«Η καλοσυνη των ξενων»
«Η καλοσύνη των ξένων» είναι ο τίτλος του βιβλίου του Πέτρου Τατσόπουλου, που παρουσιάστηκε σε συνεργασία της ΧΕΝ με το βιβλιοπωλείο «Δημοκρίτειο» στην αίθουσα του Θρακικού Πνευματικού Κέντρου – Θρακικού Ωδείου Κομοτηνής το βράδυ της Τετάρτης. Ο κ. Τατσόπουλος στο πιο πρόσφατο βιβλίο του πραγματεύεται την ιστορία της δικής του προσωπικής υιοθεσίας, η οποία αποτέλεσε το εφαλτήριο για να μιλήσει για την υιοθεσία γενικότερα.
Η ιδιοκτήτρια του βιβλιοπωλείου «Δημοκρίτειο» κ. Ιωάννα Δεμιράκη ευχαρίστησε την ομάδα βιβλίου της ΧΕΝ για τη συνδιοργάνωση, όπως επίσης και το συμβούλιο του Ωδείου για την παραχώρηση της αίθουσας. Στη συνέχεια αναφερόμενη στο τελευταίο βιβλίο του Πέτρου Τατσόπουλου «Η καλοσύνη των ξένων», τόνισε ότι ο συγγραφέας πραγματεύεται μεν την υιοθεσία «αλλά με τρόπο καθόλου δακρύβρεχτο και το ενδιαφέρον του βιβλίου έγκειται στο διαφορετικό και της προσωπικότητας του συγγραφέα, αλλά και του τρόπου γραψίματος, που φυσικά αντανακλά την προσωπικότητά του. Εγώ είμαι πολύ περίεργη και θέλω να μάθω πώς σκέφτηκε να μεταφέρει σε ένα βιβλίο όλα αυτά που ο ίδιος έζησε» δήλωσε η κ. Δεμιράκη.
Ο Πέτρος Τατσόπουλος μιλώντας για το βιβλίο μετέφερε ότι στην ουσία πραγματεύεται την ιστορία της δικής του προσωπικής υιοθεσίας, η οποία αποτέλεσε και την αφορμή για να μιλήσει για την υιοθεσία γενικότερα. Η ιστορία δεν είναι δακρύβρεχτη «διότι εγώ ιδιοσυγκρασιακά δεν θα μπορούσα να γράψω μια μελοδραματική ιστορία και γι’ αυτό προσπάθησα στο βιβλίο να υπενθυμίζω διαρκώς στον αναγνώστη ότι, όσο συγκινητική κι αν είναι η ιστορία ενός εξώγαμου παιδιού που υιοθετείται, υπάρχουν κι άλλες εκατοντάδες χιλιάδες ιστορίες που πιθανόν να είναι πιο συγκινητικές, πιο συναρπαστικές. Αυτό για να μην χάνει ποτέ την αίσθηση των αναλογιών ο αναγνώστης. Γιατί από αυτή την άποψη εγώ στάθηκα τυχερός. Υπάρχουν άλλα παιδιά που στέκονται λιγότερα τυχερά. Μιλάω για το εμπόριο βρεφών, για το εμπόριο οργάνων, πολύ σκοτεινές παραμέτρους που είναι κι αυτές παράμετροι της υιοθεσίας. Ωστόσο, η υιοθεσία δεν είναι μόνο αυτό, έχει και μια φωτεινή πλευρά. Είναι την πλευρά της αυταπάρνησης εκ μέρους των γονιών».
Ο ίδιος τόνισε ότι έχει εισπράξει ένα μεγάλο απόθεμα αγάπης από τους θετούς του γονείς. «Ποτέ δεν ένιωθα υιοθετημένος με το στερεότυπο που έχουμε για τον υιοθετημένο, που τον θεωρούμε ως ένα κλειστό άτομο, ιδιαίτερα συμπλεγματικό. Εγώ ποτέ δεν αισθανόμουν έτσι. Αναμφίβολα σε αυτό βοήθησαν οι θετοί γονείς που βεβαίως δεν μου αποκάλυψαν ότι είμαι υιοθετημένος. Το ανακάλυψα εγώ στα 19 μου, όταν ήδη είχε πεθάνει ο θετός μου πατέρας».
Κάθε υιοθεσία είναι διαφορετική, δεν είναι μια ασθένεια να έχει τα ίδια συμπτώματα σε όλους και παίζει πολύ μεγάλο ρόλο «αν θα καλοπέσεις ή αν θα κακοπέσεις», όπως υπογραμμίζει ο συγγραφέας. «Βεβαίως και οι θετοί γονείς αναλαμβάνουν ένα ρίσκο και διακινδυνεύουν να βρεθούν προ απροόπτου, προ δυσάρεστων εκπλήξεων. Θεωρώ έτσι πολύ γενναία πράξη την υιοθεσία».
Σχολιάζοντας τις αφορμήσεις που τον οδήγησαν στη συγγραφή ενός βιβλίου με ερείσματα στην προσωπική ζωή του, ο κ. Τατσόπουλος υπογράμμισε ότι δεν υπήρξε κάποια αφορμή συγκεκριμένη, απλά θεωρούσε μια τέτοια ιστορία αξιανάγνωστη. «Αν ήμουν αναγνώστης θα μου άρεσε να διαβάσω μια τέτοια ιστορία. Και από την πορεία του βιβλίου, όλους αυτούς τους έξι μήνες, φαίνεται ότι αυτό το συμμερίζονται και οι αναγνώστες. Από εκεί και πέρα ήταν ένα θέμα που με απασχολούσε σχεδόν 25 χρόνια, ένα τέταρτο του αιώνα, με απασχολούσα αν θα γράψω ή όχι. Βεβαίως είχα ενδοιασμούς, βεβαίως η εποχή σήμερα πιθανόν να μην ενδείκνυται καθόλου, γιατί γίνεται μια κατάχρηση γύρω από τα προσωπικά δεδομένα. Αλλά εγώ θεωρώ την ιδιότητα του συγγραφέα συνώνυμη με το ρίσκο. Θεωρώ ότι ένας άτολμος συγγραφέας είναι σαν ένα κρύο ανέκδοτο. Αν ένας άνθρωπος δεν θέλει να εκτεθεί, μπορεί να κρατήσει την ιστορία του στο συρτάρι του».
Σ.Χ.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
