Μια υποθεση… καθολου χαμενη

«Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι παλιοσειρές του Παρατηρητή παραμένουν δημιουργικοί και προσπαθούν, όπου κι αν βρίσκονται, να κρατούν αυτά που έμαθαν στην Κομοτηνή ζωντανά…».

Με αυτά τα λόγια δύο παλιοί «γνώριμοι» του ΠτΘ «χτύπησαν» ξανά… στις καρδιές μας και στην πόρτα της μνήμης, που δεν αφήνει τίποτα στη λήθη, έτσι, γιατί η ζωή είναι ωραία μ’ ένα ζευγάρι παλιά παπούτσια, που σε βολεύουν να περπατάς πιο άνετα τους δρόμους της α-λήθειας…

Η αλήθεια στα χρόνια τα παλιά – που δεν είναι και τόσο παλιά, αν το καλοσκεφτεί κανείς – ήταν αυτοί που τώρα είναι άντρες ολόκληροι, με κοστούμι και γραβάτα, κάποιοι με γυναίκα και παιδιά, και τότε ήταν φοιτητές, μάχιμοι στο μετερίζι του φοιτητικού κινήματος που το ξυπνούσαν από τη χειμερία νάρκη του, μάχιμοι στο πολιτιστικό έργο της Κοινότητας Νέων Κομοτηνής που τη γέννησαν και την άνδρωσαν, μάχιμοι και στην εφημερίδα του «Παρατηρητή της Θράκης» στην οποία έκαναν τα πρώτα τους βήματα. Εν Αθήναις τώρα, μακριά η Κομοτηνή από σιμά τους, αλλά πάντα μέσα τους και στην καρδιά τους.

Ο Γιώργος Λαγγουρέτος και ο Νίκος Τσιμπουκάκης είναι δύο από αυτούς τους παλιούς μας φίλους. Συναντήθηκαν στην Αθήνα κι έκαναν κάτι που ούτως ή άλλως δεν μπορούσαν, νομίζουμε, να αποφύγουν: την ψυχή τους τραγούδι. Τραγούδι, μουσική και συγκρότημα, το «Υπόθεση X», που το περιοδικό «Διαπασών» φιλοξενεί στο τεύχος Απριλίου 2007. Χαρά και τιμή που τους είδαμε στις σελίδες του, χαρά και τιμή για εμάς του ΠτΘ και την Κομοτηνή μας που τη μνημονεύουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, μια κι αυτή είναι η μούσα τους, αυτή τους βύζαξε το γάλα που τους μεγάλωσε.

Ε, αξίζουμε κι εμείς μια ψίχα περηφάνιας γι’ αυτά τα παιδιά, τα δικά μας…

Ας παρακολουθήσουμε όμως από κοντά το αφιέρωμα σε νέα συγκροτήματα, συμπεριλαμβανομένου και του «δικού μας», όπως παρουσιάστηκε στο δεύτερο τεύχος του περιοδικού «Διαπασών»…

«ΥΠΟΘΕΣΗ Χ» – Μια φοιτητική υπόθεση της Κομοτηνής που ρίζωσε στην Αθήνα

Αυτή η… Υπόθεση, ξεκίνησε ως προ-υπόθεση καλλιτεχνικής ανησυχίας, την εποχή των ακαδημαϊκών σπουδών στην Κομοτηνή. Δέκα χρόνια πίσω δηλαδή, στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Μια παρέα φοιτητών, που χωρίς – τότε – καμία βαθύτερη προσδοκία για το μέλλον, άρχιζε να σκαλίζει τη μουσική.

•«Όχι, όχι, δεν υπήρχε καμία σκέψη για συγκρότημα και καμία Υπόθεση Χ. Ως Γιώργος, Αλέξανδρος και Νίκος παίζαμε μουσική, κάναμε σποραδικές εμφανίσεις, είχαμε μια ανάμειξη σε κάποιο φοιτητικό πολιτιστικό σύλλογο που υπήρχε στην Κομοτηνή και έτσι μέσα από αυτή τη συμμετοχή και τις διάφορες εμπειρίες φτάσαμε σε σημείο να μεταλαμπαδεύσουμε όλο αυτό το πράγμα, εδώ στην Αθήνα», λέει ο Γιώργος Λαγουρέτος.

•Ουσιαστικά το σχήμα με τ’ όνομα «Υπόθεση Χ» τριγυρίζει στα μουσικά λημέρια από το 2005, με τον Γιώργο στην κιθάρα και στο τραγούδι, τον Αλέξη Σουβατζή στο μπάσο και τρεις… Νίκους (Αναστασάκης, Ζενεμπίσης, Τσιμπουκάκης) σε ντραμς, πλήκτρα και κιθάρα. Οι μουσικές τους συναντήσεις και πρόβες γίνονται σε κάποιο υπόγειο, στον Κολωνό, απαραιτήτως μια με δύο φορές την εβδομάδα και εννοείται ποτέ στις… 6 Δεκεμβρίου, του Αγίου Νικολάου!

•Για τους «Υπόθεση Χ», πρόβα ίσον εργασία και χαρά. «Όπως οι άλλοι πάνε για καφέ, για μπιλιάρδο ή στο γήπεδο, εμείς πάμε στην πρόβα. Ξέρεις, κανείς μας δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μετά από τόσα χρόνια θα είχαμε συγκρότημα. Και μάλιστα ένα συγκρότημα για το οποίο να πιστεύουμε ότι μπορεί και πρέπει να συνεχίσει». Η σύνθεση σοδειά τους, αριθμεί ήδη 15 τραγούδια έτοιμα να περάσουν άμεσα το κατώφλι της δισκογραφίας, ενώ υπάρχουν και αρκετά που θέλουν ακόμη δουλειά. το «Ένα λουλούδι» και το «Ταξίδι» είναι δύο από τα «ετοιμοπόλεμα» τραγούδια της «Υπόθεση Χ».

•Επιρροές; Οι ίδιοι δίνουν τις συντεταγμένες: «Είμαστε μια μπάντα που παίζει κυρίως σύγχρονη ηλεκτρική μουσική, οπωσδήποτε όμως ακούμε και επηρεαζόμαστε από διάφορα πράγματα, όπως η reggae αλλά και καινούρια ρεύματα. Μας επηρεάζει επίσης η ελληνική – ας πούμε ethnic – μουσική και τ’ όνειρο μας είναι κάποια στιγμή αυτό που θα καταφέρουμε να μπορεί να ενταχθεί στη σύγχρονη ελληνική μουσική δημιουργία». Στις – αρκετές μέχρι σήμερα – συναυλίες τους («σόλο» αλλά και μαζί με ονόματα όπως οι Magic de Spell, Υπόγεια Ρεύματα, Motivo 4 κ.α.) ο Μούτσης και ο Σουγιούλ βρίσκουν μια φιλόξενη θέση δίπλα στον Marley, τον Bowie, τους REM.

•Φιλοδοξίες υπάρχουν και δεν τις κρύβουν. Μακριά από νευρώσεις και ματαιοδοξίες όμως. Έχουν την πολυτέλεια να μην ιδρώνουν για το βιοποριστικό κάθε μέρα. Δεν μιλάμε για λεφτάδες, -κάθε άλλο-, απλώς η φωτιά είναι αναμμένη και το «τσουκάλι» δεν μένει άδειο. «Βλέποντας πόσοι δημιουργοί και πόσα συγκροτήματα τρέχουν σαν και μας, πιστεύω ότι είναι όπλο το να έχεις λύσει τα βιοποριστικά σου και να κάνεις μουσική όπως εσύ τη θέλεις. Κάνεις σίγουρα λιγότερους συμβιβασμούς», τονίζουν. Σε μέρες που ολοένα και περισσότερα παιδιά στριμώχνονται σε προβάδικα και στούντιο, ψάχνουν πατάρι και σκηνή να σταθούν, χτυπάνε απεγνωσμένα δισκογραφικές πόρτες, ο συνωστισμός δεν φρενάρει ούτε απογοητεύει το κουιντέτο της «Υπόθεσης Χ». «Υπάρχουν παιδιά που παίζουν, τρέχουν, χαλάνε λεφτά, δίνουν το χρόνο και την ψυχή τους σε κάτι, που ένας ψυχρός παρατηρητής απ’ έξω, θα έβλεπε ότι πολύ δύσκολα θα τους βγάλει κάπου. Είμαστε όμως και εμείς μέσα σ’ αυτή την ιστορία και πιστεύω ότι αυτό το πάθος θα πρέπει κάποιος να το αξιοποιήσει» παρατηρεί ο Γιώργος Λαγουρέτος. Και καταλήγει: «Να σου πως ένα μικρό στίχο που υπάρχει στο «Ταξίδι»;». /Μα αν κοιτάξεις μέσα σου, το σαράκι απόχτησες ήδη / και είναι πια αναπόφευκτο να δοκιμάσεις το ταξίδι…».

Αφήσαμε για το τέλος την περιδιάβαση στη σελίδα του συγκροτήματος στο διαδίκτυο, απόσπασμα από την νοσταλγική εισαγωγή της οποίας ακολουθεί…

«Όλα ξεκίνησαν στην Κομοτηνή. Τα αεροπλάνα και τα τρένα που κουβαλούσαν τα φοιτητικά μας όνειρα ψιθύριζαν νότες στις νύχτες μας. Κάποιο απροσδιόριστο ένστικτο μας ωθούσε να είμαστε δημιουργικοί, ζωντανοί, να προσφέρουμε. Μαζί με τα βιβλία της Νομικής κρατούσαμε κι ένα τετράδιο με στίχους, με σκόρπιες σημειώσεις, με ακόρντα. Και πραγματικά ζήσαμε, ρουφήξαμε τις στιγμές μέχρι το μεδούλι. Κοινότητα Νέων, Πολιτιστικές Αλκυονίδες, περιοδικό ΣΥΝΩΡΑ, εφημερίδα «Αντιποίηση Ειδήσεων», το «Δώμα» της Κοινότητας, λογοτεχνικές βραδιές, θεατρικά, κινηματογραφική λέσχη, συναυλίες, εκδρομές, γεμάτες με κιθάρες, κοψίδια, κρασί μέχρι τελικής πτώσεως και όνειρα. Εκεί μάθαμε τον τρόπο. Κι όταν βρεθήκαμε στην Αθήνα κοιτούσαμε τις γραβάτες μας με απορία, συνειδητοποιώντας ότι το παιχνίδι έχει πια αλλάξει. Τότε γεννήθηκε η ανάγκη του συγκροτήματος, η ανάγκη να έχουμε μια πόρτα ανοιχτή στην έκφραση, στο συναίσθημα, στη δημιουργία.

Αρχικά, μπήκαμε με θράσος στο πάλαι ποτέ studio Voices στην οδό Θήρας στα Πατήσια, να ηχογραφήσουμε τα κομμάτια μας. Ο καιρός περνούσε και οι αλλαγές μελών ήταν αλλεπάλληλες. Το πράγμα είχε φανερά ατονήσει και η μπάντα είχε πέσει σε απραξία. Στα τέλη του 2003, ωστόσο, σε κάποιο reunion παλιών φοιτητών της Κομοτηνής στο Rodeo club, για τις ανάγκες της βραδιάς, μαζεύτηκαν τα μέλη του συγκροτήματος, έκαναν λίγες πρόβες και έπαιξαν ξανά. Ήταν να μην (ξανα)γίνει η αρχή. Από τότε η μπάντα είναι για μας τρόπος ζωής. Το 2005 πήραμε το σημερινό μας όνομα και οι εμφανίσεις μας άρχισαν να πυκνώνουν. Κάτι φαινόταν στον ορίζοντα…

Κάθε μέρα που περνάει, όταν όλοι γύρω τρέχουν, εξαντλώντας την υπόστασή τους στην καθημερινότητά τους, εμείς τους κλείνουμε το μάτι και γυρνάμε κι απ’ την άλλη πλευρά: τα καινούργια τραγούδια, οι πρόβες, τα στιχάκια, τα live, το studio, ο ιδιοκτήτης του, η επαφή με μουσικούς άλλων συγκροτημάτων, οι πλάκες, η αναζήτηση νέων μουσικών αντιλήψεων μας κρατάνε ζωντανούς και δημιουργικούς.

Άλλωστε όπως λέει και το τραγούδι:

«Θέλω να σου πω ότι ο δρόμος ποτέ δεν τελειώνει

Σαν τυφλή αναζήτηση, σαν πληγή που όλο ματώνει

Μα αν κοιτάξεις μέσα σου το σαράκι απόκτησες ήδη

Κι είναι πια αναπόφευκτο να δοκιμάσεις ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ… ».

Την «Υπόθεση Χ» αποτελούν:

Νίκος Ζενεμπίσης πλήκτρα – φωνητικά

Αλέξανδρος Σουβατζής μπάσο – φωνητικά

Νίκος Τσιμπουκάκης ηλ. Κιθάρα

Νίκος Αναστασάκης τύμπανα

Γιώργος Λαγγουρέτος τραγούδι

Α.Χ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.