Η επιστροφη της πολιτικης μονοδρομος για την αναπτυξη

Τον τελευταίο καιρό ακούγεται ολοένα και περισσότερο η άποψη ότι πρέπει να θέσουμε και πάλι την πολιτική στο τραπέζι. Συμφωνώ απόλυτα. To να επαναφέρουμε την πολιτική και το περιεχόμενο της στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος μας, αποκτά στις μέρες μας ιδιαίτερη σημασία, καθώς ανταποκρίνεται και απαντά στις πραγματικές ανάγκες και τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Μόνο η πολιτική και το περιεχόμενο της δίνουν απάντηση και λύση σε όσα απασχολούν σήμερα τον τόπο.

Τα προηγούμενα χρόνια, πετύχαμε σημαντικά βήματα εξυγίανσης της οικονομίας, ρίξαμε το πληθωρισμό και τα επιτόκια, μειώσαμε τα ελλείμματα και το χρέος. Ωστόσο, νομίσαμε ότι όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν από μόνα τους. Στην πραγματικότητα όλα αυτά που κάναμε μας βοήθησαν να πετύχουμε μόνο την ονομαστική σύγκλιση!

Ενώ δηλαδή έχουμε πλέον αποκτήσει- και μάλιστα με σημαντικές θυσίες του λαού μας- το δικαίωμα της ισότιμης συμμετοχής μας στην οικονομική και νομισματική ένωση και την Ευρωζώνη, οφείλουμε, σε αντίθεση με το αίσθημα εφορίας και μακαριότητας που μας κατέχει, να αντιμετωπίσουμε επειγόντως και τα προβλήματα, τις δυσκολίες προσαρμογής, που επιτακτικά θέτει αυτή η νέα πραγματικότητα. Προβλήματα που για την Ελλάδα είναι ιδιαίτερα οξυμένα.

Έχω επανειλημμένα επισημάνει στο πρόσφατο παρελθόν βασικές πλευρές του ζητήματος της ελληνικής οικονομικής ενσωμάτωσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι η πραγματική σύγκλιση. Η πραγματική όμως σύγκλιση προϋποθέτει μεγίστη επιτάχυνση των ρυθμών της ελληνικής οικονομίας, ταχεία απορρόφηση της ανεργίας, ενίσχυση της περιφερειακής και κοινωνικής συνοχής, βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και των κοινωνικών υπηρεσιών και αγαθών. Κυρίως, όμως προϋποθέτει ότι η κοινωνία θα προχωρήσει σύσσωμη, χωρίς να αφήνει πίσω της κανέναν στάσιμο ή μετεξεταστέο.

Φυσικά, η ανάπτυξη δεν προέρχεται από μαγική συνταγή. Αποτελεί επίπονη διαδικασία στην οποία καλούνται να στρατευθούν όλες οι δυνάμεις της κοινωνίας, Την ανάπτυξη δικαιούνται όλοι οι πολίτες και οι εργαζόμενοι ενώ η πολιτεία υποχρεούται να τη διασφαλίζει για όλους. Επαναλαμβάνω ότι η ανάπτυξη που βασίζεται στον αποκλεισμό μερίδας πολιτών, δεν είναι ανάπτυξη αλλά και παράλληλα δεν είναι ούτε ρεαλιστική ούτε εφικτή .

Έτσι, όταν κάποιοι έρχονται και λένε ότι στο όνομα της οικονομικής ανάπτυξης θα πρέπει να είμαστε λογικοί, να παραιτηθούμε από κάθε διεκδίκηση, να αποδεχθούμε περικοπές του ασφαλιστικού μας συστήματος, να αποφύγουμε τη διεκδίκηση αυξήσεων στους μισθούς, τότε απαντάμε: κάνετε λάθος. Καμία ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει στη βάση της θυσίας, σε βάρος των εργαζομένων, των πολιτών, του λαού. Αυτή η επιλογή είναι αδιέξοδη.

Θα ήταν άδικος και ανιστόρητος όποιος επιχειρούσε να παραβλέψει το μεγάλα βήματα που έκαναν οι κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Τα χρόνια που πέρασαν καταργήσαμε το συγκεντρωτικό χαρακτήρα του Ελληνικού κράτους, δώσαμε διοικητική προσωπικότητα στις ιστορικές περιφέρειες της χώρας, δημιουργήσαμε τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση δίνοντας της σαφή αναπτυξιακή προοπτική, ενώ με τα 500 συμβούλια περιοχής σε όλη την Ελλάδα βάλαμε τις βάσεις για τους νέους καποδιστριακούς Δήμους. Όλα αυτά ήταν ιστορικά απολύτως αναγκαία, προκειμένου να αλλάξει η παραδοσιακή δομή του ναπολεόντειου συγκεντρωτικού κράτους που είχαμε για 150 χρόνια.

Τώρα είναι η ώρα για ένα νέο άλμα, για μια νέα μεγάλη μεταρρύθμιση της αυτοδιοίκησης του πρώτου και δεύτερου βαθμού. Οι νέες αυτοδιοικητικές αρχές, που θα προέλθουν από τις εκλογές του Φθινοπώρου, θα πρέπει να αναλάβουν αμέσως την διεκδίκηση της νέας εμβάθυνσης της αποκέντρωσης, μέσα από τα συλλογικά όργανα των 2 βαθμών της αυτοδιοίκησης Επομένως, ο διάλογος για τις διοικητικές αλλαγές που χρειάζεται η χώρα θα πρέπει να αρχίσει από σήμερα. Τέτοιες είναι αναμφίβολα:

•η ουσιαστική μείωση του αριθμού των περιφερειών, οι οποίες δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν τις επτά

•η θεσμοθέτηση των αιρετών περιφερειακών συμβουλίων

•η ουσιαστική μείωση του αριθμού των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων στο ένα τρίτο του σημερινού

•η ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης των νέων Καποδιστριακών Δήμων με αξιοποίηση της διαδημοτικής συνεργασίας και διεύρυνση των υφισταμένων ορίων τους, ώστε ο τελικός αριθμός τους να μην υπερβαίνει τους 600

Άλλωστε, αν είχαμε κρατήσει τα 498 Συμβούλια Περιοχής, θα είχαμε κερδίσει δύο ολόκληρα χρόνια, ενώ οι οργανισμοί της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού θα ήταν και λιγότεροι και περισσότερο εύρωστοι, καθώς στα Συμβούλια Περιοχής είχε δοθεί και διοικητικός και αναπτυξιακός χαρακτήρας.

Όσον αφορά τις επόμενες δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές, έχω την άποψη ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν πρέπει να δώσει την εντύπωση ότι η βασική του ευθύνη περιορίζεται στην επιλογή προσώπων ή συνδυασμών. Καλούμαστε να στηρίξουμε δημιουργικές και δυναμικές πρωτοβουλίες των πολιτών σε τοπικό επίπεδο. Τα κόμματα έχουν απέναντι στις τοπικές κοινωνίες την υποχρέωση να δημιουργήσουν ρεύματα τοπικής εκπροσώπησης πέρα από κομματικές επιλογές.

Έχει ιδιαίτερη σημασία για το μέλλον η κοινή απόφαση όλων των κομμάτων που έχουν μια κοινή αντίληψη για τα θέματα της αυτοδιοίκησης, όπως το ΠΑΣΟΚ το ΚΚΕ, ο ΣΥΝ και το ΔΗΚΚΙ, να σεβαστούν τα αποτελέσματα των διεργασιών και των πρωτοβουλιών των τοπικών κοινωνιών. Στις επόμενες δημοτικές εκλογές κρίνεται η ωριμότητα των κομμάτων να σεβαστούν το ρόλο, τη δυναμική και τα δικαιώματα των πολιτών. Κρίνεται η ικανότητα τους να αποδείξουν όχι με λόγια, αλλά έμπρακτα, ότι πιστεύουν σε μια προοδευτική δημοκρατική και ολοκληρωμένη αυτοδιοίκηση, ότι σέβονται τους νέους δημιουργικούς πολίτες που καλούνται από την βάση να αναδείξουν την δημοκρατική και την αναπτυξιακή διάσταση της αυτοδιοίκησης.

Το παραπάνω κείμενο βασίζεται στην ομιλία του υπουργού Ανάπτυξης κ. Άκη Τσοχατζόπουλου στη Συνδιάσκεψη που διοργάνωσε Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ στις 12 Ιανουαρίου στη Θεσσαλονίκη με θέμα την Αυτοδιοίκηση.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.