Ψαχνοντας στην Τουρκια τους δολοφονους του παιδιου του…

Τον περασμένο Ιούλιο είδε τον 31 χρόνων γιο του να πέφτει νεκρός μπροστά στα μάτια του από τις σφαίρες που είχαν στόχο τον Τούρκο επιχειρηματία που τους συνόδευε στην Κωνσταντινούπολη. Πέντε μήνες μετά, ο χαροκαμένος πατέρας δέχεται απειλές για τη δική του ζωή από την τουρκική μαφία, αν πάει να καταθέσει στη δίκη των δολοφόνων του παιδιού του που γίνεται αύριο στην Πόλη.

«Θα πάω να τιμήσω τη μνήμη του παιδιού μου και να ξεπλύνω το αίμα του» απάντησε πρόσφατα, μιλώντας στο «Έθνος» και τον Β. Ιγνατιάδη ο δραστηριοποιούμενος στην Ξάνθη επιχειρηματίας Παναγιώτης Παπαδόπουλος και προσθέτει: «Δεν με νοιάζει η δική μου ζωή, γιατί έχει πάψει να υπάρχει από τις 19 Ιουλίου μαζί με αυτήν του Δημήτρη». Από το δικαστήριο θα απουσιάζει ο Τούρκος επιχειρηματίας Τουρκούτ Γκιουντέρ, που ήταν ο στόχος των δολοφόνων και μετά το φονικό κατέφυγε στην Αμερική, όπου και κρύβεται.

Ο επιχειρηματίας από τη Θεσσαλονίκη, περιγράφει τις στιγμές εκείνου του καλοκαιρινού απογεύματος που χάραξαν με τον πιο τραγικό τρόπο τη ζωή του ίδιου και της οικογένειάς του, μιλά με πικρία και οργή για τον προσωπικό Γολγοθά που πέρασε και περνά, χωρίς βοήθεια και στήριξη από το ελληνικό κράτος, και δηλώνει ότι δεν θα ησυχάσει αν δεν δει τους δολοφόνους του παιδιού του στην φυλακή.

Το ιστορικό

Ήταν μέσα Ιουλίου όταν ο 31χρονος μηχανολόγος – μηχανικός Δημήτρης Παπαδόπουλος, γιος του βιοτέχνη ετικετών ρούχων στην Ξάνθη Παναγιώτη Παπαδόπουλου, επιστρέφοντας από την Πορτογαλία με την χαρά της κατάκτησης του EURO 2004από την Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου, βρήκε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ένα μήνυμα από τον Τουργκούτ Γκιουντέρ. Ο τελευταίος, ιδιοκτήτης μιας μεγάλης επιχείρησης υφαντών ετικετών στην Κωνσταντινούπολη, είχε συνεργαστεί με τον πατέρα του στο προηγούμενο διάστημα και είχαν πρόσφατα διακόψει την συνεργασία τους.

Εκτός από τα συγχαρητήρια για την επιτυχία της Εθνικής, ο Τούρκος επιχειρηματίας ζητούσε να πάει με τον πατέρα του στην Κωνσταντινούπολη για μια μεγάλη δουλειά, ύψους 600.000 ευρώ. Επρόκειτο για μια παραγγελία ετικετών για τις υπηρεσίες Ασφαλείας της Κύπρου, που δεν μπορούσε να εκτελεστεί απευθείας διότι ως γνωστόν η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Σκόπευε λοιπόν να προωθηθεί η όλη δουλειά μέσω Ελλάδας, σε συνεργασία με τον Παναγιώτη Παπαδόπουλο. Ο νεαρός μηχανολόγος – μηχανικός είχε συνοδέψει και παλιότερα τον πατέρα του στην Κωνσταντινούπολη, βοηθώντας τον στις συνεννοήσεις στα αγγλικά.

Παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του, ο Δημήτρης τον πίεζε να κάνουν το ταξίδι. «Δεν ξέρω πως, ίσως από κάποιο προαίσθημα δεν ήθελα να πάμε, ενώ ο γιος μου επέμενε, σαν να τον προκαλούσε η μοίρα του», λέει σήμερα ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος.

Το ταξίδι τελικά έγινε στις 19 Ιουλίου, μια μέρα που αποδείχθηκε μοιραία για την οικογένεια Παπαδοπούλου. Στις 7.30 το απόγευμα έφτασαν στο εργοστάσιο του Γκιουντέρ, ο οποίος τους υποδέχθηκε και ξεκίνησαν αμέσως για το ξενοδοχείο. Ο Δημήτρης μπήκε στο αυτοκίνητο του Τούρκου επιχειρηματία, ώστε να μιλήσουν στον δρόμο για τη δουλειά και ο πατέρας του ακολουθούσε από πίσω, σε απόσταση τριών τεσσάρων μέτρων με το δικό του αυτοκίνητο. Ο νεαρός κάθισε στη θέση του συνοδηγού, εκεί που πάντα κάθονταν ο Γκιουντέρ. Όμως αυτή τη φορά δεν είχε τον σοφέρ του κι έτσι ο Γκιουντέρ κάθισε αυτός στην θέση του οδηγού. Αυτό, όπως αποδείχθηκε στην συνέχεια, ήταν το μοιραίο για τη ζωή του ανυποψίαστου Δημήτρη Παπαδόπουλου.

«Πηγαίναμε με πολύ μικρή ταχύτητα παρόλο που ο δρόμος ήταν άδειος» θυμάται ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος. «Κάποια στιγμή βλέπω από δίπλα μου ένα κόκκινο αυτοκίνητο με τρεις επιβαίνοντες να με πλευρίζει από αριστερά και να προσπαθεί να μπει ανάμεσα σε μένα και το μπροστινό αυτοκίνητο. Τον άφησα να μπει να μην χτυπήσουμε».

Τουλάχιστον δέκα λεπτά τα τρία αυτοκίνητα πήγαιναν μαζί. Στη συνέχεια το κόκκινο αυτοκίνητο έκανε δεξιά, πέρασε πίσω από αυτό του Έλληνα επιχειρηματία και το προσέγγισε από αριστερά. «Πηγαίναμε για ώρα δίπλα δίπλα. Αυτός που κάθονταν πίσω με κοιτούσε επίμονα στα μάτια. Θεώρησα πως θέλουν να με σταματήσουν για να με ληστέψουν και να μου πάρουν το αυτοκίνητο».

Μετά, το κόκκινο αυτοκίνητο πήγε μπροστά, πλεύρισε το αυτοκίνητο του επιχειρηματία, που είχε σκούρα τζάμια και δεν φαίνονταν οι επιβάτες του και πήγαιναν μαζί για 500 μέτρα. Κάποια στιγμή έκοψε ταχύτητα, μπήκε σφήνα ανάμεσα στα δύο αυτοκίνητα και πέρασε δεξιά του μπροστινού αυτοκινήτου. «Ακούω δύο πυροβολισμούς και βλέπω το κόκκινο αυτοκίνητο να μπαίνει σε μία έξοδο δεξιά και να εξαφανίζεται. Αρχικά νόμισα ότι έσκασαν τα λάστιχα. Όταν σταματήσαμε κατάλαβα τι είχε συμβεί. Νομίζοντας πως ο Τουργκούτ καθόταν στη θέση του συνοδηγού, πυροβόλησαν εκεί και σκότωσαν το παιδί μου». Οι πέντε σφαίρες είχαν διαπεράσει την πόρτα του συνοδηγού και τα τζάμια, και μία από αυτές χτύπησε τον 31χρονο στο στομάχι. Στο νοσοκομείο, όπου μεταφέρθηκε, ο νεαρός υπέκυψε στα τραύματά του από εσωτερική αιμορραγία, αφού όπως αποδείχθηκε η σφαίρα του είχε τρυπήσει την αορτή. Το θέμα έγινε πρωτοσέλιδο στις μεγαλύτερες τουρκικές εφημερίδες και το προέβαλαν εκτενώς τα τουρκικά τηλεοπτικά κανάλια. Ελάχιστα, όμως, τα ελληνικά.

Η ειδοποίηση

Δύο μέρες μετά, στην ταβέρνα της Θεσσαλονίκης όπου γίνονταν η δεξίωση για την κηδεία του παιδιού του, ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος δέχτηκε τηλεφώνημα από το Ελληνικό Προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Οι δράστες είχαν συλληφθεί και έπρεπε να πάει εκεί για να τους αναγνωρίσει, αφού ήταν ο βασικός μάρτυρας.

Ανάμεσα σε δεκάδες άτομα που είχαν προσαχθεί, ο τραγικός πατέρας αναγνώρισε γρήγορα τον οδηγό του κόκκινου αυτοκινήτου και τον άνθρωπο με το άσπρο πουκάμισο που κάθονταν στο πίσω κάθισμα. Ήταν δύο αδέλφια, οι Ισμαήλ και Χαϊντάρ Μπεγιασπινάρ, που μαζί με τον τρίτο αδελφό τους Μεχμέτ, που επίσης συνελήφθη, ήταν οι τρεις που επέβαιναν στο αυτοκίνητο.

Οι δύο πρώτοι είχαν δουλέψει παλαιότερα ως υπάλληλοι του Γκιουντέρ και είχαν προσεγγιστεί από ανθρώπους της τούρκικης μαφίας, που εκβίαζαν τον Τούρκο επιχειρηματία. Όπως ανέφερε στην κατάθεσή του στην Ασφάλεια ο Γκιουντέρ, μπράβοι του ζητούσαν συνέχεια πολλές χιλιάδες δολάρια και τον απειλούσαν ότι θα τον σκοτώσουν αν δεν απέσυρε μηνύσεις που είχε καταθέσει για κακοδιαχείριση από την προηγούμενη διοίκηση του εργοστασίου του.

Ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος καταγγέλλει ότι στο διάστημα που ακολούθησε, πέρασε μόνος του έναν «Γολγοθά», συναντώντας κλειστές πόρτες και αδιαφορία από την επίσημη Ελληνική Πολιτεία, με εξαίρεση το υπουργείο Δικαιοσύνης που μεσολάβησε μόνο για την έγκαιρη μετάφραση της δικογραφίας. Αύριο, που διεξάγεται στην Κωνσταντινούπολη η δίκη, θα παραστεί ως βασικός μάρτυρας κατηγορίας, παρά τις απειλές που δέχεται όλο το τελευταίο διάστημα για να μην πάει. «Αν έρθεις στην Κωνσταντινούπολη θα σε σκοτώσουμε» είπε σε σπαστά αγγλικά ο άνδρας που του τηλεφώνησε δύο φορές στο σπίτι, ενώ αντίστοιχες απειλές («θα σας εξοντώσουμε», «θα σας σακατέψουμε») δέχεται και ο Τούρκος δικηγόρος του στην Πόλη. Αλλά δεν πτοείται: «Εγώ θα πάω, γιατί έτσι λέει η καρδιά μου και το καθήκον μου να πράξω. Το μόνο που ζητώ είναι να ξεπλύνω το αίμα του παιδιού μου και να στείλω αυτά τα καθάρματα στην φυλακή. Προέχει η τιμωρία των δραστών της δολοφονίας του γιου μου, δεν με ενδιαφέρει η δική μου ζωή».

Γιάννης Γιαγκίνης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.