Επιλογη δυναμης και ευθυνης

Η κρίση στη χώρα μας και η ένταση των πολιτικών εξελίξεων γιγάντωσε και συνάμα φούντωσε το λαϊκισμό, τη δημαγωγία και τον μηδενισμό. Γι’ αυτό οι εκλογές στις 25 του Γενάρη πιστεύω πως γίνονται σε πολύ δύσκολο περιβάλλον. Κι αυτό γιατί μπροστά στο κρίσιμο σταυροδρόμι των συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών μας υποβόσκει η πόλωση που είναι εθνικά επιζήμια και δεν βοηθά. Αντίθετα μας αποπροσανατολίζει από την κύρια εστία των προβλημάτων και μας κατευθύνει χειραγωγώντας μας. Μας ωθεί δηλαδή να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε κυριευμένοι από τα αρνητικά συναισθήματα της αγανάκτησης, της οργής, του μίσους, της τιμωρίας και της μισαλλοδοξίας.

Στο παιχνίδι όμως της Δημοκρατίας συλλογική είναι η ευθύνη άρα αποφασιστικό ρόλο παίζει και η συνειδητή ευθύνη του πολίτη, η ευθυκρισία του, η ωριμότητα, η αποφασιστικότητα και η ανιδιοτέλειά του. Χωρίς αυτά τα χαρακτηριστικά κινδυνεύουμε να γίνουμε «πατροκτόνοι» που θα ζητούμε αργότερα από το δικαστήριο (πρωτίστως από τη συνείδησή μας δηλαδή) να μας λυπηθεί γιατί θα είμαστε ορφανοί!!! Ουδέν λάθος αναγνωρίζεται όμως… Και επειδή τούτες τις κρίσιμες ώρες πάνω απ’ όλα είναι η πατρίδα μας, η Θράκη της Ελλάδας και η Ροδόπη μας, πιστεύω πως πριν την κάλπη πρέπει να απαντήσουμε στα βασικά παρακάτω ερωτήματα.

• Ποια είναι η προοπτική της ελπίδας της Ροδόπης μας την επόμενη ημέρα των εκλογών και του όποιου αποτελέσματος φέρουν αυτές;

• Θα κινηθεί η Ροδόπη με αποφασιστικότητα και σταθερότητα προς τα εμπρός ή θα εγκαταλείψει την προσπάθεια, επιστρέφοντας στην εγκατάλειψή της από το κέντρο και στην παρακμή, αρχίζοντας από εκεί που ξεκίνησε, δηλαδή από το σημείο μηδέν;

• Ποια πολιτικά χαρακτηριστικά θέλουμε να συγκεντρώνει ο εκπρόσωπός μας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο στη μάχη που θα δώσει η Θράκη για τη Θράκη;

Θεωρώ ότι εύκολα απαντάμε στα ερωτήματα αυτά με δύο βασικές προϋποθέσεις. Πρώτα πρώτα να βγούμε από το λήθαργο και τις ψευδαισθήσεις, την ηττοπάθεια και τη μιζέρια, τη μοιρολατρεία και την μεμψιμοιρία. Να μην τρέφουμε αυταπάτες αλλά να κάνουμε την αυτοκριτική μας λαμβάνοντας υπόψη ότι μόνον αν η Πατρίδα μας ευτυχεί είμαστε όλοι ευτυχισμένοι. Το ατομικό καλό προκύπτει αλλά και υποτάσσεται στο ομαδικό. Έπειτα να γυρίσουμε το χρόνο καταρχήν πολύ πίσω στις πρώτες δεκαετίες της μεταπολίτευσης. Ποιος γνώριζε τότε τη Ροδόπη; Εγκαταλελειμμένη, βίωνε στη μοναξιά της την αδιαφορία της κεντρικής διοίκησης, την αδικία και την αναξιοκρατία σε βάρος των πολιτών της, βρισκόταν μακριά, πολύ μακριά και έξω από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Ήταν τότε που είμαστε όλοι «μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, προσμένοντας να γίνει κάποιο θάμα…», κατά τον Κ. Βάρναλη.

Αν όμως ρίξουμε ένα βλέμμα στο πρόσφατο παρελθόν, θα δούμε ν’ αλλάζει εντελώς το σκηνικό. Η ανάπτυξη του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου με καινούρια τμήματα και περισσότερους φοιτητές, ο κάθετος άξονας Νυμφαίας-Βουλγαρίας, η ολοκλήρωση και η ανάπλαση πολλών σχολείων, η βελτίωση και ολοκλήρωση πολλών αθλητικών υποδομών, η λειτουργία της Σχολής Αστυνομίας, η δημιουργία μουσείων και τόσα άλλα έφεραν ξαφνικά την Κομοτηνή και τη Ροδόπη στο προσκήνιο και οι Αθηναίοι με τους Πελοποννήσιους γνώρισαν και τους θρακιώτες! Τα έργα μιλούν από μόνα τους, δε χρειάζεται να τα μνημονεύουμε αλλά έχουμε χρέος να μην τα λησμονούμε. Γιατί δεν είμαστε αχάριστοι.

Ας μην στρουθοκαμηλίζουμε λοιπόν και ας είμαστε ρεαλιστές και ορθολογιστές στην κρίσιμη τούτη πολιτική επιλογή μας. Στη Ροδόπη του μέλλοντός μας με τη δημογραφική της απογύμνωση και την πληθυσμιακή της ανισορροπία, ο αγώνας μας πρέπει να είναι υπερκομματικός όπως είναι και οι αγώνες μας. Θέτουμε το εθνικό, τοπικό και κοινωνικό μας συμφέρον πάνω από το φανατισμό και την απογοήτευση που αισθανόμαστε από τα λάθη της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Η ψήφος μας πρέπει να επενδυθεί αξιοκρατικά στην ποιότητα και τη δύναμη, επιβραβεύοντας πραγματικούς και πολύχρονους πολιτικούς αγώνες για τη Ροδόπη μας που έφεραν αποτελέσματα με συγκεκριμένα έργα! Ισχυρό εκπρόσωπο πρέπει να δημιουργήσουμε για να έχει δύναμη και η δική μας φωνή. Μετά τις εκλογές οι ελληνικές περιοχές που θα έχουν δυνατή εκπροσώπηση, έχω την πεποίθηση πως θα πετύχουν να διορθώσουν γρηγορότερα τις αδικίες της κρίσης, διεκδικώντας το μελλοντικό τους μερίδιο. Άριστους, κατά τον Πλάτωνα, και όχι αρεστούς χρειαζόμαστε για τη Ροδόπη των ονείρων μας! Πιστεύοντας λοιπόν στη δίκαιη και ισόρροπη εκπροσώπηση των σύνοικων πληθυσμών, Χριστιανών και Μουσουλμάνων, θέλουμε τη Ροδόπη μας πάνω από συμφέροντα. Γι’ αυτό και απαιτείται συσπείρωση και όχι πολυδιάσπαση των πολιτικών μας δυνάμεων. Γι’ αυτό χρειάζεται να επενδύσουμε στην αξιοσύνη, την ποιότητα, τη δύναμη και την εμπειρία!

Επειδή λοιπόν, τουλάχιστον θεωρητικά, όλοι είμαστε πολιτικά πρόσωπα αλλά απαιτείται η αυτογνωσία, τολμώ και επιδεικνύω την εφαρμοσμένη και αποτελεσματική πολιτική της εμπειρίας, της δύναμης, της ποιότητας και της αξιοσύνης, αναλαμβάνοντας τη δική μου πολιτική ευθύνη ως ενεργού πολίτη της ακριτικής Θράκης, όπου ο πολιτισμός της πόλης μου είναι και πολιτισμός της ψυχής των κατοίκων της! Έχοντας εμπιστοσύνη στο πολιτικό ένστικτο του συμπολίτη μου, στη λογική και τη δικαιοσύνη του είμαι αισιόδοξη για το αποτέλεσμα, γιατί είμαι πεπεισμένη ότι: «Στις θύελλες η βελανιδιά έχει βαθιές τις ρίζες…».

Είμαι αισιόδοξη γιατί υπηρετώ το ηθικό χρέος που έχω απέναντι στην πατρίδα μου, στον εαυτό μου και τα παιδιά μας, που χρόνια τώρα διδάσκω διδασκόμενη, πως «έστω και με σπασμένα τα φτερά πρέπει να πετάξω, ελέγχοντας το φως των αστεριών…».

*Η Μάγδα Γιαμουστάρη είναι καθηγήτρια φιλόλογος, τέως Αντιδήμαρχος Κομοτηναίων και μέλος Κ.Ε. ΔΑΚΕ Δημόσιου Τομέα

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.