«Ο ανθρωπος στοχος και κεντρο του ενδιαφεροντος μας

Με στόχο την παραμονή των ηλικιωμένων και των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες στο οικείο φυσικό και κοινωνικό τους περιβάλλον, την εξασφάλιση αξιοπρεπούς και υγιούς διαβίωσης, καθώς και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους ξεκίνησε η λειτουργία του Προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι» σε πολλούς δήμους της χώρας.

Ο ΠτΘ επισκέπτεται σήμερα το Δήμο Φιλύρας σε μία εκ του σύνεγγυς ενημέρωση της λειτουργίας του προγράμματος. Σε μία κοινωνία στην οποία η αποξένωση, οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής, η αποδυνάμωση των οικογενειακών δεσμών οδηγούν στην παραμέληση ευπαθών ομάδων, όπως οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με ειδικές ανάγκες, είναι παρήγορο που υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που πάνω από τη δουλειά τους βάζουν τον παράγοντα άνθρωπο, που έστω και με τα λίγα μέσα που διαθέτουν δίνουν το δικό τους αγώνα για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.

Ο δήμος Φιλύρας έχει πληθυσμό 7.796 κατοίκους εκ των οποίων το 15,9% πληθυσμού, περίπου 1.340 άτομα είναι άτομα τρίτης ηλικίας και περίπου 30 είναι άτομα με ειδικές ανάγκες. Το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι» εφαρμόζεται στο Δήμο Φιλύρας από το Σεπτέμβριο του 2002 μέχρι και σήμερα. Σε αυτό το χρονικό διάστημα έχουν εξυπηρετηθεί 300 οικογένειες με ηλικιωμένους και με άτομα με ειδικές ανάγκες.

Το πρόγραμμα στηρίζουν δύο νοσηλευτές, ο Οσμάν Σεζγκίν και η Βουζβούκη Άννα, η οικογενειακή βοηθός, Καμπούρη Ματούδα, η κοινωνική λειτουργός, Νικηφορίδου Αναστασία, τα οποία έχουν προσληφθεί με σύμβαση ορισμένου χρόνου για 3 χρόνια και η γιατρός Άννα Κουτσογιάννη, η οποία έχει προσληφθεί με σύμβαση έργου.

Όπως τονίζει η κοινωνική λειτουργός του προγράμματος « στόχος μας είναι να εξυπηρετηθούν όλοι ανάλογα βέβαια με τις ανάγκες τους».

ΠτΘ: Ποιος είναι ο σκοπός του προγράμματος;

Α.Ν: Σκοπός του προγράμματος είναι το ανήμπορο ηλικιωμένο άτομο να εξυπηρετηθεί μέσα στο σπίτι, η πρωτοβάθμια δηλαδή νοσηλευτική φροντίδα να παρασχεθεί εκεί, αλλά και οι κοινωνικές και οικιακές φροντίδες, ώστε και να ελαφρυνθεί από το βάρος το άτομο που το φροντίζει. Το σημαντικό είναι ότι το άτομο δεν χρειάζεται να μετακινηθεί από το χώρο του, εφόσον πηγαίνουμε εμείς με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο που διαθέτει το πρόγραμμα. Αυτό είναι και πιο οικονομικό, γιατί η νοσηλεία κοστίζει περισσότερο, και φυσικά είναι και πιο ανθρώπινο. Οι παρεμβάσεις μας γίνονται ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να είναι από καθημερινές μέχρι μηνιαίες, 15νθήμερες, εβδομαδιαίες, ανάλογα πάντα με την περίπτωση που έχουμε. Επίσης δίνουμε πληροφορίες για την καλύτερη εξυπηρέτησή τους. Για παράδειγμα αν μία μαμά έχει ένα παιδάκι άτομο με ειδικές ανάγκες θα την βοηθήσουμε να απευθυνθεί στο ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ, δηλαδή κάνουμε παραπομπές, όπως και συνεργασίες. Συνεργαζόμαστε με το ίδρυμα «Άγιος Γεώργιος» στο Ροδίτη, το οποίο συνεργάζεται εδώ και λίγους μήνες με τον ΟΓΑ και μέσω του ταμείου πηγαίνουν δικά μας περιστατικά για φυσικοθεραπείες. Συνεργαζόμαστε πολύ στενά με την Κοινωνική Πρόνοια, με το ΙΚΑ, τον ΟΓΑ, τα κεντρικά του ΟΓΑ και το περιφερειακό τμήμα του ΟΓΑ που εδώ και λίγο καιρό λειτουργεί στην Κομοτηνή, με το νοσοκομείο έχουμε πολύ καλή συνεργασία, αλλά, σπάνια, και με ιδιώτες γιατρούς.

Επίσης, γίνονται κάποιες βιοχημικές μετρήσεις, μέτρηση τριγλυκεριδίων, μέτρηση ζαχάρου, μέτρηση χολιστερόλης, μέτρηση αρτηριακής πίεσης η αλλαγή του καθετήρα, ορισμένες αγορές από την οικιακή βοηθό, συμμάζεμα του σπιτιού, συντροφιά. Μέσα από τις δράσεις μας ενημερώσαμε τα άτομα για τις δράσεις του «Περπατώ», με τον οποίο και συνεργαζόμαστε. Θα έλεγα ότι μετά από 2 χρόνια φτάσαμε στο σημείο να θέλουμε κι εμείς αλλά και από τις ανάγκες των ανθρώπων να λειτουργούμε πια σαν μικρή κοινωνική υπηρεσία

ΠτΘ: Το πρόγραμμα είναι σχετικά καινούργιο. Υπήρξαν δυσκολίες στα πρώτα του βήματα; Πώς κατορθώσατε και γίνατε αποδεκτοί;

Α.Ν.:Η ομάδα προσφέρει τις υπηρεσίες της εδώ και δύο χρόνια στους είκοσι οικισμούς του Δήμου. Αρχικά ξεκινήσαμε, πάντα με πολύ καλή συνεργασία με τη Δημοτική Αρχή, να γίνει γνωστή η υπηρεσία και ο σκοπός της σε όλους τους οικισμούς του δήμου. Ο δήμαρχος με ανακοινώσεις, αλλά και οι σύμβουλοι κατ’ ιδίαν στα καφενεία ενημέρωναν τον κόσμο και τον προέτρεπαν να απευθύνεται σε εμάς. Πολύ σημαντικό ρόλο έπαιξαν για την αποδοχή μας, και παίζουν ακόμη οι δημοτικοί σύμβουλοι, οι οποίοι επειδή είναι κοντά στους ανθρώπους γνωρίζουν τα προβλήματα, ξέρουν τις ανάγκες και μας ενημερώνουν. Για παράδειγμα γνωρίζουν ότι σήμερα υπάρχει ένας ηλικιωμένος ο οποίος γύρισε από το νοσοκομείο και θέλει αλλαγή καθετήρα και δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί. Πηγαίνουμε εμείς για όσο χρονικό διάστημα χρειάζεται και τον αλλάζουμε. Σε άλλη περίπτωση όταν χρειαστεί για 10 ημέρες ενεσοθεραπεία, πηγαίνουμε και την κάνουμε.

ΠτΘ: Η μεταφορά του ασθενή γίνεται από εσάς;

Α.Ν: Όχι, το αυτοκίνητο είναι καθαρά για τη μετακίνηση του προσωπικού.

Α.Β.: Όταν το περιστατικό είναι κλινήρες και δεν μπορεί να μεταφερθεί με άλλο τρόπο καλούμε ασθενοφόρο. Πολλές φορές όμως η μεταφορά γίνεται από τους οικείους. Όταν όμως χρήζει ανάγκης ιδιαίτερης μόνο με ασθενοφόρο θα μετακινηθεί το άτομο.

ΠτΘ: Συνηθίζεται να μιλάμε σήμερα για κοινωνίες αποξένωσης. Εδώ όμως δεν πρέπει να μιλάμε με τέτοιους όρους αλλά για μία ευαισθητοποιημένη κοινωνία..

Α.Ν.: Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η συγκεκριμένη κλειστή κοινωνία έχει κύριο χαρακτηριστικό το δέσιμο της οικογένειας. Οι άνθρωποι είναι πολύ ευαισθητοποιημένοι. Ο ρόλος και η παρουσία η δική μας είναι ευαισθητοποιώντας και την οικογένεια, και τη γειτονιά να αναπτύξουμε τον εθελοντισμό. Ήδη έχουμε ομάδα εθελοντών που βοηθούν και μας ενημερώνουν για τα περιστατικά.

ΠτΘ:κ. Καμπούρη, είστε οικιακή βοηθός και μέσα στα καθήκοντά σας όπως είπε η κ. Νικηφορίδου κάνετε και συντροφιά…

Μ.Ν: Φυσικά. Και παρόλο που υπάρχει πρόβλημα με τη γλώσσα συνεννοούμαστε. Επικοινωνούμε με το σώμα, με τις κινήσεις. Βέβαια πολύ μεγάλο ρόλο παίζει το ότι γνωρίζει τη γλώσσα ένας συνάδελφος και τον χρησιμοποιούμε και σαν διερμηνέα, ο κ. Οσμάν Σεζγκίν.

ΠτΘ:Λειτουργείτε πάντα σαν ομάδα;

Α.Ν: Υπάρχουν περιπτώσεις που απαιτούν μόνο ψυχοσυναισθηματική στήριξη, ή συμβουλευτική, ή πληροφορίες για κοινωνικοπρονοιακά θέματα, ή για διαμεσολάβηση, ή για παραπομπές και όλα αυτά τα αναλαμβάνει η κοινωνική λειτουργός. Τις πρωτοβάθμιες νοσηλευτικές φροντίδες τις αναλαμβάνουν οι νοσηλευτές, μαζί με το γιατρό. Υπάρχουν περιπτώσεις που γίνονται μόνο με παρουσία γιατρού, όπως ο καθετηριασμός.

Α.Β.: Επίσης και η περιποίηση κατακλίσεων απαιτεί την παρουσία γιατρού. Διδάσκουμε εμείς στους συγγενείς πως θα κάνουν και τις αλλαγές, γιατί εμείς δεν είμαστε συνέχεια, είμαστε μόνο το πρωί και λείπουμε Σαββατοκύριακα.

ΠτΘ: Πόσο σημαντική είναι η παρουσία σας και ποια είναι η αντίδραση των κατοίκων;

Α.Ν.:Πάρα πολύ σημαντική όπως και το γεγονός ότι μπήκαμε στο σπίτι τους. Έχουν καλές προθέσεις να φερθούν καλά στο άτομο το δικό τους από αγάπη, από ενδιαφέρον, η παρουσία όμως και του τρίτου ματιού τους κάνει ακόμα πιο δυνατούς και πιο πρόθυμους να βοηθήσουν το άτομό τους. Είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί νοιώθουν και μια στήριξη και από τη δική μας την ομάδα.

Μας έκανε εντύπωση στην αρχή, -γιατί ήταν κάτι πρωτόγνωρο να μπει μια τέτοια είδους βοήθεια μέσα στο σπίτι του ηλικιωμένου, του ατόμου με ειδικές ανάγκες,- που έβγαζαν λεφτά να μας πληρώσουν. Έβλεπες τη γιαγιούλα την 80χρονη που έχει ένα γιο άτομο με ειδικές ανάγκες να βγάζει λεφτά να μας δώσει και εμείς να προσπαθούμε να εξηγήσουμε ότι δεν παίρνουμε χρήματα, ότι η προσφορά μας είναι δωρεάν.

Α.Β.: Για μας μπορεί να μην είναι τίποτα να πάμε από το ένα σπίτι στο άλλο για να κάνουμε μια ένεση αλλά γι’ αυτούς τους ανθρώπους είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί γίνεται μέσα στο σπίτι, μέσα στο χωριό, η συμβουλευτική υγεία, η εξέταση από το γιατρό, η ψυχολογική υποστήριξη, οι νοσηλευτικές φροντίδες.

ΠτΘ: Σας επισκέπτονται και εδώ στο χώρο σας

Α.Β.: Και εδώ έρχονται και μας βρίσκουν τώρα πλέον που μας έχουν μάθει. Όταν μπορεί ένας ηλικιωμένος να περπατήσει μπορεί να έρθει να του μετρήσουμε τη χοληστερόλη του, την πίεση, το ζάχαρό του.

ΠτΘ: Φυσικά όμως έχετε και κάποια όρια στο έργο σας… Υπήρξαν και υπερβολικές απαιτήσεις;

Α.Ν: Φυσικά και αυτό το δώσαμε να το καταλάβουν και η Δημοτική αρχή, και η Δημοτική Επιχείρηση Φιλλύρας της οποίας πρόεδρος είναι ο ίδιος ο Δήμαρχος, ο κ. Κιασήφ. Από την αρχή τους δώσαμε να καταλάβουν ποια είναι τα όρια του έργου μας, γιατί υπάρχουν και όρια, και τα βάλαμε εξαρχής και επαναλαμβάνοντάς τα κατάλαβαν οι άνθρωποι ποϋ αρχίζουμε και πού μπορούμε να σταματήσουμε.

Εγώ νομίζω ότι παίζει μεγάλο ρόλο στο πώς θα μεταδώσει η ομάδα αυτό που θέλει. Εάν δεν είναι σίγουρη η ομάδα, δεν μπορεί να ανοιχτεί, δίνει λάθος εντυπώσεις και ο κόσμος δε φταίει, αρχίζει να ζητάει. Όταν εμείς ξέρουμε τι είναι αυτό που κάνουμε και μέχρι πού μπορούμε να φθάσουμε τότε πρέπει να το δώσουμε και στους άλλους να το καταλάβουν.

ΠτΘ:Η περιοχή είναι ορεινή και σαφώς θα αντιμετωπίζετε το χειμώνα δύσκολες καιρικές συνθήκες. Τι κάνετε;

Α.Β.: Όταν είναι χειμώνας και έχει χιόνι δε θα ανέβουμε στην Εσοχή και στη Ραγάδα που είναι ορεινά χωριά και δεν έχουμε πρόσβαση. Επίσης συνέβη να ξεκινήσουμε από την Κομοτηνή και λόγω καιρικών συνθηκών γυρίσαμε πίσω.

ΠτΘ: Οι άνθρωποι δηλαδή σε αυτές τις περιπτώσεις δεν εξυπηρετούνται;

Α.Β.: Παρεμβαίνει το ασθενοφόρο ή σε έκτακτη περίπτωση, που δεν μας έχει τύχει κάτι τέτοιο, ο στρατός.

ΠτΘ:Ποια είναι η συνεργασία σας με την τοπική αρχή;

Α.Ν: Είναι πάρα πολύ σημαντική η συνεργασία της μονάδας μας με τη Δημοτική Αρχή και με την ΔΕΑΦ. Γιατί μόνοι μας όσο καλή διάθεση και να είχαμε δε θα μπορούσαμε αν δεν υπάρξει ενημέρωση του δημάρχου.

ΠτΘ:Υπάρχουν βαριά περιστατικά;

Α.Ν.:Ναι, υπάρχουν και περιστατικά κλινήρη ηλικιωμένων είτε από εγκεφαλικό, είτε καρκινοπαθείς στα τελευταία στάδια. Επίσης έχουμε περιστατικά από τροχαία. Για παράδειγμα ένα νέο άτομο, εδώ και δύο χρόνια μετά από τροχαίο με ψυχοκινητική αναπηρία, εγκεφαλική που πρέπει καθημερινά το άτομο αυτό αν κάνει αντιθρομβωτική ένεση.

ΠτΘ: κ. Κουτσογιάννη εδώ και δύο μήνες που είστε γιατρός του προγράμματος ποια είναι η εμπειρία σας;

Α.Κ.: Είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένη από το κλίμα που επικρατεί και από τη συνεργασία μεταξύ της ομάδας. Εγώ παρεμβαίνω όπου είναι απαραίτητη η παρουσία γιατρού. Για παράδειγμα στην περίπτωση ενός παππού που του έβαλαν βηματοδότη, του κάναμε τις αλλαγές και του αφαιρέσαμε τα ράμματα. Επίσης όπου χρειαστεί κάνω τη συνταγογράφιση.

Α.Β: Είναι ο δεύτερος χρόνος που έχουμε γιατρό και το ζητήσαμε εμείς γιατί πλέον, κάποιες νοσηλευτικές φροντίδες χωρίς παρουσία γιατρού δεν γίνονται. Υπήρχε πρόβλημα παρόλο που οι άνθρωποι εξυπηρετούνταν από το αγροτικό ιατρείο, κάτι όμως που ήταν χρονοβόρο, γιατί ο αγροτικός γιατρός είχε να εξυπηρετήσει και τους πελάτες του ιατρείου και έπρεπε να τον περιμένουμε να τελειώσει για να επισκεφθούμε αυτόν που είχε ανάγκη. Έτσι ζητήσαμε και εφόσον το πρόγραμμα προέβλεπε ένα ειδικό συνεργάτη γιατρό ή ψυχολόγο, γενικά μια ιατρική ειδικότητα για να γίνεται πιο καλή δουλειά και για μας και για τους αρρώστους ζητήσαμε γιατρό. Και ο Δήμαρχος ήταν σύμφωνος σε αυτό.

ΠτΘ:Αντιμετωπίζετε κάποιες δυσκολίες;

Α.Β.: Το κράτος, αν και το πρόγραμμα είναι πιλοτικό, ίσως δεν έχει δώσει την απαραίτητη προσοχή. Θέλουμε περισσότερο εξοπλισμό για να κάνουμε τη δουλειά μας. Καλύπτει βέβαια το πρόγραμμα τα έξοδα για τα φάρμακα και για αναλώσιμο υλικό το οποίο χρειαζόμαστε συνέχεια. Πιστεύω ότι αν συνεχιστεί αυτό το πρόγραμμα θα πρέπει να είναι περισσότερο οργανωμένο ως προς τις υποδομές.

Δηλαδή αν ενταχθούμε στο υπουργείο Υγείας θα μπορέσει να διαμορφωθεί και ένας χώρος ώστε να λειτουργεί το πρόγραμμα και σαν δημοτικό ιατρείο.

ΠτΘ:Πιστεύετε ότι έχετε κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου;

Ο.Σ: Ο κόσμος είναι πάρα πολύ ευχαριστημένος. Βέβαια υπάρχει το πρόβλημα της γλώσσας, αλλά τα λένε σε μένα όπως και στους ίδιους με διάφορες κινήσεις. Οι ηλικιωμένοι ρωτούν από πού έρχονται και όταν τους απαντώ από την Κομοτηνή δεν μπορούν να πιστέψουν ότι τους επισκέφθηκαν στο σπίτι τους. Μας έχουν τύχει πολλά περιστατικά να κλαίνε οι άνθρωποι συγκινημένοι. Θεωρούν πολύ σημαντικό το γεγονός που μπαίνουμε στο σπίτι τους.

Α.Β: Ο κόσμος μας έχει ανοίξει το σπίτι του. Εμείς θα μιλήσουμε για αυτούς με τα καλύτερα λόγια.. Με τον καιρό θα μάθουμε και λίγα τούρκικα.

Α.Ν.: Μέσα στις προτεραιότητές μας είναι να τους παροτρύνουμε να ζητούν και να μπαίνουν στις υπηρεσίες. Ειδικότερα επικοινωνώντας με τις μεγάλες γυναίκες, τις ενθαρρύνουμε να μιλούν, γιατί ενώ γνωρίζουν ντρέπονται να εκφρασθούν, για τα θέματα που τις απασχολούν.

ΠτΘ: Δεν περιορίζεστε δηλαδή στο ρόλο σας;

Α.Ν: Όλο αυτό γίνεται γιατί δεν έχουμε στο μυαλό μας ότι θα πάμε θα κάνουμε την ένεση και θα φύγουμε. Αντιμετωπίζουμε τα πάντα με βάση τον ανθρώπινο παράγοντα. Αυτό είναι πολύ σημαντικό και πάρα πολύ σημαντικό είναι η συνεργασία της ομάδας, δεν μπορεί ο ένας χωρίς τον άλλο.

Σ.Ο: Οι δικές μας οι γυναίκες ντρέπονται να πάνε στο γιατρό. Ο γυναικολόγος πρέπει να είναι οπωσδήποτε γυναίκα. Εμείς τους ενθαρρύνουμε να πάνε σε γυναικολόγο για τεστ ΠΑΠ, να κάνουν αυτοεξέταση μαστού. Τους ενθαρρύνουμε γιατί ντρέπονται.

Α.Κ: Βλέπουμε όταν πάμε σ’ ένα σπίτι ό,τι πει ο Σεζγκίν είναι νόμος. Τον κοιτάζουν μέσα στα μάτια και αμέσως κάνουν ό,τι πει.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι έχετε κάνει βήματα προς αυτό;

ΣΟ: Είναι πολύ δύσκολο, αλλά κάποια βηματάκια έχουν γίνει.

Α.Ν: Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Υπάρχει μία γυναίκα η οποία δεν πήγαινε ποτέ ούτε στην Αστυνομία, ούτε στην ανταποκρίτρια του ΟΓΑ, γιατί πήγαινε ο άντρας της. Σήμερα μετά από δική μας ενθάρρυνση πήγαινε εδώ, πήγαινε εκεί για να σε εξυπηρετήσουν έχει κάνει κάποια βήματα. Αυτό μας χαροποιεί μας δίνει μια ικανοποίηση αλλά ακόμη περισσότερη ικανοποίηση αισθάνεται το ίδιο το άτομο που ξεπέρασε τον εαυτό του, τις αναστολές, τα ήθη, τις νοοτροπίες, ότι αν με δουν στο Δημαρχείο να ζητάω πιστοποιητικό γεννήσεως μπορεί να με κατηγορήσουν.

ΠτΘ.: Σας ευχαριστούμε πολύ.

Α.Ν. – Α.Β. – Ο.Σ. – Α.Κ.- Μ.Κ.: Κι εμείς σας ευχαριστούμε.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.