Διαστασεις,4636
1ο Πιάτο …
Σπιτικό Μαύρο Ψωμί! Θα το πούμε που θα το πούμε ψωμάκι μόλις γυρίσουμε από τα φέσια που βάλαμε για να πάμε διακοπές… ας μάθουμε να το ζυμώνουμε τουλάχιστον…
Του Chef ΝΕΜΟΥ… μπήκε στην κουζίνα την Παρασκευή, είναι Πέμπτη και ακόμη μέσα είναι…
Υλικά για 2 καρβέλια
1,5κ. Αλεύρι αναποφλοίωτο
200γρ. Προζύμι
20γρ. Μαγιά (νωπή)
15γρ. Αλάτι
900ml. Νερό
*Αλεύρι αναποφλοίωτο μπορείτε να βρείτε στο φούρνο ή στο σουπερμάρκετ. Αν δεν έχετε προζύμι βάλτε λίγη παραπάνω μαγιά (30γρ.).
Εκτέλεση
Διαλύετε τη μαγιά με το νερό και στη συνέχεια σε μια λεκάνη ανακατεύετε όλα τα υλικά, ζυμώνοντας τα περίπου 5-10’. Αφήνετε το μίγμα σκεπασμένο με μια πετσέτα για 20’ σε ζεστό σημείο να “ξεκουραστεί η ζύμη”.
Τη βάζετε στη φόρμα του καρβελιού (ή των καρβελιών), το χαράζετε στη μέση και το τοποθετείτε σ’ ένα ταψί. Το ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο για 45’ στους 220°C κι έτοιμο το σπιτικό, υγιεινό ψωμί σας!
Tip: Ακόμη μπορείτε να φτιάξετε τυρόψωμο και ελιόψωμο, απλά προσθέτοντας στα παραπάνω υλικά τυρί φέτα ή ψιλοκομμένες ελιές.
Καλή επιτυχία! (πάρτε και από το φούρνο της γειτονιάς για καλό και για κακό).
2ο Κάθονται στο σαλόνι τώρα που σου γράφω πάτερ μου
Κάνει η Θεία Ροδούλα τεστ νοημοσύνης στο ΝΕΜΟ. Μετά από τόσα μαθήματα σου λέει δεν μπορεί, κάτι θα έμαθε…
– Ποιο πράγμα είναι μαύρο και το φοράμε όταν βρέχει;
– Δεν ξέρω, απαντά ο ΝΕΜΟ.
– Μία γαλότσα! λέει η θεία Ροδούλα (που θυμήθηκε την υπόδηση των νιάτων της).
– Ποια πράγματα είναι μαύρα και τα φοράμε όταν βρέχει;
– Δεν ξέρω, λέει πάλι ο ΝΕΜΟ.
– Δύο γαλότσες, λέει υπομονετικά η θεία Ροδούλα και αδειάζει ένα Johnny Walker. Σκέψου καλά πριν απαντήσεις την τελευταία ερώτηση: Ποιος μένει στον Λευκό Οίκο και κυβερνά εκατομμύρια;
– Α! Αυτό το ξέρω, φωνάζει ο NEMO. Τρεις γαλότσες!!!
Πάτερ, πώς το έκανε ο δικός Σου έτσι αυτό το παιδί;
3ο Χθες τρεις ώρες προσπαθούσα να βγάλω γραμμή…
…στο τέλος ακούω τον αυτόματο τηλεφωνητή…:
“Ο συνδρομητής που καλέσατε κάνει SEX και δεν μπορεί να μιλήσει. Παρακαλώ αφήστε κάποιο μήνυμα ή περιμένετε την σειρά σας!”.
Για SEX πάτερ μου; Κράτος Mpourdelo… Με το συμπάθιο…
4ο Εδώ γελάτε
Ο Αντρέας ήταν ένα ήσυχο απλό και αγαθό χωριατόπαιδο. Κάποτε λοιπόν, όταν ήταν πια σε ηλικία γάμου. του έκαναν προξενιό για να παντρευτεί μια καλή κοπέλα από ένα διπλανό χωριό. Ο Ανδρέας δεν είχε αντίρρηση. Ξεκίνησε λοιπόν, να πάει στο διπλανό χωριό για να γνωρίσει τη νύφη, παρέα με έναν θείο του.
Η επικοινωνία τότε γινόταν με τα μουλάρια, γιατί δεν υπήρχαν δρόμοι και αυτοκίνητα.
Στο δρόμο ο θείος του τον συμβούλευε πώς θα συμπεριφερθεί και, μεταξύ των άλλων, του είπε και το εξής: Όταν μας βάλουν για να φάμε, δεν θα πέσεις με τα μούτρα στο φαΐ και να σε περάσουνε για νηστικό, γι’ αυτό θα τρως αργά-αργά και όταν εγώ σου πατήσω το πόδι κάτω από το τραπέζι, θα σταματήσεις να τρως και αν όλοι σου λένε φάε γαμπρέ εσύ θα λες ευχαριστώ δεν πεινάω άλλο.
Όταν λοιπόν έφτασαν στο σπίτι και ακολούθησαν οι συστάσεις και τα σχετικά, κάθισαν για να φάνε.
Όμως ο φουκαράς ο Ανδρέας δεν είχε προλάβει να βάλει μια μπουκιά στο στόμα του και η γάτα του σπιτιού περνώντας κάτω από το τραπέζι του πάτησε το πόδι.
Αυτό ήταν. Ο Ανδρέας παράτησε το φαΐ και όσο κι αν τον παρακαλούσαν όλοι να φάει αυτός επέμενε. Ευχαριστώ πολύ χόρτασα. Μάταια τον παρακαλούσε και ο θείος του να φάει, αλλά αυτός τίποτα.
Ξαφνικά άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς, γιατί ήταν Νοέμβριος μήνας, και έτσι αναγκάστηκαν να τους φιλοξενήσουν εκείνη τη βραδιά. Όμως εκείνη την εποχή τα σπίτια συνήθως δεν είχαν πολλά δωμάτια, αλλά ένα μεγάλο που ήταν και κρεβατοκάμαρα και σαλόνι κι απ’ όλα. Έστρωσαν λοιπόν σε μια γωνιά να κοιμηθούν ο Ανδρέας και ο θείος του.
Έξω η βροχή έπεφτε ακόμα ασταμάτητα.
Ο Ανδρέας όμως πείναγε πάρα πολύ, γι’ αυτό άνοιξε κρυφά τα ταγαράκι που είχε μαζί του, στο οποίο είχε ψωμί, τυρί ελιές κ.λπ. που τα είχε πάρει μαζί του για το δρόμο και άρχισα να μασουλάει.
Έξω η βροχή ακόμη έπεφτε και όλο και δυνάμωνε.
Σε μια στιγμή ξυπνάει ο νοικοκύρης του σπιτιού και ανοίγει την πόρτα να δει τον καιρό. Βλέπει λοιπόν τη βροχή που δεν έλεγε να σταματήσει, αλλά όλο και δυνάμωνε και αναφωνεί: Ρίξε καημένε Αντριά (Αντριά λέγανε το μήνα Νοέμβριο, επειδή αυτόν το μήνα είναι του Αγίου Ανδρέα).
Τότε ο Ανδρέας ανασηκώνεται από τα στρωσίδια του και λέει στον νοικοκύρη. Κι αν ρίχνω κι αν δε ρίχνω, απ’ το ταγαράκι μου!
Υ.Γ.
Μεγαλώνουμε, αλλά ποτέ δε θα πεθάνουμε, κουφάλα νεκροθάφτη.
Αλλά κι αυτό να συμβεί, θα φροντίσουμε να έχουμε αφήσει κάτι πίσω μας να λέει τις ιστορίες μας.
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
