«Το ΚΚΕ μπορει να παιξει σοβαρο ρολο στο να οργανωθει αποτελεσματικα και πιο μαζικα ο λαικος αγωνας»

Την άποψη ότι το ΚΚΕ αποτελεί σημαντικό παράγοντα που μπορεί να παίξει ρόλο στο να οργανωθεί και να σχεδιασθεί αποτελεσματικά και πιο μαζικά ο λαϊκός αγώνας ειδικά σε περιόδους οικονομικής κρίσης, τονίζει ο υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ στο Νομό Ροδόπης Νίκος Φακιρίδης, καλώντας με αυτόν τον τρόπο τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν και να δυναμώσουν το ΚΚΕ.

ΠτΘ: κ. Φακιρίδη, γιατί θα πρέπει να προσέλθουμε ως ψηφοφόροι με περίσκεψη και περισυλλογή, αν και υπάρχει η σκληρή πραγματικότητα την οποία έχουμε ζήσει στο πετσί μας και η οποία μπορεί να είναι καθοδηγητική; Πιστεύετε ότι αυτή τη φορά θα είμαστε πιο έλλογοι ψηφοφόροι και θα καταδικάσουμε ό,τι πρέπει να καταδικάσουμε;

Ν.Φ.: Είναι η πρώτη φορά που γίνονται εκλογές σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης και αυτό έχει μια ιδιαίτερη σημασία, γιατί την οικονομική κρίση την προκάλεσε το μεγάλο κεφάλαιο και όλα αυτά τα χρόνια Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ διαχειρίσθηκαν τις επιθυμίες και τα σχέδια και τις εντολές του, είτε είναι ντόπιο είτε ξένο. Σήμερα την κρίση τη διαχειρίσθηκε η Νέα Δημοκρατία και καλείται να τη διαχειρισθεί και το ΠΑΣΟΚ, με την έννοια βέβαια αν προκύψει κυβέρνηση από αυτές τις εκλογές. Επομένως, έχουν ιδιαίτερη σημασία αυτές οι εκλογές για τον απλό λόγο αφού από τη στιγμή που δεν φαίνεται άλλος στην εξουσία εκτός από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ ή κάποιες συνεργασίες που θα γίνουν με αναχώματα τότε είναι λογικό να περιμένουμε μέτρα που θα εξυπηρετούν το μεγάλο κεφάλαιο στο πλαίσιο της διαχείρισης της κρίσης. Με απλά λόγια την κρίση και την έξοδό της από αυτήν θα την πληρώσουν οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα είτε της πόλης είτε της υπαίθρου. Από εδώ βγαίνει και το επίσης απλό συμπέρασμα ότι από τη στιγμή που εκτιμάμε έτσι τα πράγματα, δηλαδή περιμένουμε μια θύελλα αντιλαϊκών μέτρων, και αυτό δεν είναι μόνο δική μας εκτίμηση, αλλά το λένε και το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. εμείς πρέπει να προετοιμαστούμε για να αντιμετωπίσουμε αυτή τη θύελλα. Αυτή τη στιγμή στην ελληνική κοινωνία και στην ελληνική πολιτική σκηνή το μόνο κόμμα που μπορεί να βοηθήσει για την προετοιμασία για την αντιμετώπισή της, σε κάποιο βαθμό βέβαια, είναι το ΚΚΕ. Άρα η ιδιαίτερη σημασία των εκλογών σε περιόδους οικονομικής κρίσης είναι να βγει ενισχυμένος ο πολιτικός φορέας που έχει πείρα, που ξέρει από θύελλες που είναι σταθερός και συνεπής στις θέσεις του, έμπειρος να καθοδηγήσει αγώνες και να τους στηρίξει, να βοηθήσει στην οργάνωση του λαϊκού αγώνα απέναντι στις αντιλαϊκές πολιτικές που έρχονται και να καθυστερήσει ίσως κάποια από αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα και κερδίζοντας χρόνο να οργανώσει την αντεπίθεσή του. Κλείνοντας αυτό το ζήτημα, που φαίνεται στον κόσμο με τον οποίο ερχόμαστε σε επαφή, είναι αν θα σκύψουν το κεφάλι μοιρολατρικά σε αυτά που του λένε η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ και να πάνε να ψηφίσουν το μικρότερο κακό από τα δύο ή να σηκώσουμε το κεφάλι ψηλά και πραγματικά με ψηλό φρόνημα και σιγουριά για το μέλλον να στηρίξουμε το ΚΚΕ.

ΠτΘ: Στην προεκλογική διεκδίκηση είπατε ότι θέλετε το ΚΚΕ ενισχυμένο. Ο κόσμος όμως ενδεχομένως να μην το ήθελε ενισχυμένο, αλλά να είναι και στην κυβέρνηση. Το βλέπετε αυτό μη ρεαλιστικό;

Ν.Φ.: Δεν είναι ρεαλιστικό να βγούμε και να πούμε ότι θα είμαστε κυβέρνηση. Για να θέταμε έναν τέτοιο στόχο θα έπρεπε να είχαν προηγηθεί κάποια άλλα πράγματα. Για να το καταλάβει κανείς αυτό θα πρέπει να σκεφθεί ότι το εκλογικό αποτέλεσμα, πάντοτε ανεξάρτητα από το πώς το χρησιμοποιεί ο καθένας, αντανακλά το επίπεδο των φτωχών λαϊκών στρωμάτων γενικότερα. Για παράδειγμα, όταν έχουμε ένα 10% συνδικαλισμένων, όταν έχουμε χαμηλό επίπεδο ανάπτυξης αγώνων που γνωρίζουμε ότι φταίνε οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. με τη βοήθεια του ΣΥΡΙΖΑ που κυριαρχούν στα πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια συνδικαλιστικά όργανα, όταν λοιπόν υπάρχει αυτό το επίπεδο στην οργάνωση των αγώνων και τη λαϊκή αντίδραση δεν μπορεί το ΚΚΕ να θέτει θέμα κυβέρνησης, γιατί ακριβώς εκτιμά ότι το επίπεδο του κόσμου δεν είναι αυτό που θα δεχθεί την πρόταση εξουσίας του κόμματος, που αφορά στην κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, στη κεντρική εξουσία και στον λαϊκό έλεγχο. Αυτό δεν είναι ακόμα στις διαθέσεις του κόσμου που αυτή τη στιγμή σκέφτεται πώς θα αντιμετωπίσει τη θύελλα που έρχεται. Σε αυτό απαντάμε με την πρότασή μας ενισχύστε το ΚΚΕ, που αποτελεί ένα παράγοντα που μπορεί να παίξει σοβαρό ρόλο στο να οργανωθεί καλύτερα και πιο αποτελεσματικά και πιο μαζικά ο λαϊκός αγώνας.

ΠτΘ: Η εργατική τάξη σε περιόδους κρίσης εξ αντικειμένου είναι η τάξη που υφίσταται τα δεινά. Παρόλα αυτά μόνο το 10% είναι συνδικαλισμένο. Από τι λοιπόν αλλοτριώνεται η εργατική τάξη;

Ν.Φ.: Θα μιλήσω επιγραμματικά γιατί το θέμα είναι μεγάλο και θα το συνδέσω με την ανάγκη ενίσχυσης του ΚΚΕ. Θα πω απλά ότι κάθε εργαζόμενος επηρεάζεται αφενός άμεσα και αφετέρου μακροπρόθεσμα. Το άμεσο κυριαρχεί πιο εύκολα και επηρεάζει τον εργαζόμενο παρά το μακροπρόθεσμο. Σήμερα και ιδιαίτερα σε στιγμές οικονομικής κρίσης και μεγάλης επίθεσης εις βάρος των λαϊκών στρωμάτων, οι άμεσοι επηρεασμοί κυριαρχούν περισσότερο στη συνείδηση των εργαζομένων. Βέβαια, αυτοί που κυβερνούν προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο να ενδιαφέρεται περισσότερο για το τώρα παρά για το αύριο. Βλέποντας το θέμα γενικότερα, θα λέγαμε ότι σήμερα κουμάντο κάνουν οι δυνάμεις του μεγάλου κεφαλαίου και μάλιστα σε θέματα ιδεολογίας, ωθώντας τους πολίτες στο κέρδος και σε εμπορικές σχέσεις. Ακολουθώ κάποιον αποβλέποντας σε κάποιο όφελος και όχι γιατί με αρέσει. Αυτή είναι η λογική του κεφαλαίου που περνά μέσα και από την παιδεία. Υπάρχουν θεσμοί που λένε ότι δεν πειράζει τώρα αν δεινοπαθείς, στην άλλη ζωή θα απολαύσεις, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες με τον τρόπο που λειτουργούν και ξεπουλούν ουσιαστικά τους αγώνες. Είναι χαρακτηριστικό ότι όπου το ΠΑΜΕ έχει την πλειοψηφία ή το ΚΚΕ έχει καλό συσχετισμό δυνάμεων υπέρ του, οι εργαζόμενοι δεν κάθονται στους καναπέδες, αλλά αγωνίζονται και κερδίζουν, όπως στην «Παπουτσάνης». Αυτές είναι οι εξαιρέσεις του κανόνα που δείχνουν τον δρόμο, δείχνουν ότι αν ο εργαζόμενος συνειδητοποιήσει τη δύναμη που έχει, θα ξεπεράσει όλη αυτή την επίδραση που δέχεται από ορισμένους παράγοντες που ανέφερα. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι το «βρώμικο ρόλο», ας μου επιτραπεί η φράση, στους χώρους της εργατικής τάξης που παίζει η συνδικαλιστική ηγεσία είναι σημαντικός με αποτέλεσμα η εργατική τάξη να μην εμπιστεύεται κανένα και να τους θεωρεί όλους ίδιους και να μην μας εμπιστεύεται. Το ίδιο συμβαίνει και με την πολιτική. Οι πολιτικοί της Ν.Δ. του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΛΑΟΣ, των Οικολόγων ποτέ δεν μιλούν καθαρά στον κόσμο. Πάντα κρύβουν λόγια γιατί δεν θέλουν να αποκαλύψουν ότι υπηρετούν το μεγάλο κεφάλαιο, ο καθένας βέβαια από το χώρο του και από το μετερίζι του, γιατί άλλο είναι να κυβερνάς και άλλο αν είσαι μικρό κόμμα της αντιπολίτευσης. Ο κόσμος αυτό που εισπράττει είναι ότι άλλα του λένε τώρα και άλλα μετά, με αποτέλεσμα να απογοητεύεται και να τσουβαλιάζει και εμάς. Έχουμε φθάσει στο σημείο τα σκάνδαλα να τσουβαλιάζουν και το ΚΚΕ ότι και αυτό τα παίρνει, ενώ είναι ολοφάνερο και έχει αποδειχθεί ότι δεν είναι έτσι, ούτε στην συνδικαλιστική ούτε στην πολιτική δράση. Έτσι εξηγείται η στάση των εργαζομένων ως ένα βαθμό. Αυτή η στάση αφορά στην εκλογική διαδικασία. Μέσα στους χώρους δουλειάς, στα χωριά η αποδοχή των θέσεων του ΚΚΕ είναι ολοφάνερη. Η ανάλυση που κάνουμε βρίσκει σύμφωνους τους εργαζόμενους, αλλά το ζητούμενο είναι να περάσουν προκαταλήψεις, κλισέ, συνήθειες ετών, γιατί ένας που για είκοσι χρόνια ψηφίζει Νέα Δημοκρατία ή ΠΑΣΟΚ και του ζητάς να ψηφίσει ΚΚΕ του έρχεται δύσκολο. Πρέπει όμως να τα ξεπεράσει αυτά γιατί τα πράγματα είναι ζόρικα, δεν είναι όπως το 2007.

ΠτΘ: Θέτετε δύσκολες συνειδησιακές διαδικασίες. Μιλάμε για αφυπνισμένη εργατική τάξη. Θίξατε την αλλοτρίωση αλλά και το σκύψιμο του κεφαλιού…

Ν.Φ.: Εκεί ακριβώς είναι η αιτία του κακού που ανέφερα. Θα χρησιμοποιήσω παραδείγματα και θα πω ότι το 2004 ο κόσμος σκεφτόταν ότι η Νέα Δημοκρατία αποκλείεται να είναι χειρότερη από το ΠΑΣΟΚ, για αυτό ας πάμε με αυτή. Τώρα σκέφτεται το ΠΑΣΟΚ αποκλείεται να είναι χειρότερο από τη Νέα Δημοκρατία, ας πάμε με αυτό. Γνωρίζει ότι ούτε από το ΠΑΣΟΚ ούτε από τη Νέα Δημοκρατία θα δει μέτρα προς όφελός του, γιατί είναι η πρώτη φορά σε εκλογές που κανένας δεν υπόσχεται τίποτα, εννοώ απολαβές παραπάνω, η Νέα Δημοκρατία με περισσότερο ωμό τρόπο το ΠΑΣΟΚ περισσότερο συγκαλυμμένα, γιατί το ΠΑΣΟΚ έχει την τέχνη να ξεγελά καλύτερα τον κόσμο, για αυτό και το προτιμούν οι παράγοντες του μεγάλου κεφαλαίου, λένε ότι δεν θα αυξηθεί το εισόδημά σας είναι ανάγκη να μειωθεί για να βγούμε από την κρίση. Εμείς λέμε ακριβώς το αντίθετο ότι αυτοί που κέρδιζαν μέχρι τώρα πρέπει να πληρώσουν και καταθέσαμε προτάσεις σε αυτή τη λογική. Για παράδειγμα, το αφορολόγητο όριο, η κατάργηση των άμεσων φόρων, κατάργηση του ΦΠΑ σε είδη λαϊκής κατανάλωσης, κατάργηση του φόρου του πετρελαίου, κατάργηση των διοδίων. Όλα αυτά είναι μέτρα που αν περάσουν σε κυβερνητικές αποφάσεις θα αναγκάσει το μεγάλο κεφάλαιο να βάλει το χέρι στην τσέπη και να πληρώσει. Στην ιστορία με τον Λαναρά εμείς λέγαμε να πληρώσει ο ίδιος και εξακολουθούμε να το λέμε. Ας πάρει την ευθύνη η κυβέρνηση να του επιβάλλει να πληρώσει και μπορεί να το κάνει, είναι εξουσία. Εν αντιθέσει, τα υπόλοιπα κόμματα ζητούσαν να επιδοτηθεί ο Λαναράς για να βγει από την κρίση η επιχείρησή του και αυτό πέρασε και στις άλλες επιχειρήσεις. Γιατί να επιδοτηθούν οι επιχειρήσεις και να μην επιδοτηθεί ο εργαζόμενος ή ο αγρότης; Γιατί όταν ο αγρότης ζητά επιδοτήσεις, τον αποκαλούμε κρατικοδίαιτο και να μην δεχόμαστε τον όρο αυτό για τον επιχειρηματία; Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά του ΚΚΕ από όλα τα άλλα κόμματα και για αυτό ζητάμε την ενίσχυση του ΚΚΕ και όχι για κανέναν άλλο λόγο.

ΠτΘ: Το φαινόμενο της ανεργίας και των εργαζόμενων στο δρόμο καθημερινά μεγαλώνει. Αυτά τα φαινόμενα πώς θα τα αντιμετωπίζατε αν είσαστε στην κυβέρνηση;

Ν.Φ.: Κατʼ αρχάς αυτός ο δρόμος που από τη μεταπολίτευση και μετά ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία διανύουν μας έφερε σε αυτά τα αδιέξοδα. Κανείς δεν γνωρίζει τι του ξημερώνει αύριο και αυτό οφείλεται στη λογική να στηρίζονται όλα στο κέρδος. Ο καπιταλιστής κάνει κάτι γιατί γνωρίζει ότι θα κερδίσει από αυτό, δηλαδή και το φάρμακο που βγάζει για τον καρκίνο δεν το κάνει γιατί λυπάται τον κόσμο, αλλά για να κερδίσει. Άρα πρέπει να πάμε σε μια άλλου είδους λογική, σε μια λειτουργία της κοινωνίας με βάση τις ανάγκες των εργαζομένων. Αυτή την κοινωνία που εμείς την ονομάζουμε κομμουνιστική ή σοσιαλιστική, είναι μια τέτοια που λειτουργεί με βάση τις ανάγκες η οποία θα πρέπει να έχει και μία ανάλογη εξουσία για να λειτουργήσει έτσι, που εμείς την ονομάζουμε λαϊκή και η οποία πρέπει να πάρει κάποια μέτρα. Δεν μπορεί να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο η οικονομία και στην πολιτική και στη ζωή μας να έχουμε απαιτήσεις, δεν μπορεί να λειτουργεί άναρχα η παραγωγή, πρέπει να υπάρχει κεντρικός σχεδιασμός. Και βέβαια, εργατικός έλεγχος κάτι που υπογραμμίζουμε, γιατί άνευ τούτου και η πιο άγια εξουσία χαλάει. Και όταν λέμε έλεγχο εννοούμε εργατικό και όχι των διευθυντών και επιθεωρητών εργασίας που τα κάνουν πλακάκια με τις επιχειρήσεις. Από εκεί και πέρα, αν μια κοινωνία λειτουργεί έτσι και η εκλογή των εκπροσώπων του λαού θα γίνει στη βάση της δουλειάς, γιατί θα δουλεύουν όλοι. Αν δεν δουλεύεις, η κοινωνία ψάχνει να βρει τους λόγους που γίνεται αυτό, γιατί η εργασία δεν είναι μόνο ανάγκη, είναι δικαίωμα από την άποψη ότι βοηθά στην ανάπτυξη της προσωπικότητας.

Τ.Β.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.