Διαστασεις,4671
1ο Γύρισε πτώμα, πάτερ μου, (κανονικά σου ψιθυρίζω την λέξη πτώμα γιατί ό,τι της θυμίζει τον θάνατο, την τρομάζει), αφισοκόλληση μέχρι πρωίας, έστειλε την Ταραντούλα με τους νεοπρόσφυγες που έχουν αναλάβει τη δουλειά και εκείνη με την «γενιά του άρθρου 16» μπεκρόπινε… Τέτοια που κάνει στην ηλικία της δεν την βλέπω να αντέχει για πολύ… αντί να μας θάψει όλους, θα θάψει τους μισούς και θα ησυχάσει… Είναι τόσο μεγάλη, πάτερ, που, όταν ειπώθηκε μία από τις θρυλικές ιστορικές φράσεις, «ο κύβος ερρίφθη», ή όπως ακριβώς ειπώθηκε, «alea jacta est», ήταν εκεί και το άκουσε. Για να τη διασώσει ο Σουετώνιος στο έργο του “Βίος του Καίσαρος, 32” χρειάστηκε να την ρωτήσει πρώτα: Πώς ακριβώς το είπε;»… (πάτερ, όπως σας έχω ήδη πει: «Γράφουμε πού και πού και καμιά ανακρίβεια» για να περνά η ώρα)…
2ο Χθες είχα πάει σε ένα βουλευτικό γραφείο…
Όχι, όχι για να ζητήσω ρουσφέτι, άλλωστε είναι γνωστό ότι μετά το Νόμο Πεπονή οι βουλευτές έχουν περιορίσει τη δραστηριότητά τους σε: γάμους, βαφτίσια, κηδείες και σουνέτ… Ήταν και ένας Πόντιος (με δικαίωμα ατομικού αυτοπροσδιορισμού εννοώ) και πηγαίνει στο αυτόματο μηχάνημα καφέ, ρίχνει το κέρμα του και πέφτει το φραπεδάκι του. Αμέσως ρίχνει κι άλλο κέρμα και παίρνει κι άλλον καφέ. Συνεχίζει με τρίτο και τέταρτο. Κάποια στιγμή δεν αντέχω και τον ρωτώ:
– “Μέχρι πότε θα παίρνεις καφέδες;” (γ—μω τον ατομικό σας αυτοπροσδιορισμό!).
Και ο Πόντιος απαντά:
– “Μέχρι να πάψω να κερδίζω”… Πάτερ λύστε μου μια απορία: Και αυτοί ψηφίζουν; Ηλεία θα γίνουμε, παρανάλωμα του πυρός σ΄ αυτές τις εκλογές… Άσε το άλλο: Σφίξε – σφίξε χέρια υποψηφίων, σαν του Πύρρου Δήμα έγινε το μπράτσο μου…
3ο Σας έλεγα για τη Θεία Ροδούλα πιο πάνω, αλλά και η Ταραντούλα δεν πάει πίσω, πάει πιο πίσω, μέχρι και τον υπουργό Μαυρογιαλούρο ήξερε… και τον βουλευτή Καλοχαιρέτα. «Ήταν όλοι τους παιδιά μου, Μαρία παιδί μου», διεκπεραίωνε τάχιστα υποθέσεις ψηφοφόρων του, διαβεβαιώνοντας ότι το θέμα τους «ετελείωσε!». Η διαχρονική διακωμώδηση της παροχολογίας στην πολιτική δεν είναι τυχαία. Ανέκαθεν οι Έλληνες ψηφοφόροι έδειχναν να γοητεύονται από εκείνον που υποσχόταν τα περισσότερα, ωθώντας συχνά τους πολιτικούς σε εξωφρενικές δεσμεύσεις. Η σπάνια υλοποίησή τους γινόταν πάντα εις βάρος των πολλών… «Από τον 19ο ακόμα αιώνα, Μαρία παιδί μου, τα κόμματα εναλλάσσονταν στην εξουσία, τάζοντας στους ψηφοφόρους λαγούς με πετραχήλια». Εδώ που τα λέμε, πάτερ μου, και με το συμπάθιο κιόλας, αλλά τα θέλει και εμάς ο κώλος μας…
4ο Εδώ γελάτε…
Πάει ένας σε ένα μαγαζί με γυαλιά, και μετά από πολύ ψάξιμο βλέπει ένα παλιό ζευγάρι στο βάθος ενός ραφιού.
Τα δοκιμάζει, και αμέσως αρχίζει να βλέπει την πωλήτρια γυμνή.
Τα βγάζει, η πωλήτρια φοράει κανονικά τα ρούχα της.
Τα αγοράζει και ξεκινάει για το σπίτι του.
Σε όλη τη διαδρομή όποτε βάζει τα γυαλιά βλέπει τους ανθρώπους γυμνούς και να κάνουν σεξ, μόλις τα βγάζει είναι στις κανονικές τους στάσεις!
Φτάνει στο σπίτι του, ανοίγει την πόρτα, και βλέπει στον καναπέ την γυναίκα του να το κάνει με τον κουμπάρο. Βγάζει τα γυαλιά, ακόμα τους βλέπει να το κάνουν. Τα ξαναβάζει, πάλι σεξ. Τα βγάζει, σεξ…
– Ω, ρε γαμώτο! λέει. Βάλε-βγάλε, τα χάλασα!
Υ.Γ.
Ετελείωσε αγαπητέ μου!
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
