«Εφυγε» ο ποιητης Εκτωρ Κακναβατος, ο τελευταιος των υπερρεαλιστων…

“Πού είναι μια φλόγα / να μας χαρίσει / την ησυχία της τέφρας!” Ο δημιουργός αυτών των υπέροχων στίχων, ο ποιητής Εκτωρ Κακναβάτος, από τους πιο συνεπείς και φανατικούς συνεχιστές των σύγχρονων υπερρεαλιστικών αναζητήσεων δεν ζει πια. Πέθανε χθες σε ηλικία των 90 χρόνων, “πλήρης ημερών” -κατά την κοινότοπη έκφραση- αλλά και μιας πληρότητας έργου που εντυπωσιάζει.
Ενός έργου δύσκολου και απαιτητικού, ενός “πολέμου” θα λέγαμε μεταφορικά με τις πανίσχυρες δυνάμεις της γλώσσας που είχε ως τελική επιδίωξη την υπέρβαση του λόγου. «Οταν η γλώσσα δεν κάνει άλλο παρά να υπηρετεί τον Λόγο, καταστρέφει την πάμφωτη αξία των πραγμάτων, κι αυτά την εκδικούνται θάβοντάς τη στην αιθάλη τους…»

Από τα μόνιμα και βασικά στοιχεία που ξεχωρίζουν τον Κακναβάτο μέσα από τον κορμό των ποιητών του μεταπολέμου, είναι ο υψηλός και συχνά αναπεπταμένος τόνος του, όπως και ο εξαιρετικά διαπεραστικός και παλλόμενος ενορατικός του λόγος. Πρωτοεμφανίστηκε με την ποιητική συλλογή , «Fuga» (1943) και συνέχισε με τα έργα: «Διασπορά» (1961), «Η κλίμακα του λίθου» (1964), «Τετραψήφιο» (1971), «Τετραψήφιο με την έβδομη χορδή» (1972), «Διήγηση» (1974), «Οδός Λαιστρυγόνων» (1978), «Ανάστιξη του θρύλου για τα νεφρά της πολιτείας» (1981), «Τα μαχαίρια της Κίρκης» (1981), «In perpetuum» (1983), «Κιβώτιο ταχυτήτων» (1987).
Πριν από λίγο καιρό εκδόθηκαν από την Αγρα σε ένα συγκεντρωτικό τόμο.

Ο Έκτωρ Κακναβάτος – Μικρό βιογραφικό σημείωμα

Ο Έκτωρ Κακναβάτος (το πραγματικό του όνομα ήταν Γιώργος Κοντογιώργης) γεννήθηκε στον Πειραιά το 1920), σπούδασε μαθηματικά και εργάστηκε στη Μέση Εκπαίδευση. Υπήρξε μέλος του ΕΑΜ. Μετά τον πόλεμο και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου συνελήφθη και κλείστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Το 1944, σε συνεργασία με τον ποιητή Δ.Π. Παπαδίτσα, δημοσίευσαν στο περ. « Νεανική Φωνή» το άρθρο «Μια θέση και μια έφοδος», που θεωρήθηκε ένα είδος μανιφέστου των τότε νέων ποιητών. Στη δεκαετία του 1980 είχε τη θέση του εκπαιδευτικού συμβούλου στο υπ. Παιδείας. Ήταν ιδρυτικό μέλος και στη διετία 1984-1986 αντιπρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων. Η κηδεία του θα γίνει αύριο στις 15.30 μ.μ. από το νεκροταφείο του Κόκκινου Μύλου.

Έγραψαν  για τον Έκτορα Κακναβάτο

• Η ποίηση έχασε τον επιστήμονά της

Ενας από τους αυθεντικότερους μεταπολεμικούς έλληνες ποιητές ήταν ο Εκτωρ Κακναβάτος. Άφησε πίσω του πλούσιο ποιητικό έργο που το διακρίνουν ο έντονος πειραματισμός και η ευρηματική χρήση επιστημονικών όρων, ενταγμένων σε ένα είδος μεταϋπερρεαλιστικού λυρισμού ο οποίος αποτελεί αποκλειστικά δικό του δημιούργημα.

Ποιητής ιδιότυπος και άνθρωπος σεμνός, με οξυμμένη κοινωνική ευαισθησία…
μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αυθεντικός και ιδιότυπος, ο Κακναβάτος ακολούθησε τη δική του ποιητική πορεία και κατέθεσε ένα έργο συμπαγές και πρωτοπόρο. Δυστυχώς, η ελληνική Πολιτεία δεν τον τίμησε όπως του άξιζε, απόδειξη ότι η μοναδική διάκριση που έλαβε ήταν το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή του «Ιn perpetuum» που εξεδόθη όταν ο Κακναβάτος ήταν 63 ετών και είχε ήδη καταθέσει το αντιπροσωπευτικότερο μέρος του έργου του. Εκτός από το ποιητικό, πάντως, είχε και αξιόλογο μεταφραστικό έργο.

Πηγή: www.tovima.gr

«Η γλώσσα μάς δόθηκε για να της φερόμαστε ερωτικά- Ερωτας με κανόνες δεν γίνεται»

O στόμφος εκούρασε• σύμφωνοι./Το θάμπος δυνάστεψε• του λόγου,/ως την παραμόρφωση•/και πάλι σύμφωνοι./ Ασχετο που με τους αστούς μακάρια πια/παρακμάζει• σωστά».
Ο Εκτωρ Κακναβάτος, από τους τελευταίους της γενιάς των υπερρεαλιστών ποιητών και από τους σπουδαιότερους Ελληνες τεχνίτες του ποιητικού λόγου, «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία ενενήντα ετών. Ο Εκτωρ Κακναβάτος ηταν από τους πιο ένθερμους σύγχρονους συνεχιστές του ριζοσπαστικού πνεύματος του υπερρεαλισμού
«Με στοιχεία από την επιστήμη των μαθηματικών και τη θεωρία του χάους»
«Η ποίηση δεν ήταν ποτέ ούτε είναι και σήμερα στους μοχλούς που παράγουν και κινούν τα φαινόμενα επιφανείας, αλλά στους μοχλούς των επεξεργασιών βάθους». Η φράση από τα «Βραχέα και μακρά», με θέσεις του γύρω από την ποίηση, εκφράζει ακριβώς αυτό που ο ίδιος έκανε, «στους μοχλούς των επεξεργασιών βάθους», από το 1943, μεσούσης της Κατοχής, οπότε εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή «Fuga». O Κακναβάτος δεν οπισθοχώρησε ποτέ από τις αρχές του υπερρεαλισμού που εισήγαγε στην Ελλάδα ο Ανδρέας Εμπειρίκος και ακολούθησαν ο Εγγονόπουλος, η Μάτση Χατζηλαζάρου, ο Νάνος Βαλαωρίτης κ.ά. Αντιθέτως έφτασε στα άκρα την αυτόματη γραφή, ζωντανεύοντάς τη με στοιχεία από την επιστήμη των μαθηματικών και τη θεωρία του χάους. «Η γλώσσα μάς δόθηκε για να της φερόμαστε ερωτικά μέσω της ποίησης. Ερωτας με κανόνες δεν γίνεται»

Πηγή: www.ethnos.gr

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.