Οταν ζωντανευουν τα ονειρα…

Ενα εντυπωσιακό δείγμα έλαβαν οι θεατές της παράστασης «the Best of Image» από το Θέατρο της Πράγας. Στο αμφιθέατρο της πανεπιστημιούπολης, σε δύο παραστάσεις, απόγευμα και βράδυ Κυριακής, ηθοποιοί με εξαιρετικές ικανότητες στην κίνηση μεταμορφώνονταν σε κομματάκια από ένα φωσφορίζον παζλ που ίπταται προς κάθε κατεύθυνση. Ο τέλειος συγχρονισμός των έξι ηθοποιών, που έδωσαν σαφές δείγμα της τεχνικής του Μαύρου Θεάτρου, έδειξε ότι στέκεται πάνω σε λεπτές ισορροπίες.

Ο ιδρυτής του, Jiri Srnec ανακάλυψε την τεχνική του Μαύρου Θεάτρου το 1961 όταν πειραματιζόταν με μια γαλάζια λάμπα φθορισμού για την καλύτερη παρουσίαση της διατριβής του στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Πράγας. Το αποτέλεσμα εκπληκτικό, σχεδόν μαγικό, ειδικά όταν οι παραστάσεις λαμβάνουν χώρα στον οικείο χώρο του κάθε σχήματος όπου όλη η πλατεία μετατρέπεται σε σκηνή, επιτρέποντας να λειτουργήσουν ειδικά τρικ. Η παράσταση της Κυριακής είχε ηθοποιούς που πετούσαν στη σκηνή, ισορροπούσαν το σώμα τους έξω από το κέντρο βάρους και πλέκονταν σαν κλωστές, χωρίς αρθρώσεις ή βάρος. Απλά δεν πετούσαν πάνω από τα κεφάλια μας, όπως θα συνέβαινε στην Πράγα, με τη βοήθεια ειδικών γερανών. Η τεχνική ενός ηθοποιού δεν κρίνεται, άλλωστε, από τις θεατρικές δυνατότητες ενός χώρου, γιατί ο συγκεκριμένος της Κομοτηνής σαφώς και δεν τις διαθέτει.

Μαύρο βελούδο

Το απόλυτο μαύρο σκηνικό μοιάζει να έχει απορροφήσει τους ηθοποιούς που χειρίζονται αντικείμενα, για να διευκολύνουν το προβαλλόμενο αποτέλεσμα και οι οποίοι φορούν μαύρα ρούχα. Οι αόρατοι δράστες επί σκηνής είναι υπεύθυνοι για το ταξίδι στη φαντασία που πραγματοποιεί το Μαύρο Θέατρο, αποθεώνοντας τη δύναμη της κίνησης. Οι θεατές μυούνται σταδιακά στο πέρα από το μπορώ και απολαμβάνουν την κίνηση που δηλώνεται μέσα από το χρώμα που δίνει άλλη διάσταση στη φόρμα. Η λεπτομέρεια στην έκφραση του προσώπου δεν μετρά, όπως θα συνέβαινε σε όποια άλλη παράσταση, αλλά ενδιαφέρει η εντύπωση που απελευθερώνει τη φαντασία του θεατή.

Σώματα «κομμένα» στα δύο χάρις στα πρωτότυπα κουστούμια – φόρμες σε μαύρο και λευκό ενώνονται σε μια κοινή κίνηση, υφάσματα που φουσκώνουν σαν αλεξίπτωτο «καταπίνουν» τους ηθοποιούς, αφήνοντας το κοινό να παρακολουθήσει μόνο ένα μέρος από τι συμβαίνει και να υποθέσει τα υπόλοιπα.

Το θέατρο είναι μια τέχνη που μπορείς να την ξαναεφεύρεις αρκεί να ξέρεις τι ψάχνεις και το Μαύρο Θέατρο είναι μια εντυπωσιακή εφεύρεση που έλκει την καταγωγή της από τις αυτοκρατορικές αυλές της Ασίας του 17ου αιώνα.

Η παράσταση «the Best of Image» ήταν ένα εξαιρετικό ορεκτικό για όσους αγαπούν το διαφορετικό, δημιούργησε την επιθυμία για παρακολούθηση μιας ολοκληρωμένης παράστασης Μαύρου Θεάτρου στη γενέτειρά του, την Πράγα. Ήταν μια ευκαιρία για ένα πρώτο βάπτισμα του κοινού μιας επαρχιακής ελληνικής πόλης σε κώδικες μιας ιδιαίτερης μορφής θεάτρου.

Η παράσταση ήταν μια συρραφή από εικόνες, τις καλύτερες κατά τον τίτλο, ανάμεσα στις οποίες παρεμβάλλονταν σκετσάκια από παντομίμα με δύο πρωταγωνιστές. Την κίνησή τους έντυναν κάποιες κραυγές αλλά όχι λόγος, προκαλώντας κωμικές καταστάσεις.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.