«Επιδειξη ισχυος για την τρομοκρατια απο κυβερνηση και διωκτικες αρχες»

Με αφορμή την ανακοίνωση που εξέδωσε το «Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα» ο Δάμων Δαμιανός, στην εκπομπή «Αιχμή του Δόρατος» στο ραδιόφωνο του «Παρατηρητή», μίλησε με το μέλος του Δικτύου Νίκο Γιαννόπουλο. Μία διαφορετική τοποθέτηση για τις συλλήψεις των μελών του Επαναστατικού Αγώνα εκφράζει ο κ. Γιαννόπουλος, καταθέτοντας τις αμφιβολίες του, αλλά και ασκώντας κριτική τόσο στα ΜΜΕ και στην προβολή από αυτά του θέματος όσο και στην κυβέρνηση, στις διωκτικές αρχές αλλά και την αριστερά…

«Δύσκολο να παρέμβεις στα κεντρικά ΜΜΕ»

ΠτΘ: κ. Γιαννόπουλε, η αντίθετη άποψη δεν καταγράφεται στα κεντρικά ΜΜΕ της Αθήνας, όπου επικρατεί συσκότιση και τηλετύφλωση γύρω από θέματα τρομοκρατίας και του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος, θα πρέπει λοιπόν να εξισορροπείται και από παρεμβάσεις ανθρώπων που θεωρούν, σκέφτονται διαφορετικά…
Ν.Γ.: Ο βασικός λόγος που δεν βγαίνουμε στα ΜΜΕ είναι αυτός που είπατε. Η συζήτηση, η νηφάλια κρίση, ο διάλογος είναι απλώς προσχήματα. Στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει στην πλειονότητα των ΜΜΕ κυρίως των τηλεοπτικών είναι μια τρομολαγνική λογοδιάρροια στην οποία για να μπορέσεις να παρέμβεις είναι εξαιρετικά δύσκολο. Για αυτό είμαστε τόσο φειδωλοί.

«Συχνότερα τα φαινόμενα πολιτικής τρομοκρατίας»

ΠτΘ: Το δίκτυο εξέδωσε μια ανακοίνωση στην οποία με πολύ έντονο τρόπο καταγγέλλεται ότι οι άνθρωποι που συνελήφθησαν ως έχοντες σχέση με την τρομοκρατία αποτελούν ένα κλίμα τρομοκράτησης του κινήματος, ενοχοποίησης του αναρχισμού -ανθρώπων πού είναι γνωστοί για τη δράση τους όπως ο Νίκος Μαζιώτης- και ότι ουσιαστικά η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να παραπλανήσει την κοινωνία από τα τεράστια κοινωνικά και οικονομικά θέματα που υπάρχουν αναδεικνύοντας ως ζήτημα την τρομοκρατία. Τελούν εν αδίκω όλοι αυτοί που σήμερα λένε ότι σήμερα έχουμε μια επιτυχία στο χώρο της καταστολής της τρομοκρατίας;
Ν.Γ.: Παρατηρούμε οπωσδήποτε την κατάσταση, βλέπουμε τι καταλογίζουν στους συγκεκριμένους οι αρχές, εξετάζουμε τα στοιχεία και γενικά ως δίκτυο δεν συνηθίζουμε με βιαστικό τρόπο να βγάζουμε συμπεράσματα. Εμείς λέμε ότι μέχρι τώρα και σε αυτή την υπόθεση αυτά που συμβαίνουν είναι εκτιμήσεις, πεποιθήσεις ή προσδοκίες των αστυνομικών αρχών και ιδιαίτερα της αντιτρομοκρατικής, τα οποία εμφανίζονται ως στοιχεία μέσω κυρίως του συστήματος των διαρροών, προσπαθώντας να δημιουργηθεί ένας ιστός ενοχοποίησης των συλληφθέντων, δεν αποδίδεται από την αστυνομία, και αυτό φαίνεται ήδη και στα τμήματα των δικογραφιών που έχουν κατατεθεί στον ανακριτή, χθες πέρασαν τρεις σήμερα προφυλακίσθηκαν οι επόμενοι, δεν κατατίθεται ακριβώς ο λόγος για τον οποίον στους έξι αποδίδεται ότι είναι μέλη του Επαναστατικού Αγώνα. Το αν λοιπόν αυτοί οι οποίοι λένε ότι έχουμε μια εξάρθρωση τρομοκρατικής οργάνωσης και μια ακόμη επιτυχία ή όχι τελούν εν αδίκω στο δικαστικό και διωκτικό επίπεδο θα αποδειχθεί οσονούπω, στο πολιτικό επίπεδο αυτό το οποίο συμβαίνει είναι ότι η κυβέρνηση, ο κ. Χρυσοχοϊδης, οι διωκτικές αρχές, μέσα σε ένα κλίμα αρκετά ρευστό το οποίο έχει δημιουργηθεί με την επίθεση που γίνεται στα λαϊκά, κοινωνικά και εργατικά δικαιώματα, επιχειρούν μια επίδειξη ισχύος και πυγμής, αυτό που ο κ. πρωθυπουργός είπε βάζουμε σε τάξη τη χώρα, βέβαια όπου ακούμε για τάξη ανθρώπινο κρέας μυρίζει. Αυτό που εμείς λέμε είναι ότι μέσα σε μια περίοδο οικονομικής τρομοκρατίας, περικοπών, ανεργίας, λιτότητας παρατηρούμε όλο και συχνότερα φαινόμενα πολιτικής τρομοκρατίας που μπορεί να είναι η συνεχής ρίψη χημικών στους διαδηλωτές, να είναι η παντελώς αναίτια σύλληψη και προφυλάκιση του Μάριου Ζέρβα, διαδηλωτή στην απεργία της 11ης Μαρτίου, να είναι εισβολές στα σπίτια και μάλιστα με τηλεοπτική κάλυψη, καθημερινές επιχειρήσεις ιδιαίτερα στην περιοχή των Εξαρχείων και άλλα πολλά. Αυτά πρέπει να τα συνυπολογίζουμε σε οποιαδήποτε κρίση κάνουμε και για τη συγκεκριμένη υπόθεση, διότι έχουμε μια ολόκληρη σχεδόν τριακονταετή εμπειρία από τέτοιες υποθέσεις, όπου η ποινικοποίηση προσωπικών σχέσεων, η διόγκωση ή και η κατασκευή πολλές φορές στοιχείων, η αντιστροφή της πραγματικότητας ,όπου η ίδια σου η στάση στο κίνημα εμφανίζεται ως τεκμήριο ενοχής, αντί να αποδεικνύεται ως δημόσια δράση ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο ως απίθανο να έχεις αδιαφανή παράνομη δράση και πολλά άλλα, όλα αυτά θα πρέπει να μας κάνουν εξαιρετικά καχύποπτους απέναντι στο λόγο και στην πράξη των αρχών.

«Γύρω από το δόγμα της ασφάλειας προσπαθούν να εμφανίσουν εσωτερικό εχθρό»

ΠτΘ: Θα μου επιτρέψετε να πω ότι είναι άλλης τάξεως το ζήτημα της ενοχοποίησης των συνδικαλιστικών αγώνων και οι άδικες συλλήψεις και προσαγωγές διαδηλωτών και άλλης τάξεως και βαρύτητας το θέμα της ένοπλης βίας και φαντάζομαι ότι και εσείς έχετε κάποιες αποστάσεις από αυτή την ιστορία…
Ν.Γ.: Σε αυτό δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι είναι άλλο ζήτημα. Εκεί όμως που τέμνονται αυτά τα ζητήματα είναι ακριβώς στην προσπάθεια των μηχανισμών καταστολής σε μια ολόκληρη θα λέγαμε διαδικασία πού υφαίνεται γύρω από το δόγμα της ασφάλειας να εμφανίσουν ένα νέο εσωτερικό εχθρό. Αυτό συνήθως στο δρόμο συνοψίζεται γύρω από τον όρο αναρχικοί και βεβαίως στο δημόσιο χώρο γύρω από αυτό που θα λέγαμε τρομοκρατία, όπου εκεί υπάρχει πάντα και περιστολή δικαιωμάτων, διότι αν προσέξατε λέμε και στην ανακοίνωση ότι και την αλληλεγγύη μας σε όποιον υφίσταται την κρατική αυθαιρεσία για όποιον λόγο κι αν συμβαίνει. Υπάρχει μια διάκριση πάνω σε αυτό γιατί ως συνήθως λέγεται αν ο άλλος κατηγορείται για τρομοκρατία δεν πειράζει να μην ασχολιόμαστε με τα δικαιώματα αν ο άλλος είναι στη φυλακή καταδικασμένος στο ποινικό πεδίο με βαριές κατηγορίες δεν αξίζει να ασχολιόμαστε με αυτούς. Μα αν δεν ασχολιόμαστε με όλα αυτά τότε υπάρχει μια τέτοια συρρίκνωση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που αφορά σε όλη την κοινωνία και όχι τους πρώτους αποδέκτες των περιστολών και των αυθαιρεσιών.

«Υπάρχει σειρά λεπτομερειών που αφορούν στο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης»

ΠτΘ: Θα συνηγορήσω με αυτά που λέτε λέγοντας ότι μια κατ’ εξοχήν πολιτική δίκη όπως αυτή της 17 Νοέμβρη εξελίχθηκε απλά σε ποινική δίκη ποινικών κατηγορουμένων για δολοφονίες
Ν.Γ.: Παρεμπιπτόντως θα σας πω κάτι. Όταν το καλοκαίρι του 2000 γινόταν η επιχείρηση εξάρθρωσης της 17 Νοέμβρη εμείς τότε είχαμε πει ότι είναι πολιτικός ο χαρακτήρας των αδικημάτων, πρέπει να σταματήσει η σπίλωση εγκληματικοποίησης και τα λοιπά, είχαμε κατηγορηθεί πολύ και σπιλωθεί, απεδείχθη όμως εκ των υστέρων ότι, με πιλότο την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη και βεβαίως τις δίκες που ακολούθησαν, είχαμε όχι απλά συγκυριακή περιστολή δικαιωμάτων, αλλά και οριστική αφαίρεση με τον αντιτρομοκρατικό νόμο μιας σειράς δικαιωμάτων. Σήμερα έχουμε μια σειρά από άλλες υποθέσεις και ποινικές και πολιτικές, όπου πλέον διάφορα πράγματα τα οποία πριν μια δεκαετία ήταν αυτονόητα σε ό,τι αφορά στις δικονομικές εγγυήσεις για τον κατηγορούμενο, έχουν σήμερα απωλεσθεί. Σε ό,τι αφορά στις συνθήκες κράτησης, αυτοί που σήμερα προφυλακίζονται ως μέλη του Επαναστατικού Αγώνα οδηγούνται στην ειδική πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού στα κελιά που ήταν στην πρώτη περίοδο οι καταδικασθέντες ως μέλη της 17 Νοέμβρη, απόλυτη απομόνωση, και τα κελιά αυτά είναι άθλια σε ό,τι αφορά στις συνθήκες υγιεινής και καθαριότητας. Δεν τους πάνε καν στην ίδια πτέρυγα που βρίσκονται σε απομόνωση και πάλι οι καταδικασθέντες της 17 Νοέμβρη. Δεν τους πάνε αφού θέλουν να είναι ειδικές οι συνθήκες στην άδεια πτέρυγα στην οποία πριν μερικά χρόνια κρατούνταν οι καταδικασθέντες πραξικοπηματίες. Θέλω να πω ότι είναι μια σειρά από πράγματα που δεν πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε ως λεπτομέρειες, αφορούν όχι μόνο γενικά το δικαιϊκό σύστημα, το όλο σύστημα απονομής δικαιοσύνης. Όπως όλοι ξέρουμε, οι αφαιρέσεις, οι καταπατήσεις και αυθαιρεσίες αρχίζουν πάντα από τις πιο δημοφιλείς περιπτώσεις, όπως αυτή που συζητάμε τώρα.

«Έχω αμφιβολία για την βόμβα που σκότωσε τον 15χρονο Αφγανό»

ΠτΘ: Είναι άλλης τάξεως πολιτικό έγκλημα των 25 ετών δράσης της 17 Νοέμβρη και άλλης τάξης το να βάζεις εκρηκτικό μηχανισμό σε μια κατσαρόλα και να ανατινάζεις ένα Αφγανό μετανάστη 15 ετών χωρίς λόγο και αιτία. Έχουμε να κάνουμε με άλλη μορφή ένοπλης βίας που ξενίζει ακόμη και εκείνα τα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας που είχαν γαλουχηθεί διαφορετικά από το πλαίσιο που διαμορφώνεται
Ν.Γ.: Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να συγκρίνω το ένα με το άλλο, βέβαια επιτρέψτε μου να έχω μια αμφιβολία για τη βόμβα που έσκασε και σκότωσε τον Αφγανό και τύφλωσε την αδερφή του.

ΠτΘ: Ποια είναι η αμφιβολία κ. Γιαννόπουλε;
Ν.Γ.: Δεν γνωρίζουμε την προέλευση των βομβιστών εκείνης της περίπτωσης, δεν υπάρχει προκήρυξη όπου κάποιος αναλαμβάνει την ευθύνη και το τονίζω γιατί αυτές τις ημέρες μέσα στις αλλεπάλληλες διαρροές διέρρευσαν δήθεν συνομιλίες μεταξύ των κατηγορουμένων, ακόμη και φυλακισμένων σε σχέση και με τη βομβιστική επίθεση τα οποία φυσικά μετά αποσύρθηκαν και διαψεύστηκαν πάντα επειδή σε τέτοιες περιπτώσεις έχουμε και μια διαδικασία η οποία προσπαθεί να εμφανίσει τους κατηγορούμενους ως αιμοσταγείς. Στο πλαίσιο αυτό της νηφάλιας κρίσης, επειδή σε αυτό το ζήτημα δεν υπάρχει ταυτότητα, για αυτό κρατάμε πολύ μικρά καλάθια.

ΠτΘ: Υπήρξε μια έντονη εξέλιξη της βίας και τυφλών χτυπημάτων εις βάρος πολιτών, ενστόλων εν ώρα υπηρεσίας και θα επιμείνω σε αυτό που εξόργισαν και προοδευτικά μυαλά…
Ν.Γ.: Οπωσδήποτε κάθε εποχή, κάθε κοινωνία έχει τα πολιτικά φαινόμενα τα οποία της αντιστοιχούν. Το ίδιο ισχύει και για την ένοπλη βία. Είναι μια άλλη εποχή οι δεκαετίες του 70 και 80 στις οποίες έδρασαν αριστερές οργανώσεις ένοπλες όπως η 17 Νοέμβρη και ο ΕΛΑ και είναι μια άλλη εποχή της κρίσης της σημερινής και της γενικευμένης βίας στην οποία δρουν αντιεξουσιαστικές ένοπλες οργανώσεις όπως ο Επαναστατικός Αγώνας ή η Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς. Με αυτή την έννοια προφανώς όλοι αξιολογούμε και την ένταση και την κλιμάκωση και τα στοιχεία αντικοινωνικότητας που υπάρχουν σε αυτές τις καταστάσεις το πώς τοποθετούμαστε όμως απέναντι στο ένοπλο φαινόμενο αν δεν θέλουμε να είμαστε υποκριτές πρέπει να συνυπολογίζει και άλλους παράγοντες, όπως η ένταση της καταστολής, η κρίση της αριστεράς, η απελπισία και η απόγνωση που υπάρχει σε κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας τα οποία προφανώς και δεν στρατεύονται στις ένοπλες οργανώσεις, αλλά αντανακλούν τάσεις πιέσεις και συμπεριφορές που τα είδαμε και στην εξέγερση του Δεκέμβρη μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Η αριστερά να πρωτοστατήσει στον αγώνα για την αλλαγή του συστήματος

ΠτΘ: Πάντως η επίσημη κοινοβουλευτική αριστερά τοποθετείται με την γενική αρχή ότι το κίνημα ένοπλης βίας δίνει άλλοθι στο υφιστάμενο σύστημα προκειμένου να συνεχίζει αγόγγυστα και χωρίς ιδιαίτερες ευαισθησίες το έργο του και μάλιστα να περιστέλλει περαιτέρω τα δικαιώματα
Ν.Γ: Η κοινοβουλευτική αριστερά και το 2002 κυρίως κατήγγειλε ως δολοφονική την δράση της 17 Νοέμβρη όμως δεν ασχολήθηκε με το πολιτικό ζήτημα, την περιστολή των δικαιωμάτων, με το ότι στην Ελλάδα διαμορφώθηκε μια κατάσταση. Νομίζω ότι ο ρόλος της αριστεράς προφανώς περιλαμβάνει την οριοθέτησή της απέναντι σε πρακτικές, όπως είναι αυτή της ένοπλης βίας, πρωτίστως όμως πρέπει να αφορά την υπεράσπιση των χώρων ελευθερίας των κινημάτων, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων όλων των πολιτών και πάνω και πριν από όλα τη δημιουργία μέσα από τον δικό της μαχητικό λόγο και δράση εκείνων των χώρων και πρακτικών που πραγματικά θα δίνουν διέξοδο στον κοινωνικό ανταγωνισμό, απέναντι σε όλη αυτή την κρίση, ώστε να μην περιορίζεται απλώς να καταγγέλλει ως αδιέξοδες τις πρακτικές άλλων χώρων, γιατί η αριστερά μεγαλούργησε σε περιόδους που πήρε την ευθύνη να πρωτοστατήσει στον αγώνα για την αλλαγή του συστήματος και αυτό το πράγμα νομίζω κατ’ αναλογίαν φυσικά πρέπει να κάνει και τώρα.

ΠτΘ: κ. Γιαννόπουλε, σας ευχαριστούμε πολύ.
Ν.Γ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.