Μαρια Αρχοντη: «Στοχος μας να θυμηθουν οι παλιοι

Στον οικισμό της Σάλπης, λίγα χιλιόμετρα από τον εκπληκτικό υγροβιότοπο της Βιστωνίδας, τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Σάλπης και Γλυκονερίου, προσφέρουν ένα «ταξίδι» στο χθες. Έναν «περίπατο» σε άσπρο και μαύρο, στην ιστορία, στις συνήθειες και στην ζωή του χωριού. Γι’ αυτή την έκθεση φωτογραφίας μιλάμε με την πρόεδρο του Συλλόγου, την κ. Μαρία Αρχοντή (στο μέσον της φωτογραφίας), αλλά και με το μέλος του Δ.Σ, κ. Σταματία Σταυροπούλου ( στα δεξιά της φωτογραφίας, όπου διακρίνεται μαζί τους(αριστερά) και η επίσης κάτοικος του χωριού και μέλος του Συλλόγου, κ. Φιλίτσα Κατίου). Η έκθεση πρόκειται για δράση που χρηματοδοτήθηκε από το ΕΠΑΑΧ και συγχρηματοδοτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο. Μια πρωτοβουλία του Συλλόγου που προκαλεί συγκίνηση στους σύγχρονους κατοίκους του χωριού.

Πώς ονομάζετε την έκθεση φωτογραφίας που παρουσιάζετε;

Μαρία Αρχοντή: «Έκθεση φωτογραφίας, ταξίδι στο άσπρο – μαύρο». Στην ουσία, μέσα από 740 φωτογραφίες παρουσιάζουμε την ιστορία του χωριού.

Πότε συγκεντρώσατε όλες αυτές τις φωτογραφίες;

Μαρία Αρχοντή: Ξεκινήσαμε πέρσι. Μαζέψαμε 350 φωτογραφίες και φέτος τις διπλασιάσαμε. Έχουμε μπροστά μας την παλιά ζωή της Σάλπης. Εικόνες από την εργασία, την εκκλησία, τις κοινωνικές συγκεντρώσεις κ.ά.

Πώς ανταποκρίθηκαν οι κάτοικοι του χωριού σ’ αυτή την προσπάθεια;

Μαρία Αρχοντή: Με μεγάλη χαρά μάς έδωσαν το υλικό όλοι. Από σπίτι σε σπίτι και από πόρτα σε πόρτα. Έτσι υλοποιήθηκε αυτή η προσπάθεια, χάρη και στη στήριξη του Σαλπιώτη Φωτογράφου, του κ. Σωτήρη Μποτρότσου, τον οποίο και ευχαριστούμε πολύ.

Ποιος ήταν ο στόχος του Συλλόγου σας;

Μαρία Αρχοντή: Στόχος μας ήταν να θυμηθούν οι παλιοί και να γνωρίσουν οι νέοι. Καταφέραμε να συγκινήσουμε τον κόσμο κι αυτό μας ικανοποιεί.

Τι απεικονίζεται σ’ αυτές τις 740 φωτογραφίες κ. Σταυροπούλου;

Σταματία Σταυροπούλου: Οικογένειες, πρόσωπα, παρέες, θεατρικές παραστάσεις, γάμοι και βαπτίσεις, γλέντια, μαζώξεις χαράς.

Θεατρικές παραστάσεις με πρωταγωνιστές ποιους;

Σταματία Σταυροπούλου: Θεατρικές παραστάσεις ανέβαζαν οι μαθητές. Πάρα πολλές μάλιστα κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Βέβαια, τα σχολεία με τους μαθητές – πρωταγωνιστές των θεατρικών παραστάσεων ήταν γεμάτα, υπήρχαν και πάρα πολλά παιδιά.

Τα χρόνια δύσκολα τότε, αλλά τα γλέντια μάλλον δεν έλειπαν…

Σταματία Σταυροπούλου: Πράγματι, η φτώχεια – φτώχεια, αλλά με πρόσωπα χαμογελαστά. Δείχνουν να είναι ευτυχισμένοι, να περνούν υπέροχα. Δεν ξέρω πώς το κατάφερναν. Αλλά τα πρόσωπά τους δεν είναι σκυθρωπά. Δεν έλειπαν ποτέ οι συναθροίσεις. Για παράδειγμα, τα γλέντια για διάφορους λόγους και οι αφορμές ήταν συνηθισμένα. Όπως και οι χοροί, τα τραγούδια, τα εδέσματα.

Νομίζω, ότι έχει χάσει πολλά το χωριό στο διάβα των χρόνων…

Σταματία Σταυροπούλου: Έχασε όντως πολλά, γι’ αυτό και προσπαθούμε εκ νέου. Για παράδειγμα παλιότερα διοργανώνονταν πολλές εκθέσεις που παρουσίαζαν τα αγροτικά προϊόντα που παρήγαγαν.

Υπήρχε και συνεταιρισμός;

Σταματία Σταυροπούλου: Ναι, ο πρώτος του χωριού ήταν αγροτικός συνεταιρισμός. Οι κάτοικοι άλλωστε ασχολούνταν με την καλλιέργεια της γης. Οι άνδρες, γιατί οι γυναίκες ασχολούνταν περισσότερο με το σπίτι.

Και οι εργασίες, γινόταν από κοινού, όταν επρόκειτο για δημόσια έργα;

Σταματία Σταυροπούλου: Όταν έκαναν κάτι για το χωριό, μαζεύονταν όλοι μαζί για να το πετύχουν. Για παράδειγμα, αυτό το κτίριο του Πολιτιστικού Συλλόγου που ήταν παλιότερα δημοτικό σχολείο, συγκεντρώθηκαν όλοι μαζί και το έκαναν από τα θεμέλια έως το τέλος. Μεγάλο έργο και δύσκολο, αλλά το έκαναν όλοι μαζί να φαντάζει απλό.

Διασώζονται και φωτογραφίες από το έργο της ενορίας…

Σταματία Σταυροπούλου: Το κατηχητικό είναι συνήθεια που έχει χαθεί εδώ και πολλά χρόνια. Μάλιστα τότε, οι γυναίκες που το παρακολουθούσαν, έκαναν και φιλανθρωπικό έργο, προσέφεραν τρόφιμα και χρήματα σε ιδρύματα του Νομού.

Από την παλιά εκκλησία τι έχει μείνει;

Σταματία Σταυροπούλου: Μόνο το καμπαναριό έμεινε από την παλιά εκκλησία της Σάλπης. Το κτίριο σώζεται μόνο σε φωτογραφίες.

Τι νιώθετε εσείς και τι οι συγχωριανοί σας όταν κοιτάτε τις φωτογραφίες;

Σταματία Σταυροπούλου: Μεγάλη συγκίνηση. Αλλά μεγαλύτερη είναι η συγκίνηση του κόσμου που έρχεται. Ακόμη και δάκρυα στα μάτια τους βλέπω. Αναγνωρίζουν στις φωτογραφίες οικεία πρόσωπα που έχουν χαθεί.

Θα πάρει μια μόνιμη μορφή αυτή η έκθεση;

Σταματία Σταυροπούλου: Είναι πολύ σημαντικό να πάρει μια μόνιμη μορφή. Να γίνει ένα λεύκωμα για να τα έχουμε όλα αυτά μόνιμα.

Οι νέοι νοιάζονται για το χθες;

Σταματία Σταυροπούλου: Οι νέοι έχουν μεγάλη ανάγκη να συνδεθούν με τον τόπο τους, να μάθουν όσο το δυνατόν περισσότερα. Άλλωστε το χωριό της Σάλπης είναι πολύ παλιό.

Διαχρονική και η συνύπαρξη χριστιανών και μουσουλμάνων;

Σταματία Σταυροπούλου: Πάντα ζουν αρμονικά οι χριστιανοί με τους μουσουλμάνους στη Σάλπη. Υπάρχουν στην έκθεση φωτογραφίες με νύφες μουσουλμάνες.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.