Δυο αξεχαστες μουσικες βραδιες με την ανεπαναληπτη Ελενη Βιταλη

Έλα για λίγο, μόνο για λίγο/ ζω και ξαναζώ κάθε μας στιγμή/ σε χώρο μυστικό καρδιά μου σ’ ανταμώνω.

Εν χορδαίς και οργάνοις 24 και 25 Μαρτίου. Επί σκηνής η Ελένη Βιτάλη μαζί με το γιο της Νίκο Ξύδη. Το μαγαζί γεμάτο από ένα κοινό που από την αρχή ήταν ανυπόμονο για ένα ανοιξιάτικο νυχτερινό μουσικό ταξίδι. Το κοινό συνωμοτεί μαζί τους κάθε στιγμή. Η Ελένη Βιτάλη κυριαρχεί στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι για περισσότερα από 30 χρόνια. Η δύσκολη και πολυτάραχη ζωή της είναι αδύνατο να μην έχει αφήσει τα σημάδια επάνω της. Ο ανατρεπτικός, αιρετικός όσο και βαθιά ερωτικός, δηλαδή αληθινός λόγος της Ελένης Βιτάλης πραγματώνεται από τα ηλεκτρικά αλλά και ταυτόχρονα άκρως ελληνικά ηχοχρώματα της φωνής του Νίκου Ξύδη ξεσηκώνοντας τους θαμώνες και κάνοντας τους να συνειδητοποιήσουν ότι η μουσική ενώνει τους πάντες ανεξαρτήτως ηλικίας. Νέοι, μεσήλικες, γέροι, όλοι μαζί αντάμωσαν σε μια βραδιά αποκλειστικά για εραστές του παλιού καλού λαϊκού τραγουδιού.

Η συγκεκριμένη εμφάνιση της Ελένης Βιτάλη αν μη τι άλλο είχε χαρακτήρα. Από τη μια τραγούδια από τις έως τώρα δουλειές της και από την άλλη τα χρώματα και τα νερά που αναδύονταν μέσα από τον λόγο και τις μουσικές του ποιητή Γιώργου Πεντζίκη με τον οποίο η Ελένη Βιτάλη συνεργάζεται στενά τα τελευταία χρόνια.

Παρόν επί σκηνής και η μακεδονική κομπανία ΄΄η Παναγιά μαζί σας΄΄ που ταξίδεψε τους θεατές στην θρακιώτικη μουσική παράδοση και όχι μόνο. Ο διονυσιακός ήχος του ούτι, ο γλυκός ήχος των πνευστών, οι απίστευτοι τριγμοί της κιθάρας, η αρμονία των πλήκτρων, η πρωτόγονη και καθαρή δύναμη των τυμπάνων, των κρουστών και του μπάσου.

Μια εξαιρετική μπάντα και η Ελένη Βιτάλη να διάγει την πιο ώριμη περίοδο της ως τραγουδίστρια. Να διεγείρει τα συναισθήματα και των πιο απαιτητικών από το κοινό, που πολύ γρήγορα συντονίστηκαν με ότι συνέβαινε επί σκηνής και η βραδιά εξελίχθηκε σαν σε προσευχή και ύμνος στο Διόνυσο από τη μια και σαν ΄΄ίσως φταίνε τα φεγγάρια που ‘μαι τόσο μοναχή΄΄ από την άλλη.

Τα Βαλκάνια παρόντα, η Ανατολή παρούσα, ο ερωτικός καημός υπόγειος, αλλά παρών. Η καθημερινότητα μας εδώ. Μια το ένα μετά το άλλο. Σαν μαγικά κινούμενα σχέδια.

Πάμε γι’ άλλες πολιτείες αναρχικές/ να βρεθούμε μ’ εμπειρίες λυτρωτικές/ αν το θες.

Από τη βραδιά δεν έλειψαν και οι μουσικές αναφορές στην σύγχρονη εποχή και στις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης. Τραγούδια από την συνεργασία της Ελένης Βιτάλης με τον Διονύση Τσακνή όπως το Ώρες Σιωπής και το Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον έδωσαν ξεχωριστό τόνο στη βραδιά.

Για το τέλος ας σημειώσουμε ως θετικό το γεγονός πως μετά από χρόνια η Κομοτηνή απέκτησε ένα χώρο όπου μπορεί να φιλοξενεί σπουδαίους καλλιτέχνες. Μήπως όμως οι τιμές σε καιρούς οικονομικής ύφεσης θα πρέπει να γίνουν ΄΄συμπαθέστερες΄΄;

Τάσος Συκάκης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.