Δημητρης Κανακιδης δημιουργος χειροποιητων κουκλων «Η κριση με οδηγησε να δημιουργησω κατι πιο οικονομικο και διακριτικο»

Έναν διαφορετικό από τα καθιερωμένα καλλιτέχνη, είχαμε την χαρά να φιλοξενήσουμε το βράδυ της Τετάρτης, στα στούντιο του Ράδιο Παρατηρητής και την εκπομπή «Των ονείρων μας οι μουσικές». Ο λόγος για τον συντοπίτη, δημιουργό χειροποίητων κουκλών από πολυμερικό πυλό, Δημήτρη Κανακίδη. Στο στούντιο μαζί με την κοπέλα του Εύα, στην οποία στο τέλος της εκπομπής χάρισε και μια υπέροχη μπαλάντα του Γιώργου Μυλωνά. Ο Δημήτρης Κανακίδης μας μίλησε για την έκθεση που ανοίγει σήμερα τις πύλες της στο ίδρυμα Παπανικολάου, για το πώς ξεκίνησε αυτή την πολύ όμορφη και ιδιαίτερη ενασχόληση, το πώς εξελίχθηκε και τα όνειρά του για το μέλλον… Μεγαλεπήβολα μεν, αλλά όταν κάτι ξεκινάει και συνοδεύεται πάντα από μεράκι και αγάπη, δικαιολογημένα κι εφικτά! Ο λόγος όμως στον δημιουργό…

ΠτΘ: Δημήτρη να σε καλωσορίσουμε στα στούντιο του Παρατηρητή. Λίγο κουρασμένο σε βλέπουμε!
Δ.Κ.: Η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο μήνα δεν κοιμάμαι πολύ, προσπαθώ να προλάβω, προκύπτουν συνεχώς καινούρια πράγματα, όπως τα προβατάκια – μπρελόκ, τα οποία φέτος είναι αρκετά διαφοροποιημένα, γιατί τα προηγούμενα είχαν και πολύ περισσότερη δουλειά και το κόστος ήταν μεγαλύτερο, οπότε είπα να ανταποκριθώ στην κρίση και να βγάλω κάτι πιο οικονομικό και πιο διακριτικό.

ΠτΘ: Τι ήταν αυτό που σε ώθησε να ασχοληθείς με αυτή τη δραστηριότητα; Τι σε ενέπνευσε;
Δ.Κ.: Ο έρωτας με το υλικό ήταν κεραυνοβόλος! Με το που ήρθα σε επαφή με το υλικό, ξεκίνησα να φτιάχνω κάτι σε κούκλα, τότε βέβαια δεν έμοιαζαν και πολύ με κούκλες, σιγά -σιγά όμως, κι όσο περισσότερο ασχολείσαι με κάτι, εξελίσσεσαι.

ΠτΘ: Η πρώτη σου δημιουργία ποια ήταν;
Δ.Κ.: Το πρώτο μου δημιούργημα ήταν ένα μπρελόκ, ένας μαύρος ζουλού. Τον είχα φτιάξει με μαύρο πηλό, τότε μάλιστα δεν κυκλοφορούσε πολύ αυτός ο πυλός, τον έβρισκα σε πολύ λίγα μαγαζιά, ενώ ήξερα ότι κυκλοφορούσε μόνο σε τέσσερα χρώματα. Kι έτσι με μαύρο, πορτοκαλί και με κόκκινο προέκυψε ένας ζουλού μ’ ένα κόκαλο στο κεφάλι!

ΠτΘ: Πλέον τι υλικά χρησιμοποιείς;
Δ.Κ.: Πλέον χρησιμοποιώ πολυμερικό πηλό. Από κει και πέρα όμως χρησιμοποιώ υλικά καθημερινής χρήσης, όπως σπίρτα, αναπτήρες, καρφίτσες, τα πάντα. Φαντάσου ότι όταν πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ το κριτήριο δεν είναι να πάρω τα απαραίτητα, είναι να βρω μπουκάλι που να έχει ωραίο σχήμα για να το χρησιμοποιήσω σε μια κούκλα!

ΠτΘ: Μέχρι ποιο μέγεθος φτάνουν οι κούκλες που κατασκευάζεις;
Δ.Κ.: Συνήθως το μέγεθος που βγαίνουν από μόνες τους πλέον οι κούκλες είναι 60-70 εκατοστά. Μαζί με το κουτί βέβαια στο οποίο μπαίνουν, γιατί είναι απαραίτητο να έχουν αέρα, φτάνει στο ένα μέτρο περίπου.

Είμαι από τους ανθρώπους που δεν πετούν τίποτα

ΠτΘ: Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείς για να φτιάξεις μια κούκλα;
Δ.Κ.: Σημαντικό ρόλο παίζουν τα υλικά που έχω. Γενικά είμαι άνθρωπος που δεν πετάει τίποτα κι αυτό είναι ένα πρόβλημα μιας και οι χώροι στο σπίτι έχουν την τάση να μην μεγαλώνουν. Γεμίζει λοιπόν το σπίτι από υλικά, αλλά μου προκύπτουν μικροπροβληματάκια ίσως και στη σχέση μου απ’ αυτή τη συνήθεια μου! Από εκεί και πέρα όταν μου έρθει μια ιδέα βλέπω όλα αυτά που έχω και διαλέγω αυτά που χρειάζομαι!

ΠτΘ: Πόσο χρόνο διαρκεί η κατασκευή μιας κούκλας;
Δ.Κ.: Αυτό έχει να κάνει με το τι θέλω να φτιάξω. Για παράδειγμα μια κούκλα, ένας χαρακτήρας, μου παίρνει γύρω στις 15 ημέρες για να ολοκληρωθεί. Αν είναι κάτι πιο ιδιαίτερο, όπως π.χ. μια κούκλα αυτοκινητάκι, είναι πιο χρονοβόρο, γιατί πρέπει να σκεφτώ τους τρόπους με τους οποίους θα ολοκληρώσω όλα τα στάδια.

ΠτΘ: Γνωρίζουμε βέβαια ότι όταν αγοράζει κανείς μια κούκλα σου δεν παίρνει μόνο την κούκλα αυτή καθ’ αυτή…
Δ.Κ.: Ναι, είναι ένα πακέτο που παίρνεις όταν αγοράζεις μια κούκλα. Είναι η κούκλα, το κουτί μέσα στο οποίο εμπεριέχεται, το οποίο συνήθως το ντύνω εγώ, αλλά είμαι και ανοικτός σε ιδέες-προτάσεις, ενώ το υλικό που χρησιμοποιώ συνήθως για να το ντύσω είναι η δερματίνη, επειδή είναι ανθεκτική. Μέσα στο κουτί τώρα η κούκλα ζει στο δικό της περιβάλλον, δηλαδή ανάλογα με το θέμα της κούκλας είναι αντίστοιχα διακοσμημένο και το περιβάλλον της. Τέλος, παίρνεις κι ένα CD, με μια παρουσίαση σε power point, η οποία περιγράφει βήμα -βήμα ολόκληρη την διαδικασία και στην οποία βάζω και την δική μου πινελιά με κάποια σχόλια μου!

Ακόμη και σήμερα με την κρίση υπάρχει κόσμος που ενδιαφέρεται γι’ αυτό που κάνω

ΠτΘ: Πώς άρχισε όλο αυτό να γίνεται ως ένα βαθμό κι επάγγελμα;
Δ.Κ.: Για πάρα πολύ καιρό έφτιαχνα κούκλες και δεν μου πήγαινε η καρδιά να τις πουλήσω, όχι γιατί τις ήθελα για μένα τόσο πολύ, αλλά γιατί ένιωθα ότι όταν υπάρχει χρηματικό αντάλλαγμα ήμουν κατά κάποιο τρόπο ασυνεπής απέναντί τους, ήμουν συναισθηματικά δεμένος, οπότε προτιμούσα να τις χαρίζω. Από κάποιο σημείο και μετά λόγω της ανάγκης να φτιάξω κάτι καινούριο, κάτι μεγαλύτερο, άρχισα να σκέφτομαι να τις πουλήσω. Άρχισα λοιπόν να τις πουλάω μέσω φίλων. Βέβαια μεγάλες κούκλες φτιάχνω τα τελευταία 4 χρόνια. Μέχρι εκείνη την στιγμή δεν το έβλεπα καθόλου επαγγελματικά, όπως τώρα. Καταρχήν δεν πίστευα ότι κάποιος θα ήθελε να επενδύσει τα λεφτά του σε μια τέτοια κούκλα, γιατί κακά τα ψέματα το κόστος είναι αρκετά μεγάλο και κατά δεύτερο λόγο θεωρούσα ότι στην Ελλάδα ήταν λίγο δύσκολο να θέλει κάποιος μια τέτοια κούκλα μέσα στο σπίτι του. Ήμουν λίγο ρατσιστής με τους Έλληνες! Όμως με διέψευσαν, ακόμη και τώρα που τα πράγματα είναι δύσκολα, υπάρχει κόσμος που ενδιαφέρεται γι’ αυτό που κάνω!

ΠτΘ: Έχεις σκεφτεί να δημιουργήσεις ένα site, για να προωθήσεις την δουλειά σου κι ευρύτερα;
Δ.Κ.: Κυρίως με πιέζουν οι φίλοι μου να κάνω κάτι τέτοιο. Εγώ προσωπικά δεν νιώθω έτοιμος να μπω σε μια παγκόσμια αγορά, θεωρώ ότι δεν είμαι ακόμα σε αυτό το επίπεδο, μπορώ να το παιδέψω λίγο ακόμα πριν κάνω την είσοδό μου σε μια ευρύτερη αγορά. Βέβαια μέχρι τότε μπορεί να με έχουν δείρει οι φίλοι μου, οπότε μπορεί και να ενδώσω!

ΠτΘ: Όλο αυτό που κάνεις είναι κάτι που μαθαίνεται; Είναι εύκολο να το ακολουθήσει κανείς;
Δ.Κ.: Ναι, σίγουρα είναι κάτι που μαθαίνεται. Πρέπει πρώτα να αποκτήσεις μια οικειότητα με το συγκεκριμένο πυλό, γιατί είναι δύσκολο υλικό όσον αφορά την πρακτική χρήση του, είναι σκληρό υλικό και πρέπει να δουλέψεις τα χέρια σου, μέχρι να μαλακώσεις τον πυλό, να μάθεις λίγο να τον δουλεύεις. Από εκεί και πέρα αν πάρεις 5-6 κατάλληλα εργαλεία είναι θέμα χρόνου για να αρχίσεις να φτιάχνεις κάτι αντικειμενικά ωραίο.

Όνειρό μου να φτιάξω ένα site

ΠτΘ: Τα όνειρά σου για το μέλλον;
Δ.Κ.: Το όνειρό μου για το μέλλον είναι όντως να φτιάξω ένα site, αλλά να είναι κάτι που να μπορεί να ανταποκριθεί και να ανταγωνιστεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Έχω υψηλούς στόχους! Αυτό που εννοώ είναι ότι όταν το βλέπεις να φαίνεται και να είναι επαγγελματικό, να νιώθεις ότι απευθύνεσαι σε επαγγελματία. Οπότε επειδή προς το παρόν δεν νιώθω ότι το έχω αυτό, δεν το σκέφτομαι, αλλά το έχω σαν στόχο.

Συνέντευξη: Θάνος Βαφειάδης, Ελένη Μιχελουδάκη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.