Η «Ηλεκτρα» του Peter Stein στους Φιλιππους

Το αρχαίο θέατρο Φιλίππων υποδέχεται αυτό το καλοκαίρι έναν από τους επιφανέστερους Ευρωπαίους σκηνοθέτες, τον Peter Stein, στην πρώτη συνεργασία του με ελληνικό θίασο. Μερικές δεκαετίες μετά την, ιστορική πλέον, «Ορέστεια» του, ο διάσημος σκηνοθέτης θα αναμετρηθεί και πάλι με τα δεινά του οίκου των Ατρειδών, αντιμετωπίζοντας αυτή τη φορά μέσα από την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή το ζήτημα της προσωπικής ευθύνης και της τραγικής επιλογής απέναντι στην επικράτεια της ανομίας.

Η προπώληση των εισιτηρίων έχει ήδη ξεκινήσει και θα συνεχιστεί μέχρι την ημέρα της παράστασης, στο Κέντρο Πληροφόρησης Επισκεπτών Δήμου Καβάλας, (Πρώην Ε.Ο.Τ.) στην Κεντρική Πλατεία της Καβάλας, καθώς και στο ταμείο του Φεστιβάλ στην κεντρική πλατεία Δράμας από τις 10:00 μέχρι τις 14:00 και από τις 18:00 μέχρι τις 21:00, ενώ την ημέρα της παράστασης θα γίνεται προπώληση στο ταμείο του Αρχαίου Θεάτρου Φιλίππων από τις 19:00 το απόγευμα.

«Η Ηλέκτρα του Σοφοκλή είναι ένα έργο εκδίκησης, σε αντίθεση με τα έργα του Ευριπίδη και του Αισχύλου, που σχετίζονται με τον Οίκο των Ατρειδών. Η αδικία συμβαίνει, ο Ορέστης την ξεπλένει σκοτώνοντας τους σφετεριστές και τα πάντα λύνονται. Η οργή δεν θα τον στοιχειώνει πια, θα είναι ο βασιλιάς του Οίκου του. Η σειρά των φόνων αντιστρέφεται: πρώτα, ο φόνος της μητέρας, χωρίς κανένα πρόβλημα, και μετά του Αίγισθου. Ο βασικός χαρακτήρας του έργου λοιπόν είναι η Ηλέκτρα, που υποφέρει από την αδικία, που διαμαρτύρεται για την κατάσταση, που αρνείται να συμβιβαστεί με αυτούς που έχουν την εξουσία, που δεν ξεχνά την αγάπη της για τον πατέρα της και προσεύχεται να έρθει ο εκδικητής, ο αδερφός της, ο Ορέστης. Υπερβάλλει από κάθε άποψη, στη λατρεία της για τον πατέρα της, στην αγάπη της για τον αδερφό της, στο μίσος της για την μητέρα της και στην οργή της ενάντια στην αδερφή της, τη Χρυσόθεμη, που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα και να προσαρμοστεί στην κατάσταση. Όταν μαθαίνει ότι ο αδερφός της πέθανε, είναι έτοιμη να διαπράξει η ίδια τον φόνο της μητέρας της. Ταπεινώνει τον εαυτό της για να διαμαρτυρηθεί, υιοθετεί μια μη ανθρώπινη συμπεριφορά και γίνεται ένα με τα ζώα, με τα οποία είναι αναγκασμένη να ζει. Έτσι, έρχεται αντιμέτωπη με την απειλή να ταφεί ζωντανή. Ακόμα και όταν ο Ορέστης εμφανίζεται μπροστά της κρατώντας την υδρία που δήθεν περιέχει τις στάχτες του, υπερβάλλει στη θλίψη της σε τέτοιο βαθμό που ο Ορέστης δεν μπορεί να το αντέξει. Μετά την αποκάλυψη της αλήθειας, η χαρά της ξεπερνά κάθε όριο. Όταν σκοτώνουν την μητέρα της, ξεσπά σε θριαμβευτικές κραυγές. Η Ηλέκτρα μπορεί λοιπόν να θεωρηθεί υστερικό πρόσωπο, αλλά η υστερία της είναι μια μεταφορά των διαστάσεων του πόνου που μπορεί να αντέξει η ανθρώπινη ψυχή. Δεν μπορούμε να μην τη θαυμάσουμε αλλά δεν μπορούμε να και να μην πάρουμε τις αποστάσεις μας από αυτή. Η αδερφή της, η Χρυσόθεμη, είναι πολύ πιο κοντά σε εμάς και έχει την συμπάθειά μας καθώς είναι έτοιμη να συμβιβαστεί, όπως κι εμείς. Σε αντίθεση με την κόρη της, η Κλυταιμνήστρα, δείχνει όλη τη δύναμη μιας ερωτικά και σεξουαλικά ισχυρής γυναίκας, τα επιχειρήματά της είναι όλα πολιτικά ενώ η Ηλέκτρα προβάλλει αποκλειστικά επιχειρήματα που έχουν να κάνουν με την μοιχεία. Ο Ορέστης δεν κλονίζεται ποτέ – μόνο στην πρώτη συνάντησή του με την αδερφή του – επειδή δεν μπορεί να πιστέψει πόσο πολύ έχει ταπεινωθεί. Ο Πυλάδης, που δε λέει ούτε μια λέξη, είναι κάτι σαν σκιά του φίλου του, τον οδηγεί, τον καλύπτει, τον διορθώνει. Ο Παιδαγωγός, παλιός υπηρέτης του σπιτιού, που πήρε τον Ορέστη μακριά από την σφαγή πριν από δέκα χρόνια, αποδεικνύεται ο πιο πολυμήχανος βοηθός στην πράξη της εκδίκησης, διηγούμενος την ιστορία του υποτιθέμενου θανάτου του Ορέστη στις ιπποδρομίες. Ο Σοφοκλής επινοεί δύο πολύ έντονες στιγμές επί σκηνής. Αρχικά παρουσιάζει την υδρία με τις ψεύτικες στάχτες του Ορέστη. Η Ηλέκτρα φέρεται στην υδρία σαν να ήταν ζωντανός άνθρωπος, τη φιλάει και τη χαϊδεύει, νοιάζεται γι’ αυτήν τόσο πολύ που ο Ορέστης αναγκάζεται να παρέμβει. Και μετά, στο τέλος, ο Ορέστης φέρνει από το παλάτι ένα πτώμα, σκεπασμένο, και κάνει τον Αίγισθο να πιστέψει ότι είναι το δικό του νεκρό σώμα. Όταν ο Αίγισθος ανακαλύπτει ότι είναι το πτώμα της Κλυταιμνήστρας, η χαρά της Ηλέκτρας πάνω από το πτώμα της μισητής μητέρας της την ωθεί σε ένα θριαμβευτικό χορό και έτσι παρουσιάζεται σαν ένα πρόσωπο χωρίς καμιά συμπόνια ούτε οποιοδήποτε άλλο ανθρώπινο συναίσθημα. Ο χορός των γυναικών, που στην αρχή προσπάθησε να εμποδίσει την Ηλέκτρα να προκαλέσει τους τυράννους, σύρεται βήμα βήμα στην εκδίκηση και στο τέλος συμμετέχει στο δολοφονικό χορό».

Peter Stein

Σκηνοθεσία: Peter Stein

Μετάφραση: Μίνως Βολανάκης

Σκηνικά – Κοστούμια: Διονύσης Φωτόπουλος

Μουσική: Alessando Nidi

Χορογραφία: Λία Τσολάκη

Μουσική Διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου

Τους ηθοποιούς Στεφανία Γουλιώτη, Κόρα Καρβούνη και Αποστόλη Τότσικα προγύμνασε φωνητικά ο Νίκος Παναγιωτόπουλος.

Στο ρόλο της Ηλέκτρας η Στεφανία Γουλιώτη.

Παιδαγωγός: Γιάννης Φέρτης

Ορέστης: Αποστόλης Τότσικας

Πυλάδης: Μίλτος Σωτηριάδης

Χρυσόθεμις: Κόρα Καρβούνη

Κλυταιμνήστρα: Καριοφυλλιά Καραμπέτη

Αίγισθος: Λάζαρος Γεωργακόπουλος

Συμμετέχει 15μελής γυναικείος χορός.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.