Τιτλοι τελους για το 50o Φεστιβαλ Κινηματογραφου Θεσσαλονικης
«Why cinema now?» ήταν το φετινό ερώτημα-πρόκληση που έθεσε το 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σε θεατές, συμμετέχοντες και τιμώμενους. Η λήξη σήμανε για το Φεστιβάλ και η απάντηση δόθηκε μέσα από ταινίες, masterclass, συνεντεύξεις τύπου, ανοιχτούς διαλόγους, ακόμα και στους δρόμους τις πόλης ή στα δημοσιογραφικά και μη “πηγαδάκια”.
Ένα Φεστιβάλ επετειακό του μισού αιώνα ύπαρξής του, το οποίο προσέφερε μεγάλο αριθμό προβολών, δράσεων και event άφησε στο κοινό του μια γλυκόπικρη αίσθηση κατά τη λήξη του. Η μεταφορά ολόκληρου του Φεστιβάλ στους δρόμους της Θεσσαλονίκης μέσα από οικολογικές δράσεις, συναυλίες, πάρτι και καλλιτεχνικές εκθέσεις, οι αξιόλογοι άνθρωποι που τιμήθηκαν και τίμησαν με την παρουσία τους τη διοργάνωση, όπως και οι γεμάτες αίθουσες ήταν αδιαμφισβήτητα από τα μεγαλύτερα plus για το 50ο φεστιβάλ.
Για ακόμη μια χρονιά και σε μεγάλο βαθμό αναδείχθηκε η τέχνη(και όχι μόνο η 7η), για 10 ολόκληρες μέρες η πόλη γέμισε ζωή και οι δρόμοι από ανθρώπους διαφόρων πόλεων, χωρών και ηπείρων. Για ακόμη μία χρονιά παντρεύτηκαν το νεανικό πνεύμα και οι πρώτες καλλιτεχνικές προσπάθειες με τη διαχρονική συμβολή και την πείρα μεγάλων ανθρώπων του κινηματογράφου και της τέχνης γενικότερα.
Ωστόσο, δεν μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστο το γεγονός ότι στο σύνολο του κινηματογραφικού έργου που προβλήθηκε, (πέρα από τις αφιερωματικές ταινίες) λίγες ήταν εκείνες οι ταινίες που μας άφησαν μεγάλη αίσθηση ικανοποίησης και μας έκαναν εντύπωση. Λίγες ήταν φέτος και οι ελληνικές παραγωγές, ενώ οι περισσότερες διεθνείς αρκέστηκαν στο βαθμό του μετρίου στην κλίμακα της αξιολόγησης. Από τη μία πλευρά, πόσα διαμάντια να αναζητήσει κανείς στο χώρο του σινεμά που κατακλύζεται από δημιουργούς και δημιουργίες; Από την άλλη, όμως, από ένα φεστιβάλ κινηματογράφου θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε πολύ καλές ταινίες.
• Οι αξιόλογες ταινίες
Όλα αυτά, όμως, δεν απέτρεψαν κοινό και κριτικούς από το να ξεχωρίσουν ορισμένες πολύ αξιόλογες ταινίες και να δικαιώσουν σε μεγάλο βαθμό την προτίμηση της τόσο μεγάλης μερίδας ανθρώπων να παρακολουθήσουν και φέτος τη διοργάνωση. Ορισμένες από αυτές είναι αδιαμφισβήτητα οι εξής: Πολυτεχνείο, Ντάμα Κούπα, Ξέστρωτα Κρεβάτια, Προσκύνημα στη Λούρδη, Soul Kitchen, Το λουλούδι της ερήμου, (500) μέρες με τη Σάμερ, Η εκδίκηση της Καταλίν Βάργκα. Μικρές Εξεγέρσεις, Gigante, Τίποτα το προσωπικό. Βραβεία δόθηκαν στις ταινίες: Σταυροδρόμια Ζωής (Χρυσός Αλέξανδρος), Μετάλλιο Τιμής, Προορισμός: Βορράς, Η μέρα που ο Θεός έφυγε ταξίδι, Αγνοούμενος, Θα ‘ρθει η μέρα, Τα αγόρια απ’ το Μπακάλ, Ο Διαχειριστής, Λίβανος και στις ταινίες: Σταυροδρόμια ζωής, Μπιλόμπα, Ταξίδια του μέλιτος δόθηκαν βραβεία κοινού. Τέλος, βραβεύτηκαν ταινίες όπως : Το αίμα και η βροχή, Το τελευταίο τραγούδι του Έλβις, Το Κουτί, Pasqua, Odyssey of a Vvagabond princess, Mother of Asphalt, Romanian Spring, Orange Gardens
• Τα masterclasses
Εκτός από τα παραπάνω ξεχώρισαν φυσικά τα masterclass με τους εντυπωσιακούς Εουχένιο Καμπανέρο, Αλεξαντρ Ντεπλά, Μαρίνα Γκρτζίνιτς, Γκόραν Πασκάλιεβιτς, Τζέρεμι Τόμας, Βέρνερ Χέρτζοκ και Τόνι Γκρισόνι και οι διάφορες τιμητικές εκδηλώσεις και τα αφιερώματα. Επίσης, οι ανοιχτές συζητήσεις, το Kino Mino (για παιδιά), οι εκθέσεις πολυμέσων και φωτογραφίας για τις ταινίες του Βέρνερ Χέρτζοκ, η έκθεση “ Miro στη Μαγιόρκα” και αυτές του Φίλιππου Τσιάρα και Διονύση Φωτόπουλου. Το Μουσείο Κινηματογράφου και το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, ήταν συνεχώς ανοιχτά και γεμάτα κόσμο προάγοντας την τέχνη.
Καταληκτικά, αξίζει να παρατηρήσουμε ότι αρκετοί Θρακιώτες παρακολούθησαν και φέτος τη διοργάνωση στη Θεσσαλονίκη, μια και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου ήταν και είναι μια ιδιαίτερα αγαπητή διοργάνωση.
Εμείς με τη σειρά μας προτρέπουμε όσους πήγαν ως τη Θεσσαλονίκη φέτος να ξαναπάνε και του χρόνου, ενώ όσοι δεν πήγαν να μην παραλείψουν να παρευρεθούν στην επόμενη δεκαήμερη γιορτή του κινηματογράφου. Αξίζει τον κόπο!
Μπεγιάζη Χρύσα
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
