Αποψεις και θεσεις Νομαρχιακου Τμηματος ΑΔΕΔΥ Ροδοπης

Τις προτάσεις του για αποτελεσματικότερες μορφές κινητοποιήσεων απέστειλε στην ΑΔΕΔΥ με έγγραφό του το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ Νομού Ροδόπης, απαντώντας έτσι στο αίτημα του ανώτερου συνδικαλιστικού του οργάνου.

Με κριτική σκέψη και στάση στο έγγραφο αυτό το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ Νομού Ροδόπης εκφράζει τις απόψεις του για τα κακώς κείμενα στο συνδικαλιστικό του χώρο αλλά και τις προτάσεις του που αφορούν κυρίως στην αναβάθμιση του συνδικαλιστικού κινήματος.

Συνεδρίαση εκτελεστικής γραμματείας

Στις 9 Απρίλη συνεδρίασε η εκτελεστική γραμματεία για να αποτιμήσει τα αποτελέσματα της απεργιακής κινητοποίησης στις 2 Απρίλη, ώστε με έγγραφό της να ενημερώσει την ΑΔΕΔΥ για την προσπάθεια που έγινε, η οποία όπως τονίζει ο κ. Τριανταφυλλόπουλος, γενικός γραμματέας του Νομαρχιακού Τμήματος ΑΔΕΔΥ Νομού Ροδόπης «ήταν συστηματική και οργανωμένη. Μέσα από αυτό το έγγραφο αναδεικνύαμε τις δυσλειτουργίες που παρουσιάζονται και τα προβλήματα του συνδικαλιστικού κινήματος πού διαπιστώσαμε και στην πράξη κάνοντας ενημέρωση σε διάφορους χώρους εργασίας. Ουσιαστικά δηλαδή μεταφέραμε τα μηνύματα των συναδέλφων».

Όπως τονίζει ο γραμματέας του Νομαρχιακού Τμήματος ΑΔΕΔΥ Ροδόπης οι προβληματισμοί και μηνύματα αναφέρονται στην έλλειψη στρατηγικής από την ΑΔΕΔΥ, «με αποτέλεσμα να δίνεται η εντύπωση στους εργαζόμενους ότι οι απεργίες είναι τυπικές και όχι ουσιαστικές, δηλαδή δεν υπάρχει ένα πνεύμα αγωνιστικότητας που με στρατηγική θα ορίζει το στόχο αλλά και το χρονοδιάγραμμά του. Έχοντας όλη αυτή την εντύπωση της απόμακρης απόφασης απεργιακών κινητοποιήσεων τα νομαρχιακά τμήματα ως «μαξιλάρια» απορροφούν όλους αυτούς τους κραδασμούς της δυσαρέσκειας των εργαζομένων».

Επίσης τέθηκαν και άλλα ζητήματα που αφορούν στη λειτουργία των νομαρχιακών τμημάτων, τα οποία ιδρύθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του ’90 με σκεπτικό να είναι κάτι αντίστοιχο στο δημόσιο τομέα με αυτό των Εργατικών Κέντρων, «ουσιαστικά δηλαδή ένα δίκτυο της ΑΔΕΔΥ το οποίο θα μπορεί να διαχέει καλύτερα την ενημέρωση και τους αγώνες των εργαζομένων. Όλα αυτά τα χρόνια λειτουργίας τους τα Νομαρχιακά Τμήματα δεν έχουν την ανάλογη υποστήριξη με αυτή των Εργατικών Κέντρων, όπως πόρους, Για παράδειγμα το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ Νομού Ροδόπης έχει πόρους 2000 ευρώ για τρία χρόνια λειτουργίας, ενώ το Εργατικό Κέντρο έχει πολλαπλάσιους και είναι συγκεκριμένες οι εισφορές των εργαζομένων. Επίσης από την εννεαμελή Εκτελεστική Γραμματεία μόνο ο πρόεδρος έχει πλήρη απαλλαγή ενώ όλα τα υπόλοιπα μέλη δικαιούνται μία μέρα συνδικαλιστική άδεια το μήνα, με αποτέλεσμα το φορτίο να το επωμίζεται ένα άτομο και άρα το όργανο δεν είναι συλλογικό ουσιαστικά αλλά μονομελές. Επίσης δεν έχουμε συγκεκριμένο χώρο γραφείων για να μπορούμε να οργανώνουμε τη δράση μας. Σήμερα φιλοξενούμαστε από το Σύλλογο του ΙΚΑ. Αυτό είναι σημαντικό γιατί δεν υπάρχει σταθερή βάση, ώστε να γνωρίζουν οι συνάδελφοι ότι εκεί είναι βάση μας για να μπορεί να έλθει και να θέσει ζητήματα για να γίνει διάλογος και συναντήσεις».

«Ανεπαρκές το χρονικό διάστημα για κατάθεση προτάσεων»

Στις 15 Απρίλη με έγγραφό της η ΑΔΕΔΥ ζήτησε από τα κατά τόπους Νομαρχιακά Τμήματα μέχρι και τις 23 Απρίλη να προτείνουν αποτελεσματικότερες μορφές κινητοποιήσεων. «Εν μέσω Πάσχα και εν μέσω αυτής της κρίσης η οποία δεν γνωρίζουμε πού θα μας οδηγήσει και άρα τα δεδομένα πρέπει να ξαναδούμε από την αρχή ουσιαστικά απαντήσαμε στην ΑΔΕΔΥ ότι είναι ακατάλληλο και ανεπαρκές το χρονικό διάστημα το οποίο επέλεξε να ζητήσει τις προτάσεις. Εμείς σε αντιδιαστολή πέρα από τους προβληματισμούς που θέτουμε ζητάμε να γίνει ένας ουσιαστικότερος διάλογος και προτείνουμε συγκεκριμένα να γίνει συνέδριο με κυρίαρχο ζήτημα όχι απλά τις μορφές κινητοποιήσεων και δράσεις της ΑΔΕΔΥ αυτό είναι το τελευταίο στάδιο. Το σημαντικότερο για μας είναι η αξιοπιστία του συνδικαλιστικού κινήματος. Για να μπορέσουμε λοιπόν να διερευνήσουμε πώς θα ξαναγεννήσουμε το συνδικαλιστικό κίνημα και να βρούμε τη χαμένη μας αξιοπιστία απέναντι στους εργαζόμενους και την κοινωνία ουσιαστικά θα πρέπει να κάνει κάτι οργανωμένο η ΑΔΕΔΥ και αυτό προτείνουμε, δηλαδή να πραγματοποιήσει ένα συνέδριο ειδικά για αυτό το θέμα και από εκεί μέσα θα βγουν και οι μορφές δράσεις των εργαζομένων».

Ο κ. Τριανταφυλλόπουλος επαναλαμβάνει ότι η Πρωτομαγιά «είναι απεργία και όχι αργία. Καλούμε τους εργαζόμενους να είναι σε επαγρύπνηση και να τιμήσουν την πρώτη Μάη. Είναι επίκαιρο το μήνυμα της φετινής Πρωτομαγιάς γιατί έχουμε φθάσει σε τέτοιο σημείο όπως πριν πολλές δεκαετίες με καταρρακωμένα τα εργασιακά μας δικαιώματα».

Α.Π.

Απόψεις και θέσεις του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Ροδόπης

Συνάδελφε Πρόεδρε,

ήταν για μας μια από τις καλύτερες στιγμές της συνδικαλιστικής μας ιστορίας η συνάντηση που πραγματοποιήσαμε στην Ξάνθη στις 18/3/2009 με την συμμετοχή όλων των νομαρχιακών τμημάτων της περιφέρειας ΑΜΘ, με αφορμή την απεργιακή κινητοποίηση της 2/4/2009.

Η αισιοδοξία που κυριαρχούσε σε αυτήν την συνάντηση ήταν γιατί πρώτη φορά όλοι μαζί, όλες οι παρατάξεις-σχεδόν όλες- συμφώνησαν στην προσπάθεια να προπαγανδίσουμε την απεργία αυτή, που τα ζητήματά της είναι για μας ταφόπλακα στα ασφαλιστικά, εργασιακά και υπηρεσιακά μας δικαιώματα.

Ομόφωνα αποφασίσαμε τις διάφορες προτάσεις για συντονισμό δράσεων, όπως και έγινε, με αποτέλεσμα κλιμάκια των προέδρων να ενημερώνουν σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες και σε διάφορες πόλεις για την απεργία, και να δεχόμαστε εύσημα για το πόσο καλό κάνει να είμαστε όλοι μαζί.

Όλα αυτά αποτυπώνονται, πιστεύουμε και στα αποτελέσματα της απεργίας καθώς και στις μαζικές συγκεντρώσεις και πορείες που έγιναν σε κάθε πόλη.

Όλα αυτά όμως, συνάδελφε Πρόεδρε, έγιναν γιατί το συνδικαλιστικό μας πιστεύω και οι αρχές μας, το μεράκι μας και το φιλότιμο μας, η συναδελφοσύνη και η αφοσίωση σε αυτό που μας έχουν εκλέξει, το τιμάμε και το πράττουμε. Με δικά μας οικονομικά μέσα, με αρκετό χρόνο εις βάρος του προσωπικού μας, κάναμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε.

Οι συναντήσεις αυτές όμως έβγαλαν στην επιφάνεια και τα αρνητικά.

Η σχεδόν παντελής απουσία της ΕΕ από όλα αυτά στην περιφέρεια μας, με μόνη παρουσία του συναδέλφου κ. Βρεττάκου, χωρίς μια σωστή κατεύθυνση από την ΕΕ στα οξυμένα προβλήματα, χωρίς σχεδιασμό, αφήνοντας τα Ν.Τ. στο έλεος του Θεού, να παλεύουν να τα βγάλουν πέρα μόνα τους. ΓΙΑΤΙ ;

Είναι πλέον γνωστό ότι ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι και δεν πάει άλλο:

•Πού είναι η εξίσωση με τα εργατικά κέντρα;

•Πού είναι η οικονομική ενίσχυση που την έχετε εξαγγείλει επανειλημμένα, εδώ και χρόνια;

•Πού είναι οι συνδικαλιστικές άδειες για τα μέλη των Ε.Γ. των Ν.Τ., όταν αναγκάζεται ο Πρόεδρος ουσιαστικά μόνος του, να σηκώσει όλο το φορτίο;

•Πού είναι το ενδιαφέρον σας στο πως και τι κάνουν αυτά τα νομαρχιακά τμήματα, πως τα βγάζουν πέρα; Η παρουσία κάποιου γενικού συμβούλου μόνο σε απεργίες, δεν απαλύνει την αγανάκτηση που έχουμε εδώ για τον παραγκωνισμό.

•Πού είναι η στοχοποίηση των θέσεων μας, η ιεράρχηση των προβλημάτων και η όποια επίλυση τους, ένα- ένα και όχι όλα μαζί;

•Πού είναι ο ορίζοντας των απεργιακών κινητοποιήσεων, η αρχή και το τέλος;

•Πού είναι η στρατηγική εξάντλησης του διαλόγου, οι άλλες μορφές πάλης και πίεσης με το ελάχιστο κόστος για τους συναδέλφους ώστε να το δεχθούν καλύτερα και στο τέλος να πηγαίνουμε μετωπικά σε συγκρούσεις;

Στο τελευταίο έγγραφό σας, που μας στείλατε στις 15/4/2009 (Μ. Πέμπτη) μας ζητάτε μέχρι στις 23/4/2009 να προτείνουμε αποτελεσματικότερες μορφές κινητοποιήσεων. Εν μέσω Πάσχα και της πρωτόγνωρης οικονομικής κρίσης που είναι σε εξέλιξη, εκτιμούμε ότι το χρονικό αυτό διάστημα που θέσατε για τη διερεύνηση ενός τόσο σοβαρού ζητήματος είναι ανεπαρκές. Καταρχήν αφενός ως Ν.Τ. δεν προλαβαίνουμε να συγκαλέσουμε την Ε.Γ. για να γίνει ουσιαστικός διάλογος και αφετέρου δεν υπάρχει μια βάση διαλόγου. Επιπλέον η αξιοπιστία του Συνδικαλιστικού Κινήματος συνδέεται άμεσα με την αποτελεσματικότητα των εκάστοτε κινητοποιήσεων. Θα πρέπει λοιπόν η Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ να δημιουργήσει μια βάση διαλόγου, μέσα από τη διεξαγωγή ενός συνεδρίου με αποκλειστικό ζήτημα αυτό της αναγέννησης του Συνδικαλιστικού Κινήματος και των μορφών δράσης. Κατόπιν αυτή να κατέβει στα Σωματεία για περαιτέρω διάλογο και τότε να δοθούν οι τελικές προτάσεις, για τις οποίες θα αποφασίσει εν τέλει η ΑΔΕΔΥ.

Και για να τα λέμε συνάδελφε Πρόεδρε όλα, όπως μαθαίνουμε υπάρχει ενδεχόμενο να πας στο Ευρωκοινοβούλιο. Εμείς δεν μπορούμε να κρίνουμε ποιος είναι ή δεν είναι άξιος για μια τέτοια θέση. Όμως με όλο το μέχρι σήμερα ιστορικό, η ανορθόδοξη μετάβαση σε βουλευτικά ή άλλα αξιώματα, προκαλούν τη βάση μας, δηλ. τους εργαζομένους. Αυτό που κυριαρχεί ως άποψη είναι ότι οι Πρόεδροι χρησιμοποιούν το θεσμικό ρόλο τους ως εφαλτήριο για την προσωπική τους και μόνο εξέλιξη. Από την άλλη, με την εμπειρία που διαθέτεις, μπορεί να είσαι ένας αποτελεσματικός ευρωβουλευτής και να προωθήσεις τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Εμείς οφείλουμε όμως να σου καταθέσουμε ξεκάθαρα τους ενδοιασμούς μας.

Συνάδελφε Πρόεδρε,

χρόνια τώρα μάθαμε να παλεύουμε για τα ιδανικά μας και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε παρά τις αντίξοες συνθήκες που περιγράφουμε παραπάνω. Όμως είναι καιρός το Συνδικαλιστικό Κίνημα να ανασκουμπωθεί και να μπει βαθιά στην αναζήτηση για την πολυπόθητη αναγέννησή του. Οι καιροί ου μενετοί και η ευθύνη σας τεράστια.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.