Ανθρωποι της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ… Υπεροχοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Αν ψάχναμε για ένα καινούργιο σύμβολο, προσδιοριστικό της εποχής μας, σίγουρα δεν θα επιλέγαμε τις λέξεις, κοινωνική αλληλεγγύη και ανθρωπισμός, πολύ δε περισσότερο τη λέξη εθελοντισμός. Σήμερα στο «Εμείς η Πόλις» φιλοξενούνται δυο άνθρωποι που αθόρυβα, αλλά με συνέπεια, κάνουν τρόπο ζωής την αλληλεγγύη και βρίσκονται κοντά σε άτομα που τους έχουν ανάγκη. Ο πατέρας Απόστολος Καβαλιώτης στην Αλεξανδρούπολη και η Παρθένα Ευθυμιάδου στη Δράμα δείχνουν και τον άλλο δρόμο, που ανακουφίζει τον πόνο των συνανθρώπων μας και επουλώνει πληγές.

Ο πατέρας Απόστολος Καβαλιώτης είναι διευθυντής του Ειδικού Πειραματικού Σχολείου Αλεξανδρούπολης που εδρεύει στο 1ο Χιλιόμετρο Αλεξανδρούπολης – Παλαγίας. Εργάζεται σ’ ένα σύγχρονο κτίριο που φιλοξενεί τη λειτουργία του Ειδικού Σχολείου, του Ειδικού Δημοτικού, του Ειδικού Γυμνασίου και του Ειδικού ΤΕΕ. Συνολικά 21 παιδιά με αναπηρίες έχουν στο πλευρό τους έναν άνθρωπο που γνωρίζει να κάνει καθημερινή πράξη την ανθρώπινη αλληλεγγύη και με την αγάπη και την παιδεία να επουλώνει ανοιχτές πληγές. «Όσο υπάρχει η κοινωνία των ανθρώπων, θα υπάρχει και η κοινωνία των πληγών» δηλώνει εκείνος και συμπληρώνει, «ο άνθρωπος δεν επουλώνει, ανοίγει πληγές και πολλές φορές, σπρώχνει τον συνάνθρωπό του να πέσει ο ίδιος μέσα στην πληγή».

Οι μαθητές σας μένουν στο σχολείο συνέχεια;

Είναι παιδιά που πηγαίνουν στο σπίτι τους. Το ωράριό τους είναι από τις οκτώ το πρωί μέχρι μία παρά είκοσι και μετά μέχρι τις τέσσερις έχουμε το πρόγραμμα του ολοήμερου σχολείου. Αμέσως μετά αποχωρούν με ειδικό λεωφορείο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων στο σπίτι τους.

Είναι διττός ο ρόλος σας, και κληρικός και δάσκαλος;

Είναι. Στο σχολείο, όμως, είμαι ένας δάσκαλος που αγωνίζεται και οφείλει να προσπαθεί να στηρίξει πολλές πλευρές. Ταυτόχρονα είμαι και παπάς. Είναι ένας ταυτόσημος όρος, γιατί η κοινωνική αλληλεγγύη είναι μέρος του κληρικού, αν δεν είναι, είναι λάθος. Η κοινωνική προσπάθεια είναι μέρος του δασκάλου, αν δεν είναι, είναι πάλι λάθος.

Ποιο από τα δυο είναι πιο δύσκολο;

Τίποτα δεν είναι δύσκολο, απλά χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να τα καταφέρει κανείς.

Ποια σχέση υπάρχει ανάμεσα στη γνώση και στην εκκλησία; Δεν είναι δύο κόσμοι, ο κόσμος της λογικής και ο κόσμος της πίστης, που έρχονται σε αντίθεση;

Όχι υπάρχει σχέση ανάμεσα στην παιδεία και στην εκκλησία. Κάποιοι παλιότεροι παπάδες κράτησαν αναμμένα τα φώτα του Γένους στους νεοέλληνες. Αν δούμε την σύγχρονη πραγματικότητα – ταξίδεψα πολλές φορές στην Αφρική και το ξέρω- ο ρόλος της εκκλησίας είναι ουσιαστικός και πραγματικός, γιατί ο παπάς, ο επίσκοπος, ο διάκονος και οι αδερφοί που βρίσκονται και αποτελούν το πλήρωμα της εκκλησίας είναι άνθρωποι που αγωνίζονται για τον συνάνθρωπο. Αν δεν αγωνιστούμε για τον συνάνθρωπο, τότε παύουν να υπάρχουν τα ιδεώδη της εκκλησίας.

Δεν είναι δύσκολη αυτή η μάχη;

Για τον άνθρωπο δεν υπάρχουν δύσκολοι όροι, υπάρχουν θέσεις και τοποθετήσεις που μπορούμε να πετύχουμε, αρκεί να προσπαθήσουμε.

Εσείς από πού αντλείτε την δύναμη;

Αντλώ τη δύναμη από το Θεό, αλλά και από τα μάτια αυτών των παιδιών που τα βλέπω να χαίρονται με το παραμικρό, να λυπούνται με το παραμικρό και να αγωνίζονται να εδραιώσουν τη ζωή τους σε μια κοινωνία που ειλικρινά μπορεί να είναι δύσκολη. Γιατί όσο και αν λέμε ότι είναι εύκολα τα πράγματα για τα άτομα με αναπηρίες, δεν είναι. Ζω και εργάζομαι για τα άτομα με αναπηρίες 18 χρόνια και θα σας πω ότι υπάρχουν χώροι μη προσπελάσιμοι ακόμη, δεν υπάρχουν ράμπες στους δρόμους, δεν υπάρχουν ράμπες ακόμη και στις εκκλησίες, παρότι γίνεται προσπάθεια. Ακόμη και σήμερα πολλοί βλέπουν με οίκτο τα άτομα με αναπηρίες. Δεν θέλουν οίκτο, αλλά αξιοπρέπεια στη ζωή που κάνουν.

Η κοινωνία μας δεν γιατί δεν συγχωρεί το μη ατελές;

Γιατί δεν έχουμε παιδεία πάνω σ ΄ αυτό και δεν έχουμε ενημέρωση. Μάθαμε να βλέπουμε έναν ανάπηρο με καροτσάκι στο δρόμο και ή να μην του δίνουμε καμία σημασία ή αν του δώσουμε να πούμε, «ο καημένος», ενώ δεν αξίζει κάτι τέτοιο.

Έχετε την εμπειρία άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Εκεί τέτοιου είδους ζητήματα έχουν αντιμετωπιστεί…

Έτσι είναι. Όταν βρέθηκα πριν χρόνια στη Σουηδία, πήγα να πάρω το λεωφορείο και υπήρχε μια ουρά εκατό ατόμων, τα επτά ήταν με κινητικά προβλήματα, κανένας δεν τους έδωσε τη θέση. Περίμεναν αξιοπρεπέστατα, κατέβηκε η μπάρα του λεωφορείου για να ανέβει το καροτσάκι και τελικά όλοι τους αντιμετώπιζαν ως ίσους και όμοιους. Τα άτομα με αναπηρία είναι ίσοι κι όμοιοι με μας. Εμείς δεν έχουμε την κατάλληλη ενημέρωση και την κατάλληλη παιδεία ν’ ανταποκριθούμε, όχι στην απαίτησή τους, αλλά στα δικαιώματά τους, γιατί τα άτομα με αναπηρίες έχουν δικαιώματα.

Γιατί επιλέξατε να εργαστείτε κοντά στα άτομα με αναπηρίες;

Είναι μια ορθή επιλογή η οποία πάρθηκε μετά από σκέψη. Ήθελα να δω τον τρόπο σκέψης τους, την επιθυμία τους για τη ζωή και να τους βοηθήσω σ΄ αυτό ακριβώς το σημείο, στα γράμματα και στο ότι μπορεί να τους κάνουν καλύτερη τη ζωή τους.

Το πετύχατε;

Αυτό θα το πουν οι επόμενες γενιές. Κανένας κόπος δεν πάει χαμένος και ειδικά όταν μιλάμε για ομάδες που έχουν αναπηρία.

Στην Αφρική πώς βρεθήκατε;

Στην Αφρική βρέθηκα ως εθελοντής του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών πριν πάρα πολλά χρόνια. Πρόσφερα τις υπηρεσίες μου αρχικά στην Καλκούτα και αργότερα στην ακτή του Ελεφαντοστού, ως λαϊκός, όχι ως κληρικός.

Έχει πολλές πληγές εκείνος ο τόπος…

Εκεί είναι όλα τα άτομα, άτομα με αναπηρίες. Να φανταστείτε ότι ακόμη και σήμερα ο μέσος όρος ζωής είναι 35 ετών. Τα προβλήματα είναι πάρα πολλά. Η αγάπη του κόσμου δεν είναι μεγάλη προς την Αφρική, γιατί δεν υπάρχει πιθανότατα ακόμη και η ενημέρωση και η παιδεία για το τι συμβαίνει στους ανθρώπους εκείνους, άρα χρειάζεται τεράστια προσπάθεια, να ενημερωθεί ο κόσμος, η σύγχρονη δύση. Να ενημερωθούν όλοι ότι τα προβλήματα εκεί είναι μεγάλα κι αν δεν τρέξουμε και δεν αγκαλιάσουμε τα προβλήματά τους πιθανότατα να μην καταλάβουμε ποτέ τι σημαίνει άνθρωπος και τι σημαίνει ανθρωπιά.

Γιατί τόσες πολλές ανοιχτές πληγές στον πλανήτη μας;

Όσο υπάρχει η κοινωνία των ανθρώπων, θα υπάρχει και η κοινωνία των πληγών. Ο άνθρωπος δεν επουλώνει, ανοίγει πληγές και πολλές φορές, σπρώχνει τον συνάνθρωπό του να πέσει ο ίδιος μέσα στην πληγή.

Και από τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά η εκκλησία και συμπαρίσταται στις πληγές των ανθρώπων είστε ικανοποιημένος;

Η εκκλησία της Ελλάδος κάνει μια τεράστια προσπάθεια και οφείλω να σας πω ότι, επειδή ανήκω στη Μητρόπολη Αλεξανδρούπολης το ξέρω, ο Μητροπολίτης μας, ο Πρωτοσύγκελός μας και όλο το πλήρωμα της εκκλησίας έχουν κάνει υπεράνθρωπη προσπάθεια και χτίζεται τώρα ένα δημοτικό σχολείο στο Κονγκό. Η βοήθεια των ανθρώπων είναι σημαντική. Και ξέρουν να την δίνουν με διαφορετικούς τρόπους όποτε χρειαστεί.

Τι έχετε στο νου και στην καρδιά σας πάντοτε και δεν χάνετε ούτε πίστη, ούτε κουράγιο;

Να προσφέρω χαμόγελο στους ανθρώπους.

Η Παρθένα Ευθυμιάδου είναι μητέρα δυο παιδιών και τους τελευταίους δέκα μήνες εργάζεται εθελοντικά στο Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων Δράμας. Καθημερινά βρίσκεται στο πλευρό ανθρώπων που την έχουν ανάγκη κάνοντας πράξη και τρόπο ζωής την ανθρώπινη αλληλεγγύη.

Πώς περνά η μέρα του εθελοντή;

Με πολύ δουλειά. Καθημερινά, εθελοντικά, άνευ αποδοχών, προσφέρω τις υπηρεσίες μου από τις 9 το πρωί μέχρι τις 3 το απόγευμα, πολλές φορές και πιο αργά.

Ξέρετε ακούγεται περίεργο, τόσες ώρες, με τόση συνέπεια και άνευ αποδοχών…

Ακούγεται όντως περίεργο. Έμεινα άνεργη, δεν έβρισκα δουλειά, είχα αρκετό χρόνο ελεύθερο και προσπάθησα να προσφέρω βοήθεια σ’ ένα Ίδρυμα που είχε και έχει ανάγκη στήριξης.

Δεν είναι και ό,τι καλύτερο να εργάζεται κανείς σε ένα τέτοιο χώρο…

Σίγουρα δεν είναι, μα πρέπει κάποιος να το στηρίξει. Είναι ένας πάρα πολύ δύσκολος χώρος. Στην αρχή που πρωτοπήγα ήταν πολύ δύσκολα για μένα, τις πρώτες μέρες επίσης, μέχρι να το συνηθίσω δυσκολεύτηκα. Μετά όλα γίνονται συνήθεια. Γίνεσαι φίλος με τα παιδιά και όλα τα συνηθίζεις, μαθαίνεις να τα βλέπεις διαφορετικά, να τ’ αγαπάς.

Οι υπάλληλοι πώς αντιδρούν στην παρουσία σας;

Οι υπάλληλοι εκτιμούν πάρα πολύ αυτό που κάνουμε και μας συμπεριφέρονται άψογα.

Και ο κοινωνικός σας περίγυρος πώς αντιδρά;

Οι συγγενείς και οι φίλοι το αποδέχτηκαν με έκπληξη. Πιστεύω ότι και εκείνοι νιώθουν ότι δεν μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο για μεγάλο χρονικό διάστημα, βλέπουν ένα τέλος και, ίσως, γι’ αυτό να με στηρίζουν. Μέχρι να έρθει, όμως, αυτό το τέλος θα αγωνίζομαι με όλες μου τις δυνάμεις.

Τι είναι τελικά ο εθελοντισμός, η έμπρακτη αλληλεγγύη;

Ο εθελοντισμός είναι ικανοποίηση ψυχής, ειδικά όταν προσφέρεις την εργασία σου σε ένα τέτοιο Ίδρυμα, νιώθεις πολύ διαφορετικά. Αν το ζήσει κανείς, τότε θα καταλάβει.

Αλλάζουν οι συνθήκες σ΄ αυτούς τους χώρους;

Νομίζω ότι αλλάζουν. Ειδικά σ΄ αυτό που πηγαίνω σε σχέση με πριν πολλά χρόνια υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη διαφορά. Χρειάζονται στήριξη οι άνθρωποι που αγαπούν αυτό που κάνουν και οι αλλαγές έρχονται.

Τι προτρέπετε στους συμπολίτες σας;

Όποιος μπορεί να το κάνει, να προσφέρει εθελοντικά. Είναι πολύ όμορφο το συναίσθημα που αφήνει.

Ο εθελοντισμός έχει μπει για τα καλά στην ζωή των Ελλήνων ή είναι υπόθεση λίγων;

Στην Δράμα έχει εξαπλωθεί αρκετά. Υπάρχουν πολλοί που δουλεύουν ως εθελοντές. Υπάρχουν άνθρωποι που προσφέρουν βοήθεια, στήριξη και δεν εισπράττουν παρά μόνο ηθική ικανοποίηση. Είναι στον άνθρωπο να θέλεις να κάνεις κάτι και να θέλεις να βοηθήσεις άνευ αποδοχών. Πρέπει να σε στηρίζουν κι άλλοι για να το κάνεις αυτό. Πρέπει να σε στηρίζει ο σύζυγός σου για να μπορείς να αντεπεξέλθεις.

Τα παιδιά σας τι λένε για την εθελόντρια μαμά τους;

Η κόρη μου είναι οκτώ χρονών, καταλαβαίνει τι κάνω και της αρέσει πολύ. «Μπράβο μαμά κι εγώ θα το κάνω όταν μεγαλώσω» μου λέει συχνά. Μαθαίνουν τα παιδιά από τους γονείς.

Και οι εθελοντές, εκτός από την ικανοποίηση τι κερδίζουν;

Παίρνουμε κι εμείς οι εθελοντές από τις υπηρεσίες. Μαθαίνουμε πράγματα τα οποία δεν τα ξέραμε. Όταν δούλευα ως υπάλληλος δεν έμαθα τόσα πολλά, όσα τώρα ως εθελόντρια.

Σας έχουν χάσει οι φίλες σας μήπως με την εθελοντική σας δράση;

Όχι, δεν μ΄ έχουν χάσει, πάντα περισσεύει χρόνος. Με στηρίζουν πάρα πολύ οι δικοί μου και έτσι περισσεύει χρόνος και για τις φίλες. Ο εθελοντισμός δεν στερεί απολαύσεις, ίσα – ίσα που προσφέρει απλόχερα και νέα συναισθήματα, νέες χαρές.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.