Ειμαστε σ’ ενα μακρυ δρομο…
Χωρίς αμφιβολία τα τελευταία 5 χρόνια οι ελληνοτουρκικές σχέσεις ακολουθούν μια διαφορετική κατεύθυνση…
Η προσέγγιση που ξεκίνησε με τους σεισμούς του 1999, όπου έχασαν τη ζωή τους χιλιάδες άτομα, συνεχίζεται μέχρι σήμερα… Οι ριζικές αλλαγές που έκανε στην πολιτική της Ελλάδας το ζεύγος Σημίτη – Παπανδρέου, έγιναν αποδεκτές από την κυβέρνηση του Καραμανλή, το ίδιο συνέβη και στην Τουρκία με την κυβέρνηση του ΑΚΡ. Είναι ξεκάθαρο ότι δεν θέλουν να χαλάσουν την ήπια ατμόσφαιρα που επικρατεί.
Οι μειονότητες οι οποίες ζουν και στις δυο χώρες, παρά τις δυσκολίες που εξακολουθούν να υπάρχουν, φαίνεται ότι έχουν επωφεληθεί από τη διαδικασία αυτής της προσέγγισης.
Έτσι παρατηρείται ότι ένας Τούρκος που ζει στην Ελλάδα και ένας Ρωμιός που ζει στην Τουρκία να έχει λυτρωθεί από διάφορες δυνατότητες που θα τον κάνει να γυρίσει στις παλιές δύσκολες μέρες…
Ίσως για πρώτη φορά ούτε η Τουρκία αλλά ούτε και η Ελλάδα δεν έφταιξαν που μπήκαν σε αδιέξοδο οι προσπάθειες για την επίλυση του κυπριακού… Αντιθέτως και η Τουρκία αλλά και η Ελλάδα αφήνοντας σε μια άκρη τις παλιές αντιθέσεις προσπάθησαν για την επίλυση του ζητήματος… Δυστυχώς κάποιοι κύκλοι στην Κύπρο, ειδικά στην ελληνοκυπριακή πλευρά, δεν πείστηκαν… Ενώ επικρατεί η άποψη ότι θα είχε επιλυθεί το κυπριακό αν είχε κερδίσει τις εκλογές τις 7 Μαρτίου το ΠΑΣΟΚ και επίσης αν είχε διατηρήσει τη θέση του ο Γλαύκος Κληρίδης… Αλλά παρουσιάζουν τόσο μεγάλο ενδιαφέρον τα αποτελέσματα των ευροεκλογών στην ελληνοκυπριακή πλευρά, τα οποία δείχνουν ότι τα πολιτικά κόμματα που έχουν μείνει υπό την σκιά του σχεδίου Ανάν σύντομα θα διαμορφώσουν και θα δημιουργήσουν ένα καινούργιο πολιτικό περιβάλλον…
Παρόλα αυτά η Ελλάδα και η Τουρκία δεν ήρθαν αντιμέτωποι και στο θέμα της Κύπρου. Προτίμησαν να μείνουν στο ίδιο μέτωπο και δεν έκλεισαν την πόρτα. Αυτή η στάση της Ελλάδας και της Τουρκίας προαναγγέλλει ότι οι σχέσεις των δυο χωρών θα προχωρήσουν…
Και στην περίπτωση που η Ελλάδα όπως ανακοίνωσε βοηθήσει ώστε το Δεκέμβριο να δώσει η Ε.Ε. ημερομηνία ένταξης στην Τουρκία οι σχέσεις των δυο χωρών θα γίνουν ακόμη καλύτερες.
Αλλά δεν ευχαριστεί όλους η προσέγγιση αυτή των δυο παλιών εχθρό-αδερφών. Κάποιοι ανοιχτά, κάποιοι κάτω από το τραπέζι προσπαθούν να την σαμποτάρουν, με την πρώτη ευκαιρία. Αν και είναι μικρή η πιθανότητα με την πρώτη ευκαιρία αναμένεται να σημειωθεί μια κρίση. Οι κύκλοι αυτοί που υπάρχουν και στην Ελλάδα, αλλά και στην Τουρκία αποφεύγουν να υψώνουν τις φωνές τους. Αλλά να μην έχει κανένας την παραμικρή αμφιβολία ότι με την πρώτη ευκαιρία οι κύκλοι αυτοί θα έχουν πάλι τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Επίσης και μέσα στην Ε.Ε. υπάρχουν κάποιοι που δεν βλέπουν με καλό μάτι την ελληνοτουρκική προσέγγιση. Κάποιοι παράγοντες και κόμματα κάποιων χωρών ανησυχούν από το γεγονός ότι «γίνονται κώλος και βρακί» μια «χριστιανική» χώρα σαν την Ελλάδα και μια «μουσουλμανική» όπως η Τουρκία. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτοί οι «ρατσιστικοί» κύκλοι της Ευρώπης ακόμα και την Ελλάδα την βλέπουν ως «ύποπτη», επειδή δεν είναι Καθολική, αλλά Ορθόδοξη.
Η πολιτική προσέγγισης μεταξύ των δυο χωρών, η οποία, αν και σταδιακά, γίνεται ένα κομμάτι της κρατικής πολιτικής και των δυο χωρών, πρέπει να θεωρηθεί τόσο σημαντική έτσι ώστε μπορεί να αποτελέσει την εγγύηση της ειρηνικής συνύπαρξης του ελληνικού και του τουρκικού λαού.
Οι κύκλοι είτε του ελληνικού, είτε του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών επιβεβαιώνουν τις παραπάνω εντυπώσεις. Αλλά εκτός από τις συμφωνίες που υπογράφτηκαν μεταξύ των δυο χωρών στο θέμα του φυσικού αερίου και του ηλεκτρικού ρεύματος, οι συγκοινωνιακές συνδέσεις, όπως τα σιδηροδρομικά, χερσαία και θαλάσσια δίκτυα αποτελούν τις αποδείξεις της υλοποίησης αυτής της πολιτικής…
Ας μην ξεχαστεί ότι μέχρι στο πολύ κοντινό παρελθόν, όχι η υλοποίηση, αλλά και το όραμα μιας τέτοιας πολιτικής ήταν σχεδόν ευθέως ανάλογος με «την εσχάτη προδοσία».
Είναι σίγουρο ότι όλοι θα επωφεληθούν από τις καλές ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι οποίες αυτή τη φορά δεν σημειώθηκαν με τον εξαναγκασμό των ηγετών αλλά με την επιθυμία ή την επιείκεια των δυο λαών.
Φτάνει μόνο, σε αυτό το μακρύ δρόμο, ειδικά η νέα γενιά των δυο χωρών να αρχίσει να αλληλογνωρίζεται, να πηγαινοέρχεται, να κάνει φιλίες, να προσπαθεί να κατανοήσει η μια πλευρά την άλλη. Η παλιότερη γενιά δεν μπόρεσε να δημιουργήσει αυτό το έδαφος. Αλλά είναι αλήθεια ότι αποτελεί χρέος μας να εμποδίσουμε την επανάληψη των σφαλμάτων της παλιάς γενιάς από την νεότερη.
Stelyos Berberakis
Azinlikca / Αύγουστος
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
