Ειδησεις απο την κλειδαροτρυπα
Ο ψυχολόγος Αντώνης Ρουπγίδης, ο Καθηγητής Οικονομικής Θεωρίας Γιώργος Χατζηκωνσταντίνου και ο μηχανικός παραγωγής και διοίκησης Χρήστος Αμπατζιάνης μίλησαν στην εκπομπή «Βομβιστές Δυτικών Προαστίων» του Ράδιο Παρατηρητής για τη διάσταση που πήρε η απόπειρα αυτοκτονίας του Χρήστου Ζαχόπουλου με αιχμή του δόρατος το dvd με τις ροζ σκηνές. Λίγο ή πολύ μια μεγάλη ομάδα πολιτών έγιναν ηδονοβλεψίες που παρακολούθησαν την εξέλιξη της υπόθεσης και θέλησαν να μάθουν αλλά και να δουν το περιεχόμενο του dvd. Ακόμη και μετά από μέρες η συζήτηση για το ότι υπάρχει κομμάτι που κόπηκε δεν έχει κοπάσει ενώ σε εξέλιξη στη χώρα μας είναι μια σειρά από ζητήματα που συνδέονται με το ασφαλιστικό, την παιδεία, τον πολιτισμό, την οικονομία.
Α. Ρουπγίδης: «Το κρυφό εξάπτει ακόμη περισσότερο τη φαντασία μας»
ΠτΘ: Από τα όσα φαίνονται τις τελευταίες μέρες οι πολίτες δεν ασχολούνται με τα πραγματικά δικά τους προβλήματα αλλά με τα προβλήματα των άλλων.
A.Ρ.: Συνήθως είναι πιο εύκολο ν’ ασχολούμαστε με τα προβλήματα των άλλων.
ΠτΘ: Μας βοηθάει να ξεπεράσουμε τα πραγματικά προβλήματα και να ξεπεράσουμε το στρες;
A.Ρ.: Απλά ικανοποιεί την περιέργειά μας και όποια άλλα κρύβουμε μέσα μας και δε μπορούμε να βγάλουμε σε δικά μας ζητήματα.
ΠτΘ: Ξέσπασε σάλος στην Ελλάδα με αφορμή ένα dvd, το οποίο έχει ίσως πολιτικές προεκτάσεις, αλλά είναι ερωτικού περιεχομένου. Επομένως, λειτουργούμε σαν ηδονοβλεψίες.
A.Ρ.: Ηδονοβλεψίες είμαστε όλοι από τη φύση μας, γιατί μας αρέσει το κρυφό και ν’ ασχολούμαστε με κάτι που κάνουν οι άλλοι και το κρυφό εξάπτει ακόμη περισσότερο τη φαντασία μας.
ΠτΘ: Γι’ αυτό πιστεύετε ότι οι «αμαρτωλές» σχέσεις έχουν περισσότερο πάθος;
A.Ρ.: Η αμαρτία «πουλάει» κι εξάπτει τη φαντασία, αν και στη συγκεκριμένη υπόθεση το κέντρο δε βρίσκεται εκεί.
Πιστεύω ότι στα πλαίσια της ψυχικής υγείας του κάθε ανθρώπου δε θα έπρεπε να μας απασχολεί τι κάνει ο καθένας με το «αντικείμενο» του παντελονιού ή της φούστας του. Αυτή είναι μια καθαρά προσωπική υπόθεση, αλλά παρόμοιες υποθέσεις πουλούν σε ευρύτερη κλίμακα.
ΠτΘ: Είχαμε συνηθίσει να πουλούν ερωτικές ταινίες ή ερωτικά μυθιστορήματα, αλλά όταν κάτι έχει σχέση με την πολιτική ζωή της χώρας περνάμε σε άλλα κανάλια.
A.Ρ.: Βεβαίως και πάμε σε άλλα που αποτελούν καθαρή παραβίαση της ιδιωτικής ζωής του καθενός. Ας μην ξεχνάμε ότι το όποιο βιβλίο ή ταινία αναφέρεται σε φανταστικά πρόσωπα τα οποία πλάθει ο σκηνοθέτης ή ο συγγραφέας. Στην περίπτωση αυτή μιλάμε για πραγματική ζωή με πρόσωπα που παίζουν κάποιο ρόλο στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Ουσιαστικά μπαίνουμε μέσα στο σπίτι ή την κρεβατοκάμαρα πραγματικού προσώπου, κάτι που αντιβαίνει στους κανόνες δικαίου.
ΠτΘ: Πιστεύετε ότι το ενδιαφέρον του κοινού αυξάνεται ανάλογα με το βαθμό που είναι γνωστός ο φερόμενος ως εραστής; Μας ενδιαφέρει το dvd γιατί πρόκειται για τον Ζαχόπουλο κι αν επρόκειτο για τον Καραμανλή θα μας ενδιέφερε πολύ περισσότερο;
A.Ρ.: Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με δημόσια πρόσωπα, με πολιτικά πρόσωπα τα οποία ως ένα βαθμό αποτελούν κοινωνικό παράδειγμα. Όταν έχουμε να κάνουμε μ’ ένα κοινωνικό παράδειγμα που πέφτει η όποια εικόνα τους στα μάτια μας φανταστείτε πώς παίρνει η μπάλα όλους τους υπόλοιπους και φτάνει στα λοιπά κοινωνικά στρώματα: βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο Ζαχόπουλος είναι έτσι, άρα όλοι οι πολιτικοί είναι έτσι, επομένως όλη η κοινωνία πάει έτσι, άρα τι μας μένει…
ΠτΘ: Απέναντι σε παρόμοιες περιπτώσεις πιστεύω ότι εκδηλώνεται από το μέσο πολίτη μια ηθικοφροσύνη κι ένας συντηρητισμός που δε χαρακτηρίζει την πραγματικότητα. Σίγουρα υπάρχουν ζευγάρια (παντρεμένα και μη) που αρέσκονται να βιντεοσκοπούν την ερωτική τους ζωή ή να παρακολουθούν μαζί κάποιες ταινίες. Εκεί ξεπερνάμε τη σεμνοτυφία…
A.Ρ.: Όποιο σεξοθεραπευτή κι αν ρωτήσετε θα σας πει ότι είναι ένας παράγοντας που μπορεί να τονώσει σε πολύ υψηλό επίπεδο την ερωτική ζωή του όποιου ζευγαριού, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι διαφορετικό.
ΠτΘ: Το ζήτημα δεν είναι η συνεύρεση κάποιου πολίτη, αλλά ενός πολιτικού με τη γραμματέα του κι ότι ενδέχεται να υπάρχει από πίσω κάποια συναλλαγή. Επομένως, η «ταινία» έχει και ιστορία, δεν είναι απλό πορνό.
A.Ρ.: Έχει το πριν, το κατά τη διάρκεια και το μετά που δεν έχει να κάνει με την πράξη αυτή καθ’ αυτή που αναφέρεται στο βίντεο – και κακώς έγινε πρωτοσέλιδο – αλλά με μια πολιτική ιστορία που έχει κάποια μελανά σημεία. Το εύκολο κομμάτι της υπόθεσης θα ήταν να προβληθεί το εξωσυζυγικό ερωτικό στοιχείο για να καλύψουμε το όποιο άλλο πολιτικό.
ΠτΘ: Μου προξένησε εντύπωση ότι, όσες φορές έτυχε να δω ειδήσεις, κανείς δεν είπε ποια είναι η κατάσταση της υγείας του Ζαχόπουλου, αλλά μιλούσαν όλοι για το dvd, τα χρήματα, τις υποσχέσεις. Φτάσαμε στο γελοίο και το ακραίο, δημοσιογράφοι και πολίτες οι οποίοι κινούνταν μεταξύ Πασχαλιάδας και Ζαχοπουλειάδας και δεν ήξεραν τι να διαλέξουν γιατί θεωρούσαν και τα δύο πολύ ενδιαφέροντα θέματα.
A.Ρ.: Έχουμε να κάνουμε με μια ιστορία που έχει πολιτικά χαρακτηριστικά και απόχρωση κι έχει να κάνει με τις ζωές όλων μας, το τι αποφασίζεται. Το ν’ ασχολούμαστε με το περιεχόμενο του dvd, τις στάσεις και τη θεματολογία και όχι με τον άνθρωπο που για κάποιους σοβαρούς λόγους πήδηξε από τον τέταρτο όροφο για ν’ αυτοκτονήσει, γιατί θα είχε προφανώς πολλά πράγματα στο μυαλό του κι έφτασε σ’ ένα σημείο κρίσης. Περιμένω αυτός ο άνθρωπος να πάει καλά στην υγεία του και να πει κάποια πράγματα, για να λυθούν και οι απορίες όλων.
Γ. Χατζηκωνσταντίνου: «Το θέμα είναι η έλλειψη πολιτικού λόγου»
ΠτΘ: Πώς βλέπετε τα όσα συνοδεύουν την υπόθεση Ζαχόπουλου και τη στάση των πολιτών;
Γ.Χ.: Επικρατεί στη χώρα μια κατάσταση πολύ επικίνδυνη και μια γενικότερη ηθική κρίση η οποία δεν είναι και μοναδική γιατί θυμόμαστε ότι ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ ασχολείτο με την κ. Λεβίνσκι, ενώ σήμερα όλη η Ευρώπη ασχολείται με την υπόθεση του έρωτος του κ. Σαρκοζί με την Κάρλα και στην Ελλάδα έχουμε τα δικά μας.
«Πολύ» έρωτας στον τόπο κι ίσως αυτό να οφείλεται στην ανισότητα του εισοδήματος, γιατί αυτοί οι έρωτες συνοδεύονται και από κάποια εκατομμύρια τα οποία απορώ πόσο εύκολα τα βγάζουν οι άνθρωποι της πολιτικής ή της επικοινωνιακής εξουσίας. Γίνεται λόγος για κάποια εκατομμύρια.
ΠτΘ: Ο κόσμος, όμως, δεν ασχολείται με τα εκατομμύρια και με το γεγονός ότι οι επιχορηγήσεις στο υπουργείο Πολιτισμού πήγαν στο Σύλλογο Εργαζομένων του υπουργείου ή στο Σύλλογο τάδε που εκδίδει το δείνα περιοδικό, ασχολείται με το dvd. Θα έπρεπε να μας απασχολεί πού είναι τα χρήματα που περιμένουμε για το αρχαίο θέατρο της Μαρώνειας για το οποίο γίνονταν διαπραγματεύσεις μεταξύ του τότε υπουργού Βουλγαράκη και των φορέων για μια κερκίδα.
Γ.Χ.: Μήπως οι δημοσιογράφοι δημιουργείτε την απαραίτητη ζήτηση για ν’ ασχολούμαστε μ’ αυτό και στρέφετε την κοινή γνώμη ν’ ασχολείται μ’ αυτό;
Οι εφημερίδες και τα κανάλια ασχολούνται με την υπόθεση και ασχολείται και ο κόσμος, μέχρι να βαρεθεί και να έρθει κάποιο άλλο θέμα, ενώ τα παλιά θα μπαίνουν στο αρχείο όπως μπήκαν οι υποκλοπές.
ΠτΘ: Συμφωνώ απόλυτα ότι, αντί να δούμε ότι οι υποκλοπές είναι ένα μείζον σκάνδαλο, με αντανάκλαση στο εξωτερικό ασχολούμαστε κυριολεκτικά με την κρεβατοκάμαρα…
Γ.Χ.: Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να αφυπνιστεί κάποια στιγμή και να διαπιστώσει ότι αυτά δεν είναι τα πλέον ενδιαφέροντα όταν έχουμε να επιλύσουμε σοβαρότατα προβλήματα όπως το ασφαλιστικό, η άνιση κατανομή του ελληνικού εισοδήματος, όπως το ότι σε περιόδους πακτωλού χρημάτων που έχει εισέλθει τα τελευταία 20 χρόνια στον τόπο ασχολούμαστε με το Ταμείο Φτώχειας. Αυτά είναι πολύ σοβαρότερα από τα ροζ και τα φλογερά κόκκινα με τα οποία μας τροφοδοτεί συνεχώς το σύστημα επικοινωνίας.
ΠτΘ: κ. Χατζηκωνσταντίνου, ζείτε από κοντά την τριτοβάθμια κι επί υπουργείας Γιαννάκου οι φοιτητές είχαν κατέβει όπως και οι μαθητές στους δρόμους, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και σε νομοσχέδια που δείχνουν ότι η παιδεία δεν είναι δωρεάν. Πόσο εξυπηρετεί μια κυβέρνηση το να αποπροσανατολίζεται ο κόσμος και να ασχολείται με τα «χ» δευτερεύοντα αντί με τα μείζονα ζητήματα;
Γ.Χ.: Θα ήθελα να θέσω διαφορετικά το ερώτημα. Τι έμεινε από όλες αυτές τις κινητοποιήσεις πέρα από τα αυξημένα ποσοστά που πήρε ο Συνασπισμός; Υπάρχει κάποιο άλλο αποτέλεσμα;
ΠτΘ: Είναι αυτό που τραγουδούσε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου «φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα». Έδειξαν ότι δε θέλουμε να γίνονται τα πράγματα χωρίς εμάς.
Γ.Χ.: Οι άνθρωποι κινητοποιούνται, εκφράζουν τη βούλησή τους στην Ελλάδα και στον κόσμο και τελικά δεν γίνεται τίποτε. Δεν υπάρχει κάποια πολιτική ανταπόκριση στα καλέσματα ή τα μηνύματα που ο κόσμος απευθύνει προς τα πάνω.
Το θέμα είναι βαθύτατα πολιτικό, υπάρχει κρίση του πολιτικού λόγου στον τόπο και τον κόσμο όλο. Το γεγονός ότι αντικαθιστούμε το λογικό άνθρωπο με τον άνθρωπο της καθημερινότητας είναι θέμα πολιτικό. Ο άνθρωπος της καθημερινότητας μπορεί να κάνει λάθη, άρα τα κάνει. Παλαιότερα έλεγαν πρέπει να είσαι λογικός και να μην κάνεις καθόλου λάθη.
ΠτΘ: Κι αυτά τα λάθη του καθημερινού ανθρώπου δικαιολογούν και τα λάθη των πολιτικών.
Γ.Χ.: Δεν είναι μόνο το ροζ σκάνδαλο αλλά και το γεγονός ότι δημιουργήσαμε μια τεχνολογία την οποία δε μπορούμε να ελέγξουμε και το μάτι του Μεγάλου Αδελφού θα μας κυνηγάει παντού.
Χ. Αμπατζιάνης: «Να ξεκαθαρίσει το πολιτικό πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις»
ΠτΘ:Ασχολούμαστε ως πολίτες με όλα όσα δεν πρέπει κι έχουμε αφήσει στην άκρη τα σημαντικά;
Χ.Α.: Είναι χαοτική η ενασχόληση με το συγκεκριμένο θέμα και η αίσθηση του χάους επιτείνεται από τον περισπασμό μας στις ροζ διαστάσεις αυτού του ζητήματος κι αποφεύγουμε ως πολίτες να συζητάμε για την ουσία που μας αγγίζει κοινωνικά και πολιτικά.
Η αλήθεια είναι ότι η κοινωνική και μόνο ενασχόληση μ’ ένα ζήτημα που έχει να κάνει με ανεργία, νοοτροπία της δημόσιας διοίκησης, την αίσθηση που αποκομίζουν οι πολίτες ότι όλα είναι ξεχαρβαλωμένα καταλήγει μοιραία και στο πολιτικό.
ΠτΘ: Θεωρείτε ότι έπαιξαν αρνητικό ρόλο τα ΜΜΕ τα οποία έφτασαν κάποια στιγμή στο σημείο να στρέφουν το ενδιαφέρον του κόσμου μόνο σ’ αυτή την υπόθεση;
Χ.Α.: Η σχέση κόσμου – ΜΜΕ είναι μια σχέση αγάπης και μίσους ταυτόχρονα. Δε θέλω να κάνω εύκολη κριτική εναντίον των ΜΜΕ τα οποία από μόνα τους έχουν καθίσει στο έδρανο του κατηγορουμένου, αλλά πάλι καλά που υπάρχουν κι έστω και μ’ αυτόν τον τρόπο που βγάζουν στον αέρα κάποια θέματα μαθαίνουμε και μερικά πράγματα. Δεν πιστεύω ότι δεν ωφελείται η ελληνική κοινωνία από το πόσο διεισδυτικά είναι τα ΜΜΕ.
Εκεί που διαφωνώ είναι με την οργανωμένη έκφραση του δημοσιογραφικού σώματος. Πολλές απόψεις δημοσιογράφων είναι πολύ πιο μπροστά από το όργανο συλλογικής έκφρασης των δημοσιογράφων.
ΠτΘ: Η τηλεόραση, όμως, με κάποιο τρόπο καθηλώνει τον κόσμο που αρέσκεται σε αποκαλύψεις, οι οποίες γίνονται σχεδόν ταυτόχρονα.
Χ.Α.: Εννοείτε ότι πολλοί γνωρίζουν of the record κάποια πράγματα που βγαίνουν στάγδην προς τα έξω, γίνονται για να ωφεληθεί προσωπικά αυτός που τα χρησιμοποιεί και τα εμφανίζει ως «αποκλειστικότητα». Εκτιμώ ότι είναι μια ευκαιρία να προβληματιστούμε για το ρόλο της ενημέρωσης και των ΜΜΕ, αλλά αυτό πρέπει να γίνει αργότερα.
Αυτό που μ’ ενδιαφέρει ως ενεργό πολίτη είναι να ξεφύγουμε άμεσα από αυτό το τέλμα. Θα πρέπει να δοθούν οριστικές απαντήσεις, να ξεκαθαρίσει το πολιτικό πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις, ν’ αποφασίσει ο κόσμος ως κοινή γνώμη προς τα πού κλείνει. Στο πίσω μέρος του μυαλού μας θα πρέπει να κρατάμε ότι μετά τη λήξη του κοινωνικού συναγερμού που βιώνουμε αυτές τις μέρες πως χρειάζεται να γίνει μια σοβαρή συζήτηση για το μέλλον των ΜΜΕ στη συγκεκριμένη χώρα.
Νομίζω ότι βραχυπρόθεσμα μόνο οι δημοσιογράφοι μπορούν να υπερβούν τον εαυτό τους και να αυτορυθμίσουν τον κλάδο τους μ’ ένα τρόπο που να συμβαδίζει με τις προσδοκίες του κοινού για ποιοτική ενημέρωση.
Μαρία Αμπατζή
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
