Τα παραδοσιακα κτιρια αντεχουν περισσοτερο τις σεισμικες δονησεις

Περισσότερο τρωτά σε μια σεισμική δόνηση μπορεί να είναι κτίρια κτισμένα μετά το 1900 από κτίρια κτισμένα πριν το 1800. Σύμφωνα με έρευνα που παρουσιάστηκε χθες στο 1ο Εθνικό Συνέδριο με θέμα «Ιστορία των Δομικών Κατασκευών» που πραγματοποιήθηκε στην Ξάνθη αποδεικνύεται ότι κτίρια που δεν έχουν διαφράγματα, μπορούν εύκολα να ενισχυθούν με την κατασκευή ενός οριζόντιου διαζώματος από οπλισμένο σκυρόδεμα στη στέψη των τοίχων. Σε κτίρια με πατώματα, σύμφωνα με την πολιτικό μηχανικό κ. Φ.Β. Καραντώνη, που εξασφαλίζουν διαφραγματική λειτουργία, η προσθήκη διαζώματος στη στάθμη της στέγης έχει μικρή αποτελεσματικότητα. Η κ. Καραντώνη διερεύνησε την σεισμική συμπεριφορά των βασικών τύπων κτιρίων που απαντώνται στην Ελλάδα από τον 19ο αιώνα, δηλαδή των παραδοσιακών, των κτιρίων του πρωίμου κα ώριμου κλασικισμού, των νεοκλασικιστών και των νεώτερων. Κάθε ένας από τους τύπους αυτούς χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα μορφολογικά αλλά και δομικά χαρακτηριστικά που επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους υπό σεισμική φόρτιση. Αποδεικνύεται, αρκετά συχνά, ότι τα παραδοσιακά κτίρια έχουν μεγαλύτερες αντοχές. «Η γνώση της σεισμικής συμπεριφοράς οδηγεί στη λήψη των κατάλληλων μέσων για την αύξηση της αντοχής τους και στην αποφυγή λανθασμένων επεμβάσεων», δηλώνει η κ. Καραντώνη.

Τα περισσότερα από τα κτίρια που διασώζονται είναι Ναοί

Κατά τη διάρκεια των εργασιών μεταξύ άλλων τονίστηκε ότι ως στοιχείο αναφοράς χρησιμοποιούνται σε κάθε εποχή οι Ναοί που κατασκευάσθηκαν. Δεν είναι τυχαίο ότι τα περισσότερα από τα κτίρια που διασώζονται είναι Ναοί, καθώς σε κάθε εποχή εφαρμόζονται για την κατασκευή τους τα πλέον εξελιγμένα ασφαλή στατικά συστήματα και μέθοδοι.

Επιτακτική ανάγκη η βιώσιμη διατήρηση και ανάδειξη των ιστορικών συνόλων

Σύμφωνα με τους συμμετέχοντες, τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια επανεκτίμηση των ιστορικών κατασκευών. Αυτή παρατηρείται τόσο μέσω της στροφής του ενδιαφέροντος της κοινωνίας προς την αποκατάσταση και επανάχρηση του αποθέματος των ιστορικών κτιρίων που διατηρήθηκαν ως τις μέρες μας, όσο και μέσω της στροφής των πολυτεχνικών σχολών προς τον τομέα της διατήρησης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Αργά, αλλά σταθερά έρχονται στο φως πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές της ιστορίας των κατασκευών των τριών τελευταίων αιώνων. Όπως τονίστηκε από τους συμμετέχοντες γίνεται φανερό ότι διαμορφώνεται μια επιτακτική ανάγκη, τόσο για τη γνώση των εγκαταλειμμένων αυτών μεθόδων κατασκευής και υλικών, που κρύβουν μυστικά χρήσιμα ακόμα και σήμερα, όσο και για τη δυνατότητα αποκατάστασης και ανάδειξής τους.

Οι σύνεδροι μεταξύ άλλων τόνισαν ότι είναι επιτακτική ανάγκη η βιώσιμη διατήρηση και ανάδειξη των ιστορικών συνόλων της χώρας μας, «τα οποία», όπως σημείωσαν, «αντιπροσωπεύουν τον πολιτιστικό μας πλούτο και την ιδιαίτερή μας ταυτότητα». Όχι άδικα, καθώς τα τελευταία χρόνια η υπερεκμετάλλευση της γης και οι αυθαίρετες παρεμβάσεις στα ιστορικά σύνολα τείνουν να αλλοιώσουν την αυθεντικότητά τους. Για το λόγο αυτό κρίνονται επιβεβλημένες δραστικές και συντονισμένες ενέργειες προκειμένου να διαφυλάξουν και να ενισχύσουν τη φυσιογνωμία και το χαρακτήρα τους και να ανταποκριθούν στις ανάγκες της σύγχρονης ζωής.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.