Επιτυχια για το «This is Greece»

Μετά από δυο επιτυχημένες παραστάσεις, του έργου «This is Greece» και εν αναμονή των δύο τελευταίων που θα πραγματοποιηθούν στις 14 και 15 Ιουνίου, συνομιλήσαμε με την συγγραφέα Γεωργία Συμεωνίδου και με την σκηνοθέτη Άννα Μαχαιροπούλου, τόσο για την παράσταση όσο και για τα τεκταινόμενα στη χώρα μιας και η σάτιρα είναι ένα εργαλείο για να καυτηριάσει κανείς τα κακώς κείμενα, αλλά και να πει σκληρά πράγματα με ευχάριστο τρόπο.

Γεωργία Συμεωνίδου, «Με ενδιέφερε να έρθω σε κόντρα με όλη αυτή τη σοβαροφάνεια που επικρατεί, και ο μόνος τρόπος που βρήκα είναι η σάτιρα»

ΠτΘ: Θα ξεκινήσω με την συγγραφέα, για να ρωτήσω αν αυτή είναι η πρώτη συγγραφική προσπάθεια;
Γ.Σ.: Όχι, είχα γράψει πέρσι ένα κείμενο, για ένα θεατροποιημένο ντοκιμαντέρ που αφορούσε την Μαρία Κάλλας, γράφω γενικά, αλλά αυτή είναι η πρώτη που επιχειρώ να γράψω σάτιρα.

ΠτΘ: Γιατί επιλέξατε την επιθεώρηση και την σάτιρα;
Γ.Σ.: Γιατί η εποχή μας απαιτεί σάτιρα, με μεγάλες δόσεις σαρκασμού και αυτοσαρκασμού, εξάλλου θεωρώ ότι υπάρχει ένας τρόπος να αντιδράσουμε σε αυτό που μας συμβαίνει και αυτός είναι να τα πάρουμε όλα στην πλάκα.

ΠτΘ: Ζούμε πολύ σοβαρές καταστάσεις, που δεν έχουμε ξαναζήσει, πιστεύετε ότι με την σάτιρα, θα μπορέσουμε να τα ξεπεράσουμε;
Γ.Σ.: Φυσικά, αυτά που ζούμε είναι πολύ σοβαρά, και μας βασανίζουν, μας ταλαιπωρούν και μας προβληματίζουν και μας φοβίζουν και αυτό πιστεύω ότι είναι το χειρότερο, ο φόβος. Αν στην δύσκολη αυτή στιγμή που περνάμε αντιδράσουμε με κλάμα τότε δεν ερχόμαστε σε αντίθεση με την κατάσταση. Εμένα με ενδιέφερε να έρθω σε κόντρα με όλη αυτή τη σοβαροφάνεια που επικρατεί, και ο μόνος τρόπος που βρήκα είναι η σάτιρα.
Α.Μ.: Νομίζω ότι τις σοβαρές και τραγικές καταστάσεις είναι καλύτερα να τις αντιμετωπίζεις με χιούμορ, έτσι βρίσκουμε και λύση στο αδιέξοδο, γιατί αν πάρουμε πολύ στα σοβαρά τους εαυτούς μας είναι σαν να σκάβουμε τον λάκο μας.

ΠτΘ: Μήπως θα έπρεπε να λάβουμε σοβαρά υπόψη την κατάσταση νωρίτερα; Μήπως τώρα είναι λίγο αργά;
Γ.Σ.: Είναι μια κατάσταση την οποία αγνοούσαμε. Σαν λαός νομίζω ότι έχουμε κάνει ένα λάθος, ξεχάσαμε την καταγωγή μας, ξεχάσαμε κάποιες αρχές και αξίες. Δεν είναι δυνατόν ο Έλληνας που ήταν πάντα άνθρωπος της επιβίωσης να υιοθετήσει την συμπεριφορά του νεόπλουτου. Ξαφνικά βρεθήκαμε με κάποια χρήματα στα χέρια, τα οποία στάθηκαν ικανά να χαλάσουν την «πάστα» μας. Αυτό είναι που πρέπει να ξαναβρούμε, κι όταν το βρούμε τότε θα μπορέσουμε να αντιδράσουμε σωστά και δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να μας φοβίσει.

ΠτΘ: Πώς «ζωγραφίζετε» την κρίση μέσα στο έργο σας;
Γ.Σ.: Τα κείμενα, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους, έχει το καθένα το δικό του ρόλο. Όταν ξεκίνησε η κρίση χρειάστηκα χρόνο για να βρω τις άμυνές μου, όταν κάποια στιγμή μου ήρθε στο μυαλό η εικόνα της τάξης, μιας και είμαι δασκάλα, και χρησιμοποίησα σαν κορμό την αλφαβήτα. Από κει και μετά ακολούθησαν και άλλα κείμενα που έχουν ιδιαίτερη σημασία, όπως το «κεφάλι ψηλά», που παραπέμπει στην εποχή της κατοχής, το οποίο αφορά την σημερινή πραγματικότητα, αλλά με ορολογία κατοχική. Και θα ήθελα να σταθώ στο κείμενο με τίτλο «Διαίρει και βασίλευε» που αντικατοπτρίζει αυτό το αισχρό πράγμα που συμβαίνει σήμερα, που από την μια μας μιλούν για συνοχή και από την άλλη μας βάζουν να κατηγορούμε και να μαλώνουμε ο ένας με τον άλλον. Αυτό είναι μια παγίδα που αν δεν το καταλάβουμε και δεν ενωθούμε θα το χάσουμε το παιχνίδι.
Α.Μ.: Και μάλιστα υπάρχει ακόμη μια παγίδα, ότι όλα γίνονται τόσο γρήγορα και τόσο ξαφνικά και κάποιοι ποντάρουν στη δική μας καθυστερημένη αντίδραση.

ΠτΘ: Έχουμε γίνει πιο εγωιστές, και ο καθένας μας περιχαρακώνεται στα δικά του προβλήματα και δεν ενδιαφέρεται για τον διπλανό του. Πιστεύετε ότι μπορούμε να αλλάξουμε αυτή τη νοοτροπία;
Γ.Σ.: Όλοι μας δυστυχώς αυτή τη εποχή εστιάζουμε στο οικονομικό κομμάτι, πρέπει να προτείνουμε πράγματα για να αλλάξει η κατάσταση. Να καταλάβουμε ότι η αλλαγή δεν έρχεται ποτέ από τα κόμματα, έρχεται πάντα από τη βάση της κοινωνίας.
Α.Μ.: Αυτό δεν θα γίνει με ανώδυνο τρόπο, αλλά από εμάς εξαρτάται. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν γίνεται να ζούμε ευτυχισμένοι στο σπίτι μας όταν καίγεται το σπίτι του διπλανού μας. Η ευτυχία πρέπει να μοιράζεται.

Άννα Μαχαιροπούλου, «Η επιθεώρηση συνήθως ευδοκιμεί όταν βρισκόμαστε σε δύσκολους καιρούς. Είναι ένα είδος διαμαρτυρίας, μέσα από την επιθεώρηση μπορείς να πεις πράγματα σκληρά με ανάλαφρο τρόπο»

ΠτΘ: Άννα όταν πήρες στα χέρια σου το έργο και ξεκίνησες να το διαβάζεις, είδες αμέσως την εικόνα που αυτό θα είχε πάνω στη σκηνή;
Α.Μ.: Ναι, αμέσως είχα την εικόνα του πως θα παρουσιαστεί το έργο και εύχομαι να είναι η εικόνα που είχε και η Γεωργία όταν το έγραφε.

ΠτΘ: Η επιθεώρηση δεν είναι ένα είδος θεάτρου που βλέπουμε συχνά πια…
Α.Μ.: Η επιθεώρηση συνήθως ευδοκιμεί όταν βρισκόμαστε σε δύσκολους καιρούς. Είναι ένα είδος διαμαρτυρίας, μέσα από αυτήν μπορείς να πεις πράγματα σκληρά με ανάλαφρο τρόπο.

ΠτΘ: Έχετε δώσει ήδη δύο παραστάσεις που είχαν μεγάλη απήχηση στον κόσμο…
Γ.Σ.: Το κοινό αντιδρά στην παράσταση, νιώθει πράγματα κι αυτό. Είναι πολύ ευχάριστη για μας η απήχηση που έχει αυτό το έργο στον κόσμο.

Οι συντελεστές της παράστασης

Το κείμενο και οι στίχοι είναι της Γεωργίας Συμεωνίδου, η σκηνοθεσία της Άννας Μαχαιροπούλου και η μουσική του Γιώργου Εφραιμίδη.

Παίζουν με σειρά εμφάνισης οι: Σούλα Τόπτση, Βέτα Κυρέζογλου, Δανάη Δερμεντζοπούλου, Χριστίνα Γρηγοριάδου, Βιβή Κολεντζαρίδου, Λεμονιά Μενή, Εύα Σκότη, Γεωργία Συμεωνίδου. Φιλική συμμετοχή: Τάκης Ιγγλέζος.

Ενορχήστρωση «This is Greece» και «τις πταίει»: Ίαν Γκάμπριελ Εφραιμίδης.
Πληκτροφόρα όργανα: Μαρίνος Τόκας
Εκτέλεση «Γιαβόλ κομαντάντ»: Φιλαρμονική του Δήμου Κομοτηνής
Φωτισμός: Δημήτρης Τζατζανάς
Σκηνικά: Σιδέρης Πατσαβούδης

Κρατήσεις θέσεων στο τηλέφωνο: 2531027484

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.