Γρηγοριος – Ευαγγελος Καλαβρος, Ομοτιμος καθηγητης Νομικης ΔΠΘ: «Οι γερμανικες εκλογες εχουν θετικο προσημο για την Ευρωπη και για τη χωρα μας»

Μία ανάσα πριν την απόλυτη αυτοδυναμία βρέθηκαν οι εξαιρετικά ενισχυμένοι Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ, με τα τελικά αποτελέσματα της κάλπης να τους δίνουν 311 έδρες στο σύνολο 630 εδρών της νέας Μπούντεσταγκ. Οι Σοσιαλδημοκράτες πήραν 192 έδρες, η Αριστερά 64 έδρες και οι Πράσινοι 63 έδρες. Επιβεβαιώθηκε, όπως αναμενόταν, η έξοδος του FDP, στο όριο βρέθηκε το ευρωσκεπτικιστικό AfD.

Σε σύγκριση με το 2009, τα CDU/CSU ενισχύθηκαν κατά 7,7% ποσοστιαίες μονάδες, το SPD κατά 2,7% ενώ το ποσοστό της Die Linke μειώθηκε κατά 3,3% ποσοστιαίες μονάδες και των Πρασίνων κατά 2,3%.
Μία ιδέα για το πόσο καταστροφικά εξελίχθηκε η μάχη της Κυριακής για τους Φιλελεύθερους (FDP) δίνει η διαφορά του ποσοστού με το 2009: Το κόμμα υποχώρησε κατά 9,8% μονάδες. Η μαθηματική διαφορά δείχνει μόνο ένα μέρος της πολιτικής πανωλεθρίας, δεδομένου ότι πρόκειται για κόμμα που βρισκόταν στην κυβέρνηση και σύρεται κακήν κακώς έξω από την Μπούντεσταγκ.

Στον απόηχο των γερμανικών εκλογών ο «Παρατηρητής της Θράκης» συζητά με τον Ομότιμο καθηγητή Διεθνούς Δικαίου της Νομικής Σχολής του ΔΠΘ για τα αποτελέσματα των εκλογών αλλά και για τις επιπτώσεις που θα έχουν για την Ευρώπη και για τη χώρα μας.

Στη Γερμανία υπάρχει μια παράδοση στις κυβερνήσεις συνεργασίας και αυτό είναι θετικό

ΠτΘ: κ. Καλαβρέ, ιστορική η νίκη της κ. Μέρκελ λόγω των υψηλών ποσοστών που συγκέντρωσε, το κόμμα που εκπροσωπεί όμως δεν κατόρθωσε να πάρει την αυτοδυναμία. Θα ήθελα το σχόλιό σας.
Γ.-Ε.Κ: Το ότι η κ. Μέρκελ δεν πήρε αυτοδυναμία είναι καλό. Πρώτα απ’ όλα, όπως είπατε, πρόκειται για ιστορική επιτυχία, δεδομένου ότι έχει να συμβεί κάτι τέτοιο πενήντα χρόνια, από την εποχή του Αντενάουερ. Οι Χριστιανοδημοκράτες μόνο επί της εποχής του είχαν κατορθώσει να έχουν αυτοδυναμία, όμως όλες οι μεταπολεμικές και μετά τον Αντενάουερ ήταν κυβερνήσεις συνεργασίας στη Γερμανία, όπου υπάρχει μια πολύ μεγάλη παράδοση συνεργασιών. Εμείς τώρα βλέπουμε και αποκτούμε εμπειρία τέτοιων κυβερνήσεων αλλά στη Γερμανία υπάρχει μια πολύ μεγάλη παράδοση και αυτό είναι θετικό.

Το μέλλον της Ευρώπης και της Ευρωζώνης επηρεάζεται άμεσα από το αποτέλεσμα των εκλογών

ΠτΘ: Για ποιους λόγους θεωρείτε καλό το γεγονός ότι η κ. Μέρκελ δεν πήρε αυτοδυναμία;
Γ.-Ε.Κ: Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Ιδιαίτερα τα κράτη του νότου, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας, έχουν πληγεί από την παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία εμφανίστηκε το 2007 με την πτώχευση της Lehman Brothers και ακολούθησε η διάχυση της κρίσης στην παγκόσμια οικονομία. Επλήγησαν από τις χώρες της ΕΕ και ιδίως από τις χώρες της Ευρωζώνης οι πιο αδύνατοι κρίκοι, δηλαδή Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Κύπρος και βέβαια και η Γαλλία. Σε αυτή τη φάση της οικονομικής κρίσης, που είχε σαν αποτέλεσμα να τεθεί σε κίνδυνο όλη η αρχιτεκτονική του κοινού νομίσματος της Ευρωζώνης, απεδείχθησαν οι αδυναμίες της, οι οποίες συνόδευσαν από την εποχή του Μάαστριχ την αρχιτεκτονική της οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Από την άλλη πλευρά ήταν μια ευκαιρία να δοκιμασθούν στην πράξη οι αντοχές του συστήματος σε μια παγκόσμια κρίση και να δρομολογηθούν κάποιες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες κατά την γνώμη μου θα κάνουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη ισχυρότερες. Δοκιμάσθηκαν οι κανόνες του άρθρου 122 και 126 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ, ιδίως το άρθρο 126, το οποίο προβλέπει ένα μηχανισμό κυρώσεων για τα κράτη τα οποία υπερβαίνουν του ελλείμματος και του δημοσίου χρέους, δηλαδή το 3% και το 60% αντιστοίχως, και άρα τίθενται υπό καθεστώς οικονομικής εποπτείας. Το συμπέρασμα που διεξήχθη ήταν ότι η Ευρωζώνη εστερείτο εμπειρίας συλλογικής και θεσμικής αντιμετώπισης προβλημάτων υπερβολικού ελλείμματος και δημοσίου χρέους, δεδομένου ότι οι κυρώσεις του άρθρου 126 απεδείχθησαν εντελώς ανεπαρκείς και έτσι κατέφυγε το 2010 σε ένα μηχανισμό τριμερή, ο οποίος απετελείτο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, από ένα σύστημα διμερών χρηματοδοτικών ενισχύσεων από τα υπόλοιπα κράτη – μέλη της Ευρωζώνης προς το κράτος που παρουσίαζε υπερβολικό δημόσιο χρέος και έλλειμμα, και το τρίτο μέρος ήταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η εμπειρία που απεκτήθη καταγράφεται όχι απλώς σε αυτά που απεκλήθησαν μνημόνια, και τα οποία δεν υπάρχουν, είναι απλώς ένας μηχανισμός που αποτελείται από αποφάσεις του Συμβουλίου, αποφάσεις της Κεντρικής Τράπεζας και αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΝΤ, και επίσης αποτελείται ο μηχανισμός αυτός από δύο εργαλεία, το ένα είναι η χρηματοδοτική ενίσχυση που συνοδεύεται από πολιτικές και το άλλο είναι ένα πρόγραμμα μακροπρόθεσμης δημοσιονομικής εξυγίανσης. Η Ελλάδα δοκίμασε και τα δύο αυτά εργαλεία. Αυτός ο μηχανισμός που δημιουργήθηκε μάλιστα στην πράξη ενσωματώνεται σε ένα κανονισμό ο οποίος εκκρεμεί σε δεύτερη ανάγνωση στο Συμβούλιο, ήδη έχει εξασφαλιστεί η συναίνεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 12 Μαρτίου του 2013, ο οποίος κανονισμός στην ουσία υιοθετεί όλα αυτά τα εργαλεία, τα οποία ήταν κατά βάση εξωενωσιακό δίκαιο, που χρησιμοποιήθηκαν για την Ελλάδα σε θεσμικό επίπεδο με την έννοια ότι τα ενσωματώνει στο επίπεδο της ΕΕ. Αυτός ο κανονισμός εισάγει δύο νέους όρους, ενισχυμένη εποπτεία και ιδιαιτέρως ενισχυμένη εποπτεία που κατά βάσιν είναι οι ρυθμίσεις των δύο μνημονίων της Ελλάδος. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο που θέλω να τονίσω είναι ότι περιέχει μια διάταξη σύμφωνα με την οποία, έστω κι αν λήξει η ισχύς των προγραμμάτων, η Ελλάδα θα είναι σε πρόγραμμα, – το ισχύον πρόγραμμα λήγει στις 31/12/2014, – θα εξακολουθεί η εποπτεία και οι πολιτικές οι οποίες προβλέπονται μέχρι να εξοφληθεί το 75% του δημοσίου χρέους. Είναι εξαιρετικά σημαντικό αυτό, γιατί αυτή τη στιγμή ο πολιτικός λόγος στην Ελλάδα οικοδομείται γύρω από ένα δήθεν γεγονός, στις 31/12/2014 το μνημόνιο θα είναι παρελθόν. Δεν είναι όμως έτσι. Η εποπτεία που προβλέπεται, δηλαδή οι πολιτικές και οι μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται σε βάθος χρόνου, θα συνεχισθούν και θα εποπτεύεται η εφαρμογή τους όσο η Ελλάδα δεν έχει ξοφλήσει το 75% των χρεών, είτε των διμερών είτε αυτών που έχει πάρει από τους χρηματοδοτικούς οργανισμούς χρηματοδοτικής σταθερότητας ή από το ΔΝΤ. Άρα είναι τεράστιας σημασίας ανάγκη το κούρεμα του δημοσίου χρέους, διότι αν η Ελλάδα πετύχει να κουρέψει το δημόσιο χρέος στο 75%, το οποίο είναι πολύ μεγάλο, αναγνωρίζω ότι με κανένα συσχετισμό δυνάμεων μέσα στα όργανα και στην Ευρωζώνη δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί, απαλλάσσεται από την εποπτεία. Σημειώστε ότι στις 24 Μαΐου του 2014 έχουμε ευρωεκλογές και παράλληλα με το πού πάει η Ευρώπη και η Ευρωζώνη επηρεάζεται πάρα πολύ από τις χθεσινές εκλογές στη Γερμανία θα κριθεί και αυτός ο δρόμος για την επιτάχυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ο οποίος εκτός από τα μέτρα αυτά ενίσχυσης δημοσιονομικής πειθαρχίας με τη μορφή της δημοσιονομικής εποπτείας συνοδεύεται και από ένα καινούργιο όρο που είναι η τραπεζική ένωση, ο οποίος άρχισε να κυκλοφορεί στα συμβούλια το 2011.

Η ρήτρα της εξασφάλισης των τραπεζικών καταθέσεων μέχρι τις 100.000 ευρώ ήταν και είναι στον αέρα

ΠτΘ: Τι σημαίνει η τραπεζική ένωση;
Γ.-Ε.Κ: Η τραπεζική ένωση αρχικά ήταν ένα όραμα, όπως άλλωστε όραμα ήταν και ολόκληρη η ΕΕ και σημαίνει ότι στις σύγχρονες ευρωπαϊκές οικονομίες και στην Ευρωζώνη ο ρόλος των τραπεζών είναι κομβικός. Ένα πολύ μεγάλο τμήμα της χρηματοδοτικής ενίσχυσης που κατευθύνθηκε στη χώρα μας, τα 50 δις, κατευθύνθηκε σε ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που σημαίνει ότι αυτά τα κεφάλαια που απώλεσαν οι τράπεζες εξαναγκασθείσες ή σαγηνευθείσες από τα κρατικά ελληνικά ομόλογα και τα έχασαν, τα δανείζονται τώρα από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό σταθερότητος με ένα πολύ καλό επιτόκιο για να αποκτήσουν την κεφαλαιοποίηση που επιβάλλει η Βασιλεία ΙΙΙ. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε στο πεδίο της τραπεζικής ένωσης ήταν να ομογενοποιηθεί η αντιμετώπιση των κινδύνων του τραπεζοπιστωτικού συστήματος στα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, η οποία μέχρι πριν από λίγο ήταν εμπιστευμένη στα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει. Πρέπει να σας πω εδώ ότι η ρήτρα της εξασφάλισης των τραπεζικών καταθέσεων μέχρι τις 100.000 ευρώ ήταν και είναι στον αέρα, διότι απλώς η Κοινοτική Οδηγία προβλέπει, όταν διαπιστωθεί από ένα κράτος της Ευρωζώνης, ότι μια τράπεζα βρίσκεται σε κίνδυνο χρεοκοπίας τότε αυτό το κράτος πρέπει να ενεργοποιήσει ένα μηχανισμό εθνικό που θα καλύπτει ασφαλιστικώς τις καταθέσεις μέχρι 100.000 ευρώ. Γίνεται κατανοητό ότι ο μηχανισμός αυτός στον εθνοκεντρικό του σχεδιασμό εξηρτάτο από την ευρωστία των κρατών-μελών, δηλαδή αν τελικά το κράτος χρεοκοπήσει κανένας μηχανισμός εθνικός δεν πρόκειται να διασώσει τις καταθέσεις μέχρι 100.000. Στο θέμα αυτό η ΕΕ ομογενοποίησε τη διαδικασία, επέβαλλε πρώτα από όλα σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης, όταν αντιμετωπίζουν τα χρηματοπιστωτικά τους ιδρύματα κινδύνους χρεοκοπίας, αντί να προσφύγουν, όπως συμβαίνει σε καταστάσεις πανικού, σε εθνικά μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης μιας τράπεζας, να την αντιμετωπίσουν με τους κανόνες της Βασιλείας ΙΙΙ.

ΠτΘ: Τι ακριβώς προβλέπει η Βασιλεία ΙΙΙ;
Γ.-Ε.Κ: Βασιλεία ΙΙΙ είναι μια σύμβαση η οποία είχε εκπονηθεί στο πλαίσιο της G20 και προβλέπει ένα συλλογικό μηχανισμό ο οποίος σε κάποιο βαθμό είναι ένα πρώτο βήμα για την ενοποίηση του ευρωπαϊκού δημόσιου χρέους. Αυτό είναι πάρα πολύ θετικό. Δεύτερον ενοποίησε τους κανόνες της εποπτείας, επέβαλλε στις τράπεζες να εκπονούν σχέδια μεταρρυθμίσεων και γενικότερα έκανε σημαντικά βήματα από το 2011 μέχρι σήμερα σε αυτό που λέγεται τραπεζική ένωση. Πρέπει να σας πω ότι αφορμή για να γίνουν αυτά ήταν η ελληνική υπόθεση και η κυπριακή αλλά και η ιρλανδική, μάλιστα το ιρλανδικό μοντέλο ήταν το πιο πετυχημένο. Όλα αυτά θα κριθούν το Μάιο του 2014.

Η κρίση θα ξεπερασθεί όταν ενεργοποιηθούν οι ρήτρες αλληλεγγύης που περιέχονται μέσα στο δίκαιο της ΕΕ

ΠτΘ: Πόσο όλα αυτά επηρεάζονται και επηρεάζουν τη χώρα μας από τις γερμανικές εκλογές;
Γ.-Ε.Κ: Όπως είπατε πολύ σωστά μετά από πενήντα χρόνια το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα και η Χριστιανοκοινωνική Ένωση περίπου πέτυχαν την αυτοδυναμία. Για μικρό αριθμό βουλευτών δεν έχουν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία στην Μπούντεσταγκ και δεν έχουν βέβαια και στο Συμβούλιο των κρατιδίων, όπου ούτως ή άλλως δεν έχουν την πλειοψηφία. Όμως το μήνυμα είναι πολύ ηχηρό. Ιστορικά για πρώτη φορά το κόμμα του Γκένσερ μένει εκτός Βουλής και αυτό είναι καλό, διότι αυτοί αποτελούσαν ένα σκληρό όγκο στο μαλακό υπογάστριο της γερμανικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Θυμάστε τις σκληρές δηλώσεις που έκανε ο Ρέσλερ στις πιο κρίσιμες στιγμές για την ελληνική υπόθεση. Απεδείχθη δηλαδή ότι οι Γερμανοί θεώρησαν την πολιτική αυτή καιροσκοπική και ετιμώρησαν τους Φιλελεύθερους και τους άφησαν εκτός βουλής. Από την άλλη όλα τα μέτρα που προορίζονταν για την αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής κρίσης και αφορούσαν στο νότο ψηφίζονταν στην Μπούντεσταγκ με πολύ μεγάλη πλειοψηφία. γιατί τα έχουν ψηφίσει και οι σοσιαλδημοκράτες. Όμως είναι βέβαιον ότι ο επί θύραις μεγάλος συνασπισμός θα αμβλύνει την άκαμπτη πολιτική δημοσιονομικής πειθαρχίας που εφήρμοζε το CDU και θα κινηθεί προς την κατεύθυνση διάσωσης, όσο είναι δυνατόν ενός μεγάλου μέρους του κοινωνικού κράτους, όπως επίσης και θα κινηθεί και προς τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης, διότι όλοι λένε, ότι για να μπορέσει να βγει αλώβητη η Ευρώπη από αυτή την κρίση, πρέπει να υπάρξει ανάπτυξη, αλλά ανάπτυξη χωρίς ρευστότητα, χωρίς να πέσει χρήμα στην αγορά, δεν νοείται. Όμως για τα κράτη της Ευρωζώνης τα οποία ακριβώς λόγω συμμετοχής τους σε αυτή στερούνται της δυνατότητος άσκησης εθνικής νομισματικής πολιτικής δηλαδή στερούνται της δυνατότητος μονεταριστικής πολιτικής να κόβουν νόμισμα, η ρευστότητα είναι όνειρο απατηλό. Η Αμερική βγήκε από την κρίση, γιατί είχε τη δυνατότητα να κόψει δολάρια, η Ελλάδα όμως δεν μπορεί να το κάνει αυτό, διότι το δικαίωμα κοπής νομίσματος ανήκει στην τράπεζα. Άρα εδώ πρέπει να υπάρξει άμβλυνση της αυστηρής κεντρικής εθνικής νομισματικής πολιτικής από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, να κοπεί δηλαδή περισσότερο χρήμα και να πέσει στην αγορά. Αυτά τα μέτρα είναι ένα βήμα ομογενοποίησης του ευρωπαϊκού δημοσίου χρέους σε συνδυασμό με την ΕΕ, δηλαδή οι εξελίξεις αυτές διευκολύνουν τη δημοσιοποίηση, είναι ένα πρώτο βήμα για το ευρωομόλογο. Αυτές οι εξελίξεις θα διευκολυνθούν και θα επιταχυνθούν με μια κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού που είναι επί θύραις που πρόκειται κατά πάσα πιθανότητα να κυβερνήσει την Γερμανία. Αυτά όλα είναι θετικά και για τη χώρα μας όλοι οι Έλληνες και η κυβέρνηση δεν το ομολογούσαμε αλλά προσευχόμασταν να γίνει αυτό ακριβώς να μην ξαναμπούν οι φιλελεύθεροι στη Βουλή και να μη γίνει ο μικρός συνασπισμός με το CDU. Θεωρώ ότι είναι θετικό το μήνυμα των Γερμανικών εκλογών για τη χώρα μας και γενικότερα για την Ευρώπη, διότι νομίζω ότι οι χώρες της Ευρωζώνης θα ξεπεράσουν την κρίση όταν συλλογικά και θεσμικά αντιμετωπισθεί το πρόβλημα και ενεργοποιηθούν οι ρήτρες αλληλεγγύης που περιέχονται μέσα στο δίκαιο της ΕΕ.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος έξω από το ευρώ απλά χρειάζεται εξανθρωπισμός

ΠτΘ: Από την άλλη όμως οι Γερμανοί ψήφισαν την πολιτική λιτότητας σε πολύ μεγάλο ποσοστό και καταψήφισαν τις αριστερές δυνάμεις. Γιατί συνέβη αυτό;
Γ.-Ε.Κ: Οι Γερμανοί δεν είναι αφελείς καταλαβαίνουν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση εκτός από αυτή. Η διάλυση της Ευρωζώνης θα ήταν ανιστόρητη και κανένας πολιτικός ή κόμμα δεν μπορεί να αναλάβει αυτό το βάρος. Είναι μονόδρομος. Πρέπει να προχωρήσουμε όλοι μαζί στην πολιτική της εξυγίανσης της δημοσιονομικής αλλά και του εξανθρωπισμού αυτής της εξυγιαντικής πορείας με την άμβλυνση των κανόνων για την πολιτική του ευρώ που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και επίσης με την ενοποίηση την ευρωπαϊκοποίηση του δημόσιου χρέους, διότι η ΕΕ είναι ένα μόρφωμα στο οποίο τα κράτη που μετέχουν αλλού κερδίζουν και αλλού χάνουν, όμως γενικώς κερδίζουν, αυτό είναι βέβαιο. Δεν έχει σημασία ότι μπορεί προσκαίρως να δημιουργείται η εντύπωση ότι κάποιοι φορολογούμενοι επιβαρύνονται, που δεν επιβαρύνονται, ενώ άλλοι ωφελούνται. Σημασία έχει το γενικό αποτέλεσμα το οποίο είναι θετικό και για την Ευρώπη και για την ευρωπαϊκή οικονομία και για την παγκόσμια οικονομία και για τον κόσμο ολόκληρο. Δεν υπάρχει προηγούμενο δημιουργίας κοινού νομίσματος και αυτό θα διαφυλαχθεί πάση θυσία. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος έξω από το ευρώ απλά χρειάζεται εξανθρωπισμός. Πιστεύω ότι θα δημιουργηθούν οι συνθήκες τώρα που θα ευνοήσουν προς αυτό, διότι η Γερμανία μπορεί να έχασε τους δύο πολέμους αλλά ηγείται, είναι μεγάλη δύναμη παγκοσμίως, ένα ρόλο που βέβαια δεν τον θέλει η σύγχρονη Γερμανία, η οποία θα ήθελε να εξασφαλίσει ένα καλό επίπεδο για τους Γερμανούς. Δυστυχώς όμως η ιστορία δεν ρωτά τι ρόλο θα παίξεις και αυτή τη στιγμή ηγετικό ρόλο μέσα στην ΕΕ έχει η Γερμανία.

Η κρίση έχει κινδυνέψει να σπείρει και τον διχασμό στις ευρωπαϊκές κοινωνίες

ΠτΘ: κ. Καλαβρέ αξιοσημείωτο αυτών των εκλογών ήταν και η εμφάνιση των ευρωσκεπτικιστών οι οποίοι τελικά δεν κατόρθωσαν να μπουν στην Βουλή…
Γ.-Ε.Κ: Ευτυχώς που δεν μπήκαν. Θα πρέπει όμως να σας πω ότι η κρίση έχει κινδυνέψει να σπείρει και τον διχασμό στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Σε αυτό το σημείο θέλω να εφιστήσω την προσοχή. Πρέπει να διασωθεί η Ευρωζώνη και το ενιαίο νόμισμα αλλά δεν είναι δυνατόν να διχασθούν οι κοινωνίες και να δημιουργηθούν συνθήκες ανάλογες με εκείνες που εμφανίστηκαν στην Ευρώπη μετά την κρίση του 1929, την άνοδο δηλαδή ακραίων πολιτικών δυνάμεων. Αυτό θα οδηγήσει σε ένα διχασμό της ευρωπαϊκής κοινωνίας και οι χώρες που αυτή τη στιγμή είναι υπό εποπτεία, και η χώρα μας κυρίως, το τελευταίο που θα χρειάζονταν αυτή τη στιγμή είναι να διχασθεί και να δημιουργηθούν συνθήκες εσωτερικού εμφυλίου πολέμου. Είναι φυσικό όταν εφαρμόζεται μια άκαμπτη πολιτική δημοσιονομικής πειθαρχίας να πλήττονται τα κατώτατα κοινωνικά στρώματα οι τάξεις εκείνες οι οποίες είναι πιο ευάλωτες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι τάξεις αυτές να στρέφονται σε ακραίες πολιτικές δυνάμεις οι οποίες προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση αυτή, -βέβαια με τρόπο γελοίο και κωμικό, αλλά δεν έχει σημασία, τα αποτελέσματα μετράνε, -και να εδραιωθούν μέσα στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Πρέπει να πω ότι το ζήτημα της αντιμετώπισης παρομοίων καταστάσεων απασχολεί τη Γερμανία εδώ και παρά πολλά χρόνια. Χρειάστηκε πολύ προσοχή στη νομική και συνταγματική διαχείριση του προβλήματος για να αντιμετωπιστούν αυτά τα φαινόμενα, ενώ κατά τα λοιπά εφαρμόστηκαν οι κοινές ποινικές διατάξεις. Όμως ας μη γελιόμαστε. Το πρόβλημα δεν θα λυθεί ούτε με την προσεκτική διαχείριση των συνταγματικών κανόνων που προβλέπουν ότι τα κόμματα που αρθρώνουν πολιτικό λόγο πρέπει να αποδέχονται και να εφαρμόζουν την δημοκρατία και την δημοκρατική αρχή, ούτε με την αυστηρή εφαρμογή, έστω και όψιμη καμιά φορά, της ισχύουσας ποινικής νομοθεσίας. Το πρόβλημα θα λυθεί όταν αντιμετωπισθεί, χτυπηθεί στη ρίζα του, όταν δηλαδή ενεργοποιηθούν οι μηχανισμοί, οι οποίοι θα καταστήσουν πιο δίκαιη και πιο ανθρώπινη τη μετάβαση σε μια εξυγίανση δημοσιονομική των κρατών της ευρωζώνης.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.