Τιμηθηκε ο καθηγητης Γεωργιος Δημητροκαλλης

Τον δάσκαλο και θεμελιωτή του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Αναπληρωτή Καθηγητή Γεώργιο Δημητροκάλλη τίμησαν σε μια σεμνή τελετή το βράδυ της Τρίτης ο Πρόεδρος, τα μέλη του Διδακτικού Επιστημονικού Προσωπικού και οι φοιτητές παραδίδοντάς του τον τιμητικό τόμο που εξέδωσε το Τμήμα. Στην εκδήλωση ο κ. Γεώργιος Δημητροκάλλης έδωσε διάλεξη με θέμα «Λαβύρινθος» αποδίδοντας στον ελληνικό μύθο τη διάσταση του παγκόσμιου συμβόλου.

Τον καθηγητή, φίλο και συνάδελφο προσφώνησε ο Πρόεδρος του Τμήματος κ. Αριστείδης Χαραλαμπάκης αποδίδοντάς του το σφρίγος και τη νεανικότητα, που η ιδιότητα του πανεπιστημιακού δασκάλου έχει εμποτίσει την ύπαρξή του και αντανακλά στον περίγυρό του τις αρετές του πανεπιστημιακού δασκάλου. «Είναι λαμπρό παράδειγμα για όλους, και η ζωή του και το έργο του δικαιολογεί το ακατανόητο – και για πολλούς παράλογο – της επιλογής να είναι κανείς πανεπιστημιακός δάσκαλος».

Ο Πρύτανης κ. Κωνσταντίνος Σιμόπουλος χρησιμοποιώντας τον ιατρικό όρο «οδηγό σημείο» όρισε την καταλυτική παρουσία και δράση του κ. Δημητροκάλλη στην θεμελίωση του Τμήματος της Ελληνικής Φιλολογίας. «Ξεπέρασε την κούρασή του, ξεπέρασε τη φιλοδοξία τού κλασσικού πανεπιστημιακού και αρνήθηκε την εξέλιξή του στην τελευταία βαθμίδα της ιεραρχίας, κάτι που έχει να κάνει με την ακαδημαϊκότητά του και τη δεοντολογία».

Η αναπληρωτής Πρόεδρος του Τμήματος κ. Χαρίκλεια Ιωαννίδου ανέλαβε την βιογραφική παρουσίαση του τιμώμενου, αναφερόμενη στη Ναξιώτικη καταγωγή του, την Απείρανθο, και στις σπουδές του στην αρχιτεκτονική και αργότερα στη Βυζαντινή Αρχαιολογία. Βραβεύτηκε με το Αργυρό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και κινούμενος μεταξύ Ομήρου και Σολωμού, Λατινικής Αμερικής και Αιγύπτου, έχει να παρουσιάσει ένα εξαιρετικό και πλούσιο συγγραφικό έργο μελετημάτων μονογραφιών και δημοσιευμάτων, θαυμαστά στην αρτιότητα του περιεχομένου και την αισθητική τους, που συνήθως επιμελείται ο ίδιος. Εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής το 1995 και συνταξιοδοτήθηκε τον Αύγουστο του 2000, αλλά συνεχίζει να ενδιαφέρεται για το Τμήμα και να εμπλουτίζει τη Βιβλιοθήκη του, αναγόμενος σε αξιόλογο και συστηματικό «αλιέα δωρητών».

Στη συνέχεια επιδόθηκε ο τιμητικός τόμος στον κ. Δημητροκάλλη από την κ. Ιωαννίδου η οποία ανέφερε χαρακτηριστικά: «Υπήρξε το πρώτο μέλος ΔΕΠ του Τμήματος και μάλιστα η μοίρα το έφερε να είναι και αρχιτέκτονας, είχε δουλέψει πάρα πολύ για την οργάνωση του Τμήματος με τον ενθουσιασμό νεαρού προσκόπου. Είναι ένας εξαιρετικός επιστήμονας, έχει ασχοληθεί με τη συντήρηση Βυζαντινών Μνημείων και ως ένδειξη ευγνωμοσύνης γράψαμε γι΄ αυτόν έναν τιμητικό τόμο, που είναι αφιερωμένος στον ίδιο, με άρθρα από όλα τα μέλη ΔΕΠ που δουλεύουμε στο Τμήμα και σήμερα του τον παραδίδουμε.

Αναλαμβάνοντας τον ρόλο του δασκάλου ο κ. Γεώργιος Δημητροκάλλης έκανε ένα λογοπαίγνιο με την τελευταία αποστροφή του λόγου της κ. Ιωαννίδου λέγοντας ότι «ο τέως είναι αμελητέος». Αναφέρθηκε στα λόγια του καθηγητή του στην αρχιτεκτονική, που έγινε δόγμα ζωής για τον ίδιο: «τα έργα σας θα ζήσουν περισσότερο από εσάς γι΄ αυτό δεν σας δικαιολογείται κανένα λάθος και καμιά αδεξιότητα».

Ο «Λαβύρινθος» παρουσιάστηκε από τον κ. Δημητροκάλλη μέσα από τον τερατώδη στην πράξη μύθο του έρωτα της Πασιφάης και του λευκού ταύρου και διαφάνειες αγγείων και επιγραφών, που απεικόνιζαν την διαχρονική του παρουσία μέσα από διαφορετικούς πολιτισμούς που διατρέχουν την παγκόσμια κοινότητα από την Λατινική Αμερική μέχρι την Ωκεανία, σταματώντας στον θρησκευτικό μύθο της πόλης της Ιεριχούς και από την Ισπανία μέχρι τη Φιλανδία. Ο Μινώταυρος είναι το μοναδικό τέρας της ελληνικής μυθολογίας με πρόσωπο ανθρώπου και σώμα ζώου, όπως επισήμανε ο καθηγητής, ενώ σύμβολο της Σελήνης είναι η Πασιφάη και του Ήλιου ο Ταύρος.

Ο Λαβύρινθος ως σχήμα εμφανίζεται στον αγκυλωτό σταυρό, στον μαίανδρο, σε ζωγραφικές απεικονίσεις, σε ταφικούς σταυρούς, σε τοιχογραφίες, αλλά και σαν παιχνίδι στη Σύμη, ενώ έχει προσελκύσει και ζωγράφους ως έκφραση της ζωγραφικής, αλλά ακόμη και της αρχιτεκτονικής κήπων. Ακροπατώντας στον προβληματισμό των ακροατών του ο κ. Δημητροκάλλης ανέφερε θεωρίες που συσχετίζουν το μύθο με την κατάκτηση της οχυρωμένης ακρόπολης των προϊστορικών χρόνων, τη διαφορά στον υπολογισμό του έτους, όπου έπρεπε να συμπέσει ένας αταίριαστος γάμος ήλιου και σελήνης και ο χρόνος να επανέλθει στα φυσιολογικά του όρια.

«Ο Λαβύρινθος περιμένει τον ερμηνευτή του», κατέληξε ο καθηγητής στην ομιλία του, αφήνοντας τους ακροατές να ερμηνεύσουν ή να ερευνήσουν ένα ακόμη μυστήριο της ελληνικής μυθολογίας.

Έφη Μωραΐτου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.