«Η ΝΔ οφειλει να συνεχισει τη στρατηγικη του μεσαιου χωρου»

Ενόψει της κυριακάτικης εσωκομματικής διαδικασίας για την ανάδειξη νέου αρχηγού στη Νέα Δημοκρατία, ο κ. Άρης Σπηλιωτόπουλος, βουλευτής Νέας Δημοκρατίας στη β΄ Αθηνών και πρόσφατα τοποθετηθείς υπέρ της υποψηφιότητας της κ. Μπακογιάννη, παρέθεσε συνέντευξη στην εφημερίδα του «Παρατηρητή της Θράκης», όπου εξηγεί τους λόγους τοποθέτησής του, αναλύει τις θέσεις του σχετικά με τη στρατηγική που οφείλει να ακολουθήσει η αξιωματική αντιπολίτευση προκειμένου να αποκτήσει το επιθυμητό λαϊκό έρεισμα και «ξορκίζει» τις συχνές αναφορές στο συντηρητικό παρελθόν της παράταξης.

«Οι πολίτες ψάχνουν

λύσεις πρακτικές,

όχι δεξιές ή αριστερές»

ΠτΘ: Σε λίγες ημέρες η Νέα Δημοκρατία ετοιμάζεται να επιλέξει αρχηγό. Από τους διαλόγους όμως που διεξάγονται μεταξύ των υποψηφίων ο νεοδημοκράτης αλλά και η κοινή γνώμη πολύ λίγα έχουν κατανοήσει για το τι διακυβεύεται σχετικά με τον έναν ή τον άλλο υποψήφιο. Τελικά διακυβεύεται κάτι ή το ζήτημα της εκλογής αρχηγού στη Ν.Δ. είναι αποκλειστικά και μόνον ζήτημα προσώπου;

Α.Σ.: Το κυρίαρχο διακύβευμα από την όλη διαδικασία, είναι το τι κόμμα θέλουμε. Ένα κόμμα ιδεολογικής καθαρότητας ή κόμμα πολυσυλλεκτικό και υπερβατικό. Η Νέα Δημοκρατία είναι κόμμα κυβερνητικό. Δεν είναι κόμμα διαμαρτυρίας. Μπορούμε να δηλώνουμε ότι είμαστε κόμμα ιδεολογικά καθαρό, που σημαίνει ότι θα περιοριστούμε σε ένα ποσοστό 33-35%, περήφανοι για το ιστορικό μας παρελθόν και την προσφορά μας στον Τόπο, αλλά μακριά από την προοπτική διακυβέρνησης. Κατά την άποψή μου, η προσέγγιση αυτή αδικεί τη μεγάλη Νέα Δημοκρατία που οφείλει να αρθρώνει σύγχρονο πολιτικό λόγο, να παρακολουθεί και να προσαρμόζεται στις κοινωνικές εξελίξεις και τάσεις και να διατυπώνει σαφείς θέσεις, προβάλλοντας ρεαλιστικές λύσεις ώστε, τελικά, να απευθύνεται στις ευρύτερες κοινωνικές μάζες. Σε αυτό το μοντέλου του σύγχρονου ευρωπαϊκού κόμματος, τον πρώτο ρόλο, πέρα από τα πρόσωπα, έχουν οι πολιτικές.

ΠτΘ: Εντυπωσιακό επίσης για το μέσο ψηφοφόρο είναι οι εκατέρωθεν κριτικές, εγγίζουν παρελθόντα (1993) ή αυτονόητα (μηχανισμούς), χωρίς να καθίστανται σαφείς οι τυχόν διαφορές σε θέματα στόχων και επιδιώξεων του κόμματος υπό την αρχηγία των υποψηφίων, συσκοτίζοντας μ’ αυτόν τον τρόπο και τις ιδεολογικές τους στοχεύσεις. Τελικά είναι απαραίτητος ο κεντρώος χώρος για μια με κυβερνητική προοπτική Ν.Δ. ή αρκεί η κομματική «καθαρότητα» η στηριζόμενη σε μια κομματική πλειοψηφία;

Α.Σ.: Κατ’ αρχάς θα σας πω ότι έχετε δίκιο στην αρχική σας παρατήρηση. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε και από την πρώτη στιγμή, όταν καθορίστηκαν τα διαδικαστικά, επέμεινα σε κοινές εμφανίσεις και ομιλίες των υποψηφίων, ώστε οι νεοδημοκράτες να αποκομίσουν μια συνολική άποψη για τις απόψεις του καθενός στα μείζονα και σημαντικά ζητήματα του τόπου και με δεδομένο ότι ο αυριανός Πρόεδρος της ΝΔ θα είναι και υποψήφιος Πρωθυπουργός. Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν έγινε. Ακόμη και τώρα, την ύστατη ώρα, δεν υπάρχει συμφωνία τουλάχιστον για μία τηλεοπτική αναμέτρηση. Έχουμε οδηγηθεί λοιπόν σε μεμονωμένες παρουσίες από τις οποίες, αναπόφευκτα, δε λείπουν οι αναφορές στο παρελθόν και οι οποίες καταλήγουν να τραυματίζουν την ψυχική ενότητα της παράταξης.

Από εκεί και πέρα, για μένα είναι αυτονόητο ότι η ΝΔ οφείλει να συνεχίσει τη στρατηγική του μεσαίου χώρου, η οποία την έφερε μια ανάσα από την κυβέρνηση το 2000 και της έδωσε λαμπρές νίκες το 2004 και το 2007. Ξέρετε, η αμφίπλευρη διεύρυνση δεν μπορεί να περιορίζεται στα του οίκου μας αλλά κατακτάται σε επίπεδο κοινωνίας. Διότι οι πολίτες δεν ψάχνουν να βρουν αν οι λύσεις που προτείνουμε είναι δεξιές ή αριστερές. Οι πολίτες ψάχνουν να βρουν αν είναι λύσεις ρεαλιστικές, πρακτικές και εφαρμόσιμες. Εάν η ιδεολογική καθαρότητα είναι στοιχείο πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας τόσο θα περιχαρακώνεται γύρω από τον σκληρό της πυρήνα και τόσο θα αφήνει περιθώρια να διαρρέουν από τις παρυφές της πολίτες είτε προς τα δεξιά είτε προς την κεντροαριστερά με αποτέλεσμα να συρρικνώνονται τα ποσοστά της και να απομακρύνεται η προοπτική διακυβέρνησης.

«Μόνο το μοντέλο του

φιλελευθερισμού

προσφέρει προοπτική

διακυβέρνησης»

ΠτΘ: Γιατί στο δημόσιο λόγο και τον μηντιακό χώρο δεν απέδωσαν – και δημοσκοπικά- μέχρι τώρα λογικά επιχειρήματα όπως ότι η προοπτική της Νέας Δημοκρατίας οφείλει να είναι αυτή ενός ευρωπαϊκού συντηρητικού κόμματος με ανοικτές δημοκρατικές διαδικασίες, διάλογο και διαβούλευση, όπως το επιδίωξε ο ιδρυτής του; Πώς και γιατί αυτό προέκυψε και ποιοι, κατά την άποψή σας, είναι οι λόγοι που η Νέα Δημοκρατία εμφανίζει φοβικότητα πλέον απέναντι σ’ αυτό το σύγχρονο πολιτικό προφίλ;

Α.Σ.: Η αίσθηση η δική μου -και με βάση αυτό το κριτήριο επέλεξα και υποψηφιότητα- είναι ότι η Νέα Δημοκρατία που μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της επόμενης μέρας είναι η φιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία. Και η φιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία μπορεί να έχει όσο το δυνατόν πιο άμεση επιστροφή σε τροχιά διακυβέρνησης. Με βάση λοιπόν τα δημοσκοπικά ευρήματα, οι πολίτες που επιλέγουν την Νέα Δημοκρατία ιδεολογικά και πολιτικά αυτοπροσδιορίζονται με βάση τον παραδοσιακό, παρωχημένο άξονα σε δεξιούς, παραδοσιακά δεξιούς, συντηρητικούς, κεντροδεξιούς ακόμα και σε σοσιαλδημοκράτες. Και όσο κι αν αυτό φαίνεται περίεργο, υπάρχει ένα 5% των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας που προσδιορίζεται ως σοσιαλδημοκράτες. Εάν λοιπόν δει κανείς πώς ο καθένας αυτοπροσδιορίζεται, με βάση ποια ηλικιακά κριτήρια και με βάση ποιες γεωγραφικές περιοχές, αντιλαμβάνεται ότι, αυτή τη στιγμή, υπάρχουν δύο στρατόπεδα ιδεολογικής και πολιτικής άποψης στη Νέα Δημοκρατία. Το ένα του εθνοκεντρικού συντηρητισμού και το άλλο του φιλελευθερισμού. Άρα, η επιλογή γίνεται με βάση ποια προσέγγιση, την πιο συντηρητική ή την πιο φιλελεύθερη, μπορεί η Νέα Δημοκρατία να επιβιώσει στο παρόν και να έχει άμεση προοπτική διακυβέρνησης στο μέλλον.

ΠτΘ: «Δεξιότερα πολιτικά στα εθνικά θέματα, αριστερότερα πολιτικά στα θέματα της οικονομίας από τη Ντόρα» διατείνονται οι πολιτικοί σχολιαστές για τον Αντώνη Σαμαρά. Το «δεξιότερα πολιτικά σε εθνικά θέματα» με νωπές ακόμη τις μνήμες από το Σκοπιανό πόσο επωφελές θα ήταν σήμερα για την Ελλάδα;

Α.Σ.: Κατ’ αρχάς, σε ό,τι αφορά το Σκοπιανό θα σας πω ότι ακόμη δεν έχω ακούσει τον κ. Σαμαρά να διατυπώνει με διαύγεια την άποψή του για το αν υποστηρίζει την πάγια θέση της Ελλάδας περί σύνθετης ονομασίας ή αν διατηρεί τη δική του θέση για διπλή ονομασία. Στο θέμα των Σκοπίων, η στάση της χώρας είναι ξεκάθαρη και υποστηρίχθηκε απαρέγκλιτα –παρά τις όποιες πιέσεις- στο Βουκουρέστι, όπου και τελικώς δικαιώθηκε, αποσπώντας τη στήριξη της διεθνούς κοινότητας. Παρεπιμπτόντως, οφείλω να καταθέσω τον προβληματισμό μου αναφορικά με κάποιες κινήσεις που γίνονται από πλευράς της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ σε διμερές επίπεδο, όταν είναι καίριας σημασίας το ζήτημα να παραμείνει εντός της διεθνούς ατζέντας. Από εκεί και πέρα, σε ό,τι αφορά τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, οφείλει κάποιος να παρακολουθεί τις διεθνείς ισορροπίες και τα διαρκώς διαμορφούμενα δεδομένα. Σημασία δεν έχει αν οι πολιτικές είναι αριστερές ή δεξιές. Σημασία έχει να είναι πολιτικές αποτελεσματικές.

«Η ενότητα δεν

διαφυλάσσεται με

αναφορές στο

παρελθόν»

ΠτΘ: Την επαύριον των εκλογών τι; Ο μόνος δρόμος η ενότητα; Και πώς; Οι «εκατέρωθεν» αψιμαχίες και η ψυχολογική απόσταση μεταξύ των βουλευτών θα αποκατασταθεί;

Α.Σ.: Τόσο ο κ. Σαμαράς όσο και η κυρία Μπακογιάννη έχουν δεσμευθεί δημοσίως ότι, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος, την επόμενη ημέρα θα παραμείνουν στην ΝΔ, θα υπηρετήσουν τον όποιο αρχηγό αποφασίσει η βάση του κόμματος και κυρίως, όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά, θα υπηρετήσουμε την ενότητα. Κατά τη γνώμη μου, η ενότητα διασφαλίζεται με αρχές και κανόνες. Όχι με συσπειρώσεις και αντισυσπειρώσεις, με «-ικούς», με αναφορές στο παρελθόν. Η ενότητα διαφυλάσσεται όταν μια ηγεσία παρακολουθεί τις διαρκώς διαμορφούμενες τάσεις της κοινωνίας και ενσωματώνει την πολυσυλλεκτικότητα. Στην σημερινή εποχή, οι ζωντανοί πολιτικοί οργανισμοί πρέπει να παρακολουθούν τα σύγχρονα κοινωνικά ρεύματα. Μια σύγχρονη ηγεσία δεν μπορεί να προσδιορίζει τη στάση της απέναντι στα κοινωνικά θέματα βάσει τού αν οι λύσεις έχουν χρώμα γαλάζιο ή λιγότερο γαλάζιο, αλλά αν είναι ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες. Μια σύγχρονη ηγεσία, πρέπει, λοιπόν, να μπορεί να υποστηρίξει λύσεις ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες. Λύσεις οι οποίες αφορούν το σύνολο των πολιτών. Λύσεις οι οποίες δεν θα προσκρούουν σε ετικέτες του χθες. Την ενότητα της παράταξης όλοι μαζί πρέπει να την διαφυλάξουμε από όποιο μετερίζι κι αν βρεθούμε. Το είπα και πριν, σε αυτόν τον αγώνα για την ανασυγκρότηση της Νέας Δημοκρατίας κανείς δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο Νεοδημοκράτης. Είμαστε όλοι Νεοδημοκράτες και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό.

ΠτΘ: κ. Σπηλιωτόπουλε σας ευχαριστούμε πολύ.

Α.Σ.: Εγώ σας ευχαριστώ.

Τ.Β.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.