ώστε να διαλέξει ο καθένας να πει κάτι.
«Είμαι χαρούμενος και μόνο που καταγράφηκε αυτή η δουλειά και τουλάχιστον υπάρχει»
ΠτΘ: Άρα κάπως έτσι τα τραγούδια «διάλεξαν» τους τραγουδιστές και η ίδια η σχέση τους με τον Αντώνη Σαμαράκη.
Θ.Ξ.: Ακριβώς. Αυτή η δουλειά έμεινε πολύ καιρό στο συρτάρι, πριν βγει στο φως. Βέβαια δεν είμαι τόσο αισιόδοξος όσον αφορά το τι μπορεί να γίνει, το πώς θα ακουστούν, γιατί οι εποχές έχουν στραφεί σε άλλα μονοπάτια. Λίγοι άνθρωποι ασχολούνται με την μελοποιημένη ποίηση, παρακολουθούν και αυτό το είδος της προσπάθειας ενός δημιουργού. Οπότε είμαι χαρούμενος μόνο που καταγράφηκε αυτή η δουλειά και τουλάχιστον υπάρχει. Αν κάποιος την αναζητήσει έχει τον τρόπο να την βρει.
ΠτΘ: Μιλήσατε για το «πλήρωμα του χρόνου» σε ό,τι αφορά την κυκλοφορία των τραγουδιών αυτών τώρα. Γιατί τη δεδομένη χρονική στιγμή;
Θ.Ξ.: Ήταν πρώτον η συναισθηματική πίεση ότι υπάρχουν αυτά τα τραγούδια τα οποία τα έπαιζα σε συναυλίες και κάπου έδειχνε ενδιαφέρον ο ακροατής. Από την άλλη ήταν η υπόσχεση που είχα δώσει στην κ.Ελένη Σαμαράκη ότι κάποια στιγμή θα γίνουν και σε αυτή την περίπτωση επειδή δεν υπάρχει εταιρεία που να μπορεί να εκδώσει κάτι τέτοιο, έπρεπε να ανατρέξω να βρω πόρους. Οι πόροι αυτοί ήρθαν από τον δήμο Πύλου-Νέστορος. Ο Δήμαρχος ο κ.Καρβέλας πριν από τρία χρόνια ευαισθητοποιήθηκε και είπε ότι προτίθεται ως δήμος να βοηθήσει στην παραγωγή. Οπότε έτσι ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε. Δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει αυτή η παραγωγή χωρίς τη βοήθεια κάποιου φορέα.
«Ο τίτλος αναφέρεται στην παιδική καρδιά που είχε ο ίδιος ως συγγραφέας»
ΠτΘ: Το πρώτο τραγούδι του δίσκου, με τίτλο «Ένα παιδί γράφει στον Θεό», περιλαμβάνεται και στο σχολικό βιβλίο της Γ΄ Δημοτικού. Ο τίτλος του δίσκου είναι «Μια παιδική καρδιά» και παράλληλα σε αυτόν συμμετέχει και η παιδική χορωδία του International Metropolitan School, κάτι που κάνει ακόμα πιο τρυφερή αυτή τη δουλειά. Θεωρείτε ότι θα μπορούσε να γίνει συνδυαστικά κάτι και με τα παιδιά ή και γενικότερα, γιατί όταν μελοποιούνται οι στίχοι σίγουρα φτάνουν στα αυτιά περισσότερων, αλλά όχι σίγουρα στων παιδιών;
Θ.Ξ.: Θα συμφωνήσω μαζί σας. Ήδη το έργο αυτό έχει στηριχθεί και στα παιδιά, γιατί ο ίδιος λάτρευε τα παιδιά, στα οποία είχε αφιερώσει τη ζωή του. Η χορωδία που συμμετέχει είναι η χορωδία του σχολείου που εργαζόταν. Είναι παιδιά που αγάπησαν τον λόγο του Σαμαράκη και πραγματικά δούλεψαν με πάθος τα τραγούδια. Μάλιστα στην παρουσίαση που έγινε στο Μέγαρο Μουσικής, τα παιδιά αυτά με πολύ χαρά έδωσαν το παρών ώστε να πουν τα τραγούδια. Και υπάρχει και ένα άλλο τραγούδι, που δεν βάλαμε στον δίσκο για την οικονομία του χώρου. Αυτό που αναφέρατε με απασχολεί και για τον σκοπό αυτό στα τέλη Μαρτίου, διοργανώνεται μια συναυλία στο Θέατρο Ακροπόλ, όπου πάλι θα συμμετέχει η παιδική χορωδία, γιατί είναι συνυφασμένη με το ύφος του Σαμαράκη. Άλλωστε και αυτό είναι βασισμένο στην αγάπη που είχε για τα παιδιά, γι’ αυτό και επιλέξαμε ως τίτλο το «Μια παιδική καρδιά», ως αναφορά στην παιδική καρδιά που είχε ο ίδιος ως συγγραφέας.
«Επιμένω στην ποίηση και το έντεχνο ελληνικό τραγούδι, σε έναν κόσμο που ίσως δεν ενδιαφέρεται πολύ γι’ αυτά»
ΠτΘ: Είναι και η τρυφερότητα των στίχων μάλλον, που πέρα των υπολοίπων, έφεραν και αυτόν τον τίτλο κ.Ξυδιά στον δίσκο;
Θ.Ξ.: Βέβαια. Δεν είμαι απαισιόδοξος, αλλά βλέπω κάποια πράγματα εδώ στην Αθήνα που με έχουνε επηρεάσει πάρα πολύ. Αν ακούσετε τα ραδιόφωνα, σπάνια θα ακούσετε μελοποιημένη ποίηση. Πρέπει να είναι ο ίδιος ο παραγωγός ενημερωμένος για την μελοποιημένη ποίηση. Επίσης από εκδηλώσεις στο σχολείο. Η χορωδία αυτή έχει κάνει αφιερώματα στον Νίκο Γκάτσο, τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Μίκη Θεοδωράκη, στον Ξαρχάκο, έχει τραγουδήσει γενικά πάρα πολύ ωραία πράγματα. Ακόμα και οι γονείς των παιδιών, δεν γνωρίζουν το έργο των ανθρώπων αυτών και το γνωρίζουν οι παππούδες που ήταν ενθουσιασμένοι με αυτό που γίνεται. Χρειάζεται αγώνας για να επανέλθει ο κόσμος σε κάποια ακούσματα, γιατί μέσω του ίντερνετ μπορεί ο καθένας να ακούει ό,τι θέλει, αλλά δεν θα «σκύψει» ούτε στην παράδοση, ούτε στην ελληνική μουσική ιστορία. Θα καταφύγει σε κάτι εύπεπτο, σε κάτι εύκολο, κάτι που θα έχει μια «ροζ απόχρωση» ή κάτι σοκαριστικό. Ακούγομαι απαισιόδοξος, αλλά στην ουσία επιμένω. Το γεγονός που επιμένω δε τόσα χρόνια να κάνω πράγματα που αφορούν την ποίηση και το «έντεχνο ελληνικό τραγούδι», είναι γιατί κατάγομαι και εγώ από γενεαλογικό δέντρο ρεμπέτικου, δημοτικού τραγουδιού, όπως αυτά των Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Ξαρχάκου. Αντιλαμβάνεστε ότι επιμένω σε έναν κόσμο, που ίσως δεν ενδιαφέρεται τόσο πολύ για αυτά.
«Ένα παιδί είναι “γνώμονας” για την ομορφιά ή μη ενός τραγουδιού»
ΠτΘ:. Μετράτε όμως 40 και πλέον χρόνια στην δισκογραφία. Τι διαφορετικό βλέπετε στο πέρασμα αυτών των ετών. Βλέπετε κάτι ελπιδοφόρο και αισιόδοξο από τις νέες γενιές;
Θ.Ξ.: Τα παιδιά είναι κριτήριο για το αν ένα τραγούδι είναι όμορφο ή όχι. Ένα παιδί είναι «γνώμονας», είναι πραγματικά ο «δείκτης» που λέει ότι αυτό το τραγούδι του αρέσει ή όχι. Ακούγοντας τα παιδιά για παράδειγμα τα «Μαλαματένια Λόγια» τρελαίνονται. Αυτό δεν υποστηρίζεται από άλλους χώρους, από το σπίτι, από τα ΜΜΕ, ώστε να κολακευτεί το παιδί και να πει αυτό που μαθαίνω στο σχολείο το ξέρει η μαμά μου, το ξέρει ο κόσμος. Πιστεύω ότι αν στα σχολεία υπάρχει κάποιο πρόγραμμα να προστατευτεί η ελληνική μουσική παράδοση και να γίνει μάλιστα με τρόπο οργανωμένο, έστω κάποια παιδιά θα έχουν άποψη για την ελληνική μουσική ιστορία.
ΠτΘ: Όσον αφορά τη συνέχεια, υπάρχει κάτι πάνω στο οποίο δουλεύετε τώρα;
Θ.Ξ.: Υπάρχουν άλλα τέσσερα μελοποιημένα τραγούδια του Αντώνη Σαμαράκη, που δεν τα βάλαμε στον δίσκο, όπως και άλλων ποιητών που έχω όλα αυτά τα χρόνια, στο συρτάρι. Πιστεύω ότι θα είναι η επόμενη δουλειά που α προσπαθήσω να κάνω, ωστόσο υπάρχουν δυσκολίες, γιατί ούτε οι εταιρείες ασχολούνται με το να βγάζουν τέτοια πράγματα. Πρέπει ο καθένας να προσπαθεί με τον τρόπο που μπορεί ή να αυτοσχεδιάζει.
«Την Κομοτηνή την έζησα, την απόλαυσα, δεν την χόρτασα»
Θέλω να πω πως με συγκινήσατε με το ενδιαφέρον σας και όσον αφορά στο έργο του Αντώνη Σαμαράκη, αλλά και ως πρόθεση Κομοτηνής, γιατί για μένα η Κομοτηνή είναι η επιλεγμένη μου πατρίδα και μόνο η αναφορά του ονόματός της είναι ικανή να με συγκινήσει. Την Κομοτηνή την έζησα, την απόλαυσα, δεν την χόρτασα, παρότι το μυαλό μου είναι πάντα στραμμένο εκεί και μέσα στην καθημερινότητά μου, είναι πολλά πράγματα που με επαναφέρουν σε εκείνα τα χρόνια.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
