Ο Ζακ Στεφανου αυριο στην Κομοτηνη

Ο Ζακ Στεφάνου έρχεται αύριο να ταράξει τα νερά του πολιτισμού στη Ροδόπη με μια πρόταση διαφορετική και με τη στήριξη του «Ράδιο Παρατηρητής 94 fm» στο καλοκαιρινό μπαράκι ΝτελΜαρ στην παραλία Φαναρίου. Ένας ακόμη σταθμός της καλοκαιρινής περιοδείας του Ζακ Στεφάνου και της μΠάντας-Κοάλα είναι το beach bar «Del mar», στην παραλία Φαναρίου, το βράδυ της πρώτης μέρας του Αυγούστου.

Ο Dennis Κωνσταντινίδης, ο Ανδρέας Νικάκης, ο Λεωνίδας Κουγιουμτζόγλου, δηλαδή η μΠάντα-Κοάλα είναι η παρέα, που δεν αφήνει μόνο του τον Ζακ τα τελευταία δύο και πλέον χρόνια! Μαζί στις περιοδείες, μαζί και στο στούντιο ηχογράφησης. Η συνύπαρξη αυτή οδήγησε στον τρίτο δίσκο του Ζακ Στεφάνου με τίτλο «Koalaboration». Είναι όμως ο πρώτος δίσκος που κυκλοφορεί ο νεαρός τραγουδοποιός από την ανεξάρτητη δισκογραφική «inRealTime Records» και ο πρώτος στον οποίο το καλλιτεχνικό έργο δεν είναι αμιγώς προσωπική του επιλογή, αλλά αποτέλεσμα συζήτησης και συλλογικής απόφασης με τα μέλη της μΠάντα-Κοάλα. Ένας δίσκος με ποπ δομές και ροκ ανατροπές, αρκετά διαφοροποιημένος από τους προγενέστερους, τον οποίο με μόλις 8,5€ μπορείτε να τον προσθέσετε στην συλλογή σας, επισκεπτόμενοι την ιστοσελίδα koalashop.zakstefanou.ws.

Η Cathy Idra, με την βαθιά soul-funk φωνή της, είναι το νέο μέλος της παρέας αυτό το καλοκαίρι και πλαισιώνει την μΠάντα-Κοάλα, της οποίας πρόσφατα έγινε και επίσημο μέλος, σε κάθε της εμφάνιση! Σ’ ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει παλιά και καινούρια τραγούδια του Ζακ Στεφάνου, αλλά και ένα πενηντάλεπτο αφιέρωμα έκπληξη στην τελευταία πεντηκονταετία της χορευτικής μουσικής όπου ο Ζακ και η μΠάντα –Κοάλα θα παίξουν, θα τραγουδήσουν και θα χορέψουν όλα τα είδη της χορευτικής μουσικής σε ένα συμπυκνωμένο ασταμάτητο medley!

Καθώς ετοιμαζόμαστε λοιπόν να υποδεχθούμε τον κατεξοχήν καλοκαιρινό μήνα, θυμόμαστε τον πηγαίο λόγο του -όπως και το ταλέντο του άλλωστε- σε παλαιότερη συνέντευξη που είχε δώσει για το «Ζω τη Μουσική» στις Δήμητρα Πετρίδου και Φόνη Κούρτη. Ας τον απολαύσουμε, εδώ και όλοι μαζί αύριο…

Αναστασία Χατζηνικολάου

Είναι ένας από τους πιο ανατρεπτικούς καλλιτέχνες της εποχής μας, αφού αντίθετα με το πλήθος που ξεκινάει μέσα σε συγκροτήματα και καταλήγει σε solo καριέρα, αυτός -κάνοντας τη διαφορά- ξεκίνησε μόνος καλλιτεχνικά κι έπειτα έκανε την επιλογή να συνοδεύεται από μια μπάντα, με το πρωτότυπο όνομα «μΠάντα Κοάλα». Με το χιούμορ και την αυθεντικότητα που τον διακρίνουν, απαντά σε όλες μας τις ερωτήσεις και μας μιλάει για τη νέα δισκογραφική δουλειά του, η οποία έρχεται σύντομα για τις καλοκαιρινές του εμφανίσεις, τους θαυμαστές του και τις μόδες των καιρών…

Πώς ξεκίνησε η ιστορία να συνεργαστείς με μια μπάντα;
Ζ.Σ.: Αυτή η ιστορία άρχισε με μία πρόταση από τον ενορχηστρωτή του δεύτερου δίσκου μου, τον Μάκη Μουράτογλου. Όταν κάναμε τον δεύτερο δίσκο μου, μου είχε πει ότι η οπτική του γωνία για μένα, θα ήταν να μην είμαι ο Ζακ Στεφάνου, απλά ως ένας τραγουδιστής, που γράφει τραγούδια και που είναι ανεξάρτητος, αλλά ότι θα έπρεπε να έχω ένα συγκεκριμένο ήχο και ένα προσωπικό ύφος, το οποίο θα με ακολουθεί. Με αυτή τη λογική, μου είχε προτείνει κάποια παιδιά τότε, που εν μέρει συστήνουν την «Μπάντα Κοάλα», γιατί κάποια πράγματα έχουν αλλάξει, τώρα.

Σε μια πόλη όπως η Αθήνα, όπου υπάρχει πλη- θώρα μουσικών λαϊκών σχημάτων, μπορούν να ανταπεξέλθουν μπάντες και εναλλακτικά σχήματα;
Ζ.Σ.: Γι’ αυτό ακριβώς μπορούν να ανταπεξέλθουν, γιατί υπάρχει πληθώρα σχημάτων. Αν δεν υπήρχε θα ήταν λίγο περίεργο, θα έπρεπε να παίζεις αυτό που ακούν οι περισσότεροι. Εδώ, οι περισσότεροι ακούν συνήθως σκυλάδικα και αυτά που βλέπουν στις μεγάλες αφίσες των τεράστιων δρόμων, που υπάρχουν στην Αθήνα και που κάθε χρόνο έχουμε διαφορετική φυσιογνωμία να μας συντροφεύει στις «σκυλονύχτες» μας. Αλλά υπολογίζω ότι υπάρχουν ευτυχώς 20- 30.000 άτομα κοινό, που ακούει και άλλα πράγματα σε αυτή την πόλη. Αυτοί είναι ευτυχώς άνθρωποι που στηρίζουν και συναυλίες ξένων συγκροτημάτων που έρχονται από το εξωτερικό και τα πιο εναλλακτικά πράγματα. Φαίνεται σαν να είμαστε τελικά «underground» καλλιτέχνες. αφού και το χιούμορ ανήκει στην κα- θημερινότητά μου, τότε υπάρχει και αυτό στα τραγούδια μου, όπως και οι κοινωνικοί προβληματισμοί. Εκεί οφείλεται το γεγονός ότι δεν έχω πολλά ερωτικά τραγούδια: ο έρωτας είναι το μισό της ζωής μου, ενώ το άλλο μισό είναι χιλιάδες άλλα πράγματα…

Αλήθεια, τι σου βγαίνει να γράψεις ευκολότερα σε μια στιγμή έμπνευσης; Μια μελωδία ή έναν στίχο;
Ζ.Σ.: Έναν στίχο!!! Και το έχω αντιμετωπίσει πολλές φορές αυτό το πρόβλημα. Ειδικά, όσον αφορά τη μουσική, νιώθω πολλές φορές και αμόρφωτος και άσχετος και ατάλαντος. Και λέω «αν είναι ποτέ δυνα- τόν», δηλαδή, κάθομαι να γράψω ένα τραγούδι και μπορεί να έχω βρει στιχουργικά το θέμα, αλλά να μη μου βγαίνει μια μελωδία που να με ικανοποιεί. Πολλές φορές, θεωρώ ότι ό,τι γράφω είναι σαβούρα. Περνάω μήνες ολόκληρους με τα πράγματα που γράφω, ώσπου τελικά να καταλήξω μετά από τρεις μήνες να έχω μια μελωδία στα χέρια μου. Όμως με τους στίχους μου, παρόλο που είμαι επιλεκτικός, είμαι επι- λεκτικός και την ώρα που τους γράφω. Δεν πρόκειται να γράψω κάτι, αν θεωρώ ότι θα το πετάξω.

Μίλησέ μας λίγο και για τις προτιμήσεις σου: τηλεόραση ή internet;
Ζ.Σ.: Τηλεόραση δεν έχω στο σπίτι μου, οπότε εκ των πραγμάτων, δεν ασχολούμαι. Ήταν από τα πράγματα που δε χρειάστηκε να αγοράσω ποτέ μου στην Αθήνα. Με το internet ασχολούμαι πολύ έντονα, είναι προέ- κταση του εαυτού μου. Είχα δηλαδή internet από τους πρώτους 2.000 ανθρώπους στη χώρα. Το βλέπω πολύ θετικά το όλο ζήτημα. Έχω φτάσει πλέον στο σημείο όπου έχει περάσει από μέσα μου, το έχω χωνέψει και έχω αποβάλει ο,τιδήποτε άχρηστο. Έχω κόψει, δηλα- δή, το chatting ή το flirting, μιλάω μόνο με φίλους μου και το κάνω καθαρά για οικονομικούς λόγους, αφού ξέρω ότι κάποιοι είναι συνέχεια on line. Χρησιμοποιώ με το internet ασχολούμαι πολύ έντονα, είναι προέκταση του εαυτού μου. Είχα δηλαδή internet από τους πρώτους 2.000 ανθρώπους στη χώρα. Το βλέπω πολύ θετικά το όλο ζήτημα. Έχω φτάσει πλέον στο σημείο όπου έχει περάσει από μέσα μου, το έχω χωνέψει και έχω αποβάλλει ο,τιδήποτε άχρηστο

Με τι άλλο γεμίζεις τον ελεύθερο χρόνο σου;
Ζ.Σ.: Μου αρέσει να μαγειρεύω στην Αθήνα, δηλαδή, κυρίως πειραματίζομαι. Βάζω κάθε φορά ό,τι υπάρχει στο ψυγείο, το φτιάχνω και μια- δυο φορές, βγαίνει και ωραίο! Η μαγειρική είναι αίσθηση. Μπορεί να βάλεις δύο ανθρώπους να μαγειρέψουν με τα ίδια πράγματα και ο ένας να βγάλει ένα μοναδικό φαγητό, ενώ ο άλλος μια «πατάτα»… Δε νιώθω ότι «το’ χω πλήρως το θέμα», αλλά έχω πολύ θετική διάθεση γιατί αυτό που έχω φτιάξει στο τέλος θα το φάω.. Όταν καλώ τους φίλους μου, έχω 10 δικές μου συνταγές, που όταν τις φτιάχνω είναι τέλειες, ενώ αν δοκιμάσω κάτι άλλο δε βγαίνει καλό, αλλά οι φίλοι μου, μου λένε «πω-πω…! τι φοβερά που μαγειρεύεις;». Εγώ ξέρω, όμως, ότι είναι μια από αυτές που έχω «ελέγξει» τα τελευταία 4 χρόνια. Με τον αθλητισμό δεν ασχολού-
μαι, αλλά υπάρχουν φάσεις που κοιτάζω το σώμα μου και λέω ότι χρειάζομαι επειγόντως γυμναστήριο. Μετά από ένα μήνα ξανακοιτάω το σώμα μου και λέω «ρε γαμώτο πριν ένα μήνα είπα ότι χρειάζομαι γυμναστή- ριο, γιατί δεν έκανα τποτα;»

Έχεις μεγάλη ανταπόκριση στο νεανικό κοινό, αλλά ιδιαίτερα στα κορίτσια… Πώς αισθάνεσαι γι’ αυτό;
Ζ.Σ.: Στις γυναίκες οφείλονται πολλά που υπακούουν στη λογική του εμπορίου. Οι γυναίκες είναι κοινό που τροφοδοτεί τη μουσική, τα καλλυντικά, τα ρούχα… Θα έπεφτε η παγκόσμια οικονομία, αν σταματούσαν οι γυναίκες να ψωνίζουν. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι όλοι θα έπρεπε να κάνουμε τότε κάτι σε σχέση με το ποδόσφαιρο, για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Αλλά ούτως ή άλλως, οι περισσότεροι καλλιτέχνες έχουν γυναικείο κοινό. Για μένα είναι πολύ θετικό, γιατί σαφέστατα προτιμώ να βλέπω όμορφα, γυναικεία πρόσωπα να μου χαμογελούν από κάτω παρά μαμούχαλους…

Αφού μίλησες για εμπόριο της μουσικής, θεωρείς ότι η μουσική είναι πρωτεύον είδος στη ζωή μας;
Ζ.Σ.: Η μουσική δεν είναι πρωτεύον είδος ανάγκης. Μας έχουν πείσει οι δισκογραφικές εδώ και μερικές δεκάδες χρόνια ότι τη χρειαζόμαστε κάθε μέρα, όπως και τα mp3 players μας, τα cd μας, τις συναυλίες μας κ.λ.π. Στην πραγματικότητα είναι δευτερεύον είδος. Οι άνθρωποι στο παρελθόν μαζεύονταν μια στο τόσο στα πανηγύρια, άκουγαν τη μουσική τους, ξέσπαγαν, έπιναν, έπαιρναν τα ναρκωτικά τους. Γι’ αυτό είχαν πολύ λίγα και συγκεκριμένα παραδοσιακά τραγούδια. Πλέον, έχουμε αυτή την ανανέωση, την εύρεση νέων ταλέντων και όλη αυτή την παράνοια όπου ο καθένας θέλει να δείξει τον εαυτό του στα μαγαζιά, στα μπουζούκια, στα clubs και να χορεύουν, να δείχνονται και να «ξεσπάνε» όλοι κάθε βδομάδα ή και σε καθημερινή βάση. Όλα αυτά είναι μια επίκτητη ανάγκη.

Έχεις συναντήσει ποτέ ως τώρα κάποιο αστείο περιστατικό, κάποια περίεργη εκδήλωση θαυμασμού ή κάτι αστείο από μια δική σου εμφάνιση που να τη θυμάσαι έντονα;
Ζ.Σ.: Υπάρχουν διάφορα περιστατικά. Μια φορά, μπαίνω στο μετρό και είναι ένας τύπος που ακούει «πορωμένος» walkman και ξαφνικά ανοίγει τα μάτια του, με κοιτάει και τα γουρλώνει, κοκκινίζει, τον βλέπεις έχει αλλάξει χρώμα, βγάζει τα ακουστικά και λέει: «εσένα άκουγα». Μ’ έβαλε να ακούσω και τελικά άκουγε το «Μικρό μου πόνι». Μια άλλη περίπτωση, ήταν μια κοπέλα που συναντάω στο δρόμο, η οποία έρχεται με τρέλα, μ’ αγκαλιάζει, με φιλάει, μου λέει «σ’ αγαπώ, είσαι ο αγαπημένος μου καλλιτέχνης, έχω και τα τρία σου cd». Μάλλον, από τον πολύ ενθουσιασμό έφτασε στο 2009. Της κάνω κι εγώ χιούμορ και της λέω «το τρίτο cd μου, θα βγει του χρόνου…».

Το διασκεδάζεις κι εσύ αυτό που συμβαίνει με τους θαυμαστές σου…
Ζ.Σ.: Κάποιοι είναι πολύ ωραίοι τύποι. Γενικότερα, επικοινωνώ πολύ και η ιστοσελίδα που έχω φτιάξει, το www.zakstefanou.ws, είναι προσωπικής διαχείρισης. Την έχω φτιάξει με έναν φίλο μου, τη διαχειρίζομαι εγώ και υπάρχει κι ένα forum εκεί. Τότε, που ήταν τα forums της μόδας είχε δημιουργηθεί και παραμένει ένας πυρήνας ανθρώπων, που έχει ένα κοινό χαρα- κτηριστικό. Είναι αγόρια και κορίτσια, διαφορετικής ηλικίας -από 15 μέχρι 25- που απλά τους άρεσε ο Ζακ Στεφάνου και μπήκαν και γράφτηκαν σ’ αυτό το forum. Είναι μεγάλο πλέον και τα παιδιά γνωρίστηκαν. Έκανα κι εγώ μια forum-συνάντηση και τους κάλεσα όλους να γνωριστούμε. Είναι πλέον 20 παιδιά που έχουν κάνει αυτόν τον πυρήνα στην Αθήνα και είναι πολύ σημαντικό για μένα να ξέρω ότι με αυτούς τους ανθρώπους επικοινωνώ πολύ καλά, γιατί αντιλαμβάνονται πλήρως αυτό που κάνω, με ακολουθούν και έρχονται σχεδόν σε κάθε live. Είναι πολύ ωραία κατάσταση. Είμαι αρκετά ρεαλιστής, εννοώντας ότι ξέρω ότι υπάρχει ανταπόκριση σε αυτό που είμαι στη ζωή μου και σε αυτό που κάνω. Γενικά έχω χιούμορ, είναι όμως και όπως το βλέπει κανείς δε γράφω ποιητικά, δηλαδή, οι στίχοι μου δεν είναι κάτι περισσότερο από τον τρόπο που μιλάω ή από τον τρόπο που θα έγραφα ένα κείμενο, ούτε χρησιμοποιώ περίεργες λέξεις που δεν τις χρησιμοποιείς στην καθομιλουμένη, ούτε ψάχνω να βρω κάτι μυστήριο ή απόκοσμο να περιγράψω.

«Koalaboration» by…Ζακ Στεφάνου!

«Το πιο όμορφο κομμάτι της δημιουργίας είναι η απελευθέρωση του καλλιτεχνικού έργου. Και είναι μεν επίπονο το «δικό σου», να είναι ξαφνικά διαθέσιμο σε όλους, αλλά η ανταμοιβή, το χειροκρότημα, το ευχαριστήριο γράμμα, τα clicks στην ιστοσελίδα μας.. ΔΕΝ μετρούνται ούτε σε χρήματα, ούτε σε μονάδες.

Είμαι ο Ζακ Στεφάνου, αυτή είναι η μΠάντα-Κοάλα. Μαζί, και εννοώ «ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ», δώσαμε τον εαυτό μας σε μια 2ετή συντροφική εμπειρία σε ένα σπίτι-στούντιο στην Αθήνα. Έτσι γεννήθηκε το “Koalaboration”. Ένα άλμπουμ που διαφέρει από τις υπόλοιπες δουλειές μου, αρχικά γιατί η μΠάντα-Κοάλα συνέβαλε δραστικά στις μελωδίες και τις ενορχηστρώσεις, αλλά και κατα 2ον, γιατί μεγάλωσα λίγο και μου αρέσει να «παίζω» περισσότερο με τα συναισθήματα, και λιγότερο με τις λέξεις.

Είμαι ο Ζακ Στεφάνου και το πιο δύσκολο πράγμα που έχω κάνει μέχρι στιγμής στην ζωή μου είναι το να μιλήσω για τον εαυτό μου. Αντ’ αυτού όμως μπορώ να μιλήσω για τα τραγούδια μας. Το άλμπουμ φτιάχτηκε σαν μια ωδή στην καθημερινότητα. Από την επικοινωνία, τα μπαρ, τα σκυλάδικα, το Αττικό ΜΕΤΡΟ, τις διαδηλώσεις μέχρι τα συμβάντα της ζωής μου, τον θάνατο, τον έρωτα, την κτητικότητα, την απώλεια. Κάθε μια από τις παραπάνω λέξεις περιγράφει ένα τραγούδι μας, και ένα κομμάτι της ζωής μου.

Το ηχόχρωμα του ήχου είναι ροκ, οι δομές ποπ, κάποιοι φίλοι μουσικοί, όπως ο Φώτης Σιώτας και ο Γιάννης Οικονομίδης έδωσαν χρωματιστές πινελιές βιολιού και τρομπέτας, αντίστοιχα. Ο εγκάρδιος φίλος Πάνος Μουζουράκης, μας έκανε την τιμή να τραγουδήσει το αυτοενοχικό κομμάτι «Κύκλους στην άμμο». Το τραγούδι «Χορεύεις στην γραμμή» έγινε ήδη βιντεοκλίπ και ακούγεται στα ραδιόφωνα.

Το mastering έγινε στην California, από τους συνεργάτες του Βοb Dylan, της Beyonce και της Lady Gaga, δίνοντας έτσι μια πνοή αμερικάνικου ήχου στο άλμπουμ, και είμαστε τρομερά περήφανοι για αυτό.

Ο δίσκος είναι δικός μας, γιατί αποδεσμευτήκαμε από κάθε δισκογραφικό συμβόλαιο και κάναμε το πρώτο ανεξάρτητο βήμα. Ο δίσκος ανήκει στον κόσμο, γιατί αποδεσμευτήκαμε από κάθε στερεότυπο και κάναμε ότι πρόσταξε η καρδιά μας.»

Καλή ακρόαση!

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.