«ΠΑΣΟΚ & ΔΗΜΑΡ θα εχουν την ιδια ευθυνη για την οποιαδηποτε αποφαση για το χρυσο»
Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη, που κινήθηκε σε δυο θεματικούς άξονες κυρίως, στις εξελίξεις που αφορούν στις εξορύξεις χρυσού στη Θράκη και στα εσωκομματικά δρώμενα του ΠΑΣΟΚ, ενόψει του Συνεδρίου, παραχώρησε τη Δευτέρα στο Ραδιόφωνο του Παρατηρητή και στην Εκπομπή «Το Lobby της Δεκάρας» ο πρώην Υπουργός, κ. Γιώργος Πεταλωτής. Ο κ. Πεταλωτής δήλωσε ξεκάθαρα αντίθετος στις επενδύσεις χρυσού, σχολιάζοντας καυστικά την εξαγγελία του Πρωθυπουργού, κ. Αντώνη Σαμαρά, και αφήνοντας παράλληλα αιχμές εναντίον των δυο άλλων κυβερνητικών εταίρων, αναφορικά με τη στάση τους στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Αναφορικά με τις εσωκομματικές εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, καταρχήν δήλωσε ικανοποιημένος από τη συμμετοχή του κόσμου στις προχθεσινές εκλογές συνέδρων, αλλά εμφανίστηκε έντονα επικριτικός για το γεγονός ότι δε διοργανώθηκε από την ηγεσία του κόμματος εκτενής και ουσιαστικός προσυνεδριακός διάλογος. Σχολιάζοντας την σε τοπικό επίπεδο παρατηρούμενη απουσία μειονοτικών υποψηφίων και αποχή μειονοτικών ψηφοφόρων από τις εκλογές συνέδρων, δεν έκρυψε τον προβληματισμό του για τη γενικότερη σχέση μειονότητας-πολιτικών κομμάτων, έτσι όπως διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να ξεκινήσει μια συζήτηση σε ποιο εποικοδομητική και ανιδιοτελή βάση.
«Κατασταλαγμένη άποψη κατά των εξορύξεων χρυσού»
Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά στις εξορύξεις χρυσού, ανέτρεξε καταρχήν μερικά χρόνια πίσω, όταν το συγκεκριμένο ζήτημα άρχισε να απασχολεί την τοπική κοινωνία της Θράκης, σημειώνοντας ότι ο ίδιος αρχικά ήταν επιφυλακτικός και προς τις δυο πλευρές. «Για να είμαι ειλικρινής, όταν ξεκίνησε το θέμα, όντας νομαρχιακός σύμβουλος», εξήγησε, «ήμουν πολύ επιφυλακτικός απέναντι και στις δυο πλευρές, και προς την πλευρά της εταιρίας, αλλά και προς την πλευρά αυτών που ήταν οι ακτιβιστές υποτίθεται, τουλάχιστον στην πρώτη φάση». «Μέσα από πολλές ενημερώσεις», συνέχισε, «και μέσα από πολλές συζητήσεις-άλλοτε τυπικές, θεσμικές και άλλοτε πιο ουσιαστικές-νομίζω ότι ξετυλίχτηκε ένα πολύ μεγάλο μέρος των ζητημάτων, που αφορά στην αξιοποίηση του χρυσού στην περιοχή μας. Από όλα αυτά, που συνέβησαν όλα αυτά τα χρόνια, προήλθε η κατασταλαγμένη άποψή μου εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα. Και αν κάποτε ήταν της μόδας οι πολιτικοί να πηγαίνουν με τη βούληση της κοινωνίας, σήμερα που βρισκόμαστε σε μια φάση ενώπιος ενωπίω με την κατάσταση αυτή, νομίζω ότι μόνο αιτιολογημένα μπορούμε να μιλάμε. Και φυσικά, αυτό που έλεγα επί χρόνια και αυτό που είχα πει και στον Καναδό πρέσβη, όταν με είχε επισκεφτεί όταν ήμουν Υπουργός, είναι ότι υπάρχει το κυάνιο, που όλοι λένε ότι είναι μια ουσιαστικά θανατηφόρα ουσία, ότι επηρεάζει όχι μόνο το περιβάλλον, αλλά και την ίδια τη ζωή, ίσως καταλυτικά. Πέρα βέβαια από τα οικονομικά στοιχεία, τα οποία είναι πάρα πολύ θολά και πάρα πολύ ασαφή».
Αυστηρή κριτική στον Πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά
Ολοκληρώνοντας το σκεπτικό, στο οποίο βασίζεται η κατηγορηματική αντίθεσή του στις εξορύξεις, ο κ. Πεταλωτής έσπευσε να ασκήσει αυστηρή κριτική στον πρωθυπουργό για την πρόσφατη εξαγγελία του, εκτιμώντας ότι πήρε αφορμή από ένα θλιβερό γεγονός που έγινε στις Σκουριές και πάτησε πάνω σε αυτό, για να πει ότι θα γίνει επένδυση εδώ πέρα στην περιοχή και ότι θα τελειώσει και σε 10 μέρες. «Το θεωρώ ότι κάθε άλλο παρά ορθό είναι», σημείωσε.
«Διαχρονική η βούληση της πολιτείας να γίνει η επένδυση χρυσού»
Προς τι όμως η όμως η επιμονή της κεντρικής εξουσίας να γίνουν οι επενδύσεις, αγνοώντας την βούληση και την εκπεφρασμένη θέση της τοπικής κοινωνίας της Θράκης; Γνωρίζουν στην Αθήνα για τις επιπτώσεις της επένδυσης; Έχει φτάσει στο αθηνοκεντρικό κράτος η βάση της αντίληψης της τοπικής κοινωνίας της Θράκης; απαντώντας στα παραπάνω ερωτήματα ο κ. Πεταλωτής, ανέτρεξε καταρχήν στο μακρινό 2003, όταν σε πρωτοσέλιδο της Ελευθεροτυπίας, η τότε Υπουργός Ανάπτυξης, κ. Βάσω Παπανδρέου, μιλούσε για τις χαμένες επενδύσεις και μέσα σε αυτές ενέτασσε και τις επενδύσεις χρυσού στην περιοχή μας και στη Χαλκιδική. Κάτι που, σημαίνει ότι «από τότε υπήρχε η βούληση της πολιτείας να γίνει αυτή η επένδυση», όπως υποστήριξε ο πρώην Υπουργός. «Από εκεί και πέρα», συνέχισε, «θυμόμαστε και επισκέψεις υπουργών της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι έρχονταν κι έκαναν και τους σπόνσορες μάλιστα της επένδυσης αυτής στην περιοχή ειδικά των Σαππών, όπως επίσης όταν ήμουν υπουργός επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ στο Υπουργείο Περιβάλλοντος δόθηκαν γραφειοκρατικά τουλάχιστον κάποιες αδειοδοτήσεις, με έναν ρυθμό όμως που ήταν και επιφυλακτικός. Εκεί είχαμε πάει με τον Άρη Γιαννακίδη, νομίζω και με το Γιώργο Πετρίδη και με κάποιους άλλους από την περιοχή, και αναλύσαμε στον τότε Υπουργό Περιβάλλοντος, στο Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ότι δεν πρόκειται να γίνει δεκτή έτσι αυτή η επένδυση και εξηγήσαμε όλους αυτούς τους λόγους. Υπήρξε όντως μία καθυστέρηση γραφειοκρατική, η οποία όμως ήταν καθυστέρηση που γινόταν και επίτηδες. Υπήρξε και η δέσμευση του τότε πρωθυπουργού, του Γιώργου Παπανδρέου, ότι δε θα γίνει καμία επένδυση, εάν δε συμφωνήσει η τοπική κοινωνία. Επίσης επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ αντέδρασα εντονότατα, όταν είδα την ειδική γραμματέα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, την κ. Μαργαρίτα Καραβασίλη, η οποία μάλιστα είναι και οικολόγος και περιβαλλοντολόγος και ήταν κατά της επένδυσης χρυσού, να κάνει δηλώσεις από τη Φιλανδία, όπου πήγε με έξοδα της εταιρίας- μετά βέβαια είπε ότι βρέθηκε τυχαία, αλλά δεν το πιστεύω και δεν το πίστεψα από τότε-και να λέει πόσο ωφέλιμη είναι αυτή η επένδυση και πόσο κάποιοι πολιτικοί της περιοχής και παράγοντες εκμεταλλεύονται αρνητικά την όλη αυτή υπόθεση. Θέλω να πω ότι είναι μεγάλα τα συμφέροντα. Το συμφέρον της Καναδικής εταιρίας και του Καναδικού κράτους είναι πάρα πολύ μεγάλο, ενώ το κράτος θέλει να γίνουν επενδύσεις, ειδικά αυτήν την περίοδο, με οποιοδήποτε κόστος. Αυτό όμως το οποιοδήποτε κόστος, που το ανέφερε ο κ. Σαμαράς-και δεν μπορώ να αντιληφθώ τον στόμφο που είχε- νομίζω ότι οι μόνοι που είμαστε ενδεδειγμένοι και αρμόδιοι για να πούμε όχι και να το καταστήσουμε σαφές και γνωστό είμαστε οι κάτοικοι της περιοχής-και μάλιστα έχοντας ένα πολύ ισχυρό οπλοστάσιο επιχειρημάτων. Εάν ξαφνικά μας πουν για παράδειγμα και μας αποδείξουν ότι το κυάνιο δεν είναι βλαβερό, είμαστε εδώ για να το συζητήσουμε. Αλλά επειδή επιστημονικά δεν γίνεται κάτι τέτοιο, νομίζω ότι θα πρέπει να έχουμε σαν κοινωνία μια άποψη σταθερή».
«Δεν ξέρω αν οι δυο κυβερνητικοί εταίροι είναι σε ένα άλλο μήκος κύματος από τον κ. Σαμαρά»
Κληθείς να σχολιάσει, πάντως, τη στάση των άλλων δυο πολιτικών αρχηγών μέσα σε αυτό το περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί, ο κ. Πεταλωτής σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «δεν ξέρω αν οι δυο κυβερνητικοί εταίροι είναι σε ένα άλλο μήκος κύματος από τον κ. Σαμαρά». «Κι επειδή ο κ. Σαμαράς», συνέχισε, «δείχνει μια στρατηγική αποφασιστικότητας και σοβαρότητας προς τα έξω, αυτή την αποφασιστικότητα μακάρι να την επιδείξει στο να σπάσει η γραφειοκρατία στις επενδύσεις, οι οποίες είναι ωφέλιμες και δεν έχουν περιβαλλοντικές και υγειονομικές επιπτώσεις. Ας αφήσει αυτήν την αποφασιστικότητα για εκεί. Αλλά συμφωνώ απόλυτα ότι το θέμα εδώ είναι τόσο μεγάλο, που και τα δυο άλλα κόμματα που υποστηρίζουν την κυβέρνηση, και το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, θα έχουν την ίδια ευθύνη για την οποιαδήποτε κυβερνητική απόφαση. Γιατί όταν λένε ότι βάζουν «κόκκινες γραμμές»-και αποδείχτηκε ότι εκεί που θέλουν, μπαίνουν οι «κόκκινες γραμμές»- εδώ πέρα έχουμε υποχρέωση όλοι μας, αλλά κυρίως αυτοί που αποφασίζουν, δηλαδή τα τρία αυτά κόμματα, να βάλλουν και να κρατήσουν τις «κόκκινες γραμμές». Με συνέπεια όμως, όχι απλώς θεωρητικά».
«Οι παραιτήσεις είναι ένα τελευταίο σκαλί των αντιδράσεων»
Κλείνοντας τη συζήτηση για το θέμα του χρυσού, ο κ. Πεταλωτής σχολίασε τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν και πρέπει να αντιδράσουν οι τοπικοί πολιτευτές από τη Θράκη και οι αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης. Αναφορικά με τις παραιτήσεις, που έχουν προαναγγείλει οι δήμαρχοι για την περίπτωση που δοθεί το «πράσινο φως» στις εξορύξεις, ο κ. Πεταλωτής εκτίμησε ότι «είναι ένα τελευταίο σκαλί των αντιδράσεων, προτάσσοντας ότι θα πρέπει να υπάρξει μια κλιμακωτή αντίδραση από όλους τους πολιτικούς φορείς του τόπου, ο καθένας από το δικό του πόστο. Ο ίδιος μάλιστα γνωστοποίησε πως θα θέσει το συγκεκριμένο θέμα και στο επικείμενο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το προσεχές σαββατοκύριακο.
Κριτική στους βουλευτές του Έβρου για τη στάση τους υπέρ του χρυσού
«Νομίζω ότι υπάρχουν τρόποι αντίδρασης, τέτοιοι ώστε να ακουστεί πάρα πολύ έντονα η αποφασιστικότητά μας», υπογράμμισε, ενώ στον αντίποδα επέκρινε σφόδρα του βουλευτές Έβρου, κ.κ. Δερμετζόπουλο και Γεροντόπουλο, που σε δημόσιες τοποθετήσεις τους εκφράστηκαν ανοιχτά υπέρ της επένδυσης. «Οι υπουργοί οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με την περιοχή», σχολίασε, «να ξέρουμε ότι θα είναι υπέρ της επένδυσης, μιας επένδυσης που φαντάζει ότι μπορεί να λύσει ζητήματα στη δύσκολη εποχή που περνάμε». «Μια επένδυση, όμως», συνέχισε, «η οποία έχει συμβατικούς όρους-είχε τουλάχιστον, δεν ξέρω αν έχουν αλλάξει-αποικιοκρατικούς και όταν είσαι πολύ μακριά, είναι πάρα πολύ εύκολο να λες». «Αλλά από ανθρώπους, που όχι μόνο εκλέγονται, αλλά έχουν σχέση με την περιοχή μας», αντέτεινε, «κάτι που σημαίνει ότι έχουν άμεση αντίληψη του πού θα στηθεί όλη αυτή η επένδυση και τι περιβαλλοντική καταστροφή θα επιφέρει, τουλάχιστον περιβαλλοντική, θα περίμενα να το σκέφτονται πολύ περισσότερο, προτού για λόγους δικούς τους πολιτικούς είναι τόσο εύκολοι στο να βγάζουν συμπεράσματα υπέρ της επένδυσης».
«Περιοριστήκαμε σε κάποιες ομιλίες, επιλεγμένων μάλιστα από την Ιπποκράτους στελεχών»
Στην ενδιαφέρουσα συζήτηση, που αναπτύχθηκε με επίκεντρο τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ και το επικείμενο Συνέδριο, ο κ. Πεταλωτής εξέφρασε από την αρχή ορισμένες ενστάσεις και επιφυλάξεις του αναφορικά με την οργάνωση των προσυνεδριακών διαδικασιών. Αναγνωρίζοντας βέβαια τις δύσκολες συνθήκες, τόσο για το ΠΑΣΟΚ, όσο και για τη χώρα, χαρακτήρισε επαρκή και ικανοποιητική τη συμμετοχή στις εκλογές συνέδρων. «Το Συνέδριο γίνεται σε ένα δύσκολο και πολύ αρνητικό κλίμα για το ίδιο ΠΑΣΟΚ και για τη χώρα», υποστήριξε, «όπως βέβαια σε ένα χρόνο και σε ένα περιβάλλον που κάθε άλλο παρά ελκυστικό είναι να δραστηριοποιείται κανείς με το ΠΑΣΟΚ». «Γιατί γνωρίζουμε», συνέχισε, «ότι, όταν ένα κόμμα ή είναι στην εξουσία ή είναι στα πρόθυρα της εξουσίας, αρκετοί έχουν στο μυαλό τους κι άλλα πράγματα και γενικά είναι πιο ελκυστικό για τον κόσμο να συμμετέχει σε τέτοιου είδους διαδικασίες. Παρόλα αυτά η συμμετοχή κρίθηκε πολύ επαρκής και ικανοποιητική. Εννοείται ότι υπήρξε ένα πολύ μεγάλο μέρος, που στήριζε το ΠΑΣΟΚ εδώ και πολλά χρόνια, και λόγω των αντιρρήσεων, λόγω της πικρίας, λόγω της απογοήτευσης, δεν ήρθε στις εκλογικές διαδικασίες. Εξάλλου, ένας λόγος που δεν ήρθε κι ο κόσμος που θα μπορούσε να έρθει, είναι κι ότι δεν έγιναν προσυνδριακές διαδικασίες τέτοιες, που να δημιουργήσουν γεγονότα. Δεν υπήρξε ο προσυνεδριακός διάλογος, που θα μπορούσε να υπάρξει, δεν υπήρχε κόσμος σε αυτόν τον προσυνεδριακό διάλογο. Το μεγάλο ζητούμενο για εμένα είναι ότι θα έπρεπε να γίνει ένας διάλογος μέσα σε οργανώσεις, με συμμετοχή ακόμα και προσώπων που δεν ανήκουν στον πολιτικό χώρο του ΠΑΣΟΚ, αλλά θα μπορούσαν να συμμετέχουν σε κάποιες συζητήσεις στις τοπικές κοινωνίες. Υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι. Κάτι τέτοιο δυστυχώς δεν έγινε και περιοριστήκαμε στο να γίνονται κάποιες ομιλίες, επιλεγμένων μάλιστα από την Ιπποκράτους στελεχών, οι οποίες κατά την άποψή μου ελάχιστα συνεισέφεραν ή και πολύ απέχουν από αυτό που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε προσυνεδριακό διάλογο. Και αυτό νομίζω ότι ήταν μία χαμένη ευκαιρία, την οποία πρέπει να αναπληρώσουμε τώρα με τη συζήτηση και με τις αποφάσεις, που θα πάρουμε στο Συνέδριο το σαββατοκύριακο που μας έρχεται».
«Στο Συνέδριο, όχι με θεωρητικές αναζητήσεις, αλλά με λύσεις σε άμεσα ζητήματα της κοινωνίας»
Πάντως, παρά τις παραπάνω ενστάσεις για τη μη ανάπτυξη προσυνεδριακού διαλόγου, ο κ. Πεταλωτής υπογράμμισε ότι «έστω και στο Συνέδριο νομίζω ότι είμαστε ώριμοι, ώστε να εκφράσουμε τις αντιρρήσεις και τις αμφιβολίες μας, να προτείνουμε τις λύσεις και μάλιστα λύσεις, που δε θα είναι θεωρητικές αναζητήσεις, δηλαδή τι σημαίνει κεντροαριστερά θεωρητικά, αλλά θα πρέπει όντως να βρούμε ένα ιδεολογικό στίγμα, να προσδιορίσουμε τι σημαίνει πρόοδος και προοδευτικότητα, απαντώντας συγχρόνως όμως και σε άμεσα ζητήματα της ελληνικής κοινωνίας, λέγοντας και τι πρέπει να γίνει ως άμεση λύση για να επιβιώσει ο άνεργος οικογενειάρχης σήμερα». «Αλλιώς θα μοιάζει με ένα Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος, των Σοβιέτ που γίνονταν παλιότερα», σχολίασε, «όπου ερχόμασταν να πούμε ποια είναι η ιδεολογία μας γενικά κι αόριστα».
«Δε θα υπήρχε ανταπόκριση εύκολη από τη ΔΗΜΑΡ ή από άλλες πολιτικές δυνάμεις, όταν το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται τόσο χαμηλά»
Κληθείς να σχολιάσει το «άνοιγμα» που επιχείρησε πρόσφατα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ προς τη Δημοκρατική Αριστερά και τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώην υπουργός επανέλαβε την παραδοχή ότι «το να συμμετέχει κανείς σήμερα στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι ελκυστικό, κάτι που έχει πολλές έννοιες», εκτιμώντας κατ’ ουσίαν ότι «δε θα υπήρχε ανταπόκριση εύκολη από τη ΔΗΜΑΡ ή από άλλες πολιτικές δυνάμεις, όταν το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται τόσο χαμηλά». «Η άποψή μου όμως είναι ότι υπάρχουν περιθώρια να ανοίξουν δίαυλοι επικοινωνίας με δυνάμεις, που τουλάχιστον κάποτε τις χαρακτηρίζαμε γενικώς προοδευτικές», υποστήριξε, αντιτείνοντας όμως ότι «με το ΣΥΡΙΖΑ σε θεσμικό επίπεδο τα περιθώρια είναι πάρα πολύ στενά, σε επίπεδο όμως ευρέων συζητήσεων μπορεί να υπάρξει μια συνεργασία». «Πολύ περισσότερο βέβαια υπάρχουν περιθώρια με τη ΔΗΜΑΡ», επισήμανε, «εάν κι η ΔΗΜΑΡ όμως θέλει να συζητήσει». «Γιατί μπορεί να λέμε για το ΠΑΣΟΚ», συνέχισε, «δε βλέπω όμως και τα άλλα κόμματα να συζητάνε σήμερα ούτε στο εσωτερικό τους, αλλά ούτε και μεταξύ τους. Δεν ξέρω, δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου τι συζητήσεις γίνονται σήμερα μέσα στη ΔΗΜΑΡ, η οποία μάλιστα πολλές φορές κρατάει και μία απόσταση από τα πράγματα, λες και δε συμμετέχει σε αυτήν τη συγκυβέρνηση. Ακόμα όμως και μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξέρω αν γίνονται συζητήσεις πραγματικές ή αν γίνονται συζητήσεις σε μία προσπάθεια να συγκλιθούν οι πολλές και διαφορετικές απόψεις και αν εξαντλούνται σε μια προσπάθεια ομογενοποίησης απόψεων, που πολλές φορές είναι και διαμετρικά αντίθετες εκεί μέσα. Εκείνο που λείπει πραγματικά σήμερα είναι η πραγματική συζήτηση- γιατί συζητήσεις γίνονται σε πολλά επίπεδα, μέσα από εφημερίδες, μέσα από το διαδίκτυο- όμως η θεσμική συζήτηση είναι αναγκαία να γίνεται και μάλιστα διακομματικά και υπερκομματικά. Γιατί κανένα κόμμα σήμερα δεν μπορεί να πει ότι κατέχει την αλήθεια, ούτε κατέχει λύσεις. Ενώ πραγματικές λύσεις θα μπορούσαν να βρεθούν, αν πραγματικά συζητούσαμε σαν κοινωνία. Κάτι που δυστυχώς δε γίνεται σήμερα».
«Θέλω να πιστεύω ότι η αποχή μειονοτικών από τις εκλογές συνέδρων δεν ήταν επειδή πέρασε η τροπολογία για τους ιεροδιδασκάλους»
Σε ό,τι αφορά τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ, σε τοπικό επίπεδο όμως, ένα στοιχείο που ανέδειξαν την περασμένη Κυριακή οι κάλπες για τους συνέδρους, ήταν το ότι μειονοτικοί υποψήφιοι σύνεδροι, αλλά και μειονοτικοί ψηφοφόροι σε μεγάλο βαθμό, γύρισαν την πλάτη στο κόμμα, απέχοντας μαζικά από τη διαδικασία. Ο κ. Πεταλωτής αναγνώρισε το εν λόγω φαινόμενο, επισημαίνοντας ότι «περιμένουμε να κάνουμε συζητήσεις και να ακούσουμε εξηγήσεις», αλλά πιθανολογώντας παράλληλα ότι ο βασικός λόγος αυτής της αντίδρασης ήταν η πρόσφατη ψήφιση της τροπολογίας για τους ιεροδιδασκάλους. Με αφορμή το συγκεκριμένο, επανέφερε στο προσκήνιο μια παλιότερη πρότασή του, που αφορά στην έναρξη ουσιαστικής συζήτησης για τα θέματα της μειονότητας. «Με το δεδομένο ότι μέχρι τώρα το παιχνίδι ήταν εύκολα στρωμένο», παρατήρησε, «με συγκεκριμένους παίχτες, δηλαδή η μειονότητα στήριζε το ΠΑΣΟΚ σχεδόν δογματικά, δυστυχώς αυτό έκανε τις εκάστοτε ηγεσίες στο ΠΑΣΟΚ να θεωρούν ότι η μειονότητα είναι δεδομένη». «Από εκεί και πέρα όμως», συνέχισε, «όλο αυτό δημιούργησε και στους παράγοντες της μειονότητας μια αίσθηση ότι στηρίζουμε το ΠΑΣΟΚ ή το οποιοδήποτε κόμμα και έχουμε απαίτηση να υπάρχει και στήριξη εκεί που θέλουμε εμείς. Οι συζητήσεις και οι ερμηνείες που δίνονται για το χθεσινό είναι ότι η αποχή ίσως εμφανίστηκε επειδή πέρασε η τροπολογία για τους ιεροδιδασκάλους. Θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι γι’ αυτό. Γιατί αλίμονο αν γίνεται αυτό για κάποια τροπολογία. Και μάλιστα όταν ο μοναδικός βουλευτής του ΠΑΣΟΚ σήμερα είναι μειονοτικός, που σημαίνει ότι υπάρχει και μια αυξημένη ευθύνη του βουλευτή να φέρνει και τον κόσμο του τουλάχιστον στις εσωκομματικές διαδικασίες».
«Να ανοίξει η συζήτηση με τη μειονότητα με τρόπο ωφέλιμο και για τις δυο πλευρές»
Παίρνοντας αφορμή από τα παραπάνω, τόνισε ως επιτακτική την ανάγκη να ανοίξει μια συζήτηση γύρω από τη μειονότητα, με σκοπό να ξεπεραστούν οι αγκυλώσεις του παρελθόντος, και να αξιοποιηθούν τα δυναμικά της κομμάτια. «Στη μειονότητα υπάρχουν πολύ δυναμικά κομμάτια και ριζοσπαστικά», τόνισε, «κυρίως από νέους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν τελειώσει πανεπιστήμια, οι οποίοι έχουν βγει στην κοινωνία, η οποίοι έρχονται από τα πανεπιστήμια της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της υπόλοιπης χώρας, αλλά και από πανεπιστήμια της Τουρκίας, οι οποίοι όμως δεν προσεγγίστηκαν σε επίπεδο ωφέλιμο και για τις δύο πλευρές από τις πολιτικές δυνάμεις». «Λείπουν οι συζητήσεις αυτές», συνέχισε, «και τα κόμματα εξαντλούν τη συνεργασία με μειονοτικούς μόνο στις εκλογές. Εκλέγονται μειονοτικοί γιατί τους εκλέγει εννοείται η μειονότητα και από εκεί και πέρα, αυτό ήταν δεδομένο μέχρι τώρα. Πολλά ζητήματα της μειονότητας, που είναι πραγματικά ζητήματα έμειναν πίσω. Κι επειδή κάνω συζητήσεις με πολλούς μειονοτικούς, με έχουν διαβεβαιώσει ότι ζητήματα τέτοια, όπως είναι των ιεροδιδασκάλων ή του μουφτή ή οποιαδήποτε άλλα ζητήματα είναι πολύ δευτερεύοντα πλέον και επουσιώδη, σε σχέση με πραγματικά ζητήματα, όπως για παράδειγμα της εκπαίδευσης, που κάθε άλλο πάρα καλή είναι. Κι εκεί είναι ευθύνη του ελληνικού κράτους να επιβάλει με νόμους του μια σωστή μειονοτική εκπαίδευση, αφήνοντας έξω τις φωνές συντηρητικών κύκλων από πολλές πλευρές, που τόσα χρόνια κρατάνε τη μειονοτική εκπαίδευση σε χαμηλά επίπεδα. Η έλλειψη οικονομικής ευρωστίας και ανάπτυξης σε μειονοτικές περιοχές είναι επίσης ζητήματα, που απασχολούν τους νέους της μειονότητας. Παρόλα αυτά όμως αυτά δεν αναδεικνύονται ή γίνονται αντικείμενο αγκυλώσεων, γιατί ακριβώς μέχρι τώρα υπάρχει δυστυχώς ένα παζάρι με αντικείμενο το πώς θέλουμε το μουφτή ή πώς θέλουμε τους ιεροδιδασκάλους, από πού να διορίζονται. Αυτά είναι θέματα, που λύνονται με αποφασιστικότητα, όπως διευθετήθηκε νομικά ένα μεγάλο ζήτημα, το ζήτημα του να εισάγονται με θετική διάκριση τα παιδιά της μειονότητας στα πανεπιστήμια, όταν ήταν Υπουργός Παιδείας ο Γιώργος Παπανδρέου, κάτι που δημιούργησε αντιστάσεις και αντιδράσεις και από την κοινωνία της πλειονότητας, αλλά σήμερα όλοι αναγνωρίζουμε και αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό βοήθησε ώστε σήμερα να έχουμε πολλούς επιστήμονες της μειονότητας, μορφωμένους και μάλιστα με ελληνική παιδεία. Με τον ίδιο τρόπο και την ίδια αποφασιστικότητα θα πρέπει να λύνουμε και τα άλλα ζητήματα και να μην αναλωνόμαστε σε συζητήσεις για το πόσα μέτρα θα έχει ένα τζαμί, αν θα έχει ένα ή δυο μέτρα παραπάνω ο μιναρές. Γιατί δυστυχώς αυτές οι συζητήσεις γίνονταν σε κεντρικό επίπεδο, για το πώς κατά παρέκκλιση των πολεοδομικών διατάξεων θα είναι ένα μέτρο παραπάνω ο μιναρές κι ας μένουν αυτοί οι άνθρωποι του οικείου χωριού 30 χρόνια πίσω από αυτό που θα έπρεπε να είναι. Επιτέλους αυτά να τελειώνουν, για να περάσουμε κάποτε στα ουσιαστικά. Δηλαδή στην ανάπτυξη και στις μειονοτικές περιοχές, που θα βοηθήσει όλη την κοινωνία κι εμάς, και στη μόρφωση και σε πολλά άλλα ζητήματα, έτσι ώστε πραγματικά να δούμε και τον πλούτο της μειονότητας να διαχέεται σε όλη την τοπική κοινωνία».
«Εάν συνεχίσουμε να ταυτιζόμαστε με τον κ. Σαμαρά, τότε πραγματικά δε θα μπορούμε να πούμε στον κόσμο να μας εμπιστευτεί»
Από το σχολιασμό της επικαιρότητας και των θεμάτων, που αφορούν στην αναζήτηση ρόλου από το ΠΑΣΟΚ για το άμεσο μέλλον, δεν έλειψαν και οι επικριτικές παρατηρήσεις του κ. Πεταλωτή προς την ηγεσία του Κινήματος, για τη στάση που κρατάει ως κυβερνητικός εταίρος. «Εάν συνεχίσουμε να ταυτιζόμαστε με τη Νέα Δημοκρατία και τον κ. Σαμαρά», σημείωσε, «τότε πραγματικά δε θα μπορούμε να πούμε στον κόσμο να μας εμπιστευτεί, γιατί ίσως θα προτιμήσει να ψηφίσει απευθείας τη Νέα Δημοκρατία». «Αυτό κατ’ εμέ δε θα ήταν πολύ σημαντικό», επισήμανε, «αν δεν πίστευα ότι η Νέα Δημοκρατία σήμερα δεν πράττει στο βαθμό που θα έπρεπε όλα αυτά, που θα έπρεπε να γίνουν. Δηλαδή δε γίνονται ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, δεν προχωράει η ανάπτυξη, πολλά ζητήματα μένουν στάσιμα. Παρόλα αυτά όμως, το μέτωπο της σοβαρότητας και της αποφασιστικότητας το καρπώνεται ο κ. Σαμαράς. Αν σήμερα υπάρχει ένα μέτωπο σοβαρότητας για εκείνους, που ανήκουν στο «μνημονιακό» μπλοκ, για να το πούμε σχηματικά, απέναντι στο «αντιμνημονιακό» μπλοκ, που κατ’ εμέ έχει πολλά λαϊκίστικα χαρακτηριστικά, είναι γεγονός ότι το χαρίζουμε ουσιαστικά στον κ. Σαμαρά, χωρίς να το δικαιούται».
«Δεν έχει πάψει στιγμή να με προβληματίζει το γενικότερο πολιτικό σκηνικό»
Σε ερώτηση, που αφορούσε τα προσωπικά του σχέδια για το μέλλον στην πολιτική, ο πρώην Υπουργός απέφυγε να προβεί σε κάποια αποκάλυψη, ξεκαθαρίζοντας όμως ταυτόχρονα ότι δεν έχει πάψει στιγμή να τον προβληματίζει το γενικότερο πολιτικό σκηνικό-και μάλιστα με εμπλουτισμένο προβληματισμό, που τον δημιουργεί η κάποια αποστασιοποίηση από τα πράγματα. «Όταν είσαι στα κέντρα λήψης των αποφάσεων», εξήγησε, «πολλές φορές την πραγματικότητα τη βλέπεις πιο μηχανιστικά». «Επομένως, νομίζω ότι είναι ωφέλιμο για μένα, για τη σκέψη μου και για όποιες προτάσεις μπορώ να κάνω», συνέχισε, «το ότι είμαι εκτός των ενεργών πολιτικών πραγμάτων σήμερα, εκτός κοινοβουλευτισμού. Έχω ξεπεράσει, κάτι που το έλεγα πάντα, αλλά το απέδειξα, ότι δεν είμαστε κολλημένοι στις καρέκλες. Το έλεγα και το πίστευα θεωρητικά, αλλά ευτυχώς είμαι σε θέση να το πω και πρακτικά πλέον, ότι δε μου λείπει κάποια καρέκλα. Μου λείπει βέβαια η πιο ενεργή ενασχόληση με την πολιτική, παρόλο που αυτή η βουλή κάθε άλλο παρά με εκφράζει, με όλο το συμφερτό που έχει μέσα και τα ευτράπελα που δυστυχώς γίνονται. Υπάρχει όμως δρόμος για όλους μας. Έχουμε αυτοδιοικητικές εκλογές, τις οποίες πρέπει να τις στηρίξουμε, κάτι που δε σημαίνει βέβαια ότι θα είμαι υποψήφιος στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Έχουμε επίσης ευρωεκλογές, που επίσης θα πρέπει να ανοίξουμε συζητήσεις για να τεθούν ζητήματα αναφορικά με τη σχέση μας με την Ευρώπη. Νομίζω ότι η πολιτική είναι μια διαδικασία που την ασκείτε σήμερα εδώ πέρα εσείς κι εγώ μαζί σας, την ασκούν οι βουλευτές στο κοινοβούλιο, την ασκεί ο άνεργος, ο οποίος έχει τεράστιο πρόβλημα, ακόμα και βρίζοντάς μας αυτή τη στιγμή που μας ακούει. Νομίζω ότι ρόλοι υπάρχουν και καθένας ας συμβάλει από το ρόλο του».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
