Ο θανατος ενος κριτικου

Νωπογραφία ενός μικρόκοσμου επιτήδευσης, απανθρωπιάς, προσποίησης και ψεύδους, σαρωτική ιχνηλασία του σύγχρονου λογοτεχνικού τοπίου, που δεν αφήνει τίποτα όρθιο, είναι το τελευταίο, πολυσυζητημένο μυθιστόρημα του Μάρτιν Βάλζερ.

Δεν διακωμωδείται εδώ ένας κριτικός, όπως θεώρησαν πολλοί (όσο κι αν στο πρόσωπο του πρωταγωνιστή του βιβλίου, κριτικού Ερλ Κένινγκ -αυτού του δεξιοτέχνη των εξουσιαστικών παιγνίων, αυτού του μεγαλομανούς που κατά βάθος καταβροχθίζεται από την ανασφάλεια, αποκεφαλιστή των νεότερων λογοτεχνών και αποκαθηλωτή των κλασικών που υποτίθεται ότι θαυμάζει- αναγνωρίζεται ο «πάπας» της γερμανικής κριτικής Μαρσέλ Ράιχ Ρανίσκι), αλλά το αρχέτυπο του μιντιανθρώπου, του γεννήματος αυτού της τηλεόρασης που από εκείνην αντλεί το κύρος του και μέσω εκείνης το πολλαπλασιάζει, μια ύπαρξη κατεξοχήν σολιψιστική και επίπλαστη, ένας χαμαιλέοντας των στούντιο και των σαλονιών που αναμειγνύει στερεότυπα και αναχαράζει κοινοτοπίες, εξαργυρώνοντάς τες όσο πιο ακριβά μπορεί.

Ο Βάλζερ περιγράφει έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται -και ο θάνατος ο ίδιος είναι ψέμα- και όπου ο λυσσαλέος αγώνας για την επικράτηση και την αναγνώριση γεννά ένα αφόρητο αίσθημα εξάντλησης, μια λιποθυμία των αισθήσεων και των αισθημάτων.

Η εντυπωσιακή μαεστρία του Βάλζερ στο χειρισμό της τέχνης του απροσδόκητου, ο στοχασμός περί δολοφονίας, η ψυχρότητα του ύφους, η φοβερή ειρωνεία συνθέτουν ένα από τα πιο συναρπαστικά βιβλία της λογοτεχνίας των ημερών μας.

Κατερίνα Σxινά, Ελευθεροτυπία, 9/7/2004

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.