Φατε ματια ψαρια και κοιλια …Αλογοσκουφη;

Συνεδρίασε χθες η Εθνική Επιτροπή Απασχόλησης προκειμένου να επανεξετάσει τις παραμέτρους τού Εθνικού Σχεδίου Δράσης και τις προτάσεις των συμμετεχόντων φορέων. Η πάγια διάσταση μεταξύ εργοδοσίας και εργαζομένων για το βαθμό ελαστικότητας στις σχέσεις εργασίας, υπήρξε ένα από τα γνωστά σημεία τριβής στο πλαίσιο του κοινωνικού διαλόγου. Την παράσταση, ωστόσο, έκλεψε η πλευρά της Αυτοδιοίκησης και δη της Νομαρχιακής που εκπροσωπήθηκε από τον Γενικό Γραμματέα της ΕΝΑΕ Ευρυπίδη Κουκιαδάκη.

Ανησυχία

Επικριτική υπήρξε η θέση που διατύπωσε η ΕΝΑΕ για την απαξίωση του ρόλου της Εθνικής Επιτροπής Απασχόλησης και την αντιμετώπισή της από την πλευρά του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, θίγοντας έτσι την καρδιά του προβλήματος που λέγεται «ανεργία»: «απασχόληση με ανάπτυξη, χωρίς απορύθμιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, είναι για μας ο εθνικός στόχος της προγραμματικής περιόδου που διανύουμε. Δηλαδή σήμερα οφείλαμε να συζητούμε το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ανάπτυξη, την ευθύνη του οποίου έχουν τα παραγωγικά Υπουργεία, τα περισσότερα τω οποίων συμμετέχουν στην Εθνική Επιτροπή Απασχόλησης με τους Γενικούς Γραμματείς. Αν λάβουμε όμως υπόψη μας, την άποψη του Υπουργείου Οικονομίας & Οικονομικών, όπως αυτή εκφράστηκε από τον παριστάμενο Γενικό Γραμματέας κ. Μέργο κατά τη διάρκεια της προηγούμενης συνεδρίασης για το ρόλο της Εθνικής Επιτροπής Απασχόλησης, τότε πρέπει να ανησυχούμε έστω και αν ο κ. Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Προστασίας με την άμεση αντίδραση του επεχείρησε να αποκαταστήσει τα πράγματα.

Η Εθνική Επιτροπή Απασχόλησης, αντιμετωπίζεται ως ένας συμμετοχικός θεσμός, όπου αναπτύσσεται μεταξύ των κοινωνικών εταίρων και της Κυβέρνησης διάλογος, τα συμπεράσματα του οποίου αξιολογούνται από το Υπουργείο Εργασίας, αλλά δεν αγγίζουν τα υπόλοιπα Υπουργεία που εκπληρώνουν τοπ καθήκον τους, με την συμμετοχή τους στην Επιτροπή», αναφέρει χαρακτηριστικά σε σημείο της εισήγησης η ΕΝΑΕ.

Λάθη

Λανθασμένη, θεωρεί η Ένωση Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, την κατεύθυνση η οποία προτείνεται από την Κυβέρνηση για το Εθνικό Σχέδιο Απασχόλησης. Ούτε λίγο ούτε πολύ, σημειώνει στην εισήγησή της ότι πρόκειται για «αντίγραφο» προηγούμενων – αποτυχημένων – Σχεδίων και δεν αγγίζει τα αίτια της ανεργίας τα οποία μπορούν να αντιμετωπισθούν μόνον στο πλαίσιο μιας αναπτυξιακής, οικονομικής πολιτικής. Τέλος, δεν εισηγείται μεταρρυθμίσεις (με τη συνέργια όλων των Υπουργείων) που θα το καταστήσουν «ενεργό» για το σκοπό τον οποίο συντάσσεται:

«το προτεινόμενο Σχέδιο Δράσης, συμβατό με όλα τα προηγούμενα υπακούει στη λογική των παθητικών και όχι των ενεργητικών πολιτικών για την απασχόληση. Οι προτεινόμενες πολιτικές δεν συνδέονται με την οικονομική και αναπτυξιακή πολιτική, τις επενδύσεις, την αγροτική πολιτική, την πολιτική για τον τουρισμό, το εμπόριο, τη βιομηχανία, τη βιοτεχνία, τη μεταποίηση στις υπηρεσίες, τις πολιτικές για το περιβάλλον. Δεν αγγίζουν τις δομές του δυσκίνητου γραφειοκρατικού, συγκεντρωτικού και αναποτελεσματικού κράτους,, το οποίο δεν είναι ουδέτερο, ούτε άμοιρο ευθυνών. Δεν υπακούουν σε ένα στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης, που δημιουργεί θέσεις εργασίας, αλλά προωθούν την απασχόληση με προγράμματα επιδοτούμενων «νέων» θέσεων εργασίας, επαγγελματικής «κατάρτισης», που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της αγοράς, που ωφελεί τους «παρέχοντες» τη γνώση και όχι τους καταρτιζόμενους.

Το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Προστασίας και οι υπηρεσίες των οποίων έχει την ευθύνη, διαχειρίζονται τους ανέργους και τους ελάχιστους πόρους που έχουν στην διάθεσή τους.

Δεν παρεμβαίνουν και δεν μπορούν χωρίς πόρους και μέσα να παρέμβουν στην καρδιά του προβλήματος και να άρουν τους λόγους που «παράγουν» ανεργία», σημειώνεται στην εισήγηση της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων που εντοπίζει τη «ρίζα του κακού» στην απουσία συντονισμού μεταξύ των κυβερνητικών τομέων και των αντίστοιχων υπηρεσιών του κρατικού μηχανισμού, αλλά και στη νοοτροπία συγκεντρωτισμού των αρμοδιοτήτων από την οποία δεν εννοούν να απαλλαγούν οι φορείς του κεντρικού κράτους: «μέχρι σήμερα, παρά τα βήματα που έγιναν, τα κόμματα εξουσίας, όταν βρίσκονται στην εξουσία δεν εμπιστεύονται την αυτοδιοίκηση, δεν εμπιστεύονται όμως ούτε το αποκεντρωμένο κράτος. Έτσι, με τους ποικιλόμορφους «οργανισμούς» που εποπτεύονται από τα Υπουργεία, κάθε Υπουργείο «λειτουργεί» το δικό του κράτος, το οποίο δεν συνεργάζεται και δεν συναντάται με το ημιαυτόνομο «καθεστώς» άλλου Υπουργείου, (π.χ. ΟΠΕΚΕΠΕ, ΠΕΣΥΠ, ΕΟΤ, ΟΑΕΔ, Περιφερειάρχες Παιδείας, κ.λπ).

Οι προτεινόμενες αλλαγές στον ΟΑΕΔ για παράδειγμα (απλοποιήσεις διαδικασιών, ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα , κλπ) αν και κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, «αγνοούν» την ύπαρξη και το ρόλο των Κέντρων Υποδοχής Επενδυτών, των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών, τις Διευθύνσεις Προγραμματισμού Βιομηχανίας, Εμπορίου, Αγροτικής Ανάπτυξης, τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, τις περιφερειακές υπηρεσίες, τον ΕΟΤ, τις Διαχειριστικές Αρχές των Π.Ε.Π., που επηρεάζουν την ανάπτυξη και κατ’ επέκταση την απασχόληση».

Ενδεκάλογος

Όπως υπογραμμίζεται από την ΕΝΑΕ, για ένα ενεργητικό Εθνικό Σχέδιο Απασχόλησης «απαιτείται μια συνολική στρατηγική για αλλαγές στις δομές του Κράτους και της Αυτοδιοίκησης, οι οποίες μπορούν να γίνουν μόνο μέσα από κοινωνική συναίνεση και διακομματική συνεννόηση», θέση η οποία αντικατοπτρίζεται στις προτάσεις της που εκ νέου κατέθεσε στη χθεσινή συνεδρίαση και είναι οι εξής:

1.επάνοδος των επιθεωρήσεων εργασίας στις Ν.Α.

2.συνεργασία του ΟΑΕΔ με τις Ν.Α., τα ΚΥΕ και τα ΚΕΠ και και τις αποκεντρωμένες υπηρεσίες του Κράτους

3.αξιοποίηση του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης

4.τοπική και περιφερειακή διάσταση των προγραμμάτων όπως αποφασίστηκε ομόφωνα στις συνεδριάσεις των Επιτροπών παρακολούθησης

5.αξιοποίηση του Δ’ ΚΠΣ με την ενεργό συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης και των κοινωνικών εταίρων στο σχεδιασμό της ανάπτυξης

6.συμμετοχή στην Εθνική Επιτροπή Απασχόλησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, Τουρισμού & Περιβάλλοντος

7.αύξηση των πόρων για την απασχόληση και την καταπολέμηση της ανεργίας

8.προστασία των εργαζομένων από τις απολύσεις (αντικίνητρα στους εργοδότες)

9.έλεγχος, την αξιολόγηση και την αναθεώρηση των προγραμμάτων, ώστε να συνδέονται με τον επιδιωκόμενο κάθε φορά στόχο

10.διάθεση επαρκών μέσων, πόρων και μηχανισμών για την ενημέρωση των «ομάδων στόχων»

11.σύνδεση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης με την αγορά εργασίας

Μ.Β.Μπόντη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.