«Με την εργοθεραπεια βοηθαμε τους ηλικιωμενους να αφυπνισουν λειτουργιες του εγκεφαλου»

Η Νανά Γιαννούλη είναι εργοθεραπεύτρια του Δήμου Κομοτηνής. Το γραφείο εργοθεραπείας που υπάρχει στο ΚΑΠΗ του Δήμου λειτουργεί από το 2000, εδώ και 7 χρόνια τα άτομα της Γ΄ ηλικίας έχουν τη δυνατότητα να παίρνουν μέρος σε κάποιες Ομάδες στο Γραφείο, αυτή τη στιγμή λειτουργούν τρεις: Ζαχαροπλαστικής, Κατασκευών και Εργόχειρων. «Με την εργοθεραπεία βοηθάμε τους ηλικιωμένους να αφυπνίσουν, να οξύνουν λειτουργίες του εγκεφάλου που τις έχουν σιγά – σιγά εγκαταλείψει, όπως: η παρατηρητικότητα, η προσοχή, η καλή ψυχολογία. Νομίζω ότι τα πετυχαίνουμε όλα αυτά στο ΚΑΠΗ», δηλώνει η κ. Γιαννούλη και σημειώνει: «Στόχος της εργοθεραπείας, μέσα από αυτές τις Ομάδες του Γραφείου, είναι να κινητοποιήσει περισσότερα ηλικιωμένα άτομα που έχουν απομονωθεί και δεν έχουν την αυτοεκτίμηση που είχαν παλιότερα».

Πώς λειτουργεί το Γραφείο Εργοθεραπείας;

Το γραφείο εργοθεραπείας που υπάρχει στο ΚΑΠΗ του Δήμου Κομοτηνής λειτουργεί από το 2000. Εδώ και 7 χρόνια τα άτομα της τρίτης ηλικίας έχουν τη δυνατότητα να παίρνουν μέρος σε κάποιες Ομάδες στο Γραφείο.

Πόσες Ομάδες λειτουργούν;

Αυτή τη στιγμή λειτουργούν τρεις Ομάδες: Ζαχαροπλαστικής, Κατασκευών και Εργόχειρων.

Πόσα μέλη παίρνουν μέρος;

Έρχονται σαράντα μέλη. Μπορεί να έρθει κάποιος ή να αποχωρήσει, αν το επιθυμεί. Είναι ανοικτές οι ομάδες, οπότε κανείς δεν αποκλείεται.

Πώς εργάζεστε;

Εργαζόμαστε προληπτικά στον ψυχολογικό τομέα, στον νευρολογικό τομέα και στην κίνηση.

Ποιος είναι ο στόχος;

Στόχος της εργοθεραπείας, μέσα από αυτές τις Ομάδες του Γραφείου, είναι να κινητοποιήσει περισσότερα ηλικιωμένα άτομα που έχουν απομονωθεί και δεν έχουν την αυτοεκτίμηση που είχαν παλιότερα.

Δηλαδή, ο ηλικιωμένοι είναι παραγκωνισμένοι, είναι στη γωνιά;

Ευτυχώς βλέπουμε τώρα τελευταία πολλοί ηλικιωμένοι να είναι σε εγρήγορση, λόγω και του τρόπου ζωής τους. Όταν, όμως, μεγαλώνουν παιδιά και εγγόνια, ή όταν πεθαίνει ένας από τους δύο συζύγους, τότε μένουν μόνοι, έχει χαθεί και η παλιά γειτονιά. Νιώθουν μόνοι. Νιώθουν ότι ό,τι είχαν να δώσουν το έδωσαν και δεν τους έχει μείνει τίποτε πια καλό να περιμένουν.

Ποια είναι τα συναισθήματα που τους συντροφεύουν;

Κατάθλιψη και απογοήτευση. Νιώθουν παραγκωνισμένοι.

Τι νομίζετε ότι χρειάζονται;

Απλά πράγματα, λίγο ενθάρρυνση. Για παράδειγμα, τα εγγόνια να κινητοποιούν τον παππού και την γιαγιά, ώστε να κάνουν μαζί κάτι. Σ΄ αυτή την ηλικία μπορούν να κάνουν πάρα πολλά πράγματα, αρκεί να τους δώσεις την ευκαιρία.

Τι θεωρείτε ότι πετυχαίνετε εργαζόμενη όλα αυτά τα χρόνια με τους ηλικιωμένους;

Με την εργοθεραπεία βοηθάμε τους ηλικιωμένους να αφυπνίσουν, να οξύνουν λειτουργίες του εγκεφάλου που τις έχουν σιγά – σιγά εγκαταλείψει. Όπως η παρατηρητικότητα, η προσοχή, η καλή ψυχολογία. Νομίζω ότι τα πετυχαίνουμε όλα αυτά στο ΚΑΠΗ.

Οι αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της σύγχρονης ελληνικής οικογένειας έχουν δυσμενείς συνέπειες στη δική τους ζωή;

Ναι. Στην αρχή έχουμε ανάγκη τη γιαγιά και τον παππού, όταν τα παιδιά είναι μικρά. Καλό είναι που τα εγγόνια μεγαλώνουν μαζί τους. Όταν, όμως, εκείνα, λόγω του προγράμματός τους, δεν βρίσκουν χρόνο να αφιερώσουν στον παππού και στη γιαγιά, τότε μένουν μόνοι και αναρωτιούνται αν αξίζουν, αν μπορούν να προσφέρουν.

Νιώθουν ότι είναι βάρος;

Βάρος δεν νομίζω, αλλά μοναξιά νιώθουν σίγουρα.

Στο ΚΑΠΗ όσοι έρχονται σιγά – σιγά ανοίγονται, κάνουν φιλίες και δικές τους παρέες ή αναθερμαίνουν παλιές φιλίες, ξαναβρίσκονται δηλαδή με γνωστούς, μετά από χρόνια,

Υπάρχουν δομές στήριξης σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν και στη χώρα μας;

Δομές υπάρχουν, αλλά πρέπει να ενδυναμωθούν. Ίσως, σε μεγάλες πόλεις και στα χωριά τώρα τελευταία που ερημώνουν και φεύγουν οι νέοι, να πρέπει όντως να δημιουργηθούν νέοι χώροι, όπως το ΚΑΠΗ. Το έχουμε ανάγκη.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.