9o Αντιεξουσιαστικο Φεστιβαλ Κομοτηνης

Μία από τις σημαντικότερες στοχαστικές νεολεΐστικες συναντήσεις είχαν την ευκαιρία να βιώσουν χθες βράδυ, όσοι μετείχαν στην εναρκτήρια εκδήλωση του 9ου Αντιεξουσιαστικού Φεστιβάλ με θέμα «Ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι και καταλήψεις: Δομές ελευθερίας ενάντια στις κυρίαρχες θεσμίσεις» που διοργανώθηκε στον κατάμεστο κοινωνικό χώρο adelante.

Στους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους πλάθονται νέοι τρόποι ύπαρξης και προκύπτουν νέα απελευθερωτικά φαντασιακά

Μια εκδήλωση που ξεκίνησε με την προβολή του ντοκιμαντέρ με τίτλο «Να μη ζήσουμε σαν δούλοι» και συνέχισε με τις εισηγήσεις τριών μελών του «Κινήματος» με τον πρώτο ομιλητή να εισηγείται για τις καταλήψεις κτιρίων, τις οποίες ο αντιεξουσιαστικός χώρος θεωρεί ως ένα από τα εργαλεία του αγώνα του, παρότι αντιβαίνει τα συνήθη ήθη και το συναίσθημα της ιδιοκτησίας. Οι καταλήψεις κτιρίων που αποφασίζονται σε αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις, καλούν σε διαδραστική κοινωνική δράση, είναι ουσιαστικά, όπως αναφέρθηκε, δομές ελευθερίας ενάντια στις κυρίαρχες θεσμίσεις, αφού στα κτίρια που τελούν υπό κατάληψη αναπτύσσονται δομές στέγασης, σίτισης και μάθησης, έκφρασης και καλλιτεχνικής δημιουργίας, λειτουργώντας ως οργανικό κομμάτι της κοινωνίας. Στους ίδιους χώρους δυνάμει αναπτύσσονται κοινωνικά ιατρεία και παντοπωλεία, ως ένα είδος πολιτικής απάντησης στην οικονομική κρίση και το ήθος της φιλανθρωπίας. Εξάλλου μέσα από τους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους πλάθονται νέοι τρόποι ύπαρξης και προκύπτουν νέα απελευθερωτικά φαντασιακά, ικανά να ανατρέψουν τον αυταρχισμό του ολοκληρωτισμού που ζούμε σήμερα.

Στην πραγματικότητα «εστίες ανομίας» είναι τα κέντρα εξουσίας

Ακολούθως, ο εισηγητής εστίασε στη στερεότυπη κατηγορία η οποία απευθύνεται από το κυρίαρχο σύστημα προς τους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους ως «εστιών ανομίας» και «άκρων» που απειλούν τη δημοκρατία και τη νομιμότητα, αλλά και σε μια ακόμη από τις συνήθεις πρακτικές απαξίωσης που αυτό χρησιμοποιεί και καταγράφηκε στην περίπτωση της Βίλας Αμαλία, σύμφωνα με την οποία το σύστημα μεταβαφτίζει λεκτικά, μεταποιώντας τη σημασία των λέξεων, λασπολογώντας και αποδίδοντάς τους ανομικές λειτουργίες, π.χ. εμπόριο ναρκωτικών μέσω καταστάσεων που το ίδιο στήνει, επαληθεύοντας ουσιαστικά την πεποίθηση τού αντιεξουσιαστικού χώρου ότι την πραγματικότητα «εστίες ανομίας» είναι τα ίδια τα κέντρα εξουσίας.

Η κατάληψη του ορφανοτροφείου της Τούμπας

Η επόμενη ομιλήτρια αναφέρθηκε στην κατάληψη του ορφανοτροφείου της Τούμπας, η οποία ξεκίνησε το 2006 και στο οποίο, η τρίτη επιχείρηση εκκένωσης έγινε τον Φεβρουάριο του 2013. Η ομιλήτρια μίλησε στη συνέχεια για τη λειτουργικότητα του έθους της μεταβίβασης της κατάληψης και της ουσιαστικότητας της κίνησης, προκειμένου οι χώροι να μην ερημώσουν και εστίασε στην ανάγκη διαλόγου και διάδρασης χώρων – κοινωνίας. Γιατί, όπως αναφέρθηκε, η κατάληψη δικαιώνεται όταν υπάρχει πραγραμματισμένη λειτουργία του χώρου.

Η κατάληψη κτιρίων νόμιμη μορφή κοινωνικού αγώνα, λύση–απάντηση ουσίας στην τρομοκρατία των πλειστηριασμών σε Ιταλία και Ισπανία

Ακολούθησε αναφορά στην κατάληψη κτιρίων ως απάντηση στους πλειστηριασμούς που ετοιμάζει η κυβέρνηση, ως μείζονος όπλου στον κοινωνικό και πολιτικό αυταρχισμό του εν ισχύι κεφαλαιοκρατικού και δουλοκτητικού συστήματος, αλλά και εκτενής αναφορά από συμμετέχοντα στο έθος των καταλήψεων κτιρίων στην Ιταλία και Ισπανία, και την κοινωνική υιοθέτηση της κατάληψης χώρων ως νόμιμης μορφής κοινωνικού αγώνα, λύση – απάντηση ουσίας στην τρομοκρατία των πλειστηριασμών της εποχής μας.

Ακολούθησε εκτενής συζήτηση και τοποθετήσεις των συμμετεχόντων, με αποτέλεσμα μια από τις πλέον ευφρόσυνες σε στοχασμό βραδιές να κάμψει την συνήθη πνευματική και στερεότυπη ραθυμία της πόλης.

«Ενάντια στο μικρόβιο του κανιβαλικού ατομισμού

• Με όπλα την αλληλεγγύη, την ελευθερία, την αξιοπρέπεια, την αυτο – οργάνωση και την αντίσταση • Παίρνοντας τις ζωές μας στα χέρια μας

Η συντόμευση και η συμπύκνωση του ιστορικού χρόνου στην περίοδο της οξύτατης κοινωνικής και οικονομικής κρίσης που βιώνουμε στην Ελλάδα, μας έβαζε ανέκαθεν σε προβληματισμό τα τελευταία χρόνια όσον αφορά τα ζητήματα που πρέπει να αναδειχθούν στο καθιερωμένο πλέον αντιεξουσιαστικό φεστιβάλ της Κομοτηνής. Ο ριζικός μετασχηματισμός της ελληνικής κοινωνίας από πλευράς εξουσίας έχει πάρει ξεκάθαρα ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα πέρα από την όξυνση των κοινωνικό-ταξικών αντιθέσεων και συγκρούσεων, την ανάδυση του φόβου, του ανταγωνισμού και του κανιβαλισμού στο συλλογικό φαντασιακό μεγάλης μερίδας του πληθυσμού.

Με άλλα λόγια η ολοκληρωτική διαχείριση της κρίσης, μέσω της στοχοποίησης ως υπευθύνων των μεταναστών, των δημόσιων υπαλλήλων, των απεργών, των καταληψιών και των οροθετικών γυναικών, όχι απλά συνέβαλε στην συγκρότηση και την ενδυνάμωση νεοναζιστικών πυρήνων, αλλά μόλυνε και μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας με το μικρόβιο του κανιβαλικού ατομισμού. Η καλλιέργεια αυτού του μικροβίου έδωσε το πάτημα στο κράτος, για να προχωρήσει πολλά βήματα παραπέρα προς την εγκαθίδρυση του «δημοκρατικού» ολοκληρωτισμού, χωρίς μεγάλο πολιτικό κόστος, μια διαδικασία που στην πράξη αποτυπώνεται στις επιχειρήσεις εκκένωσης καταλήψεων και ελεύθερων κοινωνικών χώρων, στις επιχειρήσεις σκούπα εναντίον μεταναστών, στο κλείσιμο της ερτ, στη βίαιη καταστολή και ποινικοποίηση του κινήματος ενάντια στις εξορύξεις χρυσού. Όλα αυτά συμβαίνουν με την παράλληλη προσπάθεια νομιμοποίησης του σαθρού ιδεολογήματος της θεωρίας των δύο άκρων.

Έχοντας λοιπόν, αυτά υπ’ όψιν στο φετινό φεστιβάλ θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε ότι δεν υπάρχουν δύο άκρα, αλλά δύο διαφορετικοί κόσμοι που συγκρούονται. Ο κόσμος της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης, του κανιβαλισμού και της καταστολής, με εκφραστές το κράτος, τα αφεντικά και τους νεοναζί και ο κόσμος της αλληλεγγύης, της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας, της αυτό-οργάνωσης και της αντίστασης, που εκφράζεται από κάθε κοινωνικό κίνημα και κάθε άνθρωπο που τον εμπνέουν αυτές οι αξίες.

Καλούμε λοιπόν, την τοπική κοινωνία της Κομοτηνής, όχι ως ακροατήριο στις εκδηλώσεις μας, αλλά ως ζωντανό κομμάτι ενός διαλόγου που έχει ήδη αρχίσει από τα προηγούμενα φεστιβάλ, με στόχο το ξεπέρασμα της κρίσης όχι μέσα από μια διαδικασία ανάθεσης, αλλά παίρνοντας τις ζωές μας στα χέρια μας.

9ο Αντιεξουσιαστικό Φεστιβάλ Κομοτηνής»

Ρεπορτάζ: Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Νατάσσα Βαφειάδου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.